Ο William Wilberforce ήταν άγγλος μέλος του κοινοβουλίου βαθιά θρησκευόμενος και κοινωνικός μεταρρυθμιστής, αγωνιστής της ελευθερίας και πολέμιος των κοινωνικών ανισοτήτων και του δουλεμπορίου.
Γεννήθηκε στις 24 Αυγούστου το 1759 και ήταν γιος ενός πλούσιου έμπορου από το Hull.
Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Cambridge, εκεί γνωρίστηκε και συνδέθηκε με ισχυρούς δεσμούς φιλίας με τον μετέπειτα πρωθυπουργό της Αγγλίας William Pitt τον νεώτερο.
Το 1780, ο Wilberforce έγινε μέλος του κοινοβουλίου στο Hull και αργότερα εκπρόσωπος του Yorkshire.
Στα 1790 απαρνήθηκε τον σχεδόν έκλυτο βίο του και έγινε μέλος σε μια Ευαγγελική Χριστιανική ομάδα γνωστή ως Σέχτα Clapham.
Η ενασχόλησή του με τους Ευαγγελικούς τον ώθησε να δει τη ζωή με διαφορετικό μάτι, ήταν τότε που άρχισε να ενδιαφέρεται για την κοινωνική μεταρρύθμιση ιδίως τη βελτίωση των συνθηκών εργασίας στα εργοστάσια της Βρετανίας.
Μεγάλη επιρροή στη σκέψη του Wilberforce άσκησε και ο Thomas Clarkson ο οποίος αγωνιζόταν για την κατάργηση της θανατικής ποινής που εκείνα τα χρόνια ήταν διαδεδομένη ποινή στα βρετανικά δικαστήρια.
Από τη θέση του ως μέλος του κοινοβουλίου άσκησε πιέσεις για την κατάργηση του δουλεμπορίου επί 18 συναπτά έτη.
Σύμμαχοί του στον αγώνα του τα μέλη της Σέχτας Clapham, από κοινού προσπάθησαν να ευαισθητοποιήσουν τους πολίτες καλώντας τους να συμπορευθούν στον αγώνα τους. Για το σκοπό αυτό και με αρκετούς συντρόφους του ξεκίνησαν μια μεγάλη εκστρατεία για τον τερματισμό της δουλείας.
Οργάνωναν συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας και ομιλίες ενάντια στο εμπόριο ανθρώπων από την Αφρική οι οποίοι πωλούνταν στη Βρετανία αλλά και στις βρετανικές αποικίες.
Βρετανικά πλοία μετέφεραν στρατιές μαύρων σκλάβων σε άθλιες συνθήκες σαν αγαθά που αγοράζονται και πωλούνται.
Η συνείδηση του Wilberforce δεν του επέτρεπε τη σιωπή και τη συνενοχή στο συνεχιζόμενο έγκλημα.
Το 1807, το δουλεμπόριο καταργήθηκε οριστικά, αλλά η νομοθετική πράξη δεν κατάργησε την δουλεία και δεν απελευθέρωσε εκείνους που ήδη είχαν πουληθεί στα σκλαβοπάζαρα.
Η ελευθερία όλων επιτεύχθηκε χρόνια αργότερα με αγώνες και πιέσεις στην κυβέρνηση μέσα και έξω από το κοινοβούλιο.
Το 1833 επιτέλους οι φωνές για ελευθερία εισακούστηκαν.
Το κοινοβούλιο ψήφισε νόμο που έδινε την ελευθερία σε όλους τους σκλάβους στη βρετανική αυτοκρατορία.
Ο Wilberforce αποσύρθηκε από την ενεργό πολιτική το 1825 και πέθανε στις 29 Ιουλίου του 1833, λίγο μετά την ψήφιση του νόμου για την απελευθέρωση των σκλάβων του οποίου η συμμετοχή ήταν από τις πιο δυναμικές στη βρετανική αυτοκρατορία. Θάφτηκε κοντά στο φίλο του William Pitt στο Westminster Abbey.
της Μαρίας Χαράνη
