Καθώς το ένα κράτος μετά το άλλο στην Ευρώπη κηρύσσει κατάσταση έκτακτης ανάγκης, πολλοί ακτιβιστές σε όλη την Ευρώπη απαιτούν κατάσταση αλληλεγγύης (#stateofsolidarity) υψώνοντας τη φωνή τους εναντίον της πολιτικής του φόβου
των Κατερίνα Αναστασίου, Μπέντζαμιν Μπέντερ, Λουσίλ Γκεμέλινγκ, Μάριου Αυγουστάτου
Οι επιθέσεις στο Παρίσι, τη Βυρηττό, το Μπαμάκο, την Τύνιδα και στο ρωσικό αεροσκάφος στο Σινά, οι εξελίξεις στις Βρυξέλλες και το φάσμα του πολέμου που στοιχειώνει τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και την πολιτική στην Ευρώπη συντελούν στο να επιβληθούν μια σειρά από νέες καταστάσεις: να επιβληθεί ένα νέο καθεστώς συνοριακών ελέγχων, να ψηφιστούν νόμοι που ποινικοποιούν την πολιτική ανυπακοή και τις πολιτικές διαμαρτυρίες, να σταματήσουν τις υπερεθνικές κινητοποιήσεις για την προστασία του κλίματος και να νομιμοποιήσουν τις ρατσιστικές πρακτικές του κράτους. Ένα δόλιο πολιτικό μαχαίρι απειλεί να διαλύσει ολόκληρες κοινωνίες και την ίδια την ανθρωπότητα αλλά και ταυτόχρονα να κάμψει την αντίστασή τους.
Ωστόσο έχουμε επιλογές. Μπορούμε να επιτρέψουμε στο διαίρει και βασίλευε να μας νικήσει και έτσι να υποστούμε τις συνέπειες για τις επόμενες δεκαετίες. Αλλά μπορούμε και να κηρύξουμε κατάσταση αλληλεγγύης και να δεσμευτούμε να αναγνωρίσουμε και να υποστηρίξουμε τους αγώνες για ειρήνη, ελευθερία και αξιοπρέπεια.
Μέσα σε αυτό το πνεύμα, είναι ζωτικής σημασίας να υποστηρίξουμε –έμπρακτα και πολιτικά− τα κινήματα υπέρ των προσφύγων και των μεταναστών, αναγνωρίζοντας ότι πρόκειται για το ένα και το αυτό. Αυτοί οι άνθρωποι φεύγουν από τις πατρίδες τους για να γλιτώσουν από τον πόλεμο, τη φτώχεια και τη βία. Καταφτάνουν στην Ευρώπη άφοβοι και έτοιμοι να βάλουν τη ζωή τους σε κίνδυνο. Η ελπίδα τους για μια καλύτερη και ειρηνική ζωή τους ενώνει και τους δίνει γενναιότητα. Οι πολυάριθμες Πορείες Ελπίδας (#marchofhope) πυροδότησαν ένα ευρύτατο και υπερεθνικό κύμα έμπρακτης αλληλεγγύης. Πιστεύουμε ότι έχει έρθει ο καιρός να μετουσιώσουμε αυτό το κύμα σε κοινή πολιτική δράση. Γι’ αυτό καλούμε όλα τα άτομα, τις οργανώσεις, τις συλλογικότητες και τα κινήματα βάσης να ενώσουν τη φωνή τους σ’ ένα πρώτο βήμα που θα κορυφωθεί στις 18 Δεκεμβρίου (Παγκόσμια Ημέρα Μετανάστευσης).
Ο κυρίαρχος τρόπος παρουσίασης της προσφυγικής κρίσης ενορχηστρώνεται άρτια προκειμένου να κρύψει την πραγματική κρίση – μια πολιτική κρίση που προκαλείται από δεκαετίες αποτυχημένων ευρωπαϊκών πολιτικών, τόσο σε εθνικό όσο και σε ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο. Σιωπηλά μας επιβλήθηκαν λιτότητα, εθνικισμός, ρατσισμός, διαίρεση σε βορρά και νότο, διάλυση του κοινωνικού κράτους και επισφάλεια της ίδιας της ανθρώπινης ζωής, ενώ η δημοκρατία διαδραματίζει απλώς διακοσμητικό ρόλο.
Για να δώσει καρπούς η λογική του παράλογου χρειάζεται ένα έδαφος σπαρμένο με φόβο. Το να κατηγορούμε για τρομοκρατία τους ανθρώπους που τρέχουν να γλιτώσουν από την τρομοκρατία αποτελεί τέλειο παράδειγμα άρνησης να βρεθούν λύσεις και απλής ενίσχυσης της καθεστηκυίας τάξης. Ολοένα και περισσότερο απαγορεύεται στους διαδηλωτές να κατεβαίνουν στους δρόμους και οι άνθρωποι που περιθωριοποιούνται περισσότερο στην κοινωνία μας εμποδίζονται να ενεργοποιηθούν πολιτικά εξαιτίας της γενικευμένης καχυποψίας.
Σαν σε οργουελιανή δυστοπία, η απάντηση που δίνουν οι ηγέτες της Ευρώπης και άλλων κρατών στην τυφλή βία είναι αύξηση της παρακολούθησης, περισσότερα μέτρα ασφάλειας, περισσότερος έλεγχος, περισσότερη καταστολή, περισσότερη καταπίεση και περισσότερη βία. Οι στρατιωτικές παρεμβάσεις, ο πόλεμος, οι βομβαρδισμοί και το εμπόριο όπλων έχουν προκαλέσουν ανθρωπιστικές, πολιτισμικές και πολιτικές τραγωδίες, με τραγικές επιπτώσεις για την παγκόσμια ειρήνη. Η Ευρώπη εξακολουθεί να υποστηρίζει δικτατορικά και καταπιεστικά καθεστώτα, ενώ αμελεί να παράσχει πραγματική στήριξη σε δημοκρατικές δυνάμεις και ακτιβιστές που μάχονται για την ελευθερία και την ειρήνη σε πολλές μεσογειακές και νότιες χώρες, επειδή το μόνο που τη νοιάζει είναι να προασπίσει τα δικά της γεωπολιτικά συμφέροντα και τους χρηματοοικονομικούς καπιταλιστικούς στόχους της. Πρόκειται για μια πολιτική για τους λίγους σε βάρος της ζωής των πολλών. Ο οικονομικός και εμπορικός πόλεμος για την επιβολή της νεοφιλελεύθερης αγοράς έχει καταστρέψει ολόκληρες οικονομίες και έχει υφαρπάξει πολύτιμους πόρους.
Όσο σκοτεινή κι αν φαίνεται η εποχή μας, το μόνο που χρειάζεται να κάνουμε είναι να δούμε λίγο καλύτερα στις πόλεις μας, τα χωριά μας και τις γειτονιές μας για να δούμε ότι υπάρχει λύση. Παρότι φαινομενικά η αντίσταση μοιάζει να έχει παραλύσει από αυτή την επιβολή της «κατάστασης έκτακτης ανάγκης», η αντίσταση ολοένα δυναμώνει, παίρνοντας διάφορες μορφές, σχήματα και είδη: τα κινήματα περιβαλλοντικής δικαιοσύνης, τα φεμινιστικά κινήματα, τους ακτιβιστές ανθρώπινων δικαιωμάτων, τους αυτοδιαχειριζόμενων χώρων σε όλη την υφήλιο, μέχρι τους θαυμάσιους ανθρώπους στο Παρίσι που βγήκαν στους δρόμους, αψηφώντας την απαγόρευση κυκλοφορίας για να διαμαρτυρηθούν και να δείξουν αλληλεγγύη προς τους μετανάστες και τους πρόσφυγες – όλα αυτά αποτελούν απόδειξη ότι το μόνο που χρειαζόμαστε είναι λίγες αχτίδες για να σβήσει το σκοτάδι.
Η νοοτροπία φόβου που επιβάλλεται σιγά σιγά έχει στόχο να καταστεί ο κανόνας στην Ευρώπη και τον υπόλοιπο κόσμο. Αυτή η νοοτροπία αποσκοπεί να μας μουδιάσει και να μας αποχαυνώσει μπροστά στις τηλεοράσεις και τις οθόνες, ύστερα από εξαντλητικές μέρες δουλειάς χωρίς νόημα. Αυτή η νοοτροπία μας θέλει να αποστρέφουμε το βλέμμα όταν συμβαίνουν αδικίες και να κρατά διαιρεμένες/ους μπροστά στις παγκόσμιες προκλήσεις.
Δεδομένων όλων αυτών το θεωρούμε ζωτικής σημασίας να οραματιστούμε την αλληλεγγύη μας και να σπάσουμε το μονοπώλιο του φόβου. Επιλέγουμε να κρατάμε τα μάτια μας ανοιχτά, να αναζητούμε συμμάχους και να μη δεχόμαστε αόρατους εχθρούς. Επιλέγουμε να αισθανόμαστε, να σκεφτόμαστε και να συμμετέχουμε στην πραγματικότητα της ζωής, της αδικίας, των αγώνων.
Προτείνουμε σε όλες και όλους να ενωθούμε σε μια κατάσταση αλληλεγγύης. Να συμμετάσχουμε σε εκστρατείες και δράσεις και να υψώσουμε μια φωνή που χτυπάει κατευθείαν στην καρδιά του προβλήματος. Αν αφήσουμε τον φόβο να καταρρακώσει τις κοινωνίες μας, θα μας στερήσουν το μέλλον μας. Ας δημιουργήσουμε τον χώρο για να εκφράζουμε συλλογικά την αλληλεγγύη και τα μηνύματα αντίστασης. Ας διεκδικήσουμε την πραγματικότητά μας, ας ενωθούμε και ας δράσουμε για να κερδίσουμε το μέλλον μας.
Στη φράση: «Εναντιώνομαι σε μια νοοτροπία φόβου και κηρύσσω κατάσταση αλληλεγγύης!» βλέπουμε μια δυνατή αρχή. Μοιραστείτε και νοιαστείτε!
Ας κηρύξουμε #stateofsolidarity παντού!
Σας ευχαριστούμε!
Ενδιαφέρουσες σελίδες και Twitter
https://www.facebook.com/forgotten.idomeni/
https://www.facebook.com/blockupy.europe/
https://www.facebook.com/welcomeToEurope/
https://twitter.com/blockupy
https://twitter.com/change4all
https://twitter.com/w2eu
Μετάφραση Λύο Καλοβυρνάς
