Δευτέρα, 6 Ιούλιος, 2026

Μηνιαίο Αρχείο:Ιανουάριος 2013

ΤΟ ΝΕΟ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟ «ΔΟΓΜΑ» ΓΙΑ ΠΟΛΙΤΕΣ ΤΡΙΤΩΝ ΧΩΡΩΝ

 

Της Χαράς Τζαναβάρα

 

«Με τον παρά μου και την… περιουσία μου». Είναι το νέο κυβερνητικό «δόγμα» για τη χορήγηση αδειών διαμονής σε πολίτες τρίτων χωρών, που προωθείται μέσω του νομοσχεδίου για τη «διαμόρφωση φιλικού περιβάλλοντος επενδύσεων». Εκπονήθηκε με ευθύνη του αρμόδιου υφυπουργού Ανάπτυξης Νότη Μηταράκη και χθες διαβιβάστηκε στα συναρμόδια υπουργεία για να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους πριν από την κατάθεσή του στη βουλή.

 

Να σημειωθεί ότι οι διευκολύνσεις προς «έχοντες και κατέχοντες» προωθούνται σε μια εποχή που οι αρμόδιες αρχές υψώνουν σοβαρά εμπόδια για την τακτοποίηση παιδιών αλλοδαπών τα οποία έχουν γεννηθεί στην Ελλάδα. Σε σχέση με το αρχικό νομοσχέδιο, που είχε βγει σε διαβούλευση τον Νοέμβριο, επέρχονται οι εξής σημαντικές αλλαγές:

Συνέχεια

Θέλουμε να διευκρινίσουμε ΜΙΑ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ότι ο Σύνδεσμος μας δεν έχει καμμία σχέση με τον λεγόμενο ΣΦ ΠΑΟΚ ΛΕΜΕΣΟΥ (ΠΟΥ ΑΠΟΤΕΛΕΊΤΑΙ ΑΠΟ 5 ΜΕΛΗ ΤΗΣ ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ ΚΥΠΡΟΥ) και διοργανώνει φασιστοειδείς συναυλίες στο χώρο του υποτιθέμενου συνδέσμου με τα ναζιστικά εμβλήματα δίπλα από το δικέφαλο αετό.Ας θυμίσει κάποιος στα καλόπαιδα εκείνα ότι ο ΠΑΟΚ ήταν στα βουνά όταν οι θαυμαστές των κατακτητών έδιναν φιλικά με τα ες ες.Όλοι καταλαβαίνουν τώρα γιατί το 95% των αγνών ΠΑΟΚΤσήδων της Λεμεσού ήρθαν στη ΘΥΡΑ4 ΠΑΟΚ Λεμεσού.Καί καταλαβαίνει πλέον ο καθένας γιατί φύγαμε και φτιάξαμε το νέο σπίτι μας.Ντροπή και μόνο ντροπή πρέπει να νιώθει κάποιος για την κατάντια κάποιων και αγανάκτηση για τη χρησιμοποιήση του ονόματος του ΠΑΟΚ μας για τα οφέλη της φασιστικής ιδεολογίας τους.

Του Νάσου Θεοδωρίδη
Αν κανείς θέλει να ανακαλύψει ποιο είναι το πρότυπο οργάνωσης της κοινωνίας που επιθυμεί να επιβάλει η Χρυσή Αυγή στην Ελλάδα, τότε, κατά τη γνώμη μου, δεν έχει παρά να ανατρέξει στο άκρως αντιδημοκρατικό, ανελεύθερο και αυταρχικό καθεστώς που επικρατούσε στην αρχαία Σπάρτη, όπου τα πάντα ήταν οργανωμένα με βάση τη στρατιωτική πειθαρχία, αλλά και κυριαρχούσε η σκληρότητα και η απανθρωπιά ενάντια σε κάθε αδύναμο πλάσμα, όπως π.χ. στους ανάπηρους.

Ο κάθε Σπαρτιάτης, από τη γέννησή του μέχρι και τη στιγμή του θανάτου, ήταν ταγμένος να υπηρετεί την Πολιτεία. Με γνώμονα αυτή την αρχή, η αγωγή την οποία λάμβανε αποσκοπούσε στην προετοιμασία του γι’ αυτόν τον σκοπό. Όταν ένα αγόρι ερχόταν στη ζωή, ο πατέρας του είχε την υποχρέωση να το στείλει για επιθεώρηση. Τα γηραιότερα μέλη της φυλής, διαπίστωναν την ευρωστία και την αρτιμέλεια του παιδιού, επιτρέποντας στους γονείς του να το αναθρέψουν. Σε εναντία περίπτωση, το εγκατέλειπαν στον Καιάδα, επαφιέμενο στην τύχη. Το βάραθρο στο οποίο εγκαταλείπονταν τα μη αρτιμελή νεογέννητα, στον Ταΰγετο, λεγόταν «Αποθέτες». Πρέπει δε να διευκρινιστεί ότι δεν θανατώνονταν, απλώς εγκαταλείπονταν ώστε είτε να πεθάνουν από έλλειψη φροντίδας, είτε να τα βρει κάποιος και να τα αναθρέψει, εκτός όμως του λακωνικού γένους. Η επιθεώρηση των νεογέννητων, γινόταν σε έναν χώρο ο οποίος ονομαζόταν «Λέσχη». Επρόκειτο για την περιοχή όπου οι Σπαρτιάτες συγκεντρώνονταν προκειμένου να επιδοθούν στις στρατιωτικές και αθλητικές τους ενασχολήσεις. Η συγκατάθεση των επιθεωρούντων, ήταν απαραίτητη προϋπόθεση για την ένταξη ενός παιδιού στη λακωνική φυλή. Όπως αναφέρει ο Πλούταρχος (Αγησίλαος, 12), ουδείς γονέας δεν εδικαιούτο να αναθρέψει το παιδί του, εάν δεν υπήρχε προηγουμένως έγκριση της Πολιτείας.

Συνέχεια

Σπονδυλωτή ταινία για τρεις ανθρώπους που πορεύονται προς μια οριακή στιγμή στη ζωή τους.

Xαρώνειο νόμισμα :
ένας αρχαιολόγος, που ο γιος του αυτοκτόνησε στο στρατό, ανακαλύπτει σε μια ανασκαφή έναν τάφο με το λείψανο ενός αξιωματικού των ελληνιστικών χρόνων.

H τελευταία νανόχηνα:
μια ομάδα ορνιθολόγων πηγαίνει στο Δέλτα του Έβρου για να βρει, με τη βοήθεια ενός ηλικιωμένου θηροφύλακα, την τελευταία νανόχηνα που κατοικεί στο βιότοπο. Η σύγκρουση του θηροφύλακα (Θανάσης Βέγγος) με τον ασυνείδητο κυνηγό θα είναι δραματική. Είναι ίσως η πιο συμβολική και συνάμα ρεαλιστική απεικόνιση μιας βαθιάς σύγκρουσης ανάμεσα σε δυο τύπους ανθρώπων, ανάμεσα σε δυο τύπους ηθικής, με φόντο ένα περιβάλλον υποβλητικό και ταυτόχρονα θανάσιμο. Στο επεισόδιο αυτό ο Βούλγαρης θέτει επίσης το θεμελιώδες ερώτημα πάνω στην αξία της ζωής: της ζωής του ανθρώπου και της ζωής του ζώου, τελευταίου μάρτυρα του είδους του.

Συνέχεια

Ένα δριμύ «κατηγορώ» κατά του ρατσισμού, της ξενοφοβίας και της δεισιδαιμονίας είναι «Η Τελευταία μαύρη γάτα». Πρόκειται για το εκατοστό μυθιστόρημα του «ποιητή παραμυθιών» Ευγένιου Τριβιζά, που συνδυάζει το λυρισμό με το χιούμορ, τη συγκίνηση με το μυστήριο, την απόγνωση με την ελπίδα.

Είναι «ένας υποβλητικός μύθος που διερευνά την κάθοδο ενός έθνους στα βάθη του δολοφονικού φανατισμού», όπως έγραφε η Elaine Williams στο Times Educational Supplement. Για τον Boyd Tonkin του βρετανικού Independent, «η δυναμική του ρατσισμού και το ηθικό καθήκον της αντίστασης εναντίον του σπάνια έχουν αποδοθεί με τόσο ελκυστικό τρόπο».

Συνέχεια

Τα παιδιά είναι τα μεγάλα θύματα της πολιτικής εξαθλίωσης των εργατικών λαϊκών οικογενειών που εφαρμόζεται σε όλα τα κράτη – μέλη της ΕΕ, αφού μία, ενιαία και αδιαίρετη είναι η στρατηγική της προς όφελος των μονοπωλίων. Ο υποσιτισμός παιδιών που φτάνουν στα σχολεία τους νηστικά δεν μπορεί παρά να χαρακτηριστεί έγκλημα, μπροστά στο οποίο κανένας άνθρωπος του μόχθου δεν μπορεί να κλείνει τα μάτια.

Και δεν αφορά μόνο την Ελλάδα. «Το κυλικείο παρέμεινε ανοικτό κατά τη διάρκεια των χριστουγεννιάτικων διακοπών, διότι αρκετοί μαθητές κινδύνευαν να πεινάσουν κατά τη διάρκεια του 15ήμερου», αποκάλυψε ο διευθυντής μιας σχολικής μονάδας σε ένα από τα φτωχά προάστια της Λισαβόνας, όπου έχουν καταγραφεί 13.000 μαθητές που απειλούνται άμεσα από την έλλειψη διατροφής.

Έχοντας έρθει αντιμέτωπος με περιστατικά «λιποθυμίας μαθητών τα πρωινά της Δευτέρας έπειτα από υποσιτισμό πολλών ημερών», ο διευθυντής του σχολείου έλαβε την πρωτοβουλία να προσφέρει από το κυλικείο πρωινό σε περίπου 40 μαθητές ηλικίας από 4 έως 18 ετών, από τους 800 που απαριθμεί η σχολική μονάδα στα βόρεια της Λισαβόνας.

Τα κρούσματα υποσιτισμού παιδιών στην Πορτογαλία αυξάνονται με σταθερό ρυθμό. Στην ίδια σχολική μονάδα σχεδιάζεται να μείνει ανοιχτό το κυλικείο και κατά τις διακοπές του Πάσχα, αυτή τη φορά για το διπλάσιο αριθμό μαθητών.

Συνέχεια

Δεν πρόκειται για φθηνή εργασία. Δεν πρόκειται για μαύρη εργασία. Πρόκειται καθαρά για σύγχρονη δουλεία, με την ευχή του… νόμου. Το τελευταίο διάστημα βλέπουν το φως της δημοσιότητας ολοένα και πιο ανατριχιαστικές λεπτομέρειες για το καθεστώς «εργασίας» στο οποίο υπόκεινται οι κρατούμενοι στις ΗΠΑ όπου οι φυλακές έχουν μετατραπεί σε μια απέραντη δεξαμενή εξευτελιστικά φθηνού ανθρώπινου δυναμικού που παράγει ολοένα και μεγαλύτερα κέρδη για πολυεθνικές κάθε είδους.

Όλα ξεκίνησαν όταν το 1979 το αμερικανικό κογκρέσο ενέκρινε το Πρόγραμμα Πιστοποίησης Φυλακών (PIE). Η ιδέα ακουγόταν καλή: οι κρατούμενοι θα είχαν εφεξής τη δυνατότητα να εργάζονται, κάτι που θα τους προσέφερε μεταξύ άλλων και πιο κατάλληλα εφόδια για την επανένταξή τους στην κοινωνία μετά την αποφυλάκισή τους. Για να εμποδίσουν μάλιστα τους επιτήδειους να εκμεταλλευτούν το νέο πρόγραμμα αλλά και για να αποτρέψουν συνθήκες «αθέμιτου ανταγωνισμού», ο αρχικός νόμος προέβλεπε ότι η εργασία των κρατουμένων θα έπρεπε να πληρώνεται με ωρομίσθιο που «θα είναι πολύ κοντά σε αυτό που ισχύει στον ιδιωτικό τομέα».Η εξέλιξη όμως ήταν πολύ διαφορετική. Το 1995 έγινε μια «τροποποίηση» του αρχικού νόμου που επέτρεψε την παράκαμψη σχεδόν όλων των «προϋποθέσεων» που προβλέπονταν για την εφαρμογή του… Δίπλα στον όρο «εργασία» – η οποία, όπως είπαμε, έπρεπε να πληρώνεται ακολουθώντας τα στάνταρ του ιδιωτικού τομέα – προστέθηκε ο όρος «υπηρεσία». Πλέον, οι κρατούμενοι μπορούσαν να προσφέρουν, εκτός από «εργασία», και «υπηρεσίες» για τις οποίες δεν θα υπήρχε «συγκεκριμένο μισθολογικό πλαίσιο». Το ποιος θα αποφάσιζε τι αποτελεί «εργασία» και τι «υπηρεσία»… ήταν άλλο θέμα, με το οποίο ο νέος νόμος δεν ασχολήθηκε.

Συνέχεια

Εκατοντάδες εργαζόμενοι απεργούν για τη μη καταβολή των μπόνους, για τον τερματισμό του ρατσισμού, καθώς και τη βελτίωση των συνθηκών στο μεγαλύτερο ορυχείο διαμαντιών της Σιέρα Λεόνε στο Koidu. Μετά τον αποκλεισμό των εισόδων και τις συγκρούσεις με τους απεργοσπάστες, οι ένοπλες δυνάμεις   άνοιξαν πυρ εναντίον των εργαζομένων, σκοτώνοντας δύο και τραυματίζοντας πολλούς άλλους.

Η διαμάχη αναφέρεται ως η «μεγαλύτερη» που έχει παρουσιαστεί στην   ιδιαίτερα προσοδοφόρα επιχείρηση εξόρυξης διαμαντιών της Σιέρα Λεόνε.  Η κυβέρνηση έχει σε μεγάλο βαθμό εμπλακεί στην βιομηχανία μετά το τέλος του εμφυλίου πολέμου το 2002.

Το έναυσμα για την απεργία δόθηκε όταν οι ιδιοκτήτες των ορυχείων, της Octea, υποσχέθηκαν ένα δώρο Χριστουγέννων  ισοδύναμο τριών μηνιαίων μισθών, αλλά την τελευταία στιγμή άλλαξαν γνώμη  και ανάκαλεσαν το μπόνους. Στη συνέχεια, τα αφεντικά ισχυρίστηκαν ότι οι εργαζόμενοι λένε ψέματα, και ότι, στην πραγματικότητα, τους έχει καταβληθεί  το συμφωνηθέν επίδομα.

Συνέχεια

Από την Πρωτοχρονιά του 2013 όλα τα μέσα μεταφοράς για τους κατοίκους της εσθονικής πρωτεύουσας είναι δωρεάν
Φανταστείτε να μπείτε σε λεωφορείο, Μετρό, τρένο ή τραμ αύριο το πρωί χωρίς να πληρώσετε και χωρίς να ανησυχείτε ότι ο ελεγκτής θα σας ζητήσει το εισιτήριο. Φανταστείτε ότι θα μπορούσατε να ταξιδεύετε κάθε μέρα χωρίς ποτέ να πληρώσετε το παραμικρό. Από τη νέα χρονιά, δηλαδή εδώ και λίγες ημέρες, αυτό ακριβώς μπορούν να κάνουν οι κάτοικοι του Ταλίν, της πρωτεύουσας της Εσθονίας. Ολες οι μετακινήσεις με τα δημόσια μέσα μεταφοράς είναι δωρεάν!
Από την Πρωτοχρονιά το Ταλίν έγινε η πρώτη πρωτεύουσα στον κόσμο που προσφέρει εντελώς δωρεάν στους κατοίκους της τη χρήση των δημόσιων μέσων μαζικής μεταφοράς. Οι μόνοι που θα πρέπει να πληρώνουν για να χρησιμοποιούν τις τέσσερις γραμμές του τραμ, τις οκτώ γραμμές για τα τρόλεϊ και τις δεκάδες γραμμές λεωφορείων θα είναι οι επισκέπτες της πόλης – 1,60 ευρώ για ημερήσιο πάσο.
Η τολμηρή κίνηση του Ταλίν των 420.000 κατοίκων αναζωπύρωσε τη συζήτηση για το εάν οι δωρεάν δημόσιες μεταφορές είναι εφικτό μέτρο και σε άλλες πόλεις. Οι αντίπαλοι του προγράμματος που έθεσε σε εφαρμογή ο δήμαρχος του Ταλίν, ο Εντγκαρ Σαβισάαρ, υποστηρίζουν ότι είναι μια λαϊκιστική κίνηση παρόμοια με εκείνη που έκανε ο Κεν Λίβινγκστον το 1981, όταν μείωσε τις τιμές των μέσων μαζικής μεταφοράς στο Λονδίνο κατά 1/3. Ο εκπρόσωπος του δημάρχου του Ταλίν, ο Τάαβι Πουκ, διαφωνεί ριζικά: «Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι οι δωρεάν δημόσιες μεταφορές είναι το μέλλον», λέει. Και τονίζει ότι το 75% όσων πήραν μέρος σε σχετικό δημοψήφισμα απάντησαν «ναι». Εκτός από τα οικονομικά οφέλη, υπάρχουν βέβαια και τα περιβαλλοντικά, καθώς το νέο μέτρο θα ωθήσει πολλούς κατοίκους να αφήσουν τα αυτοκίνητα στο σπίτι και να χρησιμοποιούν πλέον τα δωρεάν μέσα μεταφοράς. Το Ταλίν ελπίζει ότι θα τα καταφέρει. «Γνωρίζουμε ότι πολλές πόλεις μάς παρακολουθούν και ελπίζουν ότι αυτό είναι μόνο η αρχή της εξάπλωσης της ιδέας των δωρεάν μεταφορών στην Ευρώπη», σχολιάζει ο Πουκ.

Συνέχεια

Με πολύ παλμό και με τη συμμετοχή περίπου 2000 αντιφασιστών πραγματοποιήθηκε σήμερα η συγκέντρωση διαμαρτυρίας στην ΑΣΟΕΕ για τις αστυνομικές επιθέσεις. Ακολούθησε πορεία που πέρασε μέσα από την Κυψέλη, κατέβηκε στην Πατησίων και την Αριστοτέλους και κατέληξε στη Νομική. Μοιράστηκαν χιλιάδες κείμενα και οι γειτονιές γέμισαν με τρικάκια και συνθήματα στους τοίχους. Συμμετείχαν φοιτητικοί σύλλογοι, αντιρατσιστικές κι αντιεξουσιαστικές κινήσεις και μέλη της νεολαίας του ΣΥΡΙΖΑ και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

φωτο από Elias Chronopoulos

Προηγούμενο1...323334...38Επόμενο Σελίδα 33 από 38

Η ΑΠΟΨΗ ΜΑΣ/ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ

© 2012-2026 | Κίνηση «Απελάστε το Ρατσισμό»