Μεσοβδόμαδα φθινόπωρου και η μπυραρία το βράδυ δεν είχε πολύ κόσμο.
Είχε περάσει τα πενήντα και πήρε την μεγάλη απόφαση. Θα του μιλήσει.
– Μην κανονίσεις τίποτε για το βράδυ, σε θέλω είπε στον τριαντάχρονο πια γιο του.
Πάλευε με τον εαυτό του, με το περιβάλλον, με γνωστούς, με τους συναδέλφους του όλα αυτά τα χρόνια να μην καταλάβουν πως του άρεσαν οι άντρες.
Έφυγε από τη γειτονιά του για να μπορέσει να κρυφτεί αλλά και να προστατέψει το λατρεμένο του παιδί από τα λόγια.
Παρήγγειλε μπύρες και για λίγη ώρα προσπαθούσε να πάρει δύναμη να το εκστομίσει. Δεν έβγαινε με τίποτα.
Ο γιος του καταλάβαινε πως κάτι σοβαρό συμβαίνει αλλά δεν τολμούσε και εκείνος να ρωτήσει. Αμηχανία, στεγνό στόμα και εσωτερικό τρέμουλο που το έσωζε το χιούμορ που είχαν και οι δυο.
Στην Τρίτη μπύρα το αποφάσισε.
– Άντε να το πάρει το ποτάμι, είπε μισογελώντας. Ήθελα να σου πω πως είμαι ομοφυλόφιλος.
– ..
– Δεν ήθελα να το μάθεις από άλλον, θα ήταν μεγάλη ντροπή για μένα και αποφάσισα τώρα που είσαι αρκετά δυνατός να μάθεις ποιος πραγματικά είναι ο πατέρας σου και ν’ αποφασίσεις ότι θέλεις. Αν θα μου ξαναμιλήσεις ή όχι.
Πολύ βασανιστικό το λεπτό που πέρασε και για τους δυο. Κοιτάζονταν στα μάτια θαρραλέα μέχρι που άνοιξε την αγκαλιά του ο γιος του και τον έσφιξε μέσα του κλαίγοντας.
Ούτε που φανταζόταν πως θα μπορούσε ν’ αντιδράσει τόσο καλά. Είχε σχεδιάσει μέσα του τους πιο απίθανους διαλόγους, βέβαιος για τη σύγκρουση, την απογοήτευση, το φόβο και όλα τα αρνητικά συναισθήματα του γιου του.
Ούτε στην πιο προχωρημένη φαντασία του δεν περίμενε τέτοια θετική αντίδραση. Χρόνια το πάλευε μέσα του.
Το κλάμα κορόμηλο και σταμάτησε όταν ο γιος του είπε ακουμπώντας την καρέκλα στον τοίχο, μια ατάκα της Βλαχοπούλου από τη Χαρτοπαίχτρα:
– Τι ζωή κι’ αυτή σ’ αυτό το σπίτι; Ε τώρα τελειώσαμε έτσι; Δεν έχεις τίποτε άλλο να μου πεις;
Τον πήρε εκείνος στην αγκαλιά του γελώντας και κλαίγοντας ταυτόχρονα.
Είχε αγωνία όμως, ήθελε να μιλήσουν, να καταλάβει πώς ένοιωθε.
– Λοιπόν; Δεν θα πεις κάτι, ρώτησε πίνοντας μια γουλιά μπύρα και σκουπίζοντας τα δάκρυά του.
– Είσαι ο πιο μάγκας άντρας που έχω γνωρίσει. Το να προσπαθείς τόσο πολύ να με προστατέψεις επί τριάντα χρόνια με κάνει να είμαι διπλά περήφανος που είσαι πατέρας μου. Η μάνα μου το ήξερε;
– Ναι το ήξερε πριν γεννηθείς.
Αυτό ήταν το πιο δύσκολο απ’ όλα από την ημέρα που γεννήθηκε: τον βασάνιζε η σκέψη πως σαν ομοφυλόφιλος δεν μπορεί να είναι καλός πατέρας. Μεγάλη ταλαιπωρία ψυχική και σωματική και η επιβεβαίωση του γιου του ήταν βάλσαμο.
Έμειναν λίγο ακόμα και έφυγαν. Μόλις βγήκαν από τη μπυραρία πήρε αμέσως τη μάνα του να επιβεβαιώσει πως το ήξερε. Εκείνη του είπε πως ναι και αμέσως πήρε τον ίδιο να τον συγχαρεί που το τόλμησε. Που κατάφερε να το πει στο γιο του.
Την έκπληξη του τη φύλαγε ο γιος του για το τέλος.
Πήρε αμέσως τους δυο κολλητούς του και τους είπε με μεγάλο καμάρι για τον πατέρα του.
Οι κολλητοί του πήραν αμέσως μετά να τον συγχαρούν.
Τόσα πολλά καλά πώς να τ’ αντέξει. Πώς να διαχειριστεί τόση χαρά!
Ήταν η σημαντικότερη συνάντηση της ζωής του.
Τώρα αναρωτιέται πώς πρέπει να συμπεριφέρεται ένας gay συμπέθερος. Και γελάει με τον εαυτό του.
Πηγη: fb Γιώργος Γλαύκος
