MULTIMEDIA

Κοζάνη, Σάββατο 24/11, 19:00 στο… γνωστο μέρος
Εκδηλωση της Κίνησης «Απελάστε το Ρατσισμό» με θέμα:
«Πώς απαντάμε στα ρατσιστικά ψέματα?»

Ο ρατσισμος και ο φασισμος αξιοποιούνται απο το σύστημα, για να διαιρέσει τους εργαζομενους και να αποπροσανατολιστούν απο τα μνημόνια, για να πεσει το βιοτικο επίπεδο ντοπιων και μεταναστων και να κανουν οι καπιταλιστες χρυσες δουλειες. Το «δε χωραμε άλλους μετανάστες», το «ριχνουν τα μεροκάματα», το «ειναι εγκληματίες» είναι γνωστά παραμύθια μεν, αλλά με μεγαλη απήχηση στον κόσμο και πρέπει να ακονίσουμε τα επιχειρηματά μας…

Θα ακολουθησει η αντιρατσιστικη προβολη μικρού μήκους: «Schwarzfahrer»
Η καταδίκη του καθημερινού ρατσισμού μέσα από μια ιστορία σε ένα τραμ…

Κατάσταση πολιορκίας (Etat de siege) του Κώστα Γαβρά (1973). Εξαιρετικό πολιτικό θρίλερ με θέμα την απαγωγή, ανάκριση κι εκτέλεση του Νταν Μιτριόνε, εκπαιδευτή των λατινοαμερικανικών αστυνομιών στις σύγχρονες «τεχνικές ανάκρισης» της CIA, από τους αντάρτες πόλης Τουπαμάρος της Ουρουγουάης (1970)Ενας πράκτορας της CIA εκπαιδεύει τις υπηρεσίες ασφαλείας φιλικών χωρών σε σύγχρονες μεθόδους βασανισμού. Πρόκειται για την πραγματική ιστορία του Νταν Μιτριόνε.
Ο Γαβράς μετα το Ζ , συνεχίζει το ταξίδι του ανά τον κόσμο εντοπίζοντας πολιτικές καταστάσεις που δύσκολα θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν δημοκρατικές, δίνοντας κι επισήμως σάρκα και οστά, ως κύριος εκφραστής του, σε ένα genre που μέχρι τώρα δεν υπήρχε καταχωρημένο στα αλμανάκ, το political thriller. Αυτή την φορά η στάση του γίνεται στην πολύπαθη λατινική Αμερική και την Ουρουγουάη, που μόλις έχει συνέλθει μετά από πολυετή κατάλυση του πολιτεύματος από τους στρατιωτικούς. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει πως το κράτος λειτουργεί σύμφωνα με τους θεσμούς, αφού μέλη της κυβέρνησης είναι όλοι ζάπλουτοι επιχειρηματίες, που κινούνται σύμφωνα με τα συμφέροντα της αμερικανικής προσταγής.Σε αυτό το σημείο εισβάλλουν στην καθημερινότητα της χώρας – που περιβάλλεται από επίσης προβληματισμένες πολιτικά χώρες όπως η Βραζιλία και η Αργεντινή -; οι Τουπαμάρος, που ενεργώντας μεθοδικά θα ξεκινήσουν μια σειρά απαγωγών, επιζητώντας ανταλλαγές με φυλακισμένους συντρόφους τους. Ανάμεσα στους απαχθέντες θα βρεθεί και ένας αμερικάνος που διατείνεται πως είναι εκπρόσωπος μια εταιρίας τηλεπικοινωνιών που θέλει να βελτιώσει το τηλεφωνικό δίκτυο της Ουρουγουάης. Η ιστορία ξεκινά από το τέλος της, δηλαδή την εύρεση του νεκρού κορμιού του Σαντορέ, και μέρα με την ημέρα σε διάστημα μιας εβδομάδας, ο Γαβράς μέσα από εκπληκτικές σκηνοθετικές εμπνεύσεις, αναδεικνύει το τι συνέβη στην απόσταση από το σκοτεινό βρώμικό δωμάτιο φυλακή μέχρι τα χλιδάτα σαλόνια των πολιτικών. Έξοχη για ακόμη μια φορά η ερμηνεία του Yves Montand, αυτή την φορά υποδυόμενος τον αρνητικό χαρακτήρα του στόρι, ενώ στο περιβάλλον του ξεχωρίζει η παρουσία του Renato Salvatori, ως σαδιστή αρχηγού της Αστυνομίας …;

Το παρακάτω κείμενο μας το έστειλε ένας 17χρονος φίλος του «Κυριακάτικου Σχολείου Μεταναστών» αξίζει να το διαβάσετε όλοι -ιδίως αν είστε γονείς-.
Με το κείμενο αυτό δηλώνει παρουσία ως ομοφυλόφιλος, δηλώνει το φόβο του αλλά και την ανάγκη του, να ζήσει τη ζωή του χωρίς φόβο…δηλώνει την ανάγκη του για αγάπη και αποδοχή.

Η ομοφυλοφιλία ΔΕΝ είναι επιλογή -επιλογή είναι το να είσαι ομοφοβικός- γιατί αν είναι θα ήθελα όλοι εσείς που χλευάζετε, επικρίνετε, επιτίθεστε να μου απαντήσετε σε μια πολύ απλή αλλά συγκεκριμένη ερώτηση: αν η ομοφυλοφιλία είναι επιλογή πότε αποφασίσατε ότι θέλετε να είστε ετεροφυλόφιλοι;

Η Πάτρα είναι μια πόλη που σε οδηγεί από τα χαμηλά στα ψηλά. Που  ανεβαίνεις προς τα πάνω σκαλί-σκαλί ή σε πάνε τα βήματά σου κατά μήκος των ανηφορικών της δρόμων.

Ένα ταξίδι στο αύριο…

Αυτά και πολλά άλλα αναφέρονται σε ένα εκπληκτικό βίντεο μικρής διάρκειας σε σκηνοθεσία του Γιώργου Πετρόπουλου που δημιουργήθηκε στο πλαίσιο του έργου SPARDA (Shaping perceptions and attitudes to realise the diversity advantage)  της Αναπτυξιακής Δημοτικής Επιχείρησης  Πατρών  που έχει ως στόχο να διερευνήσει πώς η διαπολιτισμική ένταξη των μεταναστών μπορεί να διευκολυνθεί από καμπάνιες επικοινωνίας και ευαισθητοποίησης των πολιτών.

Για δεκαετίες ήταν παραγκωνισμένη, καταδικασμένη σε επιθέσεις, χλευασμό, ειρωνεία… Όμως η Κουβανή Αντέλα Χερνάντεζ, γεννημένη Χοσέ Αγκουστίν Χερνάντεζ μετέτρεψε τη βία σε δύναμη και τον χλευασμό σε αποφασιστικότητα και σήμερα μπορεί να είναι υπερήφανη για την εκλογή της στο δημοτικό συμβούλιο της Καιμπαριέν στη Κούβα….

Η πρώτη τρανσέξουαλ λοιπόν δημοτική σύμβουλος της χώρας της είναι η 48χρονη Χερνάντεζ η οποία κατατρόπωσε τον κύριο αντίπαλό της και χαρακτήρισε ιστορική την εκλογή της δηλώνοντας ότι κατά τη διάρκεια της θητείας της θα παλέψει για τα δικαιώματα των ομοφυλόφιλων και τον τρανσέξουαλ.

Σε μία χώρα, όπου οι ομοφυλόφιλοι και οι τρανσέξουαλ φυλακίζονταν και εκτελούσαν καταναγκαστικά έργα, η Χερνάντεζ ποτέ δεν έκρυψε την ταυτότητά της ακόμα κι όταν τη δεκαετία του 1980 θεωρείτο «κοινωνικά επικίνδυνη» και καταδικάστηκε σε διετή φυλάκιση, έπειτα από καταγγελία της ίδιας της της οικογένειας. Η 48χρονη δεν έχει υποβληθεί σε επέμβαση αλλαγής φύλου, καθώς δεν αποτελεί προτεραιτότητά της, όπως είπε σε συνέντευξή της στον βρετανικό Guardian, δεν απέκλεισε ωστόσο το ενδεχόμενο να την πραγματοποιήσει στο μέλλον, αφού τέτοιες επεμβάσεις περιλαμβάνονται στο δωρεάν σύστημα υγείας της χώρας.

«Δε θα ξεχάσω ποτέ να αγωνίζομαι για τα δικαιώματα των ομοφυλόφιλων», δήλωσε η πολιτικός η οποία σίγουρα θα δεχθεί την υποστήριξη της Μαριέλα Κάστρο, κόρη του Ραούλ και ανιψιά του Φιντέλ Κάστρο που εδώ και χρόνια μάχεται για τα δικαιώματα των ομοφυλόφιλων αλλά και την πρόληψη του AIDS στη χώρα.

Το ROARMAG.org παρουσιάζει: Η Ουτοπία στον Ορίζοντα. Ένα ντοκιμαντέρ αφιερωμένο σε αυτούς που επιλέγουν να παλεύουν.

Τον Μάιο του 2011, εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι κατέκλυσαν την Πλατεία Συντάγματος στην Αθήνα για να διαμαρτυρηθούν ενάντια στο ξεπούλημα της χώρας, των εργασιακών δικαιωμάτων, και της ζωής τους σε (και…από) διεφθαρμένες ντόπιες ελίτ και ξένα χρηματοπιστωτικά συμφέροντα.

Απόσπασμα από τη φετινή γιορτή του Πολυτεχνείου στο συγκρότημα Βελβενδού, στην Κυψέλη. Μαζί με τα παιδιά επί σκηνής ο Θάνος Μικρούτσικος, ο οποίος επί δύο ώρες ξεσήκωνε το κοινό, κάνοντας την προσέγγιση της (απερχόμενης πλέον) γενιάς του Πολυτεχνείου και της ανερχόμενης γενιάς της Κρίσης (ίσως και των επερχόμενων Πολυτεχνείων;) μουσική πράξη. Η εμπειρία αξέχαστη για όλους.

Εφυγε από τη ζωή σε ηλικία 82 ετών ο συγγραφέας Χρόνης Μίσσιος. Νοσηλευόταν σε ιδιωτικό νοσηλευτήριο της Αθήνας ενώ «πάλεψε» με τον καρκίνο αρκετά χρόνια.

Ο Χρόνης Μίσσιος γεννήθηκε στην Καβάλα το 1930, από γονείς καπνεργάτες, και έζησε τα πρώτα παιδικά του χρόνια στα Ποταμούδια, μια γειτονιά γεμάτη πρόσφυγες, καπνεργάτες από τη Θάσο και παράνομους κομμουνιστές κυνηγημένους από τη δικτατορία του Μεταξά.

Είναι η περίοδος που η οικογένειά του κατέφυγε στη Θεσσαλονίκη και ο Μίσσιος δουλεύει μικροπωλητής, με κασελάκι, στο λιμάνι. Το σχολείο το σταμάτησε στη δεύτερη τάξη του δημοτικού.
Από τα Γιαννιτσά, όπου τον στέλνει ο Ερυθρός Σταυρός μαζί με άλλα παιδιά για να γλιτώσουν από την πείνα της Κατοχής, περνάει στους αντάρτες.

Στις 20 Νοεμβρίου 1945 ξεκίνησε η πρώτη από τις δίκες της Νυρεμβέργης για τα εγκλήματα πολέμου που διαπράχθηκαν από τη στρατιωτική και πολιτική ηγεσία της ναζιστικής Γερμανίας. Ενώπιον του Διεθνούς Στρατιωτικού Δικαστηρίου βρέθηκαν πρώτοι κατηγορούμενοι οι στενοί συνεργάτες του Αδόλφου Χίτλερ και πρωτεργάτες της ναζιστικής θηριωδίας, μεταξύ των οποίων και οι H.W.Göring, R. Hess, και J. Von Ribbentrop. Στις 20 του Νοέμβρη του 1945 οδηγήθηκαν στο Παλάτι της Δικαιοσύνης, στη Νυρεμβέργη της Γερμανίας, ενώπιον των στρατιωτικών δικαστών από τις ΗΠΑ, τη Μ. Βρετανία, τη Γαλλία και την Σοβιετική Ένωση, 24 πολιτικοί και στρατιωτικοί της Ναζιστικής Γερμανίας, για τη δίκη που έμεινε γνωστή ως η Δίκη των Σημαντικότερων Εγκληματιών Πολέμου.