Παρασκευή, 3 Ιούλιος, 2026

Μηνιαίο Αρχείο:Ιανουάριος 2013

Δήλωσε ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι (Silvio Berlusconi) και σόκαρε τον ιταλικό λαό με την προκλητική του αναφορά στη δράση του φασίστα δικτάτορα Μπενίτο Μουσολίνι.

Μάλιστα, ο δισεκατομμυριούχος πρώην πρωθυπουργός έκανε τις εν λόγω δηλώσεις κατά τη συμμετοχή του σε τελετή μνήμης στο Μιλάνο, για τα αποκαλυπτήρια μνημείου αφιερωμένου στη γενοκτονία των Εβραίων.

«Οι νόμοι των φυλετικών διακρίσεων κατά των εβραίων ήταν το μεγαλύτερο λάθος ενός ηγέτη, του Μουσολίνι, που σε πολλούς άλλους τομείς είχε δράσει ορθά» δήλωσε ο Μπερλουσκόνι.

«Η Ιταλία δεν φέρει τις ίδιες ευθύνες με την Γερμανία. Υπήρξε μια συνενοχή, που στην αρχή δεν συνοδεύτηκε από πλήρη συνειδητοποίηση της κατάστασης», πρόσθεσε.

Η εφημερίδα Corriere della Sera, στη διαδικτυακή της έκδοση: «Πρόκειται για δηλώσεις που θα προκαλέσουν, οπωσδήποτε, έντονες αντιδράσεις».

Πηγη:radar.gr

Η Ομοσπονδία Ελληνικών Κοινοτήτων στη Γερμανία καταδικάζει την ίδρυση παραρτήματος της νεοναζιστικής οργάνωσης „Χρυσή Αυγή“ στη Νυρεμβέργη.

Στην ανακοίνωσή τους αναφέρουν:

Με μεγάλη έκπληξη αλλά και αποτροπιασμό οι Κοινότητες των Ελλήνων μεταναστών στη Γερμανία πληροφορήθηκαν την ίδρυση παραρτήματος της νεοναζιστικής οργάνωσης «Χρυσή Αυγή» στη Νυρεμβέργη.

Το γεγονός αυτό αποτελεί ύψιστη προσβολή για μάς ως μετανάστες, Έλληνες πολίτες και ανθρώπους. Αποτελεί όνειδος για την Ελλάδα και την Ευρώπη. Εξοργίζει δε και ο συμβολισμός που επιχειρείται με την επιλογή της Νυρεμβέργης, όπου ψηφίστηκαν το 1935 οι διαβόητοι ρατσιστικοί νόμοι του Γ΄ Ράϊχ.

Ως μετανάστες έχουμε βιώσει και πολεμήσει τις κοινωνικές αντιλήψεις και τις οικονομικές πολιτικές που διακρίνουν τους ανθρώπους με βάση την εθνικότητα. Δεν ξεχνούμε τις δολοφονίες Ελλήνων από Γερμανούς νεοναζί (2003-2005) και τον παλιότερο όρο «βρωμοέλληνες». Εισπράττουμε έτσι τις δολοφονικές επιθέσεις της νεοφασιστικής αυτής συμμορίας σαν να στρέφονται προς εμάς και τα παιδιά μας.

Συνέχεια

ΤΟ ΒΡΑΒΕΥΜΕΝΟ ΜΕ ΠΟΥΛΙΤΖΕΡ «ΜΑUS» ΤΟΥ ΑΡΤ ΣΠΙΓΚΕΛΜΑΝ ΕΙΝΑΙ  ΜΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΥΤΙΚΟΤΕΡΕΣ  ΜΥΘΟΠΛΑΣΙΕΣ ΓΙΑ ΤΑ ΝΑΖΙΣΤΙΚΑ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΑ ΜΑΖΙΚΗΣ ΕΞΟΝΤΩΣΗΣ.
Αν ο Μίκυ Μάους είναι το ποντίκι των κινούμενων σχεδίων και των κόμικς στα χαρακτηριστικά και στη χρήση του οποίου εμβληματοποιείται ένα είδος ανέμελης διασκέδασης, ένα άλλο ποντίκι των κόμικς δημιουργήθηκε για να εκφράσει τον ζόφο και την απέχθεια απέναντι στην πιο αποτρόπαιη βαριά βιομηχανία της ιστορίας του ανθρώπου- τη βιομηχανία των στρατοπέδων μαζικής εξόντωσης Εβραίων (αλλά και Τσιγγάνων και ομοφυλόφιλων) από τους Γερμανούς ναζί στη διάρκεια του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου. Είναι το ποντίκι του βραβευμένου με Πούλιτζερ εικονογράφου και σχεδιαστή κόμικς Αρτ Σπίγκελμαν, ο οποίος στο βιβλίο του Μaus, Η ιστορία κάποιου που επέζησε περιγράφει την ιστορία των Εβραίων γονιών του- που έζησαν την κλιμάκωση της ναζιστικής βίας, από την εποχή της επικράτησης στη Γερμανία του μεσοπολέμου του ναζιστικού κόμματος και των Φυλετικών Νόμων της Νυρεμβέργης του 1935 έως την κατάρρευση του μετώπου και την απελευθέρωση των κρατουμένων στο Άουσβιτς και στα υπόλοιπα χιτλερικά στρατόπεδα συγκέντρωσης. Όπως ο Μίκυ Μάους είναι ποντίκι που μοιάζει με άνθρωπο, έτσι ποντίκια είναι και οι Εβραίοι ήρωες του Σπίγκελμαν. Ωστόσο τα ποντίκια που καταλήγουν στα στρατόπεδα και τα περισσότερα απ΄ αυτά στα κρεματόρια έχουν μια βασική διαφορά από τον ποντικό του Ντίσνεϊ: βαθμιαία αποανθρωποποιούνται, εκμηδενίζονταιυποβιβάζονται απολύτως σε ποντίκια. Γνωρίζοντας πόσο σημαντική είναι η σημειολογία στο ξετύλιγμα της ιστορίας των γονιών του, που συμπίπτει με την ιστορία της Ευρώπης τον ταραγμένο 20ό αιώνα, ο Σπίγκελμαν ζωγραφίζει με μορφή ζώου και τους εκπροσώπους των υπόλοιπων εθνοτήτων που πρωταγωνίστησαν στο δράμα. Οι Γερμανοί απεικονίζονται σαν γάτες, οι Πολωνοί σαν γουρούνια, οι Αμερικανοί σαν σκύλοι… Οι συμβολισμοί είναι προφανείς. Οι γάτες καταβροχθίζουν τους ποντικούς, τα γουρούνια προσπαθούν να επιβιώσουν, οι σκύλοι ήρθαν στην Ευρώπη για να κυνηγήσουν τις γάτες…

Συνέχεια

Η Νομαρχιακή Επιτροπή Κοζάνης του ΚΚΕ πραγματοποίησε συγκέντρωση-παρέμβαση στο Μαυροδένδρι Κοζάνης, την Κυριακή, ενάντια στο ρατσισμό και την ξενοφοβία, με αφορμή τη φημολογούμενη εγκατάσταση κέντρου υποδοχής μεταναστών στο πρώην Κέντρο Εκπαίδευσης Νεοσυλλέκτων 523ΤΠ.

Σε ομιλία του στη συγκέντρωση, ο Νόντας Στολτίδης, μέλος του ΓΠ Δυτικής Μακεδονίας του ΚΚΕ, αναφέρθηκε στις θέσεις του ΚΚΕ για το μεταναστευτικό και στο πλαίσιο των άμεσων αιτημάτων του, που απαντάνε στο ιδιαίτερα οξυμένο πρόβλημα.

Τόνισε το ρόλο των ιμπεριαλιστικών πολέμων, των απολυταρχικών καθεστώτων, της φτώχειας και της εξαθλίωσης, ως βασικών αιτιών της μετανάστευσης. Υπογράμμισε, επίσης, το ρόλο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην εκμετάλλευση των μεταναστών για την κερδοφορία των μονοπωλίων.

Στη συγκέντρωση αναδείχτηκε ο αντιδραστικός ρόλος της φασιστικής-ναζιστικής Χρυσής Αυγής στον αποπροσανατολισμό εργατικών-λαϊκών στρωμάτων από την αιτία των προβλημάτων τους, που είναι η καπιταλιστική εκμετάλλευση και η προσπάθειά της να στρέψει τους κατοίκους του χωριού ενάντια στους μετανάστες, καλλιεργώντας το ρατσισμό και τη ξενοφοβία.

Συνέχεια

Πολλοί τουρίστες αναρωτιούνται αν είναι ασφαλές να επισκεφθούν την Ελλάδα τη στιγμή που γνωρίζει έξαρση η ρατσιστική βία, απευθυνόμενοι σε διεθνείς ταξιδιωτικές ιστοσελίδες, σύμφωνα με ρεπορτάζ της Εφημερίδας των Συντακτών. Η ανησυχία των εν δυνάμει επισκεπτών, έχει ενταθεί μετά την είσοδο της Χ.Α στη Βουλή, ωστόσο υπήρχε και πριν από αυτήν, εξαιτίας των επιθέσεων εναντίων μεταναστών. Κυρίως φοβούνται ενδεχόμενη ρατσιστική επίθεση εξαιτίας του χρώματος ή της σεξουαλικής τους προτίμησης.

Είναι ασφαλής η Ελλάδα για μη λευκές γυναίκες;, ρωτούσε το Σάββατο -δύο μέρες μετά την άγρια ρατσιστική δολοφονία Πακιστανού στα Πετράλωνα- μια Καναδή που προγραμμάτιζε να επισκεφθεί την Αθήνα τον Ιούλιο, στο tripadvisor.com. Σημειώνεται ότι το τελευταίο είναι το μεγαλύτερο τουριστικό φόρουμ στον κόσμο με 56 εκατ. επισκέπτες το μήνα.

«Μ’ όλα όσα γίνονται στην Ελλάδα και αυτά που διαβάζω στις εφημερίδες, ανησυχώ λίγο για την ασφάλειά μας, ιδίως από τη στιγμή που υπάρχει αύξηση στις επιθέσεις στους μη λευκούς τουρίστες. Την παρέα μας αποτελούν δύο μαύρες, μία Κινέζα και μία Καυκάσια. Ξέρει κανείς ποια είναι η πραγματική κατάσταση στην Ελλάδα;», έγραφε.

Συνέχεια

Βαθιά

στη ρωγμή του Χρόνου

μέσα

στη παγοκερήθρα

περιμένει, ένα κρύσταλλο Ανάσας,

η δικιά σου αδιάψευστη

Μαρτυρία

PAUL CELAN, Atemwende

1. Iδού η μαρτυρία του δικαίου Primo Levi: “…η θλίψη του να θυμάμαι, η παλιά άγρια θλίψη του να είμαι άνθρωπος, που ορμά πάνω μου σαν σκύλος όταν αφυπνίζεται η συνείδηση. Τότε παίρνω το μολύβι και το τετράδιο και γράφω αυτό που δεν θα μπορούσα να πώ σε κανέναν”(1).

Ο Πρίμο Λέβι γράφει αυτό που δεν μπορεί να πει ότι τον αφήνει άφωνο. Πώς θα μπορούσε ποτέ να ανοίξει το στόμα ενός που επέζησε από το Αουσβιτς, να μιλήσει για τη φρίκη που αφήνει άφωνο τον άνθρωπο, για το ανείπωτο Κακό που ο άνθρωπος έκανε στον άνθρωπο, “Εάν αυτό είναι ο άνθρωπος” – se questo e un nomo; Ο Πρίμο Λέβι έγραψε αυτό που δεν μπορούσε να πεί. Αφησε το γραπτό αποτύπωμα του Ανεκλάλητου. Η γραφή μπορεί να αποκόβεται από το υποκείμενό της, να μένει αντικείμενο πάνω στη λευκότητα του χαρτιού. Η φωνή, όμως, είναι κάτι εντελώς διαφορετικό: “Οταν μιλώ”, γράφει ο Ντερριντά, “αφουγκράζομαι τον εαυτό μου την ώρα που μιλάω. Το σημαίνον που εμψυχώνεται από την πνοή μου {…} είναι απολύτως κοντά σε μένα {…} η ψυχή της γλώσσας φαίνεται να μην αποχωρίζεται τον εαυτό της, την αυτο-παρουσία της”(2).

Συνέχεια

«Δεν πήγαμε σε στρατόπεδο συγκεντρώσης. Σε στρατόπεδο εξόντωσης πήγαμε. Δεν ήμασταν αιχμάλωτοι, ήμασταν σφάγια σε σφαγείο». Έχουν περάσει 68 χρόνια από τότε που ο Κώστας Βουράκης από τα Μεσκλά Χανίων, νέος βοσκός τότε συλλαμβανόταν μαζί με εκατοντάδες άλλους Χανιώτες το Φεβρουάριο του 1944 στο πλαίσιο της επιχείρησης των ναζί κατακτητών για τη συγκέντρωση αντρών που θα στέλνονταν στα ‘Στρατόπεδα εργασίας’.
Ο  κ. Βουράκης ήταν από τους λίγους που κατάφεραν να επιβιώσουν των απάνθρωπων συνθηκών που επικρατούσαν στα ναζιστικά στρατόπεδα εξόντωσης. Μετά τη σύλληψή του κρατείται στη φυλακή της Αγιάς μαζί με άλλα τρία αδέλφια του. Τα δύο απελευθερώνονται αλλά ο ίδιος μαζί με πολλές εκατοντάδες απλούς πολίτες, οδηγείται στις φυλακές Αβέρωφ στην Αθήνα. Από εκεί με τρένο «που χωρούσε 30 άτομα αλλά ήμασταν μέσα πάνω από 100, με λίγο ψωμί μόνο στα χέρια μας για 7 ημέρες» δια μέσου της Μπάνιτσα στη Σερβία φτάνει στο στρατόπεδο εξόντωσης του Μαουτχάουζεν.

Συνέχεια

Ένα πολύ ενδιαφέρον ντοκυμαντέρ είναι το Paragraph 175, στο οποίο γκέι και λεσβίες που επέζησαν του Ολοκαυτώματος, περιγράφουν τα βιώματά τους από εκείνη την εποχή. Το όνομα του ντοκυμαντέρ προέρχεται από το άρθρο 175 του γερμανικού Ποινικού Κώδικα, σύμφωνα με το οποίο η ομοφυλοφιλία καταδικαζόταν ως αδίκημα. Ο νόμος αυτός ίσχυε από το 1871 και καταργήθηκε οριστικά μόλις το 1994.

Το ροζ τρίγωνο ήταν ένα από τα αναγνωριστικά σήματα των ναζιστικών στρατοπέδων συγκέντρωσης και χρησιμοποιούνταν από τους Ναζί για να αναγνωρίζουν τους ομοφυλόφιλους άνδρες. Κάθε κρατούμενος ήταν υποχρεωμένος να φορά ένα τρίγωνο στη ζακέτα του, το χρώμα του οποίου απεικόνιζε το «είδος» το κάθε ανθρώπου. Οι Εβραίοι έπρεπε να φορούν κίτρινα σήματα και τα αντικοινωνικά άτομα και οι λεσβίες έπρεπε να φορούν το μαύρο τρίγωνο.

Το ροζ τρίγωνο, που προοριζόταν από τους Ναζί ως ενδεικτικό ντροπής τώρα έχει γίνει διεθνές σύμβολο τηςομοφυλοφιλικής περηφάνιας και των ομοφυλοφιλικών δικαιωμάτων και είναι δεύτερο σε δημοτικότητα μετά την Σημαία των ΛΟΑΤ.

Συνέχεια

Το «Μπεντ»  (Bent) ανοίγει με τον Mick Jagger να τραγουδά το «In dragsinging«, ένα μελαγχολικό τραγούδι για τις καλές στιγμές, που τελειώνουν στο Βερολίνο. Η παρουσία βέβαια του Mick Jagger δεν προσδίδει τίποτα περισσότερο από ένα όνομα το οποίο μπορεί να πουλήσει λίγο περισσότερα εισιτήρια. Ο Mick Jagger μοιάζει με μια ιδιότυπη ανάμειξη μεταξύ Sandra Bernhard και MaggieThatcher. Είναι στη σκηνή για λιγότερο από δέκα λεπτά.

Το «Μπεντ» είναι ένα περίεργο και σκοτεινό φιλμ. Η ταινία αρχίζει τις μέρες παρακμής του Βερολίνου, όταν οι Ναζί κατέλαβαν την πόλη. Η διαμορφωμένη πολιτική κατάσταση έχει σαν στόχο το ανελέητο κυνηγητό των ομοφυλόφιλων. Το να είσαι ομοφυλόφιλος είναι από παράνομο έως θανατηφόρο. Ο Μαξ προτιμά να μένει κοντά στον αγαπημένο του Ρούντυ παρά να καταφεύγει στην ασφάλεια που θα είχε αν έφευγε για την Ολλανδία. Ο Μαξ και ο Ρούντυ ανακαλύπτονται απ’ τις αρχές και καταλήγουν σ’ ένα τραίνο με κατεύθυνση το στρατόπεδο συγκέντρωσης Νταχάου. Καθώς ο Ρούντυ βασανίζεται ο Μαξ επαναλαμβάνει στον εαυτό του: «Αυτό δεν μπορεί να είναι αληθινό. Αυτό δεν μπορεί να είναι αληθινό». Ένας άλλος φυλακισμένος τον συμβουλεύει πως μόνος τρόπος επιβίωσης είναι να απαρνηθεί τον εραστή του. Ο Μαξ ευθυγραμμίζεται με τη συμβουλή αυτή και αποδεικνύει ότι αξίζει το κίτρινο αστέρι και όχι το ροζ τρίγωνο. Σ’ αυτόν τον κόσμο είναι προτιμότερο να είσαι περιφρονημένος Εβραίος παρά περιφρονημένος ομοφυλόφιλος.

Η βία συμμετέχει εκτός κάμερας, αλλά ο ψυχολογικός βασανισμός που ασκείται από τους Ναζί στα θύματά τους εμφανίζεται με ανατριχιαστική λεπτομέρεια. Σε μια παγερή παλέτα από γκρι, μαύρο και κόκκινο του αίματος βλέπουμε τον Μαξ να μεταμορφώνεται από ανθρώπινη ύπαρξη σε ένα ον του οποίου η αιτία ύπαρξης έχει αντικατασταθεί από μια θερμή επιθυμία να ζήσει με κάθε κόστος.

Συνέχεια
Προηγούμενο1...456...38Επόμενο Σελίδα 5 από 38

Η ΑΠΟΨΗ ΜΑΣ/ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ

© 2012-2026 | Κίνηση «Απελάστε το Ρατσισμό»