Το ότι ήσουν απλά ένας γελοίος επιδηξίας με φράτζα , ζωγραφιές στο σώμα του και ανωριμότητα κατώτερης και των πιστεύω του, το παραβλέπαμε… και σε καλή μας θέληση το συγχωρούσαμε…

Το να χαιρετάς φασιστικά… ΡΕ ΤΙΠΟΤΕΝΙΕ ΞΕΥΤΙΛΑ ΔΕΝ ΣΥΓΧΩΡΕΙΤΑΙ ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ !

Τρίζουν τα κόκκαλα των προγόνων μας , της ίδιας μας της ιστορίας… της προσφυγιάς και των αντιφασιστικών μας αξιών !

Είσαι λίγος και σαν παίχτης και σαν άνθρωπος τελικά !

Πλέον είσαι ανεπιθύμητος και καταζητούμενος ανάμεσά μας !

Τα δάκρυά σου δεν μας πείθουν… οι δικαιολογίες σου το ίδιο !

Οι γερμανοτσολιάδες, οι νενέκοι και οι προσκυνημένοι, όσοι δηλαδή πριν από εσένα χαιρετούσαν με τον ίδιο τρόπο , είχαν και αυτοί δικαιολογίες. Η ιστορία δεν τους ξεχνά !

ΕΜΕΙΣ , Η ΜΕΓΑΛΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΕΚ , ΤΗΣ ΠΡΟΣΦΥΓΙΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΑΞΙΩΝ, ΔΕΝ ΘΑ ΞΕΧΑΣΟΥΜΕ ΠΟΤΕ !

100% ANTI-NAZI
Μαρκόπουλος club ΟRIGINAL!!

Ούτε στο Μαρκόπουλο ούτε πουθενά τσακίστε τους φασίστες σε κάθε γειτονία!!

Η απίθανη ιστορία της Παρτιζάν Μινσκ από την Λευκορωσία που έφτασε ένα βήμα πριν από τον αφανισμό λόγω οικονομικών προβλημάτων και σώθηκε την ύστατη στιγμή χάρη στην κινητοποίηση ευρωπαϊκών συλλόγων με αντιφασιστική δράση. Ανάμεσα τους και οι ελληνικοί Αστέρας Εξαρχείων και Προοδευτική Τούμπας!

Η Παρτιζάν Μινσκ ιδρύθηκε μόλις το 2002. Το αρχικό της όνομα ήταν MTZ-RIPO και ουσιαστικά προήλθε από την συγχώνευση δύο παλαιότερων συλλόγων της πόλης.

Το 2009 πήρε το όνομα που φέρει και σήμερα.

Δύο χρόνια αργότερα και ενώ μετείχε στη Β’ Κατηγορία της χώρας, αφού την προηγούμενη σεζόν υποβιβάστηκε, ο μεγαλομέτοχος της ομάδας Βλάντιμιρ Ρομανόφ (γνωστός από την εμπλοκή του στα κοινά της Χαρτς αλλά και της μπασκετικής Ζαλγκίρις Κάουνας) κήρυξε πτώχευση με συνέπεια ο σύλλογος να βρεθεί ένα βήμα πριν από τον αφανισμό.

Η ομάδα από την Λευκορωσία υποβιβάστηκε στην Γ’ Κατηγορία (τοπικό), αφού δεν είχε τους απαραίτητους οικονομικούς πόρους για να καταθέσει στην ομοσπονδία της χώρας τον φάκελο με τα απαραίτητα πιστοποιητικά για τη συμμετοχή της σε επαγγελματική κατηγορία.

Η Παρτιζάν Μινσκ βρέθηκε στην κόψη του ξυραφιού. Σε εκείνο το κομβικό σημείο, οι οπαδοί της ομάδας αποφάσισαν να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους.

Έτσι ξεκίνησαν εκστρατεία για τη διάσωση της αγαπημένης τους ομάδας με τίτλο “SAVE MTZ”. Ένα από τα πρώτα βήματα τους ήταν και η αλλαγή του ονόματος σε Παρτιζάν Μινσκ.

Με δύο αγωνιστικές κεκλεισμένων των θυρών τιμωρήθηκε η Λάτσιο για τον ναζιστικό χαιρετισμό των 300 περίπου οπαδών της στον αγώνα με την Γκλάντμπαχ, στη φάση των «32» του Europa League.

Mετά την επιβολή της συγκεκριμένης τιμωρίας οι «λατσιάλι» θα αγωνιστούν χωρίς τη συμπαράσταση των φίλων τους στο ματς με την Στουτγκάρδη, για την επόμενη φάση της διοργάνωσης.

Δεν είναι η πρώτη φορά που οι οπαδοί της ιταλικής ομάδας προκαλούν με τη συμπεριφορά τους.

Ωστόσο, ο πρόεδρος της Λάτσιο, Κλαούντιο Ντίτο, χαρακτήρισε την τιμωρία της ομάδας του αυτή τη φορά εντελώς άδικη. «Η Λάτσιο έκανε τα πάντα για να αποφύγει αυτό το συμβάν. Είναι παράλογο να στερείς από την ομάδα τους οπαδούς της για δύο συνεχόμενα ματς, προκαλώντας τέτοια οικονομική ζημιά», τόνισε.

Πηγη:tvxs.gr

Η πρόσληψη του Πολ Ινς στην τεχνική ηγεσία της Μπλάκπουλ μπορεί στους περισσότερους να περνάει στα ψιλά γράμματα. Ωστόσο οι αριθμοί που κρύβονται πίσω από την περίπτωσή του κρύβουν με τη σειρά τους μια μεγάλη αλήθεια: Πως ο ρατσισμός στο ποδόσφαιρο δεν περιορίζεται μόνο στις φραστικές ρατσιστικές επιθέσεις, αλλά παίρνει μία θεσμική μορφή.

Ο Πολ Ινς είναι μόλις ο τρίτος έγχρωμος τεχνικός σε 92 συλλόγους στο αγγλικό ποδόσφαιρο στις τέσσερις επαγγελματικές κατηγορίες του Νησιού μαζί με τους Κρις Χιούτον και Κρις Πάουελ σε Νόριτς και Τσάρλτον αντίστοιχα. Πολλοί έχουν διαφωνήσει πως η έλλειψη έγχρωμων προπονητών στην Αγγλία δεν έχει να κάνει σε καμία περίπτωση με μία έκφραση ρατσιστικών αντιλήψεων. Οι έρευνες ωστόσο τους διαψεύδουν.

Ο Ρίτσαρντ Τζιουλιανότι έχει πραγματοποιήσει σημαντικές κοινωνιολογικές προσεγγίσεις πάνω στο ποδόσφαιρο και συγκεκριμένα σε αυτό της Αγγλίας και χρησιμοποιεί τον όρο «institutional racism», «θεσμικό ρατσισμό» δηλαδή, προκειμένου να περιγράψει αυτή την περίπτωση ενός «αόρατου» φαινομενικά ρατσισμού που επικρατεί στο αγγλικό ποδόσφαιρο εδώ και αρκετά χρόνια.

O Έλληνας οπαδός είναι ταυτισμένος με το προφίλ ενός αδίστακτου χουλιγκάνου. Σπάει κεφάλια, καρέκλες, δοκάρια. Είναι αυτός που κυνηγά τον Σισέ, αυτός που ρίχνει φωτοβολίδες στον Νικοπολίδη, ο ίδιος που χτυπά τον Ευθυμιάδη. Κατά τη συντριπτική πλειοψηφία των ΜΜΕ, είναι ανεγκέφαλος. Βασικός υπαίτιος για τις άδειες κερκίδες. Πληρώνεται από παράγοντες, από μαφιόζους, φτάνει στο σημείο ακόμα και να σκοτώσει. Αβάσιμες θεωρίες; Όχι. Πρόκειται όμως για γενίκευση. Κάθε νόμισμα έχει δύο όψεις. Εν μέσω κρίσης, το οπαδικό κίνημα βάζει μπροστά αξίες όπως είναι η αντίσταση στον φασισμό και η αλληλεγγύη. Η ριζοσπαστικοποίηση άρχισε να γίνεται ορατή τον Δεκέμβρη του 2008, με αφορμή τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου. Όλα τα γήπεδα γέμισαν με πανό διαμαρτυρίας. Η κορύφωση έρχεται τώρα με την έλευση των Μνημονίων.