Η μετατροπή των εγκαταστάσεων στην Αγυιά σε κλειστή δομή κράτησης αποτελεί άλλη μια κρίση της πολιτικής των «στρατοπέδων συγκέντρωσης» που επιβάλλει το Υπουργείο Μετανάστευσης, αυτή τη φορά με την προκλητική συνέργεια της Περιφέρειας Κρήτης και της ΠΑΝΕΤΑΙΚ. Η βιαστική άφιξη κοντέινερ, η τοποθέτηση ψηλών φραχτών και η μίσθωση ιδιωτικών εταιρειών σεκιούριτι, την ώρα που οι ίδιοι οι εργαζόμενοι των γειτονικών υπηρεσιών βρίσκονται στο σκοτάδι, αποδεικνύουν πως το δόγμα «νόμος και τάξη» προτεραιοποιεί τον εγκλεισμό των κατατρεγμένων έναντι της κοινωνικής ομαλότητας. Το επιχείρημα περί «προσωρινότητας» είναι το πάγιο επικοινωνιακό πρόσχημα για να καμφθούν οι αντιδράσεις, ενώ το ετήσιο αντίτιμο των 200.000 ευρώ μετατρέπει την καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε μια κερδοφόρα επιχειρηματική συμφωνία, επιβεβαιώνοντας πως η «Ευρώπη-Φρούριο» οικοδομείται με όρους αγοραπωλησίας ψυχών και ποινικοποίησης της προσφυγιάς μακριά από τον αστικό ιστό.