«Μετά τους μετανάστες, είστε οι επόμενοι.» Αυτό έγραφαν φυλλάδια που εμφανίστηκαν αυτή την εβδομάδα στην περιοχή gay clubbing της Αθήνας. Καθώς η βία κατά των μεταναστών και των εθνοτικών μειονοτήτων κλιμακώνεται σε όλη την Ελλάδα, οι υποστηρικτές του ακροδεξιού κόμματος Χρυσή Αυγή έχουν επίσης αρχίσει να προωθούν τις επιθέσεις μίσους προς τους ομοφυλόφιλους και τα άτομα με ειδικές ανάγκες. Με φασιστικές πορείες σε όλη την Αθήνα με μαύρα πουκάμισα και φωτοβολίδες, τρομοκρατούν εθνοτικές και σεξουαλικές μειονότητες, κουνώντας ένα έμβλημα που μοιάζει με τη σβάστικα και δηλώνοντας περιφρόνηση για την πολιτική κατάσταση. Και όμως, σε όλη την Ευρώπη, συνεχίζουν να αντιμετωπίζονται ως απλό σύμπτωμα της οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα.
Ενώ πριν, οι ακροδεξιοί κακοποιοί επιτίθονταν σε μετανάστες μόνο τη νύχτα, τώρα το κάνουν στο φως της ημέρας, χωρίς φόβο για τις συνέπειες, διότι σπάνια υπάρχουν. Τις τελευταίες εβδομάδες, ο αριθμός και η σοβαρότητα των επιθέσεων έχει αυξηθεί – στις 12 Αυγούστου, ένας 19χρονος Ιρακινός αιτητής ασύλου μαχαιρώθηκε θανάσιμα από μια συμμορία μοτοσικλέτιστών μόλις μερικούς δρόμους μακριά από τη Βουλή των Ελλήνων – και αν οι μετανάστες αναφέρουν τις επιθέσεις αυτές στην αστυνομία , κινδυνεύουν να συλληφθούν.
Τα εγκλήματα κατά των μεταναστών στην Ελλάδα θεωρούνται χαμηλής προτεραιότητας, αφού ένα μεγάλο μέρος της βάσης στήριξης της Χρυσής Αυγής προέρχεται από τις τάξεις της αστυνομίας. Τα exit polls στις εκλογές του Μάη του 2012 έδειξαν ότι σε ορισμένες αστικές περιοχές έως και 50% της ελληνικής αστυνομίας ψήφισαν υπερ της ρατσιστικής ομάδας, η οποία κατέχει σήμερα το 7% των εδρών στο κοινοβούλιο.
Τα μαχαιρώματα, οι ξυλοδαρμοί και οι επιθέσεις μοτοσικλετιστών έχουν γίνει τόσο ρουτίνα που σε πολλά μέρη της πρωτεύουσας, οι μετανάστες φοβούνται να βγουν μόνοι. Ενώ η Ελλάδα είχε από καιρό ένα μεγάλο μεταναστευτικό πληθυσμό – το 80% των προσφύγων στην Ευρωπαϊκή Ένωση φθάνουν σε ελληνικά λιμάνια – οικογένειες που ήρθαν στη χώρα αναζητόντας ασφάλεια, φοβούνται τώρα για τη ζωή των παιδιών τους. Μια πρόσφατη έκθεση της Human Rights Watch, «Το Μίσος στους Δρόμους», διαπίστωσε ότι «οι εθνικές αρχές – καθώς και η ΕΕ και η διεθνής κοινότητα στο σύνολό της – κάνουν σε μεγάλο βαθμό τα «στραβά μάτια» για τη ξενοφοβική βία στην Ελλάδα.
Λες και δεν ήταν αρκετό το κακό, τώρα ο Υπουργός Δημόσιας Τάξης, Νίκος Δένδιας, έχει δεσμευτεί να πατάξει τη μετανάστευση, την οποία χαρακτήρισε ως «εισβολή» και «μια βόμβα στα θεμέλια της κοινωνίας». Ο Δένδιας περιγράφει χαρακτηριστικά την παρουσία των αλλοδαπών στην Ελλάδα, ως μεγαλύτερη απειλή απ’αυτήν της οικονομικής κρίσης – ένα μήνυμα που θα έγραφε αναμφίβολα σ’όλους τους τοίχους της Αθήνας, αν μπορούσε.
Η μάστιγα του ρατσισμού έχει γίνει η στρατηγική για την απόσπαση της προσοχής ενός πικραμένου έθνους από την κυβέρνηση και την κρίση των δημοσίων δαπάνων. Όπως πολλές διοικήσεις της κέντρο-δεξιάς, έτσι κι ο συνασπισμός της Νέας Δημοκρατίας, μιμείται τη γλώσσα των ακροδεξιών εξτρεμιστών, υποθάλπτουν και καθόλου δεν κατευνάζουν το δημόσιο αίσθημα της ξενοφοβίας. Με την υποστήριξη του Δένδια, η αστυνομία συμμαζεύει, συλλαμβάνει και απελαύνει χιλιάδες μετανάστες με επιδρομές σε όλη την Αθήνα και τις κοντινές πόλεις – ένα πρόγραμμα που ονομάζεται, χωρίς εμφανή ειρωνεία, Ξένιος Δίας, ο Έλληνας Θεός της φιλοξενίας.
Το κύμα δημοτικότητας και η εμπιστοσύνη στη Χρυσή Αυγή δεν ήρθε από το πουθενά. Το κόμμα έχει δραστηριοποιηθεί εδώ και δεκαετίες, αλλά πριν από τέσσερα χρόνια -πριν από το πρώτο κύμα περικοπών λιτότητας στην Ελλάδα-, αυτό θεωρήθηκε ως κάτι το αστείο. Αυτό το καλοκαίρι, με το κόμμα αυτό να βρίσκεται στα έδρανα του κοινοβουλίου, τα μέλη της Χρυσής Αυγής στήνουν τα σούπερ μάρκετ «Έλληνες μόνο« για τη διανομή δεμάτων τροφίμων σε ανέργους στην Πλατεία Συντάγματος – αλλά μόνο για «πραγματικούς Έλληνες».
Η αριστερά δεν χρειάζεται πλέον να επισημάνει την ιστορική συσχέτιση μεταξύ οικονομικής λιτότητας και της ανοδου του φασισμού: η Χρυσή Αυγή κάνει ξεκάθαρη τη σύνδεση αυτή, γιορτάζοντάς το. Αλλά η επιθυμία τους να κεφαλαιοποιήσουν τη δημόσια οργή δεν θα επιτρέψει ποτέ, σε κάνένα έθνος, στους ρατσιστές κακοποιούς να γίνουν η φωνή του λαού.
Όπως και με πολλά φασιστικές ομάδες, Χρυσή Αυγή ισχυρίζεται ότι εκπροσωπεί την περιθωριοποιημένη εργατική τάξη . Όπως άλλες ακροδεξιές ομάδες σε όλη την Ευρώπη – συμπεριλαμβανομένων των English Defence League και του νεοσύστατου British Freedom Party – η Χρυσή Αυγή δηλώνει ότι είναι ο εχθρός του πτώχευμένου δημοκρατικού συστήματος, αξιοποιώντας προς όφελός της τη λαϊκή οργή ενάντια στη νεοφιλελεύθερη οικονομική κακοδιαχείριση. Ωστόσο, παρόλο που διατυμπανίζει ότι θα σταθεί ενάντια στη λιτότητα, δεν έχει κανένα οικονομικό σχέδιο: oi τακτικές της είναι απλά βίαιες, διχαστικές και αηδιαστικά ρατσιστικές. Και οι κυβερνήσεις στην Ελλάδα και την Ευρώπη φαίνεται να είναι πρόθυμες να ανεχτούν κάτι τέτοιο ως το κοινωνικό κόστος της συναίνεσης και της συνεχούς λιτότητας.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση ιδρύθηκε μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο για να εξασφαλίσει την κοινωνικο-οικονομική ενότητα σε μια ήπειρο διαλυμένη από τον φασισμό. Στην Ελλάδα του σήμερα, η Χρυσή Αυγή αντιμετωπίζεται ως ένα σοβαρό πολιτικό κόμμα, παρά την παραγνώριση των δημοκρατικών διαδικασιών από τα μέλη της και την τάση τους για επίθεση και άσκηση βίας σε πολιτικούς τους αντιπάλους σε τηλεοπτικές εκπομπές.
Όταν το κόμμα των Ναζί πήρε την εξουσία στη Γερμανία το 1933, μετά από την πυρπόληση του Ράιχσταγκ και αφού η αντισημιτική βία έγινε επίσημη κρατική πολιτική, οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις παρέμειναν περισσότερο ν’ανησυχούν για την πιθανότητα μιας σοσιαλιστικής Γερμανίας παρά μιας φασιστικής. Σχεδόν μέχρι τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, παρέμεινε πιο σημαντικό για πολλούς ηγέτες του κόσμου η αποπληρωμή των χρέων από τη Γερμανία. Ο σχεδιασμός ιστορικών παραλλήλων με τον Ναζισμό από αριστερούς και δεξιούς σχολιαστές χρησιμοποιώντας φθαρμένες ρητορικές τεχνικές ευτελίζουν το θέμα, πετώντας το σε συζητήσεις περί σήμανσης των τροφίμων και τον υπερβάλλοντα ζήλο για τον έλεγχο της οδικής κυκλοφορίας…
Αυτή τη στιγμή, πραγματικοί φασίστες με μαύρα πουκάμισα, παρελαύνουν στ’αλήθεια γύρω από την Αθήνα κουνώντας σβάστικες και καίοντας δάδες, ακρωτηριάζοντας και δολοφονώντας εθνοτικές μειονότητες, ενώ οι παγκόσμιες κυβερνήσεις εμφανίζονται τρομακτικά χαλαρές γι ‘αυτό αρκεί οι Έλληνες να συνεχίσουν να εξοφλούν τα χρέη της ευρωπαϊκής ελίτ. Τα μαθήματα ιστορίας που διδάσκονται από συνήθεια, μπορούν εύκολα να παραβλεφθούν τη στιγμή που τα χρειαζόμαστε περισσότερο. Αυτή τη φορά, η Ευρώπη πρέπει να θυμηθεί ότι το τίμημα της εξάπλωσης του φασισμού είναι σκληρότερο και πολύ πιο δαπανηρό, με διαφορά, από οποιοδήποτε εθνικό χρέος.
Πηγη:www.indipendent.co.uk
Tη μετάφραση έκανε η Claire Tser
