«Λευκοί Ιππότες»: Ο ρόλος ορισμένων ΜΚΟ ως επεμβατικού βραχίονα σε χώρες της Αφρικής

Ο Ζαν είναι επι­κε­φα­λής της ΜΚΟ «Move for Kids», η οποία έχει εγκα­τα­στα­θεί σε μια χώρα της Αφρι­κής (που δεν κα­το­νο­μά­ζε­ται στην ται­νία). Η συ­γκε­κρι­μέ­νη ΜΚΟ έχει ως σκοπό την εξεύ­ρε­ση ορ­φα­νών παι­διών από τη χώρα και την απο­στο­λή τους στη Γαλ­λία προς υιο­θε­σία από οι­κο­γέ­νειες. Όμως ο σχε­δια­σμός «στο χαρτί» απο­δει­κνύ­ε­ται προ­βλη­μα­τι­κός καθώς το­πι­κοί πα­ρά­γο­ντες δυ­σκο­λεύ­ουν ή εμπο­δί­ζουν την εξεύ­ρε­ση των παι­διών: οι αρ­χη­γοί των χω­ριών στους οποί­ους απευ­θύ­νε­ται η ΜΚΟ δεν είναι συ­νερ­γά­σι­μοι ενώ εμ­φα­νί­ζουν παι­διά που έχουν γο­νείς, πρα­κτι­κές δυ­σκο­λί­ες εμπο­δί­ζουν την υλο­ποί­η­ση της απο­στο­λής της ΜΚΟ, αντάρ­τες πε­ρι­τρι­γυ­ρί­ζουν την πε­ριο­χή εγκα­τά­στα­σης της ΜΚΟ θέ­το­ντας σε κίν­δυ­νο τα μέλη της, και «απρό­βλε­πτα» έξοδα είναι απα­ραί­τη­τα για τη δω­ρο­δο­κία των το­πι­κών αρχών.

 

Ο Λαφός δεν χα­ρί­ζε­ται στους δυ­τι­κούς επι­σκέ­πτες στη συ­γκε­κρι­μέ­νη χώρα της Αφρι­κής, αλλά ούτε εκτρέ­πε­ται σε εύ­κο­λη προ­πα­γάν­δα κατά των δυ­τι­κών αν­θρω­πι­στι­κών (μη στρα­τιω­τι­κών) πα­ρεμ­βά­σε­ων στην Αφρι­κή. Οι χα­ρα­κτή­ρες της «Move for Kids» εμ­φα­νί­ζο­νται να έχουν γνή­σιο εν­δια­φέ­ρον για τα ορ­φα­νά παι­διά, για τα οποία επι­διώ­κουν να εξα­σφα­λί­σουν προ­ο­πτι­κή αξιο­πρε­πούς ζωής στην Ευ­ρώ­πη. Από την άλλη, οι φτω­χοί Αφρι­κα­νοί χω­ριά­τες δεν εμ­φα­νί­ζο­νται ως αθώα και ανυ­πε­ρά­σπι­στα θύ­μα­τα των δυ­τι­κών, αλλά ως άν­θρω­ποι με ανά­γκες, που χρη­σι­μο­ποιούν διά­φο­ρες με­θό­δους για να απο­σπά­σουν χρή­μα­τα ή καλή δια­βί­ω­ση για τα παι­διά τους (ορ­φα­νά ή μη). Ο Λαφός κλι­μα­κώ­νει την ιστο­ρία του μέσα από ένα λε­πτο­δου­λε­μέ­νο σε­νά­ριο και με ντο­κι­μα­ντε­ρί­στι­κη ματιά που αυ­ξά­νει την αυ­θε­ντι­κό­τη­τα των χα­ρα­κτή­ρων και των κα­τα­στά­σε­ων. Τα συμ­φέ­ρο­ντα των υπο­ψή­φιων γο­νιών και των χρη­μα­το­δο­τών της ΜΚΟ από τη μια και τα το­πι­κά εμπό­δια και ο πό­λε­μος που διε­ξά­γε­ται στη πε­ριο­χή από την άλλη υπο­χρε­ώ­νουν τον Ζαν σε αυ­ξα­νό­με­νες μο­νο­με­ρείς προ­σπά­θειες για την εξεύ­ρε­ση ορ­φα­νών παι­διών και η ται­νία απο­κτά και μια διά­στα­ση θρί­λερ στο σαφώς κοι­νω­νι­κό ζή­τη­μα που θίγει.

 

Καθώς προ­χω­ρά η επι­χεί­ρη­ση εξεύ­ρε­σης των παι­διών, τα ηθικά και συ­ναι­σθη­μα­τι­κά δι­λήμ­μα­τα που εγεί­ρο­νται για τους εθε­λο­ντές της ΜΚΟ απο­τε­λούν τον καμβά εξέ­λι­ξης της ιστο­ρί­ας και ανα­δει­κνύ­ουν τις «γκρί­ζες» πλευ­ρές ενός φαι­νο­με­νι­κά αν­θρω­πι­στι­κού εγ­χει­ρή­μα­τος, το οποίο χάνει όμως την ουσία του καθώς λαμ­βά­νει εκ των κα­τα­στά­σε­ων τη μορφή μο­νο­με­ρών και αυ­θαί­ρε­των ενερ­γειών υπό το πρό­σχη­μα των αδύ­να­μων κρα­τι­κών και το­πι­κών δομών, ούτε υλο­ποιεί­ται χωρίς τη συ­ναί­νε­ση και την κα­τα­νό­η­ση των ντό­πιων. Η ται­νία βα­σί­ζε­ται σ’ ένα γε­γο­νός του 2007, όταν τα μέλη της μη κυ­βερ­νη­τι­κής ορ­γά­νω­σης «Zoe’s Arc» συ­νε­λή­φθη­σαν να προ­σπα­θούν να με­τα­φέ­ρουν πα­ρά­νο­μα ορ­φα­νά παι­διά από το Τσαντ στη Γαλ­λία με σκοπό αυτά να υιο­θε­τη­θούν από Γάλ­λους πο­λί­τες.

 

Ο Βεν­σάν Λι­ντόν (που τον εί­δα­με και στο «Νόμο της Αγο­ράς») υπο­δύ­ε­ται με ου­σια­στι­κή επάρ­κεια τον ιδε­α­λι­στή επι­κε­φα­λής της ΜΚΟ, ο οποί­ος από σταυ­ρο­φό­ρος μιας αν­θρω­πι­στι­κής πρα­κτι­κής με­τα­τρέ­πε­ται στα­δια­κά σε πα­ρά­γο­ντα ολο­έ­να και πιο αυ­θαί­ρε­των απο­φά­σε­ων και ενερ­γειών ως προς τις ζωές των ντό­πιων κα­τοί­κων. Τέλος, η Βα­λε­ρί Ντον­ζε­λί στο ρόλο της χει­ρί­στριας βι­ντε­ο­κά­με­ρας που βι­ντε­ο­σκο­πεί τις δρα­στη­ριό­τη­τες της ΜΚΟ μάς υπεν­θυ­μί­ζει ότι οι ει­κό­νες που βλέ­που­με συχνά απέ­χουν από τη σκλη­ρή πραγ­μα­τι­κό­τη­τα.