…κάποιοι πείθονται πως υπάρχει φως στο βάθος του τούνελ. Και μάλιστα το βλέπουν, χωρίς να αντιλαμβάνονται πως είναι το τρένο που έρχεται κατά πάνω μας.
Ένα ντοκιμαντέρ της Νίνας Γεωργιάδου για το φασισμό στην Ελλάδα, και όχι μόνο, και την καταγωγή της Χρυσής Αυγής. Μπορεί να είναι πάνω από μια ώρα αλλά αξίζει να την αφιερώσετε για να το δείτε. Είναι, απ’ όσα γνωρίζω, η πιο σοβαρή δουλειά που έχει γίνει με αυτό το θέμα. Δείχνει πόσο πολύ οι εγκληματικές οργανώσεις του είδους όχι μόνο δεν πάνε κόντρα στο σύστημα, όπως ισχυρίζονται, αλλά το υποστηρίζουν και το φυλάσσουν με νύχια και με δόντια αντιπαλεύοντας όποιον στρέφεται πραγματικά εναντίον του. Ακόμη και όταν αυτό το σύστημα είναι υπό κατοχή όπως η γερμανική ή απόλυτα εξαρτημένο όπως τώρα σε Αμερικάνους, Γάλλους και Γερμανούς ιμπεριαλιστές.
Έπειτα μια πιο στενή παρακολούθηση των λεγόμενων των χρυσαυγιτών θα δείξει ότι το «έξω οι ξένοι» δεν αφορά τους προαναφερόμενους, άλλωστε αυτοί είναι «φυλετικά μας αδέρφια» οπότε και να μας κατακτήσουν καλοδεχούμενοι θα είναι, αλλά τους μετανάστες, ότι στόχος τους δεν είναι να δουλεύουν οι Έλληνες εργαζόμενοι στη θέση των μεταναστών, που «κλέβουν» θέσεις εργασίας (μάλλον ως τέτοιες εννοούν το καθάρισμα των τζαμιών στα φανάρια) αλλά να δουλεύουν και αυτοί όπως οι μετανάστες και χειρότερα. Με μεροκάματα πείνας, όπου και όπως θέλει το αφεντικό και με σκυμμένο το κεφάλι!
Γι΄αυτούς που γοητεύονται από την παλικαροσύνη και την μαγκιά των χρυσαυγιτών και άλλων του είδους θα τους ρωτούσαμε: πόσο μαγκιά είναι άραγε να κυκλοφορεί κανείς νύχτα και κατά δεκάδες για να χτυπά ένα, δύο το πολύ τρεις μετανάστες, οι οποίοι δεν μπορούν να αμυνθούν γιατί αν ρίξουν μια σφαλιάρα θα τους συλλάβει η αστυνομία ως θύτες, αλλά και Έλληνες γιατί δεν αρέσει η φάτσα τους; όταν όμως βρει τα σκούρα τρέχει στην αγκαλιά και την προστασία των πιο σκληρών κατασταλτικών μηχανισμών του πολιτικού συστήματος, που κατά άλλα κατηγορεί, τα ΜΑΤ.
