ΦΑΣΙΣΤΕΣ + ΣΥΝΟΔΟΙΠΟΡΟΙ

Και οι συνοδοιπόροι των φασιστών επίσης…

της Μυρτούς Τζώρτζου

Μόλις καταλαγιάσει ο θόρυβος από τα πρόσφατα γεγονότα των επιθέσεων της Χρυσής Αυγής σε λαθρομετανάστες καλό θα ήταν να σκεφτούμε τα πράγματα λίγο καλύτερα. Γιατί καλές οι ανακοινώσεις όλων των κομμάτων που καταδικάζουν τις πράξεις αυτές, καλές και οι απειλές πολλών στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ ότι πρέπει να αντιδράσουμε πολύ δυναμικά, καλές και οι ανησυχίες του ΟΗΕ για τον κατατρεγμένο ξένο, όλοι όμως αγνοούμε το βασικό πρωταγωνιστή αυτής της χώρας. Τον Ελληνα πολίτη.

Ο Λυγερός ήταν στην επιτροπή της κατάληψης του Πολυτεχνείου το ’73!  Μάλιστα στην τηλεόραση τον ακούσαμε να αναφέρεται με αφορμή την προσευχή των μουσουλμάνων στα Προπύλαια, σε εικόνες που αλλοιώνουν την παράδοση της Αθήνας! Κατάντια… κι αηδία…

O Γιώργος Σκαμπαρδώνης στάζει δηλητήριο μιλώντας για τους κατατρεγμένους…

Ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει και τους σύρους πρόσφυγες στην Ελλάδα. Ελάτε, παιδιά, χωράμε ακόμη κανένα εκατομμύριο στο κέντρο της Αθήνας.

Καταγγελίες στα διεθνή παρατηρητήρια: Στην Ελλάδα κάθε μέρα σκοτώνονται αλλοδαποί μεταξύ τους καταγγέλλοντας ταυτόχρονα το ρατσισμό.

Πηγη:http://www.makthes.gr/news/permanent/93156/

 

Πρόκειται για μια «συμβολική πράξη», ενάντια στα υποτιθέμενα σχέδια κάποιας Νέας Τάξης Πραγμάτων, που, δήθεν, έχει βάλει στόχο την Ελλάδα και ενάντια στην παγκοσμιοποίηση που γι’ αυτούς τους ανθρώπους «προκαλεί αλλοιώσεις στον εθνικό μας πολιτισμό». Αν, όλοι εμείς, που εναντιωνόμαστε σε αυτό το σύστημα, χρησιμοποιούμε συνωμοσιολογικές προσεγγίσεις περί Νέων Τάξεων, Εβραίομασόνων, Σόρος, Κίσινγκερ, αν πρόκειται να μιλάμε για το υποτιθέμενο καθαρό γένος Ελλήνων, τον μακελάρη Μέγα Αλέξανδρο, προσβάλλοντας με κάθε ευκαιρία τους Αλβανούς και Μακεδόνες γείτονές μας, τότε ένα πράγμα είναι σίγουρο. Ο καπιταλισμός δεν έχει τίποτα να φοβηθεί. Διότι, πολύ απλά, δεν έχει κανέναν σοβαρό αντίπαλο, αλλά, απεναντίας, έναν πανίσχυρο σύμμαχο: τον διχασμό των ανθρώπων με βάση την εθνικότητα, το χρώμα, τη φυλή, τον σεξουαλικό προσανατολισμό ή την θρησκεία.

(Η φράση του τίτλου ανήκει στον Heinrich Heine)
Πηγη:eagainst.com

Ποιους φοβάται, δεν μας είπε! Φοβάται τους διαδηλωτές, τους αναρχικούς, τους μετανάστες; Γιατί αυτοί που παίζουν με την πολιτική του φόβου, παίζουν το χαρτί της χρυσής αυγής…

«Φοβάμαι όταν η κόρη μου πηγαίνει στο κέντρο της Αθήνας για την προετοιμασία της για τη Σχολή Καλών Τεχνών, σε μέρη υψηλού κινδύνου -σφίγγεται η ψυχή μου που πηγαίνει εκεί, στην Πατησίων» εξομολογείται η Ελένη Ράντου.
«Όσο και να θέλω, δεν μπορώ να μην αγωνιώ για ένα παιδί που ‘ναι δεκαπέντε χρόνων! Τι άλλο με φοβίζει; Ότι συνέχεια βλέπουμε πράγματα που μας πονούν. Κοίτα τι γίνεται με την ανεργία, τις συντάξεις, τους ηλικιωμένους που τρώνε απ’ τα σκουπίδια, την παιδεία, που έχει πιάσει πάτο, τους μισθούς πείνας, την ανέχεια… Ξέρεις τι άλλο με φοβίζει; Ότι αντί να αντιδράσουμε, βυθιζόμαστε στα προβλήματά μας. Κλαίμε την κρίση τέσσερα χρόνια τώρα! Καθηλωθήκαμε σ’ αυτήν κι έχουμε δυσκινησία στην αλλαγή. Ας μη μένουμε απλοί θεατές γιατί θα βουλιάξουμε! Όπως βουλιάζει και η ηρωίδα στην παράστασή μου. Βουλιάζει γιατί καθηλώνεται, αλλά και βολεύεται στη δυστυχία της. Η γυναίκα που υποδύομαι έχει εμμονή με το παρελθόν -θέλει να το κάνει και πάλι παρόν και τρώει τα μούτρα της» συμπληρώνει στο «Έθνος Tv» η ηθοποιός.

Διαβάστε περισσότερα http://tvnea.blogspot.com/2012/09/blog-post_2008.html#ixzz26CIcMDec
Under Creative Commons License: Attribution