Αυτές τις μέρες συμπληρώθηκαν 184 χρόνια από τότε που πήγαν στην Αυστραλία οι πρώτοι Ελληνες – αποδεδειγμένα, μιας και υπάρχουν ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες και για άλλους νωρίτερα. Επρόκειτο για εφτά Υδραίους ναυτικούς που οι Βρετανοί τούς εξόρισαν εκεί κατηγορώντας τους για πειρατεία.
Τον Ιούλιο του 1827 το εννεαμελές πλήρωμα του σκάφους «Ηρακλής» επιτέθηκε και κούρσεψε φορτίο του βρετανικού «Alceste», που κατευθυνόταν στην Αλεξάνδρεια μεταφέροντας εφόδια για τους Τούρκους. Οι φιλότουρκοι Βρετανοί δεν δέχτηκαν πως το πλοίο τους αποτελούσε νόμιμο στόχο και χαρακτήρισαν το γεγονός «πειρατεία». Μετά τη σύλληψη του πληρώματος του «Ηρακλή», δικαστήριο υπό τον ναύαρχο Κόδριγκτον αθώωσε δύο και καταδίκασε επτά Ελληνες ναυτικούς σε θάνατο.
Επειτα από παρασκηνιακές διπλωματικές διαβουλεύσεις οι ποινές μετατράπηκαν σε ποινές εξορίας στην Αυστραλία. Ετσι, οι Γεώργιος Βασιλάκης, Γκίκας Βούλγαρης, Γεώργιος Λαρίτσος, Αντώνης Μανόλης, Δαμιανός Νίνης, Νικόλαος Παπανδρέας και Κωνσταντίνος Στρομπόλης έγιναν οι πρώτοι Ελληνες που έφτασαν στο Σίδνεϊ στις 28 Αυγούστου 1829. Το 1834 τους αποδόθηκε χάρη και οι πέντε επέστρεψαν στην Ελλάδα.
Μετά τους Βρετανούς, «δράση» ανέλαβε η μετεμφυλιακή Ελλάδα, που το 1952 είδε την ανεργία να εκτοξεύεται σε ύψη-ρεκόρ για την εποχή. Εξήντα χρόνια έκλεισαν φέτος από την άφιξη 77 Ελλήνων μεταναστών στην Αυστραλία, τον Φεβρουάριο του 1953, στο κέντρο μεταναστών Μποουντζίλα (Bonegilla). Ηταν η πρώτη φουρνιά από 500 Ελληνες αγρότες που μέσα από μια διακυβερνητική συνεργασία αναζήτησαν καλύτερη τύχη στο νότιο ημισφαίριο. Η ελληνική κοινότητα θυμάται την αμφιλεγόμενη αυτή επέτειο με μια έκθεση φωτογραφίας, αυτές τις μέρες, στο Μπρούνσγουικ.
Σε αυτές τις συνθήκες, δεν είναι περίεργο που φέτος έκλεισε και τα 100 του χρόνια ο ελληνικός Τύπος της Αυστραλίας, με πρώτη ελληνική εφημερίδα την «Αυστραλίς» του Αιγυπτιώτη Στρατή Βενλή. Συνολικά, σε όλα αυτά τα χρόνια, εκτιμάται πως κυκλοφόρησαν πάνω από 100 ομογενειακές εφημερίδες στην Αυστραλία.
Σήμερα, με την ανεργία και πάλι σε ύψη-ρεκόρ, η Αυστραλία γίνεται και πάλι προορισμός μετανάστευσης για τους απελπισμένους Ελληνες. Και η Ιστορία μοιάζει να επαναλαμβάνεται όχι ως φαρσοκωμωδία, αλλά ως τραγωδία για εκείνους που τη ζουν.
