Σάββατο, ώρα 7:00. Μαζευόμαστε σιγά – σιγά. Φτιάχνουμε τους καφέδες μας. «Έχεις άγχος;» ρωτάει ο Χαμπίμπ τη Μαρία. «Όχι ακόμα» του απαντάει. «Να πεις δυνατά την πρώτη φράση της παράστασης γιατί αυτό θα δώσει δύναμη και σε εμάς στη συνέχεια!»
«Οκ! Τώρα έχω άγχος! Νίκη, ο Χαμπίμπ με αγχώνει!». Γέλια! Όλοι με τη σειρά να μας βάψει τα μάτια η Κωνσταντίνα. Ώρα 8:00.
Μαζευόμαστε για ζέσταμα. Ένας πανικός! Η Παγώνα ψάχνει τα γυαλιά της, ο Άρης σιγομουρμουρίζει τα λόγια του κρατώντας τα τριαντάφυλλα, ο Αλκέτ σκηνοθετεί για ακόμη μία φορά τον εαυτό του, ο Λευτέρης χορεύει το βαλς του, στη Μαρία πάλι κάτι δεν κάθεται καλά, ο Χαμπίμπ ήσυχος αυτοσυγκεντρώνεται (ο μόνος συνεπής), η Κωνσταντίνα βάζει την Αννούλα για εκατομμυριοστή φορά να πει το ποίημά της, η Νίκη έχει μπει για εκατοστή φορά στην τουαλέτα και ο Φώτης έχει φυσικά ξεχάσει το στικάκι με τη μουσική.
Ώρα 9 παρά και μπαίνει κόσμος. Κρυβόμαστε πίσω από την κουρτίνα. Κάπου «ξεχασμένο» – στην τσάντα του Χαμπίμπ – ένα μπουκάλι ουίσκι. Η Παγώνα το κοιτάζει, η Νίκη την στραβοκοιτάζει.
Η εντολή ρητή: καθόλου αλκοόλ πριν από την παράσταση. Κρυφοκοιτάζοντας από την κουρτίνα διαπιστώνουμε ότι το στέκι είναι κατάμεστο από κόσμο. Όχι, δεν θα αγχωθούμε! Τα φώτα κλείνουν και μπαίνει η μουσική. Δεν υπάρχει επιστροφή! «Ελάτε όλοι μια αγκαλιά!». Τα χέρια όλα ενωμένα! Τα φαναράκια μας και φύγαμε! Μετά την πρώτη σκηνή, στα «παρασκήνια», ξέσπασε όλο το άγχος.
Κρυφοκοιτάγματα πίσω από την κουρτίνα, αγκαλιάσματα και συγχαρητήρια από όλη την ομάδα όταν κάποιος γυρνούσε από τη σκηνή. Στο τέλος της παράστασης το χειροκρότημα του κόσμου, τα βλέμματά τους, τα συγχαρητήρια που δεχτήκαμε και οι αγκαλιές ενίσχυσαν την πεποίθησή μας ότι τελικά τα πήγαμε καλά.
Πάνω απ’ όλα αυτό που μας ευχαρίστησε περισσότερο είναι το ότι δείξαμε το πώς «δένει» και δουλεύει μια ομάδα ανεξαρτήτως εθνικότητας, μητρικής γλώσσας και θρησκείας, πόσο διαφορετικοί και πόσο ίδιοι είμαστε και πόσο χρήσιμη τελικά είναι η ποικιλία σε μια ομάδα.
Ένα ταξίδι που το απολαύσαμε και συνεχίζουμε να το απολαμβάνουμε γιατί το γουστάρουμε τρελά και το δουλέψαμε πολύ.
Εις το επανειδείν! Νίκη, Αλκέτ, Μαρία, Άρης, Παγώνα, Χαμπίμπ, Κωνσταντίνα, Λευτέρης, Άννα, Φώτης. Θεατρική Ομάδα Κυριακάτικου Σχολείου Μεταναστών.
