Μηνιαίο Αρχείο:Δεκέμβριος 2012

Καθώς έβλεπα τους Χρυσαλήτες να βρυκολακιάζουν το «εν τούτω νίκα» της χουντικής αντ-«επανάστασης», μου ήρθε στο μυαλό ένα αξέχαστο στιγμιότυπο από την «παραθέρισή» μου στις φυλακές της Αίγινας, μάλλον καλοκαίρι του ’72 μ.Χ.

Με τη λήξη του επισκεπτηρίου μας φόρτωσαν στην κλούβα μαζί με τον Αντώνη και το Στέργιο, για να μας μεταγάγουν για ιατρικές εξετάσεις στο νοσοκομείο κρατουμένων «Σωτηρία» στην Αθήνα – στο σανατόριό του νοσηλευόταν με φυματίωση ο αξέχαστος Ρούσος Βρανάς.

Μεταξύ των επιβατών του φέριμποτ που μας μετέφερε στον Πειραιά ήταν συγγενείς και μικρά παιδιά πολιτικών κρατουμένων – ορισμένα είχαν γνωρίσει τον πατέρα τους στη φυλακή. Οι αστυνομικοί του Τμήματος Μεταγωγών του Πειραιά που μας συνόδευαν είχαν ανοίξει την πόρτα της κλούβας, καθώς έβραζε από τη ζέστη. Θυμάμαι στο κατάστρωμα του πλοίου διακρινόταν η φιγούρα του Νιόνιου με το χαρακτηριστικό σαν «δεκαεξάρα» καρό σακάκι του. Ο Αντώνης μάλιστα του φώναξε, αλλά δεν πήραμε απόκριση.

«Τα βουλευτιλίκια δεν τα γουστάρουμε, δεν τα θέλουμε καθόλου. Εκμεταλλευόμαστε βεβαίως ορισμένα προνόμια αυτής της ιδιότητας, έχουμε πάρει και την οπλοφορία πλέον με άδεια (σ.σ.: δηλαδή πριν την είχαν χωρίς άδεια;), δεν έχει αυτόφωρο αν γίνει κανένα επεισόδιο και είμαστε λίγο πιο άνετοι στις κινήσεις μας.»

~Ηλίας Κασιδιάρης, εκπρόσωπος Τύπου Χρυσής Αυγής, 25/11/2012

«Είμαστε κόμμα αντικοινοβουλευτικό. Μπαίνουμε στη Βουλή για να μας εφοδιάσει το οπλοστάσιο της Δημοκρατίας με τα δικά του όπλα. Αν η Δημοκρατία είναι τόσο ηλίθια που γι’ αυτή τη δουλειά να μας δώσει κάρτες δωρεάν μετακίνη­σης και μισθούς, δικό της πρόβλη­μα. Αν πετύχουμε να εκλεγούν στα διάφορα κοινοβούλια εξήντα ως εβδομήντα υποκινητές και οργα­νωτές από το κόμμα μας, θα πλη­ρώνει για την αγωνιστική μας ορ­γάνωση η ίδια η πολιτεία. […] Αν δεν πετύχουμε να έχουν ασυλία οι πιο επικίν­δυνοι άνδρες μας, αργά ή γρήγο­ρα θα βρεθούν όλοι πίσω απ’ τα σίδερα.»

~Γιόζεφ Γκέμπελς, μετέπειτα υπουργός Προπαγάνδας του Χίτλερ, 30/4/1928

«Εκείνο λοιπόν τον καιρό, όπως σε κάθε δύσκολο καιρό,
ήταν πολλοί εκείνοι που βγήκαν απ’ το πετσί τους.
Άνθρωποι που δεν τους έπιανε το μάτι σου, παίρναν το βουνό μ’ ένα ντουφέκι στο χέρι.
Με το τίποτα, ο Γιάννης, ο Τάσος, ο Μανόλης, η Λένω, η Δέσπω, αυτή η σιωπηλή στρατιά,
αυτοί οι ωραίοι δικοί μας, σπρώχναν για καλά τον καιρό προς την ελευθερία και την ειρήνη.
Για μια ελευθερία που πριν έρθει φαινότανε τόσο πλατιά.
Και για μια ειρήνη που ακόμα γι’ αυτήν αγωνιζόμαστε.»
(ΙΑΚΩΒΟΥ ΚΑΜΠΑΝΕΛΗ – ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΜΑΣ ΤΣΙΡΚΟ)

Σήμερα: Πέντε μύθοι για την Ελληνική γλώσσα. Πέντε «εθνικά» αναμασήματα φυλετικής υπεροψίας και εθνοπρεπούς ιδεοληψίας περί ελληνικής υπεροχής, μοναδικότητας κλπ. Που όμως δεν μας χρειάζονται για να αγαπήσουμε τη γλώσσα μας γι΄ αυτό που όντως είναι, να τη σεβόμαστε και να την υπηρετούμε χωρίς αυτοβαυκαλιστικά συμπλέγματα.

Οι πέντε μύθοι-προϊόντα εθνικιστικής ονείρωξης σε επικεφαλίδες: Ότι η ελληνική γλώσσα είναι η πλουσιότερη από όλες τις γλώσσες, ότι αυτή είναι η μόνη συμβατή με τους Η/Υ, ότι για μια ψήφο δεν καθιερώθηκε το 1776 ως η επίσημη γλώσσα των ΗΠΑ, ότι (λόγω της σπουδαιότητάς της) η Apple διαθέτει πρόγραμμα εκμάθησης αρχαίων Ελληνικών, το καλούμενο Hellenic Quest, ότι τα αρχαία Ελληνικά έχουν, αφενός ψυχοθεραπευτική δράση και αφετέρου αναπτύσσουν τις ηγετικές ικανότητες των στελεχών επιχειρήσεων.

Για μια δεκαετία τώρα, σε διάφορες παραλλαγές, ένα φάντασμα πλανιέται πάνω από το ελληνικό (και όχι μόνο) διαδίκτυο -το φάντασμα ενός κειμένου που, κατά περίπτωση, εμπεριέχει όλους ή κάποιους από τους παραπάνω μύθους, καθώς και δυο τρεις ακόμη, με τους οποίους θα ασχοληθούμε στο επόμενο.

Ο φιλόλογος Νίκος Σαραντάκος, ο οποίος έχει ασχοληθεί συστηματικά, ξετινάζοντάς το λέξη – λέξη, έχει βαφτίσει το εν λόγω κείμενο, «λερναίο κείμενο», για την ευκολία με την οποία κάθε τόσο ξεπηδά από εδώ κι από κει.

Του Στέλιου Ελληνιάδη «Δρόμος της Αριστεράς»

Ο συντηρητισμός του Τατσόπουλου δεν θα ήταν τόσο ανησυχητικός εάν αποτελούσε μεμονωμένη περίπτωση. Το «αντριλίκι» αυτού του τύπου δεν είναι άγνωστο στην κοινωνία. Οι γυναίκες είναι «κουβάδες» για τους «πολύ» άντρες, όπως μου κορδωνόταν ένας βαρύς κι ασήκωτος «ρεμπέτης»! Οι μπαμπάδες καμαρώνουν για τις «επιτυχίες» των αγοριών τους, ενώ τρέμουν για τις κόρες τους. Οι «καλοί» χριστιανοί συντηρούν το σωματεμπόριο και την πορνεία στην Αθήνα και την επαρχία. Η γυναίκα είναι έπαθλο, της γοητείας, της φήμης, της εξουσίας ή του χρήματος. Ο Τατσόπουλος είναι αναγνωρισμένος συγγραφέας, έχει μεγάλη προβολή από τα διαπλεκόμενα ΜΜΕ και είναι βουλευτής. Έχει, δηλαδή, όλες τις βαζελίνες για να διολισθήσει, να χάσει την αυτοκυριαρχία που απαιτεί ο κοινωνικός του ρόλος και να εκφράσει αφτιασίδωτα τις βαθύτερες αντιλήψεις του. Να αποκαλύψει, όχι πλέον σε μυθιστόρημα, αλλά στην πραγματική ζωή, τον συντηρητισμό του.

Αλλοι που δηλώνουν αριστεροί, επειδή δεν έχουν αυτές τις πλάτες, είναι πιο προσεκτικοί στις εκφράσεις και τις διατυπώσεις τους. Ο συντηρητισμός τους εκδηλώνεται κυρίως ή αποκλειστικά στην ιδιωτική τους ζωή, σε παρέες, και δεν δημοσιοποιείται πανηγυρικά. Γι” αυτό η ομολογία Τατσόπουλου τάραξε πολύ κόσμο στην Αριστερά που την αποδοκίμασε -και καλά έκανε- κατηγορηματικά. Αλλά η Αριστερά είχε ανέκαθεν (και έχει) στους κόλπους της συντηρητικές αντιλήψεις και συντηρητικούς ανθρώπους, στελέχη, μέλη, υποστηρικτές και ψηφοφόρους. Γι” αυτό, η πάλη για μια καλύτερη κοινωνία περνάει και μέσα από την πάλη για καλύτερους (ή αριστερότερους) αριστερούς!

Κυκλοφόρησε το επιτραπέζιο ημερολόγιο του Κυριακάτικου Σχολείου Μεταναστών για το 2013. Με φωτογραφίες από τις κινητοποιήσεις της προηγούμενης χρονιάς σε όλο τον κόσμο. Από τη Συρία, την Παλαιστίνη, τις χώρες των pigs, τις δικές μας απεργια

κές κινητοποιήσεις, όπου ντόπιοι και μετανάστες παλεύουμε για να διεκδικήσουμε το δικαίωμα μας για μια αξιοπρεπή ζωή. Το φετινό μας ημερολόγιο περιλαμβάνει επίσης 12 εξαιρετικές φωτογραφίες που μας παραχώρησαν επαγγελματίες φωτογραφοι. Φωτογραφίες του Μάριου Λώλου, προέδρου των Ελλήνων Φωτορεπόρτερ, του Γιώργου Μουτάφη, της Πηνελόπης Τρίπατζη κι του Ιάκωβου Χατζησταύρου. Η τιμή του παραμένει καθηλωμένη στα 5 ευρώ για έβδομη διαδοχική χρονιά. Προμηθευτείτε το, κάντε ένα όμορφο δώρο σε φίλους και συγγενείς για τη νέα χρονιά. Με την αγορά του στηρίζετε το Κυριακάτικο Σχολείο Μεταναστών και την Κίνηση «Απελάστε το Ρατσισμό», για μια ζωή με αξιοπρέπεια, χωρίς μνημόνια, φασιστικές προκλήσεις και ρατσιστικές διακρίσεις. Κεντρική διάθεση: Κλαζομενών 3, πλ. Αττικής, τηλ. 210-3306286 και 6974486368

Αρθρο που έχει τίτλο «The new dark age: Across Europe, free speech and democracy face their biggest threat since the Thirties» («Ο νέος μεσαίωνας: Σε όλη την Ευρώπη, η ελεύθερη έκφραση και η δημοκρατία αντιμετωπίζουν τηνμεγαλύτερη απειλή από την δεκαετία του ’30») δημοσιεύει η Daily Mail.

Συγκεκριμένα γράφει τα εξής
«Με σκηνές που έχει να δει η Ευρώπη από τη μακρά νύχτα της δεκαετίας του ’30, σχεδόν καθημερινά έρχονται νέα στοιχεία που αποδεικνύουν ότι επάνω στα ερείπια του Ελληνικού ονείρου, συγκεντρώνουν δύναμη οι δυνάμεις της ξενοφοβίας. Ακούγεται σαν κάτι από τη Γερμανία του Χίτλερ – αλλά αυτό συμβαίνει στην καρδιά της Ευρώπης το 2012. Στις εκλογές του Ιουνίου το νεοναζιστικό κόμμα της Χρυσής Αυγής κέρδισε 18 έδρες. Όλο και περισσότερο, οι σκηνές στους δρόμους της Αθήνας μου θυμίζουν τα φοβερά γεγονότα των αρχών της δεκαετίας του ’30, όταν η οικονομική κατάρρευση, το πολιτικό χάος και μια φοβερή αίσθηση δυσαρέσκειας. Άνοιξε το δρόμο για τη μεγαλύτερη τυραννία που γνώρισε ποτέ η Ευρωπαϊκή μας ήπειρος».

*Μπορείτε να διαβάσετε ολόκληρο το άρθρο της εφημερίδας, εδώ:
http://www.dailymail.co.uk/debate/article-2227131/The-new-dark-age-Across-Europe-free-speech-democracy-face-biggest-threat-Thirties.html

Οι οικογένειες που αγωνίζονται για να θρέψουν τα παιδιά τους, δεν είναι μόνο ελληνικό φαινόμενο. Η 31χρονη Βρετανίδα, Βίκυ Ρόμπινς εκμυστηρεύεται στην εφημερίδα Dily Mail, ότι εδώ και λίγους μήνες, έχει κυριολεκτικά κόψει το φαγητό, για να μην πεινάσουν τα παιδιά της.

Η Ρόμπινς τρώει μόνο τρεις φορές την εβδομάδα, ώστε να μπορεί να δίνει στα παιδιά της, 3 και 1,5 έτους, όσα τρόφιμα χρειάζονται.

Η Ρόμπινς έμεινε άνεργη πρόσφατα, ενώ ο σύζυγός της εργάζεται ως κηπουρός, με μειωμένο ωράριο. Η αμοιβή του πάει ως επί του πλείστον για τις δόσεις του στεγαστικού δανείου τους. Ωστόσο, είναι πολύ πιθανό να χάσουν τελικά το σπίτι τους.

Η οικογένεια ζει χωρίς θέρμανση και για Χριστούγεννα ούτε λόγος.

«Έχω κρύψει μερικά παλιά παιχνίδια των παιδιών και όταν έρθουν τα Χριστούγεννα, θα τα παρουσιάσω για δώρα. Είναι το καλύτερο που μπορώ να κάνω», λέει η Βίκυ.

Πηγη:www.troktiko.gr

Αληθεύει και ποιος θα δώσει… ειλικρινή απάντηση αν άντρες της ΕΛ.ΑΣ. «δουλεύουν» παράλληλα στο κόμμα του Νίκου Μιχαλολιάκου και εξασφαλίζουν ένα έξτρα εισόδημα, προσφέροντας τις υπηρεσίες τους στο κόμμα που ως γνωστόν στηρίζει σε μεγάλο ποσοστό ιδεολογικά το σώμα των Αστυνομικών;