Στην ερώτηση : «Σε ποιούς χώρους έχετε υποστεί βία;», το 41% των φωτορεπότρερ απάντησε σε πορείες και διαδηλώσεις, το 33% σε ελεύθερο ρεπορτάζ, το 22% σε αθλητικούς χώρους και το 4% σε πολεμικό ρεπορτάζ.
Η έκθεση της Ένωσης Φωτορεπόρτερ Ελλάδος με τίτλο «Η είδηση υπό διωγμό» παρουσιάστηκε την Τρίτη 26 Ιουνίου στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο . Σύμφωνα με τον προέδρο της Ένωσης Μάριο Λώλο: «Έχουμε κουραστεί να κάνουμε καταγγελίες για ξυλοδαρμούς συναδέλφων, έτσι λοιπόν κάναμε αυτή την έκθεση για να δείξουμε οπτικά την καταστολή που δεχόμαστε. Είναι η πρώτη έκθεση στην οποία μπαίνουμε εμείς στην θέση της είδησης. Φέραμε αυτήν την έκθεση στο Ευρωκοινοβούλιο για να διεθνοποιήσουμε το πρόβλημα προσπαθώντας να διαφυλάξουμε την ασφάλεια των φωτορεπόρτερ στην Ελλάδα κάτω από τις υπάρχουσες συνθήκες, και πάνω απ’ όλα την ασφάλεια της δημοκρατίας, γιατί η ελευθεροτυπία είναι συστατικό στοιχείο της δημοκρατίας».
«Η έκθεση με την αρχική μορφή που την είχαμε σχεδιάσει, δηλαδή να εκθέσουμε τις φωτογραφίες στον διάδρομο του κοινοβουλίου, δεν μπόρεσε να πραγματοποιηθεί, με την αιτιολογία ότι κατατέθηκε ένα χαρτί εκπρόθεσμα. Αυτό που αργότερα πληροφορηθήκαμε είναι ότι η έκθεση “κόπηκε” γιατί το περιεχόμενό της θωρήθηκε πάρα πολύ συγκρουσιακό για να κρεμαστεί σε δημόσιο χώρο. Να σημειώσω σε αυτό το σημείο ότι πρόκειται για την δεύτερη έκθεση στην ιστορία του Ευρωκοινοβουλίου που “κόβεται”, η πρώτη ήταν μια έκθεση ιταλών αναφορικά με την μαφία.»
Καθώς η κρίση βαθαίνει και οι κοινωνικές αντιδράσεις αυξάνονται, αυξάνεται και ο βαθμός καταστολής. Ανάμεσα στους αποδέκτες της αστυνομικής βίας βρίσκονται και οι εργαζόμενοι του Τύπου, οι οποίοι καλύπτουν τις διαδηλώσεις.
«Η σχέση των φωτοεπόρτερ με τα κέντρα εξουσίας ποτέ δεν ήταν καλή, άλλαξε όμως ριζικά η στάση της αστυνομίας απέναντί μας μετά τα γεγονότα του Δεκέμβρη του 2008. Τότε ήταν η περίοδος που γινόντουσαν αθρόες προσαγωγές, όπου μπορεί να έπιαναν κάποιον διαδηλωτή και του “φόρτωναν” μια τσάντα με μολότοφ στην πλάτη. Εμείς συνεργαζόμασταν με την ομάδα δικηγόρων παρέχοντας αποδεικτικό υλικό. Οι φωτογραφίες μας αποδείκνυαν ότι η τσάντα αυτή ήταν κάτι που προέκυψε στην ΓΑΔΑ.Το γεγονός αυτό προφανώς σε κάποιους δεν άρεσε».
«Σε κάθε διαδήλωση είμαστε εκεί, στο Σύνταγμα ήμασταν εκεί αυτόπτες μάρτυρες των γεγονότων. Οι φωτογραφίες μας είναι τα “μάτια” του κόσμου στο εσωτερικό αλλά και στο εξωτερικό. Δεν χτυπάνε τόσο πολύ πόλίτες με κάμερες όσο επαγγελματίες φωτογράφους. Υπάρχει διάκριση, και πλέον μας ξεχωρίζουν γιατί είμαστε συγκεκριμένοι που καλύπτουμε κάθε φορά τα επεισόδια. Η επίθεση είναι στοχευμένη. Στο σημείο αυτό θα ήθελα να τονίσω ότι οι φορές που έχουμε υποστεί ξυλοδαρμό δεν είναι κατά την διάρκεια επεισοδίων αλλά αργότερα, σε στιγμές που δεν υπάρχουν επεισόδια. Όλες οι επιθέσεις που έχουν καταγραφεί, και δεν ξεφεύγει καμία από αυτόν τον κανόνα δείχνουν ακριβώς το ίδιο πράγμα».
Οι βίαιες επιθέσεις εναντίων των εργαζομένων στον Τύπο είναι μια ακόμη πτυχή της μνημονικακής πολιτικής που εδώ και τέσσερα χρόνια ακολουθείται. Επιτάξεις σε απεργίες που δεν έχουν καν εξαγγελθεί, αμέτρητες πράξεις νομιθετικού περιεχομένου, φίμωση της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης , γεγονότα που δείχνουν ότι οι θεσμοί της δημοκρατίας συστηματικά καταπατώνται.
«Η καταστολή έχει πολλές μορφές, εκτός απο την σωματική βία που δεχόμαστε στις διαδηλώσεις , υπάρχουν τα “τσεκαρίσματα”, η λογοκρισία, η ανεργία. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ένα περιστατικό που συνέβει την ώρα που καλύπταμε μια διαδήλωση τον Απρίλιο στα Προπύλαια. Εν ώρα εργασίας μας πλησίασε ο επικεφαλής της διμοιρίας των ΜΑΤ και ζήτησε να δει τι τραβούσαμε. Του αρνήθηκα ζητώντας του πρώτα ένταλμα εισαγγελέα για αυτό και ξαναγύρησε λέγοντάς μου:“Ξέρω ποιός είσαι, φέρε μου την αστυνομική σου ταυτότητα”. Οι αστυνομικοί έλεγχοι γίνονται στοχοποιημένα την στιγμή που δουλεύουμε».
«Για το περιστατικό αυτό βγάλαμε καταγγελία στην οποία απάντησε η Ένωση αστυνομικών υπαλλήλων Αττικής με μια εντελώς ευτελή επιστολή στην οποία δεν μπήκαμε καν στον κόπο να απαντήσουμε, αρνούμενοι να μπούμε σε μια λογική“χαρτοπόλεμου”. Όταν η επίσημη Ένωσή τους βγάζει ένα τέτοιο εμπρηστικό κείμενο, εγώ τουλάχιστον φοβάμαι στην επόμενη μεγάλη διαδήλωση μην συμβούν τα χειρότερα.»
Παρακάτω η ανακοίνωση της Ε.ΑΣ.Υ.Α. :
29/4/2013 ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ ΜΕ ΦΩΤΟΡΕΠΟΡΤΕΡ
Αρ. Πρωτ.: 036
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
Με αφορμή το επεισόδιο στα Προπύλαια μεταξύ φωτορεπόρτερ με επικεφαλής διμοιρίας της Υ.Α.Τ. η Ένωση μας επισημαίνει τα παρακάτω:
- Αλήθεια, ποιος έχει δώσει το δικαίωμα στον οποιοδήποτε φωτορεπόρτερ να φωτογραφίζει και να δημοσιοποιεί όπου και όποτε θέλει πρόσωπα χωρίς την άδειά τους.
- Από πότε ισχύει ότι οι φωτορεπόρτερ δεν υποχρεούνται να υπόκεινται σε Αστυνομικό έλεγχο; Μήπως τους εξαιρεί ο Νόμος; Μήπως διαφέρουν σε κάτι από τους υπόλοιπους Έλληνες πολίτες;
- Είναι προφανές ότι Αστυνομικό έλεγχο κάνουν σύμφωνα με το Νόμο οι Αστυνομικοί και όχι οι φωτορεπόρτερ, άρα αστόχησαν στο να ζητήσουν τα στοιχεία του επικεφαλής της διμοιρίας.
- Η προτροπή τους προς τον Υπουργού Δημοσίας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη να καταδικάσει το «απαράδεκτο γεγονός» του Αστυνομικού ελέγχου μας αφήνει παγερά αδιάφορους.
Τέλος ας γνωρίζουν ότι τα περί Δημοκρατίας τα χορτάσαμε καθώς και τα επί 35 χρόνια μεγάλα λόγια. Τη Δημοκρατία τη στηρίζουμε καθημερινά με το αίμα μας και όχι με ανέξοδες κορώνες.
Για το Δ.Σ.
– Ο – – Ο –
Πρόεδρος Γεν. Γραμματέας
ΓΕΡΑΚΑΡΑΚΟΣ Γρηγόρης ΚΡΙΚΕΤΟΣ Σπήλιος
«Όσες φορές κινηθήκαμε δικαστικά εναντίον τέτοιων περιστατικών, δεν είχαμε κανένα αποτέλεσμα. Μια από τις επόμενες προσπάθειες που κάναμε αφού δεν μπορούσαμε να απευθυνθούμε πουθενά αλλού, ήταν να ζητήσουμε συναντήσεις με τα πολιτικά κόμματα. Συναντηθήκαμε με ΚΚΕ, ΔΗΜΑΡ και ΣΥΡΙΖΑ εκθέτοντάς τα προβλήματά μας, ενώ το ΠΑΣΟΚ, η Νέα Δημοκρατία και οι Ανεξάρτητοι Έλληνες δεν μας δέχτηκαν καν».
« Σε μια συνάντησή μας με τον Παπουτσή, τότε Υπουργό προστασίας του πολίτη, απαντάει πάνω στο θέμα ότι δεν γίνεται να εξαλείψει τα φαινόμενα βίας προς τους φωτορεπόρτερ, αλλά θέλει να ξέρουμε ότι οι αστυνομικοί βλέπουν τις φωτογραφικές μας μηχανές ως “εν δυνάμει πολεμικά όπλα” και μας συνέστησε να φοράμε διακριτικά γιλέκα όπως αυτά που φοράμε στις εμπόλεμες ζώνες».
« Σε κάθε εμπόλεμη ζώνη υπάρχουν κάποιοι ξεκάθαροι όροι, το Σύνταγμα είναι μια εμπόλεμη ζώνη, στην οποία δεν ισχύει τίποτα».
– See more at: http://left.gr/news/i-eidisi-ypo-diogmo#sthash.tGZb0AWo.dpuf
