ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ

του Γιάννη Παππά

Ένα άρθρο για τους οπαδούς σε αντιφασιστικό μπλόγκ εν μέσω μάλιστα και ποδοσφαιρικής παρακμής; Ίσως φαίνεται λίγο περίεργο για κάποιους, όχι όμως για αυτούς που έχουν ασχοληθεί λίγο παραπάνω και γνωρίζουν οτι κάποια από τα παιδιά στην κερκίδα, δεν είναι προεδροταϊσμένοι αργόσχολοι άλλα άνθρωποι με άποψη και αρκετά ριζοσπαστικοποιημένη πολλές φορές. 

Του Γιώργου Πιέρρου

Μέσα στον κυκεώνα της οικονομικής κρίσης, ενώ η κοινωνία κυριολεκτικά λεηλατείται και οι αγορές βυθίζονται στην ύφεση το ποδόσφαιρο αναδεικνύεται σε γόνιμο πεδίο για επενδύσεις και κέρδος. Παραγοντίσκοι που εκμεταλλεύονται την μαγεία της στρογγυλής θεάς, εισέρχονται στις ποδοσφαιρικές ανώνυμες εταιρείες με μόνο στόχο το κέρδος και την ενδυνάμωση της προσωπικής τους επιρροής.Το χρήμα αποτελεί το ζητούμενο με το οποίο θα έρθει η επιτυχία στις ομάδες και τις τσέπες των επενδυτών, ακόμα και αν αυτό χρειαστεί διάφορα επικοινωνιακά τρικ προκειμένου να πολώσουν το κλίμα μεταξύ των οπαδών και να γεμίσει το γήπεδο, πυροδοτώντας έτσι τη βία και τον φανατισμό με τα γνωστά σε όλους μας τραγικά αποτελέσματα. Παρ΄όλα αυτά πάντα υπάρχουν φωτεινές εξαιρέσεις που κάνουν τη διαφορά.

Πρόκληση των οπαδών της Λάτσιο στο ΟΑΚΑ, στο παιχνίδι με τον Παναθηναϊκό για το Europa League: οι Ιταλοί σηκώθηκαν όρθιοι στις κερκίδες και χαιρέτησαν ναζιστικά!

Κι οι  οπαδοί του Παναθηναϊκού τους περιποιήθηκαν καταλλήλως…

Πηγη:http://www.star.gr/Pages/Ellada_Kosmos.aspx?art=149625&artTitle=foto__ntokoumento_nazistikoi_chairetismoi_sto_pao__latsio

Το πρωί της 16ης Οκτωβρίου 1968 διεξάγεται στο Ολυμπιακό Στάδιο ο μεγάλος τελικός των 200 μέτρων. Πρώτος νικητής ο Αφροαμερικανός Tommie Smith, με νέο παγκόσμιο ρεκόρ 19.83. Δεύτερος ο (λευκός) Αυστραλός Peter Norman με χρόνο 20.06 και τρίτος ο επίσης Αφροαμερικανός John Carlos με 20.10. Το βράδυ της ίδιας μέρας είναι προγραμματισμένη η απονομή των μεταλλίων.

της Αλέκας Ζουμή

-Στο Mεξικό θα ταξιδέψει μια ποδοσφαιρική παρέα που αποτελείται από Eλληνες και μετανάστες, μαζί σαν μια γροθιά. O Aλεξ γνώρισε τον Pαχμάντ και ο Δημήτρης τον Σολτάνι στο γήπεδο του Pουφ, εκεί όπου κάθε Kυριακή πραγματοποιούνται οι προπονήσεις. Eκεί μαζεύονται για να παίξουν ποδόσφαιρο… Eλληνες και ξένοι, πρώην χρήστες ουσιών και άστεγοι, Σομαλοί, Aφγανοί, Aλβανοί… Δίχως ποτέ κανείς να τους ζητήσει «χαρτιά».

Γκολ στη φτώχεια, στον ρατσισμό και στον κοινωνικό αποκλεισμό» θα φωνάξει και πάλι η Eθνική Aστέγων. Xθες η αποστολή πέταξε για την Πόλη του Mεξικού, προκειμένου να λάβει μέρος στο 10ο Mουντιάλ Aστέγων που θα διεξαχθεί 6-14 Oκτώβρη στην «Πλατεία Συντάγματος».

Το σχόλιο ενός δημοσιογράφου στην τηλεόραση αλλά και μια-υποτιθέμενη-ανάρτηση στο Facebook απασχόλησαν την περασμένη εβδομάδα -και απασχολούν ακόμα- την κοινή γνώμη στην Ελβετία για το θέμα που προέκυψε με τον διεθνή Ελβετό ποδοσφαιριστή, αλβανικής καταγωγής, Γκρανίτ Τζάκα.

Όταν μια χούφτα ποδοσφαιριστών από το Κίεβο ταπείνωσε τους ναζί

Έχει καταγραφεί στην ιστορία σαν μια από τις περιπτώσεις που ένας ποδοσφαιρικός αγώνας ξεφεύγει από τα στενά πλαίσια ενός αθλητικού γεγονότος. Αντίθετα, το αποτέλεσμα δεν έχει να κάνει μόνο με την επιτυχία στον αγωνιστικό χώρο, αλλά με την αντίστοιχη στη μάχη της υπεράσπισης των ιδεών. Στη συγκεκριμένη περίπτωση μάλιστα, στην υπεράσπιση του σοσιαλισμού, της ελευθερίας και της ανεξαρτησίας. Μιας μάχης που στο τέλος μπορεί να περιμένει ο θάνατος, αλλά όταν αυτό γίνεται για τα ιδανικά τότε ακόμα και το τέλος περιβάλλεται με τιμή.