Η εισήγηση του ιταλού αντιφασίστα Κεκίνο Αντονίνι στην 7η Αντιρατσιστική Γιορτή του Κυριακάτικου Σχολείου Μεταναστών και της Κίνησης «Απελάστε το Ρατσισμό»
Όταν δουλεύω, συχνά, η τηλεόραση είναι ανοιχτή. Δεν ξέρω ούτε καν τι μεταδίδει. Πιστεύω πως και εσείς το κατανοείτε. Την άλλη μέρα συνειδητοποίησα πως υπάρχει ένα πρόγραμμα που λέγεται « Ανταλλαγή συζύγου» , μια σειρά που ίσως έχετε και εσείς στην Ελλάδα, η παγκοσμιοποίηση περνά διαμέσου της τηλεόρασης. Στο πρόγραμμα υπάρχουν 2 γυναίκες που ανταλλάζουν σπίτια και συζύγους και η καθεμία επαναπροσδιορίζει τους κανόνες του σπιτιού : ποιος μαγειρεύει και τι, ποιος πλένει τα πιάτα, ποιος καθαρίζει το σπίτι, πως να ντυνόμαστε , πως να διαχειριζόμαστε τον ελεύθερο χρόνο. Πάντα και μόνο παραδοσιακές οικογένειες, μεταξύ αντρών και γυναικών με ρόλους παραδοσιακούς, ένα φεστιβάλ στερεοτύπων. Αυτό ήδη είναι ανησυχητικό. Το σημείο πάνω στο οποίο έπεσα ενώ σκεφτόμουν την αρχή αυτής της παρέμβασης ήταν μια από εκείνες τις γυναίκες που παρατηρούσε με χαζό βλέμμα την συλλογή των μπουκαλιών του νέου συζύγου : μπουκάλια κρασιού με το ομοίωμα του Ντούτσε.
Η κυρία δεν επηρεάστηκε ιδιαίτερα από την ανακάλυψη πως έπρεπε να ζήσει με έναν φασίστα κάτω από την ίδια στέγη. Και τέτοιου είδους μπουκάλια μπορείς να βρεις σε κάθε μαγαζί με σουβενίρ, στα εστιατόρια μαζί με μπρελόκ για κλειδιά, σακούλες, μπλούζες, κορνίζες. Όλα τα μπουκάλια με το Ντούτσε δίπλα σε αντικείμενα παρόμοια με το ομοίωμα του Πάπα. Το φασιστοειδές zeitgeist (το πνεύμα του χρόνου), η κοινή φασιστική έννοια που πνέει στην Ιταλία, πιστεύω, πως αναπαριστάται από αυτό το ανέκδοτο.
«Δεν χρειάζεται να είσαι δυνατός για να αντιμετωπίσεις το φασισμό στις τρελές και γελοίες μορφές του : χρειάζεται να είσαι πολύ δυνατός για να αντιμετωπίσεις το φασισμό σαν ομαλότητα, σαν κωδικοποίηση, θα έλεγα με πάθος, κοσμικότητα κοινωνικά εκλεγμένη και βαθύ κοινωνικό εγωισμό».
Ήταν Σεπτέμβριος του 1962 όταν ο Πιερ Πάολο Παζολίνι έγραφε αυτές τις λέξεις με θέμα τη διάδοση του φασισμού μεταξύ των νέων γενιών 17 μόλις χρόνια από την Απελευθέρωση. « Η Ιταλία- έγραφε ακόμα- σαπίζει σε μια ευημερία που είναι εγωιστική, ηλίθια, χωρίς κουλτούρα, γεμάτη κουτσομπολιά, μοραλισμό, κονφορμισμό : κατάλληλος με κάποιο τρόπο να συμβάλει σε αυτή τη σαπίλα είναι τώρα ο φασισμός.
Ένας γείτονας μου είναι στις κατ’οίκον συλλήψεις για διακίνηση βαριών ναρκωτικών, έχει τατουάζ έναν κέλτικο σταυρό στη γάμπα και έναν τερατώδη σκύλο πιο μεγάλο κι από μένα που ονομάζεται Ντουξ. Ο σκύλος των 2 ναζί που πριν 10 χρόνια στο Μιλάνο σκότωσαν τον αντιφασίστα Νταξ, λεγόταν Ρομέλ. Όταν η Ιταλία κέρδισε το μουντιαλ το 2006, η Ρώμη φαινόταν σαν την Νυρεμβέργη το 1937. Οι εξέδρες των σταδίων «έσταζαν» από τα τα φασιστικά σύμβολα και λάμες. Οι φωτογραφίες των στρατιωτών μας στα θέατρα του παγκοσμίου πολέμου είμαι γεμάτες με φασιστικά σύμβολα, παράνομες. Πρόκειται για ορισμένα κόμματα και οργανώσεις σε εθνικό επίπεδο, περίσσοτερες από 100 σύλλογοι «πολιτιστικοί» οι οποίοι γιορτάζουν τους αγωνιστές της RSI, το κράτος ανδρείκελο που συνέχισε τον πόλεμο στο πλευρό των Ναζί από το 43 ως το 45, ή η ιδεολογική κληρονομιά του Tζούλιους Εβολα, μικρές τοπικές δομές , καμία 10ρια site στο ιντερνετ μεταξύ των οποίων ένα web ράδιο, διάφοροι οπαδοί ποδοσφαιρικών ομάδων της πρώτης κατηγορίας αλλά και από τα περιφαρειακά πρωταθλήματα, δεκάδες μουσικά γκρουπ από τους «ναζι-ροκ» μέχρι τους «μαύρους ερμηνευτές».
Ωστόσο αν έπρεπε να μετρήσουμε τις ψήφους της Ακροδεξίας θα ήταν φανερό πως έχουμε να κάνουμε με ένα πρόβλημα μικρής σημασίας. « Fratelli D’Italia 666.035 ( 1,95%), La Destra 219.816 (0.64%), Futuro e Liberta 159.429 (0.46%), Forza Nuova 89.826 (0.26%), CasaPound Italia 41.691 (0.14%), Fiamma Tricolore 44.753 ( 0.13%).Συνολικά λίγο περισσότεροι από 1,317,000 ψήφοι, ένα ποσοστό της τάξης του 3,58%. Σύμφωνα όμως με τους αναλυτές το 25 με 35% των ψηφοφόρων τους προσελκύστηκαν από τον Beppe Grillo.
Αλλά ο ιστορικός αναθεωρητισμός πέρασε διαμέσου του κοινού νου, των πρακτορείων που διαμόρφωναν τη συνωμοσιολογία ( η εμπορική τηλεόραση, τα talk show, τα έργα επιστημονικής φαντασίας) αντί διαμέσου των ιστορικών ή μέσω των προπαγανδιστικών ιστολογίων. Ο Μπερλουσκονι , το αφεντικό των media, είπε ότι στο τέλος των λογαριασμών του Μουσολίνι έστειλε τους αντιπάλους για παραθερισμό προκειμένου να πει πως ορισμένα νησιά και αστικές περιοχές ήταν γεμάτο από στοιβαγμένους πολιτικούς φυλακισμένους σε περιφραγμένους χώρους. Ο δημαρχος μιας πολης της κεντρικης Ιταλιας φωτογραφήθηκε με ένα κολοκυθακι το οποιο εβγαινε από το παντελονι για να επιτεθει στο gay pride. Ο δήμαρχος της Βερονα, της πολης της Ιουλιεττας και του Ρωμεου φωτογραφηθηκε με ένα λιονταρι με λουρι το οποιο χρησιμευε στο να κατασπαραξει τους μετανάστες. Σε μια κοντινη πολη ενας άλλος δημαρχος έκανε συγκόλληση τις μπαρες με τα παγκακια για να μην μπορει κανεις να ξαπλωνει. Θα μπορουσα να λέω ώρες τετοια παραδειγματα.
Ο Pippo Baudo, για παραδειγμα, είναι εδώ και 50 χρονια ο πιο γνωστος τηλεοπτικος παρουσιαστης πριν μερικες εβδομαδες μίλησε εναντίον των παρτιζάνων, λόγω των αντιποίνων που έκαναν οι ναζί. Ένα χωριο κοντα στη Ρωμη εγκαινιασε ένα μαυσωλειο αφιερωμενο στον Αdolfo Graziani, στρατηγο του στρατού, επικεφαλης των δυναμεων του στρατου της κοινωνικης δημοκρατιας του 1943 και εξολοθρευτη Λιβυων και Αιθιοπων με βασανιστηρια και χημικα οπλα. Σε πολλες περιπτωσεις οι φασιστες τη κυβερνησης των πολεων, των νομών, η της κεντρικης κυβερνησης προσπαθουσαν να αλλαξουν τα κειμενα των βιβλιων με έννοια αναθεωρητικη, εδιναν το ονομα «ηρωες» του Β’ Παγκοσμιου Πολεμου ή σε προσωπα που προσκειντο στο καθεστως τοτ Μουσολινι. Ο Δημος της Ρωμης με επικεφαλης τον Gianni Alemanno, δημαρχος πρωην φασιστας πολύ βιαιος στη δεκαετια του 70, διορισε τα τελευταια 4 χρονια ατομα πρωην «terroristi neri» για να τους ενταξει σε ρολους κλειδια και να τους πληρωσει με αρκετα χρηματα.
Ο Stieg Larsson, Σουηδος συγγραφεας, αυτος που εγραψε την τριλογια του Μιλεννιουμ, και πρωην στρατιωτικος δημοσιογραφος, εγραφε για τους φασιστες της χωρας του πως ¨το πιο συνηθες προπαγανδιστικο μηνυμα είναι πως με τον έναν η τον άλλο τροπο οι δημοκρατες πολιτικοι είναι ολοι μασκαραδες που πλουτισαν με χρηματα του λαου και εχουν πουλησει η προδωσει τη Χωρᨻ.
Υπαρχουν τουλαχιστον 3 γενιες της Δεξιας στην Ιταλια : Αυτή που εχει μεγαλωσει με την Ιταλικο κινωνικο κινημα και δεν αντεξε την αλλαγη του ονοματος του κομματος και την μετα-φασιστικη εξελιξη κατευθυνομενη από τον Giafranco Fini ( δημιουργος του νομου για τα ναρκωτικα και την μεταναστευση), εκεινοι που περασαν από τις ομαδες της ριζοσπαστικης Δεξιας από τα χρονια της δεκαετιας του 70 στα χρονια της δεκαετιας του 90 , από την Avanguardia Nazionale (αυτοί που έβαζαν τις βόμβες στα τρένα) στο Movimento Politico και τελικά οι τελευταίοι οι τύποι που ασχολουνται με τις επονομαζομενες «δεξιές καταλήψεις», οπου η νεοφασιστικη ιδεολογια υιοθετει κυκλους από μια νεανικη υποκουλτουρα με χαρακτηριστικα της τη μουσική, τη βία της «cinghiamattanza” ( ένα ξεφρενο χορο με ρυθμο ροκ με τους χορευτες γυμνούς να μαστιγώνουν ο ενας στον αλλον) και τα κοινοτικά έθιμα. Η κοινότητα είναι φυσικα μια λεξη κλειδι που γοητευει ολους τους νέο-φασιστικους κυκλους : κοινότητα αιματος η οποια δεν είναι επιλογη αλλα πεπρωμενο, διαταξική και ιεραρχημενη, αποτελουμενη από ατομα που αγαπουν το κοινό και μισούν το διαφορετικό. Υπάρχει μια φωτογραφία που απεικονιζει αυτά τα πρόσωπα όλα μαζι σε μια πορεια 700 χιλιαδων ανθρωπων, την οποία και οργανωσε ο Μπερλουσκονι το 2006. Ειχαν μπροστα ένα πανο που ελεγε « Αντι-κομμουνιστες για παντα» . Ηταν η γεννηση μιας δεξιάς που περιλάμβανε όλες τις τάσεις, απ΄την ακροδεξιά έως το κέντρο. Ο Μπερλουσκονι τους προσέλαβε στην παραταξη που κυβερνησε μεχρι το τελος του 2011. Επιπλεον ο Μπερλουσκονι ειχε πει χωρις καμια ειρωνια « Πολεμω τον κομμουνισμο όπως ο Τσωρτσιλ πολεμουσε το ναζισμο».
Για πρωτη φορα στην Ευρωπη, τα θεματα και οι ανθρωποι της ακροδεξιας γινονται μερος του συνασπισμου της κυβερνησης. Αν και οι μικροι εξτρεμιστικοι σχηματισμοι έχουν πέσει σε ψηφους δεν μπορουμε να πουμε το ιδιο για ένα κομματι των ιδεων που εχουν κατακτησει στην πραγματικοτητα ένα χωρο σημαντικο, μέσω αλλων ερμηνευτων πιο «σεβαστών» . Στο κοινωνικο επιπεδο, η πιο σαφής συνέπεια αυτου του κλιματος είναι η αναπτυξη στις νεες γενιές μιας ευρείας ξενοφοβικης και νεοφασιστικης υποκουλτουρας.
Για πολλους πρωην « terroristi neri», υποστηρικτες και ιθυνοντες αυτης της ιδεολογιας ο Μπερλουσκονι είναι ένα ένα αεροπλανο ετοιμο να πεταξει. Οι φασιστες βρίσκονται παντα εκει που υπαρχουν χρηματα. Αλλά επίσης είναι μια ευκαιρια που δεν πρεπει να χασουν για να βγουν από την γωνια. Γιατί ο Μπερλουσκονι εχει τα χρηματα για να μπορει να πει αυτό που τους ενδιαφερει, ακομα μια στρατια δημοσιογραφων και σεναριογραφων κολλάζουν την ψυχή για να μετατρέψουν σε χρυσο ακόμα και το χειροτερο ψεμα. Στη σκια αυτου του μίγματος της δημοσιοτητας και του φιλελευθερισμου πολλα παλια εργαλεια βρηκαν χωρο για το κομμα του Μπερλουσκονι , το PDL και επισης στη Lega Nord. Ολοι εσεις γνωριζετε τον Borghezio για τα ρατσιστικα του κατορθωματα ( για παραδειγμα να απολυμαινει τα τρενα οπου ταξιδευουν ξενοι) ήταν της νεας ταξης ( ενος σχηματος που εβαζε βομβες σε τρενα) είναι τωρα το είναι τωρα Ευρωβουλευτης της LEga, κομμα που εχει πολλα κοινα με τοn Le Pen ( για παραδειγμα η αρχης της εθνικής προτιμησης).
Η εθνικη συμμαχια ( οι πρωην φασιστες που επλασαν το PDL με τη Forza Nuova) και η Lega Nord εχουν την ιδια αντιληψη για τη μεταναστευση : ο ιταλικος λαος είναι ιδρυτικο μερος μαζι με αλλους ευρωπαικους λαους μιας πολιτικης, νομικης, αισθητικης, εθημικης,φιλοσοφικης ταυτοτητας η οποια δεν πρεπει να διαλυθει από την πολυπολιτισμικότητα. Ο κινδυνος ονομαζεται « χωρις διακρισεις πολυεθνικη σκονη» «η σε αποσυνθεση πολυπολιτισμικη Βαβελ». Το παραδοξο είναι πως την ιδια στιγμη παιρνουν μερος σε μια κυβερνηση η οποια προωθει την νεοφιλελευθερη παγκοσμιοποιηση και από την άλλη υιοθετουν τοπικες διαλεκτους. Υπαρχουν μερικες μεταβλητες : ειναι φιλοβατικανοι η όχι, ειναι η φιλοαραβες η ισλαμοφοβοι, αντισιμητιστες ή λιγοτερο αλλα η υπεροχη της λευκης φυλης η επικληση της παραδοσης η ομοφοβια, ο σεξισμος, και ο αντικομμουνισμος παραμενουν σταθερές. Ετσι οπως οι συμπαιγνιες με τις μυστικες υπηρεσιες διαφορων κρατων με τις μαφιες και τις διακινησεις οπλων και ναρκωτικων. Μια σειρα προσπαθειων αποκαλυψε τον Ιανουαριο του 2012 τη συνδεση αναμεσα στον υποκοσμο της Ρωμης την ακρα δεξια και τη Σικελικη μαφια. Μια συμμαχια η οποια δυναμωνει τα τελευταια 30-40 χρονια. Και η επιβαλλομενη απογορευση απο τις κυβερνησεις της δεξιας ειναι σιγουρα το καλυτερο περιβαλλον για την αναπτυξη των ναρκο-μαφιων.
Το προφιλ των νεο-φασιστων της δεκαετιας του 2000 είναι άκρως διαφοροποιημενο ειναι μια διαταξικη ομαδα ριζωμενη κυριως στην περιοχη του Λατσιο, της Λομβαρδιας, και του Βενετο στην οποια αναδυεται, αυτην την στιγμη της κρισης το εγχειρημα να προσδωθει ενα κοινωνικο προφιλ, και να μετακυληθει πολιτικα σε χωρους οπως τα σχολεια οπου εναν καιρο η ακροδεξια ξεχωριζε ειδικα για τις οπαδικες της ενεργειες και τη βια που απορεε απο αυτες. Συνηθως παρουσιαζεται με το μοτιβο « ουτε δεξια ουτε αριστερα». Καποιες ομαδες προσπαθουν να δανειστουν απο τα κοινωνικα κινηματα πολλες πρακτικες τους. Για παράδειγμα καταλαμβανουν σπιτια και κοινωνικα κεντρα τα οποια ονομαζουν « καταληψεις μη συμβατικές» και τις θετουν σε διαθεση σε οποιον εχει αναγκη αρκει να ειναι καλοι πολιτες. Αλλοι περιοριζονται στο να επιδεικνυουν συμβολα της ναζιφασιστικης παραδοσης και να συμμετεχουν σε παρελασεις μιλιταριστικου τυπου : στην πλατεια, στο γηπεδο, στο μπαρ. Οι εξτρεμιστες αφιερωνονται σε βιαιες ενεργειες : τάγματα εναντιον των μειονοτητων, εναντίον ομαδων μεταναστων η εναντιον ανταγωνιστων, με τους οποιους επεστρεψαν για να συγκρουστουν στην πλατεια ή στο πανεπιστημιο.
Μιλαμε για μια ομαδα, συχνα την χαρακτηριζουν οι σφοδρες συγκρουσεις και μια θηριωδη προσπαθεια για εξουσια. Η μεση ηλικια των μυημενων όσο πάει και μειωνεται και πισω απο αυτους υπαρχει παντα ενας αρχηγος που γαλουχηθηκε κυριως στη δεκαετια του 70 σε εκεινη την βιαιη περιοδο των συγκρουσεων στις πλατειες και διαχυτης τρομοκρατιας στις νεανικες οργανωσεις εκεινου του καιρου ή ακομα και μιλιταριστικων σχηματισμων. Για τους φασιστες του 2000 τα παιδια του Σαλο ειναι ανθρωποι που χαιρουν εκτιμησης , πιστοι στο λογο που εχουν δωσει και ρομαντικοι ηρωες που μαχονταν για μια χαμενη υποθεση. Σημερα η χαμενη υποθεση ειναι ο αγωνας κατα της παγκοσμιοποιησης, της μεταναστευσης της κυριαρχίας των μεγαλων τραπεζων με η χωρις το Σιωνιστικο δακτυλο.
Ο Saverio Ferrari, υπευθυνος του Δημοκρατικου Παρατηρητηριου του Μιλανου και αναλυτης των νεοφασιστικων φαινομενων ( για πολλους απο μας ειναι ενας δασκαλος και συντροφος) δηλωνει oτι : Σε ευρεις τομεις της ιταλικης ακροδεξιας βρισκεται εδω και καιρο μια εξελιξη ναζιστικου τυπου. Η ταση ειναι η αποκτηση χαρακτηριστικων ολο και πιο ρητων με αναφορες στην ιστορια στη μυθολογια και συμβολισμους που αναφερονται ολο και περισσοτερο στην ιστορια του τριτου Ραιχ και οχι απλα σ’αυτη της περιοδου του Μουσολινι. Δεν ειναι γεγονος αφηρημενο αλλα μια καινουρια ταυτοτητα με αποστολη να προκαλεσει αναποφευκτα ολεθριες συνεπειες με το να διοχετευεται σε μια κοινωνια με μια συνθεση ολο και πιο πολυεθνικη και κοινωνικα πιο συνθετη» .
Συμφωνα με τους αναλυτες το πεδιο « η δεξια της δεξιας » είναι φαινομενικα σχηματισμενο, ανεπαρκως συγκροτημενο και σε αναζητηση ενος ισχυρου ηγέτη σιγουρου και χαρισματικου. Ικανο να μετατραπει σε μια αντιεξουσιαστικη δυναμη δραστικη και ενεργη. Και ωστοσο στην αναμονη σχεδον μεσσιανικά, ενος ισχυρου ηγετη, σχηματιζονται οι πυρηνες των στρατιωτων-πολιτικων ετοιμων για δραση. Η αναλυση ειναι επικυρωμενη απο την αυξηση των πραξεων βιας με εκατονταδες σωματικες επιθεσεις και τραυματισμων εναντιον πολιτικων αντιπαλων, μεταναστων, αριστερων. Η πιο τραγικη περιπτωση τον Δεκεμβριο του 2011 στη Φλωρεντια ειναι η δολοφονια 2 Σενεγαλεζων απο τον Gianluca Casseri , εναν υποστηρικτη της CasaPound.
Τσακωμοί, διαμαχες με την αστυνομια, χουλιγκανιστικοι και βανδαλισμοι μεσα και εξω απο τα γηπεδα στους δρομους και στους σταθμους. Ειναι, συμφωνα με τη διανοηση, το νεο εργαστηριο του οπαδισμου : Ο εξτρεμισμος που εφαρμοζεται στις αθλητικες εκδηλωσεις. 63 απο τις 98 ομαδες εχουν στους κολπους τους οργανωμενους οπαδους που προσκεινται στην δεξια η την ακροδεξια. Ειναι ενας στρατος 15.000 υποστηρικτών στις εξτρεμιστικες εξεδρες της Ιταλιας ( Λατσιο, Ρομα, Ναπολι, Βερονα, Ασκολι, Παντοβα, Κατανια).
Η μιλιταριστικη ικανοτητα και η ταση για ηγεμονια κατεστη δυνατο να μετρηθουν οταν το Νοεμβριο του 2007 ενας αστυνομικος σκοτωνει εναν οπαδο σε ενα εστιατόριο. Στη Ρωμη αναβληθηκε ο αγωνας και υπηρχαν πολυαριθμα επεισοδια μεσα στην πολη ,αυτοκινητα πυρποληθηκαν και εξαπλωση των βιαιων συγκρουσεων και σε αλλες πολεις.
Οι τρεις πιο σημαντικές οργανώσεις της ακροδεξιάς είναι : FORZA NUOVA,CASA POUND και LA DESTRA.
Ο ηγετης της Forza Nuova, Roberto Fiore, εξεφρασε αμεσα την πληρη αλληλεγγυη του στα ηγετικα στελεχη της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ οταν συνεληφθησαν.Η Forza Nuova γεννιεται το 1997 μετα απο μια συντομη διαδρομη στο εσωτερικο της MSI – FIAMMA TRICOLORE(εκεινοι που δεν υπεφεραν τη στροφη της Alleanza Nazionale).O Roberto Fiore ηταν ενας απο τους υποστηρικτες στο τελος της δεκαετιας του 70 της Terza Posizione και o Massimo Morsello μεγαλωσε και γαλουχηθηκε με εκεινους τους τρομοκρατες που καταδικαστηκαν για τη σφαγη της Μπολονια.Fiore και Morsello διαφευγουν στο Λονδινο το 1980 κυνηγημενοι απο ενταλματα συλληψης στο πλαισιο των ερευνων για τη σφαγη της Μπολονια,της 2 Αυγουστου 1980. Θα καταδικαστουν για συσταση ανατρεπτικης συμμοριας και ενοπλη ληστεια. Οι αγγλικες αρχες θα αρνηθουν πεισματικα την εκδοση τους στην Ιταλια, παρα την παρανομη εισοδο και την πλαστογραφηση των εγγραφων τους. Μια προστασια που, συμφωνα με μια ερευνα της εφημεριδας Guardian, πρεπει να αναχθει σε μια σχεση συνεργασιας των Fiore –Morselli με τις βρετανικες μυστικες υπηρεσιες.Επιστρεφοντας στην Ιταλια το 1999 με την παραγραφη του αδικηματος ιδρυουν την FORZA NUOVA στη βαση ενος προγραμματος πανω σε καποια σημεια.Στο πρωτο σημειο εχουμε τη θεση για « ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΩΝ ΝΟΜΩΝ ΠΕΡΙ ΑΜΒΛΩΣΕΩΝ» και « ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΤΟΥ ΘΕΣΜΟΥ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΚΑΙ ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΗ ΑΥΞΗΣΗ». Ακολουθουν
« ΜΠΛΟΚΑΡΙΣΜΑ ΤΗΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΑΣΗ», «ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΣΧΕΣΗΣ ΚΡΑΤΟΥΣ – ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ του 1929», «ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΩΝ ΕΛΕΥΘΕΡΟΚΤΟΝΩΝ ΝΟΜΩΝ Mancino-Scelba», «ΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΥΝΤΕΧΝΙΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ».
Ειναι προφανης η αναζητηση, απο τη μια πλευρα, μιας προνομιακης δικτυωσης με παραγοντες και τομεις του παλιου ολοκληρωτικου καθολικισμου και απο την αλλη, ευκολων θεματικων-θεσεων για την αποκτηση ενος δικου τους χωρου στη περιρρεουσα ατμοσφαιρα της μισαλλοδοξης ξενοφοβιας και του ρατσισμου, αγγιζοντας τα ορια της αναδειξης μιας αποικιοκρατικης πολιτικης παλαιου τυπου, αναθετοντας στους ευρωπαικους λαους,το θεμελιωδη ρολο στην ανοικοδομηση της ετοιμοθανατης ευρωπαικης Ηπειρου.Σε καποιες πολεις η FORZA NUOVA συνεργαστηκε με τον Berluscuoni, σε αλλες με τη Λιγκα του Βορρα, ενω σε αλλες πολεις ηταν σε πληρη αντιθεση με αυτους.
Στο συμβολισμο η Forza Nuova προσπαθει να καμψει τα παραδοσιακα σημαδια της ριζοσπαστικης Δεξιας σε μια κατευθυνση χριστιανικη-καθολικη.Ο «κελτικος σταυρος» ,αρχικα ναζιστικο συμβολο ,απεικονιζει τον τροχο του αρματος του « Θεου Ηλιου»,εδω αναβιωνει ως « Σταυρός του Κωνσταντινου»(ετσι οπως κατα το μυθο,ο Αυτοκρατορας τον ειδε πριν τη μαχη του Ponte Milvio).Απο την αλλη πλευρα ,επανειλλημενες και σαφεις ειναι οι αναφορες στο μυθο του Condreanu,ενος αντισημιτη,ηρωα της ριζοσπαστικης ευρωπαικης δεξιας,ιδρυτη στα χρονια του 30,του ρουμανικου φασιστικου κινηματος, και αποτη δικη του «ΣΙΔΗΡΑ ΦΡΟΥΡΑ», μια οργανωση φανατικων καθολικων η Forza Nuova εστησε και το δικο της οργανωτικο μοντελο,τα περιφημα “CUIBURI”(φωλιες),μικρα κυτταρα,των 3-4 ατομων, που χρησιμοποιούνταν ήδη απο την εποχή της TERZA POSIZIONE (τρομοκρατική οργάνωση της δεκαετίας του ’70). Πρεπει να πουμε πως oι Fiore-Morsello διεφυγαν στο Λονδινο με τους «καρπους» πολλων ληστειων και αλλων παρανομων δραστηριοτητων. Με αυτα τα χρηματα δημιουργησαν μια σειρα εταιρειων και επιχειρησεων που αποφερουν κατι δεκαδες δισεκατομμυρια ετησιως. Στο κεντρο αυτης της μικρης αυτοκρατοριας, η ”Meeting Point”,ενα ταξιδιωτικο πρακτορειο και την ιδια στιγμη μια εταιρεια υπηρεσιων για μουσικες συναυλιες, ακομη και τοποθετησης ανθρωπινου δυναμικου σε καταστηματα. Αφου εντοπισαν κτηρια προς κατεδαφιση και τα ανακατασκευασαν, μετατρεποντας τα σε ξενωνες, (μπορουμε να μιλαμε για 1300 δωματια τυπου studio),η ”Meeting Point” ,ανοιξε υποκαταστηματα και σε αλλα ευρωπαικα κρατη ,οπως Γαλλια και Ισπανια. Στην Ιταλια προσφερει ταξιδιωτικα πακετα, διαμονη και εργασια στο Λονδινο, μικρα και βρωμικα δωματια, μισθους πεινας και εκφοβισμους απο συμμοριες skinheads που τις χρησιμοποιει για να επιβαλει την ταξη. Παντα ξεκινωντας απο το Λονδινο,(μαζι με μια αλυσιδα εστιατοριων,μια δισκογραφικη εταιρεια μεχρι και φροντιστηρια ξενων γλωσσων),ανοιξε και μια αλυσιδα καταστηματων,τα «Charity Shop», που ειδικευεται στην πωληση χρησιμοποιημενων ειδων ενδυσης αλλα και διαφορων αλλων αντικειμενων,κυριως θρησκευτικης φυσεως, πωληση που διευθυνεται απο ομιλους οπως “Trust of St. Michael the Arcangel” και η “St. George Educational Trust”( Εθνικη υπηρεσια για την προωθηση της διδασκαλιας της Καθολικης Εκκλησιας),της οποιας διαχειριστης ειναι ο Fiore μαζι με τον Golin Todd, μια απο τις πιο διαβοητες φιγουρες του Αγγλικου νεοναζισμου,εκφραστης σημερα της “Third Position”. Στη χωρα μας(Ιταλια),η μπιζνα επεκτεινεται σε διαφορετικες κατευθυνσεις, απο γεωργικα προιοντα (λαχανικα,ρυζι,ζυμαρικα) που συλλεγονται στην Ιταλια και εξαγονται στις αγορες της Αγλλιας, με την επωνυμια « Αγορασε Ιταλικα» μεχρι ενα δικτυο καταστηματων ενδυσης σκιν-βρετανικου τυπου (ηδη λειτουργουν στη Ρωμη) με το χαρακτηριστικο σημα “the cross and the circle point”.Πιθανο ειναι ολα αυτα τα χρηματα να επιτρεπουν στη Forza Nuova το ανοιγμα μεσα σε 3 χρονια γραφείων σε τουλαχιστον 30 πολεις.
Ενα αλλο χαρακτηριστικο της Forza Nuova,ειναι το βαρος και η σημασια που δινεται στις διεθνεις της σχεσεις με το Εθνικο μετωπο της Λε Πεν και αλλα παρομοια κομματα. Fiore kai Morsello επισης απεκτησαν ενα παλιο χωριο στο Λος Πεντριγκες κοντα στη Βαλενθια,για να το καταστησουν σημειο αναφορας στο διεθνες φασιστικο δικτυο.Με αυτη την εννοια η Forza Nuova ειναι η πιο «διεθνιστικη» στο πλαισιο αυτου του χωρου της Δεξιας.
H Casa Pound ειναι η οργανωση με το μεγαλυτερο βαθμο ασαφειας. Ο αρχηγος-leader,ειναι ενας τραγουδιστης μιας ναζιροκ μπαντας,των Zetazeroalfa. Καταλαμβανουν σπιτια και κοινωνικα κεντρα,καμουφλαρονται πισω απο ανθρωπιστικες οργανωσεις που συλλεγουν ποσα για τους Αφρικανους ( στην Αφρικη φυσικα) και πισω απο ορειβατικους συλλογους ,συλλογους πυγμαχιας κτλπ..Διπλα στα παλια μυθολογικα εργαλεια συνανταμε τη λατρεια τους για τα αμερικανικα φιλμ ,οπως Fight Club,οπου βρισκουν, μοντερνοποιημενο,τον δικο τους μυθο για τον αγωνα,την αξια,το ζηλο,το θαρρος,τον ηρωισμο,την περιπετεια.Λεξεις κλειδια που τους συνταρασουν οταν τις ακουνε απο το μικροφωνο του web radio Bandiera Nera και απο τη φωνη του αρχηγου τους.Ειναι η πιο προσεχτικη ομαδα στην επικοινωνια.Συχνα δοκιμαζουν να δανειζονται μυθους και εικονες της Αριστερας ,απο τον Τσε Γκουεβαρα στον Corto Maltese και επειτα Vittorio Arrigoni,Capitan Harlock.Κοινοποιουν πρωτοβουλιες με εκκεντρικους τιτλους ,οπως «ο συντροφος Corto Maltese» , « ο συντροφος Ντουτσε».Ειναι η προσπαθεια,σχεδον παντα,να μιλανε με ορους διαφορετικους απο κεινους της μαυρης περιοδου των οπαδικων επιθεσεων.Γενικα κνουν αισθηση αλλα στις διαφορες πρωτοβουλιες ανταποκρινεται λιγος κοσμος.
Το ονομα παραπεμπει στο αμερικανο διανοουμενο Ezra Pound που στα χρονια του 30 ασκησε κριτικη στον καπιταλισμο και το χρημα σε τονο καθαρα ρατσιστικο και αντιεβραικο , υποστηριξε τον φασισμο μεχρι το τελος και για αυτο περασε απο δικη και καταδικαστηκε μετα το 1945.Απο το 2003 εως σημερα,το κινημα διαχυθηκε σε καμμια εικοσαρια πολεις.Το κεντρο της δραστηριοτητας του εντουτοις παραμενει παντα η Ρωμη.
Ειναι εμφανης η στενη συνεργασια μεταξυ Casa Pound ( συμπεριλαμβανομενων διφορων φοιτητικων κλαδων ) με θεσμικα οργανα,κυριως με το PDL,του οποιου ειναι συχνα ενας δορυφορος που παρεχει υποψηφιους τοσο σε τοπικες οσο και εθνικες εκλογες.Αντιθετα ,λαμβανει απο το PDL χρηματοδοτηση ,πολιτικη καλυψη και προσβαση στα ΜΜΕ.Σε παρα πολλες περιπτωσεις η Casa Pound καταφερνει να προωθει και να περναει τις δραστηριοτητες της χαρη στη δυσκαμψια των δυναμεων καταστολης που κινητοποιουνται και μπαινουν στη διαθεση τους εναντιον αντιφασιστικων κινητοποιησεων, οι οποιες συχνα καταπνιγονται απο τις δυναμεις καταστολης και το δικαστικο σωμα.Τουλαχιστον 500 καταγγελιες και κρατησεις εναντιον φοιτητων ,ανεργων και εργατων αντιφασιστων για γεγονοτα συνδεδεμενα με την Casa Pound και το φοιτητικο της μπλοκ
Απο την αλλη μερια,οι φασιστικες επιθεσεις,σε πολλες περιπτωσεις απο ατομα που αναγνωριζονται,ακομα και με χρηση μαχαιριων και σιδερογροθιων στο φως της ημερας,δεν καταδιωκονται ενω τα ΜΜΕ αυτο που κανουν ειναι να δημιουργουν ενα κλιμα συγχυσης και αποπροσανατολισμου του τυπου « διαμαχες μεταξυ εξτρεμιστων»
Τελευταια τοιχοκολλησανε αφισες με μια ξεκαθαρη κηρυξη πολεμου στην Ινδια για την απελευθερωση δυο Ιταλων ναυτων που σκοτωσαν ενα φτωχο ψαρα.Λενε πως δεν ειναι ρατσιστες αλλα καταγγελουν το ρατσισμο κατα των Ιταλων στο κλιμα αυτης της πολυπολιτισμικοτητας που υπαρχει στις μερες μας. Οριζονται φασιστες της τριτης χιλιετηριδας.
Τελος ,LA DESTRA : η τελευταια εκρηξη αυτης της ιστοριας,ενα ακραιο παρακλαδι της κεντροδεξιας ,συχνα συνεργαζομενη με το PDL, ενα εγχειρημα συλλογης καταστασεων που προερχονται απο την παραδοση του νεοφασισμου στην ιταλια.Ο αρχηγος –leader,Franceso Storace υπηρξε εκπροσωπος του Gianfranco Fini, στα μεσα της δεκαετιας του 90 και μετα απομακρυνθηκε για να κανει τον Ιταλο Λε Πεν,με τις ιδιες ρατσιστικες εμμονες, «Πανω απο ολα οι Ιταλοι»,εναντιον του ’68 και αντι-ευρω,η ιδια βρωμια με τον Γαλλο ομολογο του αλλα με πολλες εκατομμυρια ψηφους λιγοτερες. Ο Storace ειναι 54 ετων και εχει ενα παρελθον ως αρχηγος ενός κομματιου του MSI της Ρωμης στα χρονια του 70. Υπηρξε προεδρος της περιφερειας της Lazio,απο το 2000 ως το 2005, επειτα υπουργος Υγειας στην τριτη κυβερνηση Berlusconi,απο το 2005 εως το 2006. Τα σπαει με τον Fini οταν αυτος κανει στροφη προς το κεντρο και σε μια επισκεψη στο Ισραηλ δηλωνει πως «Ο φασισμος ειναι το απολυτο κακο».
Σε αυτο το κομμα συρρεουν Το Εθνικο Κοινωνικο Μετωπο, καθοδηγουμενο απο τον Adriano Tilgher (1947),παντα κοντα στον Stefano Chiaie, ιδρυτη της ιταλικης ριζοσπαστικης δεξιας,εμπλεκομενο(αλλά αθωωθηκε) σε πολυαριθμες δράσεις την περίοδο της στατηγικης της εντασης. Ειναι ο Tilgher που θα πλεξει το εγκωμιο της κοινωνικης πολιτικης του Χιτλερ :
«Ειναι ενας ανθρωπος που παλεψε για το λαο του πεφτοντας ,συμφωνα με την επισημη βιβλιογραφια ,σε ορισμενα σφαλματα».
Ο Tilgher ειναι μερος του πολιτικου γραφειου αυτου του πολιτικου σχηματισμου που καθοδηγειται απο τον Francesco Storace, εν αγαστη συμπνοια με αλλους νεοτερους leader νεοφασιστες μεγαλωμενους στα γηπεδα και σε διαφορα αλλα γκρουπουσκουλα αυτου του φασιστικου γαλαξια. Οι νεολαιοι του θελησαν να δημιουργησουν ενα χωρο απασχολησης,εναν πρωην κινηματογραφο που μετετρεψαν σε ντισκοτεκ με εισιτηριο εισοδου,την οποια εκλεισε η αστυνομια. Παντως δεν την εκλεισε πριν φιλοξενησει ενα ειδος «συνελευσης» οπου πρωτοστατουσε ολο το συναφι των τραμπουκων και πρωην τρομοκρατων με δεσμους με ολο το περιβαλλον των ευρωπαιων σκιν και των αντισημιτων της Μεσης Ανατολης.
« Eίναι μέσα στο πλαίσιο αυτό που το αντιφασιστικό κίνημα προσπαθεί να αντιμετωπίσει τη διείσδυση των θεμάτων και των ποδοσφαιρικών ομάδων χωρίς να αποκόπτεται από τον » στρατιωτικό » τρόπο οργάνωσης, που είναι απαραίτητος στο μαχητικό αντιφασισμό : Παρελάσεις , φρουρές , πικετοφορίες. Η αδυναμία της εναλλακτικής αριστεράς αντανακλάται επίσης στο θέμα του αντιφασισμού συχνά κυνηγημένος από τις δυνάμεις της καταστολής . Αυτή τη στιγμή αυτό που πρέπει να νικήσει στην Ιταλία , είναι το σχέδιο μετατροπής των οριζόντιων συγκρούσεων , των πόλεμων μεταξύ των φτωχών , σε κάθετη σύγκρουση μεταξύ κεφαλαίου και εργασίας. Στην οριζόντια συγκρουση η εθνικότητα παίρνει τη θέση της τάξης. Έτσι, τεράστια τμήματα του πληθυσμού πιστεύουν ότι οι τσιγγάνοι, οι μαύροι, οι μετανάστες σε γενικές γραμμές, οι μουσουλμάνοι είναι ο εχθρός, το εξιλαστήριο θύμα.
Τα τελευταία χρόνια, η επιδείνωση της οικονομικής κρίσης της οποίας δεν μπορούμε να δούμε το τέλος αύξησε τις αντιφάσεις και την κοινωνική αναταραχή. Οι διακρίσεις και η έλλειψη δικαιωμάτων είναι ολοένα και πιο εμφανής και ταυτόχρονα αυξήθηκαν οι εκδηλώσεις ρατσισμού, τόσο σε θεσμικό επίπεδο όσο και στην κοινωνία. Τα σύνορα έχουν γίνει αδιάβατοι τοίχοι, ακόμη και το δικαίωμα ασύλου έχει υποβληθεί σε αυστηρούς περιορισμούς, ενώ λόγω της απουσία της νομικής οδού για την εισδοχή έχει αυξηθεί ο αριθμός των περιπτώσεων της «παράνομης μετανάστευσης». Αν είναι αλήθεια ότι η φασιστική κουλτούρα έχει διεισδύσει σε ευρείς τομείς της κοινωνίας, για να την αντιμετωπίσουμε έχουμε ανάγκη από νέους τρόπους πολιτικούς και πολιτιστικούς.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον θα έχει η γενική απεργία της 18ης Οκτωβρίου και η εκδήλωση των κινημάτων για το δικαίωμα στη στέγη, εναντίον των μεγάλων έργων και για το κοινό καλό που θα πραγματοποιηθεί την επόμενη μέρα, με τη φιλοδοξία να δώσει ζωή σε μια πρωτοβουλία πολύ μαχητική και ίσως ευρύτερη από μία ημέρα . Μέσα σε αυτό το μονοπάτι υπάρχει μια πολιτική ανασύνθεση ενός χώρου στον αντίποδα του Δημοκρατικού Κόμματος : λέγεται @ Ross, Αντίσταση, Οργάνωση, αλληλεγγύη, σοσιαλισμός, Α ως αντι – καπιταλισμός, αντι – πατριαρχία, αντι – ρατσισμός, αντι – φασισμός, Οικολογία όπου το τελευταίο σύμβολο είναι αυτό της σύνδεσης. Είναι ένα δίκτυο των συνδικαλιστών και πολιτικών ακτιβιστών, που έχει τις ρίζες της κυρίως στην ένωση Usb, σε ενα μικρο μερος της CGIL, σε ένα κομμάτι της Κομμουνιστικής Επανίδρυσης, στην αντικαπιταλιστική αριστερά και στο Δίκτυο των κομμουνιστών. Σήμερα, όμως, στην Ιταλία, οι περισσότεροι από τους μαχητές δεν ειναι οργανωμενοι.
Το Ross @ ξεκίνησε από την ανάγκη ύπαρξης, εδώ και τώρα, ενός κοινωνικού και πολιτικού κινήματος αντικαπιταλιστικού κι ελευθεριακού, το οποίο δεν επιδιώκει μικρές βελτιώσεις στο όνομα του μικρότερου κακού, το οποίο πάντα οδηγεί σε χειρότερα. «Πιστεύουμε ότι είναι αναγκαίο να επανέλθει η απελευθερωση της κοινωνίας από την κυριαρχία της αγοράς και του κέρδους , πιστεύουμε ότι σήμερα μπορούμε και πρέπει να παλέψουμε για τον αληθινο σοσιαλισμό . Πρέπει να έρθουμε σε ρήξη με τις έννοιες της ανταγωνιστικότητας, της ευελιξίας, της λιτότητας, της παραγωγικότητας, και με αυτούς που τις εχουν ως αξία και μέτρο. Πρέπει να πολεμήσουμε τα προνόμια της κάστας, αλλά ακόμη περισσότερο τον πραγματικο εχθρο, τον πλουτο, την αγορά, τα αφεντικά. »
@ Ross θέλει να σπάσει τη σχεση με την Ευρωπαϊκή Ένωση, με την αυστηρότητα της Ευρώπης, το δημοσιονομικό σύμφωνο, το Μάαστριχτ και την Τρόικα. Δεν υπάρχει τίποτα να επαναδιαπραγματευτούμε, πρεπει να ακυρωσουμε τις συνθήκες. Το ευρώ και το χρέος δεν πρέπει να μας εκβιάζουν, πρέπει οι λαοί να κατακτήσουν την κυριαρχία πάνω στα χρήματα και στις δημόσιες δαπάνες. Το Ross θελει να μειωθουν οι ώρες εργασίας και ο χρονος εργασίας χωρίς μείωση των αποδοχών, και το εισόδημα θα πρέπει να είναι εγγυημένο για εκείνους που δεν έχουν μια σταθερή δουλειά. Η δημόσια εκπαίδευση και η κατάρτιση, οι συνθήκες διαβίωσης, η δημόσια υγεία θα πρέπει να διασφαλίζονται και το σύνολο της κοινωνίας θα πρέπει να ανακατασκευαστεί σε νέες βάσεις. Το μόνο απαραίτητο είναι η κοινωνική ισότητα.
Τα κοινά πρέπει να παραμείνουν στα χέρια του δημοσίου, καθώς και οι τράπεζες και οι στρατηγικοί τομείς. Η εργασία πρεπει να ελεγχει την παραγωγή και η λαικη εξουσία πρέπει να αποτρεψει το κλείσιμο των επιχειρήσεων και τις απολύσεις. Η δημοκρατία πρέπει να μπει σε κάθε χώρο εργασίας. Μεταξύ άλλων, χρειαζομαστε αναδιάρθρωση της βιομηχανίας και της παραγωγής, προστασία του περιβάλλοντος και της πολιτιστικής κληρονομιάς , δημόσια παρέμβαση στη γενική οικονομία, εγγυημένο σταθερό εισόδημα για όλους.
Και, πάλι, τον άμεσο τερματισμό όλων των στρατιωτικών αποστολών στο εξωτερικό και όλων των πολεμικών δαπανών, έναν καθαρό αναλογικό εκλογικό νόμο, όχι στον αυταρχισμό και στο δημοψήφισμα που έχει στόχο να καταστρέψει το δημοκρατικό σύνταγμα (το θέμα αυτό θα είναι το Σάββατο 12 θέμα μεγάλης εθνική κινητοποίησης).
Κανένα από αυτά τα σημεία δεν υποστηρίζεται πλήρως από τις δυνάμεις του κέντρου και των μεγάλων συνδικαλιστικών οργανώσεων.
Θα είναι ένα μονοπάτι δύσκολο και γεμάτη εμπόδια, αλλά πιστεύω ότι αν οι αντικαπιταλιστικές δυνάμεις στην Ιταλία παραμεινουν κατακερματισμενες, η επιθεση θα συνεχιστει .
Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού , ακόμη και τα αντιφασιστικά κινήματα προσπαθησαν να γράψουν μια πρόταση για μια πλατφόρμα που μπορεί να λάβει υπόψη και να αξιοποιεί τις πολλές εμπειρίες αγώνα που εχουν αποκτήσει όλα αυτά τα χρόνια, στα εδάφη στα προοπτική , η οποία να προστατεύει τους μετανάστες που η κρίση είναι πιθανό να τους σπρωχνει στην αφάνεια ή όσους έχουν ζήσει για κάποιο χρονικό διάστημα στην Ιταλία , αλλά και για εκείνους που φθάνουν χωρίς να έχουν την ευκαιρία να πάρουν καθεστώς νόμιμης διαμονής .
Καταγγέλλοντας τα εθνικιστικά κλουβιά που εμποδίζουν την κάθετη κινητικότητα μεταξύ των γενεών , την κοινωνική και οικονομική ζημία για τους νέους ξένης προέλευσης .
Απευθύνει έκκληση για την άμεση αναγνώριση της ιταλικής υπηκοότητας για τα παιδιά που γεννήθηκαν ή μεγάλωσαν στην Ιταλία , και μια συνολική αλλαγή του νόμου που διευκολύνει την απόκτηση ιθαγένειας, την απλούστευση των γραφειοκρατικών διαδικασιών και την υπέρβαση των υφιστάμενων περιορισμών . Απαιτούμε το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι στις εκλογές για τους μετανάστες που ζουν στην Ιταλία , το δικαίωμα στη στέγαση και την υγεία , την ισότητα της μεταχείρισης τους. Να εξασφαλιστεί το δικαίωμα στην εκπαίδευση και τα ίσα δικαιώματα στο χώρο εργασίας .
Επιδιώκει την αναγνώριση της οικονομικής και κοινωνικής αξίας της εργασίας των μεταναστριών και την εφαρμογή όλων των μέτρων προστασίας που παρέχεται στα θύματα της εκμετάλλευσης της εργασίας και της σεξουαλικής εκμετάλλευσης .
Ένα από τα κύρια σημεία είναι να ξεπεραστεί η λογική του «δεν χωράμε», η μόνιμη νομιμοποίηση όσων ζουν και εργάζονται στην Ιταλία , η κατάργηση του συμβολαίου παραμονής ( που εφευρέθηκε από τον Μπόσι και Fini ) , το οποίο αποτελεί μέσο εκβιασμού και επισφάλειας. Θα πρέπει να καταπολεμηθεί η αδήλωτη εργασία και οι πολλές μορφές επισφαλούς εργασίας κυρίως σε γεωργικές εργασίες στα λογιστικά , στις κατασκευές , στον τουρισμού και την οικιακή εργασία .
Η Ιταλία στερείται νόμου που να εγγυάται ένα πραγματικό σύστημα υποδοχής με πόρους εγκαταστάσεις και εργαλεία , και που να άρει τα εμπόδια και τους περιορισμούς στη διαδικασία για τη χορήγηση ασύλου . Γι’αυτο δεν επαρκει ενας νόμος που υπαρχει σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες και που θα είχε ως σημειο εκκινησης την προηγούμενη νομοθεσία στον τομέα της διεθνούς προστασίας , αλλά θα πρέπει να σβήσει τις πρακτικές που σε πολλές περιπτώσεις αρνούνται την παροχη άσυλου στους προσφυγες και την αποτελεσματική αναγνώριση των δικαιωμάτων τους . Θα πρέπει να συντομεύσει την ατερμονη εξέταση των αιτήσεων από τις τοπικές επιτροπές , της οποιας ο χρονος εχει διπλασιαστει . Θα πρέπει επίσης να αγωνιστούμε ωστε η ιταλικής κυβέρνηση να δεσμευτει ωστε να ξεπεράσει τους περιορισμούς που επιβάλλονται από τον κανονισμό Δουβλίνο ΙΙ και την εισαγωγή μιας πραγματικά ενοποιημένης ευρωπαϊκής διαδικασιας ασύλου .
Ζητούμε την κατάργηση των συμφωνιών επανεισδοχής που έχουν υπογραφεί μεταξύ της Ιταλίας και των χωρών που είναι τώρα σε μια κατάσταση σοβαρών εσωτερικών συγκρούσεων , όπως η Αίγυπτος , ή στις οποιες δεν υπάρχει καμία εγγύηση των δημοκρατικών ελευθεριών που προβλέπονται από τα δημοκρατικά συντάγματα , όπως στην περίπτωση της Τυνησίας και τη Σρι Λάνκα . Είμαστε ενάντια στην πολιτική των μαζικων απελασεων, που αρνούνται τα πιο στοιχειώδη δικαιώματα άμυνας, καθώς και για την προστασία όλων των θεμελιωδών δικαιωμάτων που θα χορηγηθούν σε όλους τους μετανάστες, ανεξάρτητα από το νομικό καθεστώς τους.
Βασικό στην πορεία αυτή, η κατάργηση της τρέχουσας νομοθεσίας για τη μετανάστευση , σε συνδυασμό με το λεγόμενο » πακέτο ασφάλειας » και όλους τους κανόνες που περιορίζουν την ελεύθερη διακίνηση .
Θα πρέπει επίσης να αγωνιστούμε για τα θεμελιώδη δικαιώματα των μεταναστών που κρατούνται στις φυλακές.
