Φαίνεται πως και οι αστυνομικοί αντιλαμβάνονται την 6η Δεκεμβρίου σαν σαν μια μέρα ξεχωριστή, διότι ακόμη και φέτος, δώδεκα ολόκληρα χρόνια μετά, ήταν και πάλι σεληνιασμένοι, αφηνιασμένοι, εξαγριωμένοι. Το πάθος με το οποίο ξυλοκοπούν εντελώς απρόκλητα, πατούν διαδηλωτές με τα δίκυκλά τους, διαλύουν ανθοδέσμες προς τιμήν του νεκρού μας, στριμώχνουν κόσμο μέσα σε πολυκατοικίες και συλλαμβάνουν ό,τι κινείται, δείχνει πως ενεργούν όχι (μόνο) βάσει των οδηγιών που λαμβάνουν από τον υπουργό τους αλλά και από προσωπικό σαράκι, από μίσος. Μοιάζουν να «τιμούν» την 6η Δεκεμβρίου σαν μια δική τους επέτειο, την επέτειο που ένας από αυτούς έκανε αυτό που ονειρεύονται χιλιάδες: φύτεψε μερικές σφαίρες στην καρδιά ενός παιδιού, μόνο και μόνο γιατί το παιδί ήταν στα Εξάρχεια.