Ημέρα ευτυχίας για τον 6χρονο Αφγανό Μουρταζά Αχμαντί.

Τον πιτσιρικά που είχε γίνει διάσημος παίζοντας ποδόσφαιρο με μία φανέλα από σακούλα και το όνομα του Λιονέλ Μέσι με στυλό.

Στο διεθνές φιλικό της Μπαρτσελόνα με την Αλ-Αχλί, ο Λιονέλ Μέσι μπήκε στον αγωνιστικό χώρο κρατώντας δύο παιδάκια. Ο ένας ήταν ο 6χρονος.

Μέσω της Μπαρτσελόνα και της UNICEF παρέλαβε αυθεντικές φανέλες της Αργεντινής με το όνομα του Μέσι, ενώ σήμερα συνάντησε τον ποδοσφαιριστή.

Ο μικρός μπήκε μαζί στον στον αγωνιστικό χώρο για το φιλικό με την Αλ-Αχλί, έμεινε δίπλα στον Αργεντινό σούπερ σταρ μέχρι την σέντρα και ήταν δίπλα του σε όλες τις φωτογραφίες, μέχρι που διαιτητής τον έβγαλε έξω αγκαλιά.

Πηγή: Ο μικρός Αφγανός δεν… άφηνε στιγμή τον Μέσι | iefimerida.gr http://www.iefimerida.gr/video/307208/o-mikros-afganos-den-afine-stigmi-ton-mesi#ixzz4Sn3pg2bR

Ενα παλιό «αντίο» για μία πεντάχρονη απουσία.

Ενα από τα πράγματα που το Βατικανό δεν αντέχει να ακούει είναι η Θεολογία της απελευθέρωσης. Εκείνο το ιδεολογικό μονοπάτι του μαρξισμού, που τον παντρεύει με την χριστιανική διδασκαλία. Η μπορεί να συμβαίνει και το αντίστροφο. Η Θεολογία της απελευθέρωσης είναι πολύ δημοφιλής στην Λατινική Αμερική και οι εκπρόσωποί της, ιερείς ή και καρδινάλιοι, μπορούν από την λειτουργία να βρεθούν στην διαδήλωση και το αντίστροφο. Ενσαρκώνουν μία ρήση του Σαρτρ για τον μαρξισμό, σύμφωνα με την οποία «αριστερά, είναι να βλέπεις τα πράγματα από την πλευρά των αδύνατων». Για τους εκπροσώπους της Θεολογίας της Απελευθέρωσης, η θρησκεία είναι η πρόφαση να μιλήσουν για την κοινωνική ανισότητα και να την πολεμήσουν. Και από ανισότητα και φτώχεια στην Λατινική Αμερική, υπάρχει περίσσευμα.
Αν η Θεολογία της Απελευθέρωσης είχε εκπρόσωπό της στο παιχνίδι, στο ποδόσφαιρο, αυτός δεν μπορούσε να ήταν άλλος από τον Σόκρατες. Δεν ήταν απλά μόνο ένας σπουδαίος ποδοσφαιριστής. Και άλλοι είναι. Ο Βραζιλιάνος αγαπούσε το παιχνίδι, τόσο, που δοκίμαζε τις αντοχές και τα όριά του, κυρίως έξω από τις τέσσερις γραμμές του γηπέδου. Ηταν από τους εμπνευστές της «δημοκρατίας της Κορίνθιανς», ένα πείραμα αυτοδιαχείρησης στο ποδόσφαιρο, μία ουτοπία, όπου όλες οι επιλογές, από το μεσημεριανό φαγητό των ποδοσφαιριστών μέχρι και την σύνθεση της εντεκάδας, ήταν ζητήματα που έμπαιναν σε ψηφοφορία. Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο του πειράματος, που άρχισε να εφαρμόζεται από το 1978 όταν ο Σόκρατες πήγε στην Κορίνθιανς, ήταν πως επιχειρήθηκε τον καιρό που η Βραζιλία ήταν δέσμια μάς στρατιωτικής χούντας.

Από: Τόνι Μπάρετ

«Ήμουν πολύ μικρός. Ήμουν μόλις τριών ετών και οι αναμνήσεις μου που έχω είναι να παίζω με άλλα παιδιά. Να είμαστε στην ύπαιθρο μαζεύοντας καρότα από τη γη και άλλα παρόμοια προϊόντα, ένα είδος δραστηριότητας που θεωρείται φυσιολογική για τα παιδιά που μεγαλώνουν κάτω από κανονικές συνθήκες σε όλο τον κόσμο. Αλλά η ισχυρότερη ανάμνησή μου είναι πολύ διαφορετική.

Στο πλευρό των προσφύγων για άλλη μία φορά το τμήμα Άρσης Βαρών της ΑΕΚ.

Συγκεκριμένα, θα πραγματοποιηθεί συγκέντρωση παιχνιδιών που θα καταλήξουν στους πρόσφυγες τα Χριστούγεννα καθώς, όπως αναφέρει και η ανακοίνωση τα Χριστούγεννα του 22′ και οι δικοί μας ήταν στην ίδια κατάσταση.»

«Το τμημα αρσης βαρων της ΑΕΚ μαζευει παιχνιδια καινουρια η μεταχειρισμενα σε καλη κατασταση για να τα προσφερει στα ασυνοδευτα και ορφανα προσφυγακια τις ημερες των Χριστουγεννων.

Τα φωτογραφικά πρακτορεία απαθανάτισαν κι άλλους εθνικιστικούς συμβολισμούς στις εξέδρες του «Γεώργιος Καραϊσκάκης», που αφορούν τόσο στη Σερβία όσο και στην Ελλάδα.

Όταν η ομάδα περνά την πλειοψηφία της ιστορίας της έξω από τις τοπ 5 της χώρας της, ο μέσος οπαδός του ποδοσφαίρου δεν θα της έριχνε δεύτερη ματιά. Αλλά η Sankt Pauli δεν είναι μία συνηθισμένη ομάδα δεύτερης κατηγορίας. Αυτή είναι η Sankt Pauli όπου το ποδόσφαιρο συναντά την αριστερή ιδεολογία. Οπού το ποδόσφαιρο υποστηρίζει τους περιθωριακούς και τους ελεύθερα σκεπτόμενους.

Στις αποβάθρες του γερμανικού λιμανιού της πόλης του Αμβούργου βρίσκεται η τοπική ομάδα της Sankt Pauli. Τίποτα αξιοσημείωτο εντός του γηπέδου μα εντελώς αξιοσημείωτη εκτός αυτού. Το γήπεδο της ομάδας το Millerntor βρίσκεται σε απόσταση αναπνοής από την Reeperbahn την πασίγνωστη περιοχή με τα κόκκινα φώτα. Οι οπαδοί ανεμίζουν την πειρατική σημαία, το έμβλημα που είναι το σύμβολο των φτωχών που τα αρπάζουν από τους πλούσιους. Αυτός ο κόσμος απέχει από τις ορδές σάντουιτς γαρίδας που σιωπηλά εμφανίστηκαν για να παρακολουθήσουν το κορυφαίο αγγλικό πρωτάθλημα έχοντας ξοδέψει μία μικρή περιουσία για αυτό. Δεν θα βρεις burger των 7€ εδώ. Η Sankt Pauli είναι ότι το μοντέρνο ποδόσφαιρο δεν είναι, μεγάλοι χορηγοί, ακριβές μεταγραφές… απλά δεν θέλουν να τα βλέπουν.