ΕΚΠΟΜΠΕΣ

ΑΠΣαν σήμερα, στις 29 Ιουνίου 1949 η κυβέρνηση της Ν. Αφρικής απαγορεύει την τέλεση μικτών γάμων, μεταξύ λευκών και μαύρων, ξεκινώντας στην ουσία την εφαρμογή του ρατσιστικού νόμου, με το όνομα Απαρτχάιντ. Ο όρος Aπαρτχάιντ σημαίνει στην τοπική διάλεκτο «διαχωρισμός» και επιβλήθηκε από την κυβέρνηση σε όλα τα επίπεδα της ζωής, από την παιδεία ως την υγεία, ενώ όσοι αντιστάθηκαν έχασαν τη ζωή τους ή κλείστηκαν στη φυλακή για δεκαετίες.

Ο διαχωρισμός με βάση της φυλετική καταγωγή ξεκίνησε στην Αφρική από τα χρόνια των αποικιών, αλλά το απαρτχάιντ ως επίσημη πολιτική εισήχθη στις γενικές εκλογές του 1948. Ένας νέος νόμος τότε διαχώρισε τους πολίτες σε φυλετικές ομάδες, μαύρους, λευκούς, έγχρωμους και Ινδούς ενώ οι περιοχές διαχωρίστηκαν ανάλογα, μέσω εξαναγκαστικών εκτοπισμών.

ΟΜΟ

Εκτιμάται ότι 5.000 ως 15.000 ομοφυλόφιλοι άνδρες φυλακίστηκαν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης κατά τη διάρκεια του ναζιστικού καθεστώτος. Υπό την πρακτική της «προστατευτικής κράτησης» (Schutzhaft), που ήταν φαινομενικά σχεδιασμένη για να προστατεύει άτομα από την «αγανάκτηση της κοινωνίας», η Γκεστάπο συνέλαβε ύποπτους για ομοφυλοφιλία, χωρίς εντάλματα και τους έκλεισε σε στρατόπεδα μαζί με πολιτικούς αντιπάλους του ναζισμού και άλλους «ανεπιθύμητους» -κυρίως Εβραίους μετά το 1938 (μετά το 1942 στρατόπεδα εξόντωσης) – οι οποίοι «προσέβαλαν» τον λαό.

files.phpΤο τραγικό αυτό έγκλημα των γερμανικών στρατευμάτων Κατοχής, όπως και τόσα άλλα, παρέμεινε ατιμώρητο. Ο στρατηγός Αλεξάντερ Αντρέ (General der Flieger Alexander Andrae) και ο πτέραρχος Κουρτ Στούντεντ (Generaloberst-Luftwaffe Kurt Arthur Benno Student), υπό τις διαταγές των οποίων εκτελέστηκαν τα αποτρόπαια και πρωτοφανούς σκληρότητας εγκλήματα στην Κρήτη, επωφελήθηκαν των εύθραυστων πολιτικών ισορροπιών και συσχετισμών του μεταπολεμικού πλανήτη και – όχι μόνο παρέμειναν σχεδόν ατιμώρητοι – αλλά κατέλαβαν και αξιώματα τόσο στη Γερμανία, όσο και στις ΗΠΑ.

Στις δύο επιγραφές που τοποθέτησαν οι ναζί στις εισόδους της Κανδάνου από Χανιά και από Παλαιόχωρα, η πρώτη αναφέρει:

ΚΑΡΕραστής της λογοτεχνίας, συνήθιζε να περνάει τα εφηβικά καλοκαίρια του στη Ραψάνη της Θεσσαλίας, καθισμένος κάτω από ένα καραγάτσι (το δέντρο πτελέα) που βρισκόταν στον περίβολο της εκκλησίας του χωριού, διαβάζοντας Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι. Κάπως έτσι ο Δημήτρης Ροδόπουλος έγινε ο πασίγνωστος πεζογράφος Μ. Καραγάτσης. Το «Μ.» του ψευδωνύμου του προήλθε πιθανότατα από το ρώσικο όνομα «Μίτια» (ρωσική εκδοχή του Δημήτρης) , με το οποίο τον αποκαλούσαν φίλοι και συμφοιτητές του, εξ αιτίας της μεγάλης του αγάπης στη ρωσική λογοτεχνία.

Ο Καραγάτσης Αυτοβιογραφείται

invisibleΟ Κέρμπι Ντικ καταγγέλει, με το τελευταίο ντοκιμαντέρ του, «The Invisible War», το «πιο καλά κρυμμένο μυστικό» των Αμερικανών ένστολων.

Είχαμε πρωτογνωρίσει (όσοι…) τον Κέρμπι Ντικ το 1997, όταν στην προβολή του «Sick: The Life & Death of Bob Flanagan, Supermasochist» στις Νύχτες Πρεμιέρας ορδές θεατών έβγαιναν από την αίθουσα, αδύναμη να αντιμετωπίσουν την αλήθεια του Μπομπ Φλάναγκαν. Από τότε, ο σπουδαίος Αμερικανός ντοκιμαντερίστας δοκίμασε πολλές φορές τα όρια αντοχής, αλλά και ανοχής του κοινού: με το «Twist of Faith» για τα σεξουαλικά εγκλήματα των Καθολικών ιερέων, το οποίο ήταν και υποψήφιο για Οσκαρ, με το «This Film is Not Yet Rated», για το αμερικανικό σύστημα λογοκρισίας στο σινεμά, με το «Outrage», για τις μυστικές ομοφοβικές οργανώσεις των Αμερικανών πολιτικών.

Με την τελευταία ταινία του, το «The Invisible War», που κέρδισε και το Βραβείο Κοινού, στην κατηγορία του, στο φετινό Φεστιβάλ του Σάντανς, ο Κέρμπι Ντικ ερευνά και ξεσκεπάζει ένα από τα πιο καλά φυλαγμένα μυστικά της Αμερικής: την «επιδημία» βιασμών στα στρώματα του αμερικανικού στρατού. Σύμφωνα με την έρευνα του ντοκιμαντέρ, μία γυναίκα στρατιώτης σήμερα είναι πιθανότερο να πέσει θύμα βιασμού από συνάδελφό της, παρά να σκοτωθεί από εχθρικά πυρά. Κατά τα στοιχεία του αμερικανικού Υπουργείου Αμυνας, μέσα στο 2010 μόνο, τα περιστατικά βιασμών ένστολων γυναικών και ανδρών έφτασαν τα 19.300!

δελφινιΟι φάλαινες και τα δελφίνια, με την μοναδική τους ευφυϊα, την εκπληκτική ζωτική τους δύναμη και την ομορφιά τους, αποτελούσαν πάντοτε αντικείμενο έμπνευσης και θαυμασμού αλλά και σύμβολο ελευθερίας για τους ανθρώπους σε ολόκληρο τον κόσμο.
Η ταινία A Fall From Freedom («Χάνοντας τη Θάλασσα της Ελευθερίας») φέρνει στο φως τη σκοτεινή πλευρά της «αξιοποίησης» αυτού του θαυμασμού και την εμπορική εκμετάλλευση που έχουν υποστεί και εξακολουθούν να υφίστανται τα πανέμορφα αυτά θηλαστικά της θάλασσας, παρουσιάζοντας την ιστορία της βιομηχανοποιημένης αιχμαλωσίας τους.

Σε 80 συναρπαστικά λεπτά, η ταινία αυτή παρουσιάζει με ντοκουμέντα τις χιλιάδες των δελφινιών που έχουν υποστεί παράνομη αρπαγή, επώδυνη μεταφορά από τη μια άκρη του κόσμου στην άλλη ή ακόμα και βίαιο θάνατο, προκειμένου να εφοδιάσουν τα δελφινάρια και τα ενυδρεία, καθώς επίσης και την τέχνη της παραπληροφόρησης του κοινού που τα επισκέπτεται, μέσα από καλά οργανωμένες δημόσιες σχέσεις και διαφημιστικές καμπάνιες.

efimerida nazistiki simaia

Μεγάλη κουβέντα έγινε σήμερα με αφορμή ένα -ενυπόγραφο- κείμενο το οποίο αναδημοσίευσε στην ιστοσελίδα της η Χρυσή Αυγή και χαρακτηρίζει ψέμα το ότι οι Γλέζος- Σάντας έκλεψαν τη σημαία των ναζί από την Ακρόπολη. Κάνοντας πέρα τα περί “εσχατόγερου” που είπε βουλευτής του κόμματος για τον Μ. Γλέζο, σήμερα θα προσπαθήσoυμε, με ντοκουμέντα και ιστορικά στοιχεία και όχι αστήρικτες αηδίες καφενείου, να καταδείξουμε σε μια πολύ σύντομη αλλά μεστή έρευνα, τι πραγματικά έγινε εκείνη τη νύχτα μεταξύ 30 και 31 Μαΐου 1941. Αν οι 19χρονοι Μανώλης Γλέζος και Απόστολος Σάντας υπέστειλαν τη πολεμική σημαία του γερμανικού στρατού κατοχής από το βράχο της Ακρόπολης.

γλσαΉταν 30 Μάη του 1941 όταν εν μέσω προέλασης του Άξονα μια απ τις πρώτες πράξεις αντίστασης πανευρωπαϊκά έλαβε χώρα στην Ελλάδα.Ο Μανώλης Γλέζος και ο Λάκης Σάντας, φοιτητές και οι δυο, κατέβασαν απ’ το βράχο της Ακρόπολης τη ναζιστική σημαία.

Οι δυο νέοι πήραν την απόφασή τους  με αφορμή την πτώση της Κρήτης. Αφού μελέτησαν για μέρες στη Βιβλιοθήκη Αθηνών, ψάχνοντας την πιο ασφαλή διαδρομή, εκμεταλλεύτηκαν την ολιγωρία της φρουράς και περνώντας απαρατήρητοι μέσα απ’ τη σπηλιά του Πανδρόσειου Άντρου έφτασαν μέχρι την τεραστίων διαστάσεων σημαίνα (4 x 2 μέτρα), την κατέβασαν, τη δίπλωσαν προσεκτικά και αποχώρησαν ανενόχλητοι. Η επόμενη μέρα βρήκε την Αθήνα «απαλλαγμένη» απ’ την παρουσία της σβάστικας.

Ο πανικός και η αναστάτωση που επικράτησαν στα κατοχικά στρατεύματα ήταν τέτοια που η σημαία αντικαταστάθηκε μόλις στις 11 το πρωί. Οι δυο δράστες καταδικάστηκαν  ερήμην σε θάνατο και  οι άνδρες της φρουράς εκτελέστηκαν.

glezos-santasΗ ΝΑΖΙΣΤΙΚΗ ΣΗΜΑΙΑ ΚΑΤΕΒΑΙΝΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΚΡΟΠΟΛΗ – η πρώτη Αντιστασιακή πράξη στην Ευρώπη !

Στη σειρά «ΕΚΠΟΜΠΕΣ ΠΟΥ ΑΓΑΠΗΣΑ» ο ΦΡΕΝΤΥ ΓΕΡΜΑΝΟΣ παρουσιάζει μια ανθολογία από τις εκπομπές του, συμπληρώνοντας πορεία 25 χρόνων στην ελληνική τηλεόραση. Στο συγκεκριμένο επεισόδιο θυμάται την εκπομπή-αφιέρωμα της σειράς «Πρώτη σελίδα» (1982) στον ΜΑΝΩΛΗ ΓΛΕΖΟ και τον ΑΠΟΣΤΟΛΟ ΣΑΝΤΑ. Στο πλατό της εκπομπής, οι δύο ήρωες της Εθνικής Αντίστασης ζωντανεύουν την ιστορία τους. Περιγράφουν το κλίμα της εποχής, πότε και πού γεννήθηκε η ιδέα της πρώτης αντιστασιακής πράξης της Ευρώπης, την σκέψη και απόφασή τους. Εξιστορούν αναλυτικά τα γεγονότα, περιγράφοντας την πορεία που ακολούθησαν την ημέρα εκείνη, την διαδρομή τους μέσα από την σπηλιά μέχρι την επιφάνεια του βράχου, και πώς πέτυχαν να κατεβάσουν τη γερμανική σημαία από τον ιστό. Τις μαρτυρίες των δύο πρωταγωνιστών συμπληρώνουν τα πλάνα από το χώρο της Ακρόπολης και φωτογραφίες. Για την αντιστασιακή πράξη των δύο ανδρών μιλούν ακόμα ο ΑΝΤΩΝΗΣ ΜΟΣΧΟΒΑΚΗΣ, ο οποίος αναφέρεται στη συνάντησή του με τον ΓΛΕΖΟ και τον ΣΑΝΤΑ την επόμενη μέρα της επιχείρησης, και ο ΚΩΣΤΑΣ ΜΙΚΡΟΥΛΕΑΣ, γιος του Εισαγγελέα ΗΛΙΑ ΜΙΚΡΟΥΛΕΑ, ο οποίος αναφέρεται στις πιέσεις που άσκησαν οι Γερμανοί στον πατέρα του προκειμένου να τους παραδώσει τους δράστες. Η εκπομπή πλαισιώνεται από οπτικοακουστικό και φωτογραφικό αρχειακό υλικό που καταγράφει τις πρώτες ώρες της γερμανικής Κατοχής στην Αθήνα στις 27 Απριλίου του 1941, τη μάχη της Κρήτης καθώς και δημοσιεύματα τύπου…