Απειλές «Grexit» από τη Σέγκεν: Να χάσουμε λίγες ώρες στα αεροδρόμια ή την ανθρωπιά μας;

Θυ­μί­ζει λίγο τον μπα­μπού­λα της εξό­δου από την ευ­ρω­ζώ­νη: το «ευ­ρω­παϊ­κό μας σπίτι» από το οποίο θα είναι όλε­θρος να βγού­με. Τι κι αν αυτό το σπίτι έχει δεί­ξει όλη του τη βαρ­βα­ρό­τη­τα, απέ­να­ντι και στους πο­λί­τες των κρα­τών-με­λών της ΕΕ με την άγρια λι­τό­τη­τα και απέ­να­ντι στης «γης του κο­λα­σμέ­νους» που περ­νούν από θεούς και δαί­μο­νες για να γλι­τώ­σουν τις διώ­ξεις και το θά­να­το; Αρκεί η απει­λή να βρε­θού­με «εκτός» για να ξε­ση­κω­θεί υστε­ρία από το κοινό των «Μέ­νου­με Ευ­ρώ­πη» και από τους πο­λι­τι­κούς, οι­κο­νο­μι­κούς, μι­ντια­κούς κα­θο­δη­γη­τές του.

Κι αν η Ευ­ρω­ζώ­νη όντως δεν είναι μια «εύ­κο­λη» συ­ζή­τη­ση, που έχει προ­κα­λέ­σει έρευ­νες και με­λέ­τες για τις δυ­να­τό­τη­τες και τις δυ­σκο­λί­ες που θα φέρει η «με­τά­βα­ση σε εθνι­κό νό­μι­σμα» κ.ο.κ., ο πα­νι­κός για  τη Σέν­γκεν είναι εξορ­γι­στι­κός. Και αστεί­ος. Είναι εξορ­γι­στι­κά αστεί­ος.

Κι επει­δή η κυ­βέρ­νη­ση Τσί­πρα έχει απο­δει­χθεί πολύ πρό­θυ­μη να υπο­χω­ρεί μπρο­στά στους κάθε λογής «ευ­ρω-μπα­μπού­λες»,  το ζή­τη­μα ίσως γίνει πιο σο­βα­ρό από τις υστε­ρί­ες των «Με­νου­μευ­ρώ­πη».  Ίσως προ­κύ­ψει «δια­πραγ­μά­τευ­ση» για το προ­σφυ­γι­κό, υπό το βάρος της «απει­λής εξό­δου» και όλοι ξέ­ρου­με πού κα­τέ­λη­ξε η τε­λευ­ταία τέ­τοιου τύπου «δια­πραγ­μά­τευ­ση».

Γι’ αυ­τούς τους λό­γους, μια γνώμη για την πο­λυ­δια­φη­μι­σμέ­νη Σέν­γκεν.

Κά­πο­τε τα­ξί­δε­ψα με Interail. Κι ήταν πραγ­μα­τι­κά πολύ ευ­χά­ρι­στο να περνά το τρένο σύ­νο­ρα σαν να μην τρέ­χει τί­πο­τα. Έτυχε να βρεθώ και σε αε­ρο­δρό­μιο ευ­ρω­παϊ­κής πρω­τεύ­ου­σας αρ­γό­τε­ρα. Κι ήταν ωραίο να περ­νάω «αέρας», κα­τευ­θυ­νό­με­νος στον αφύ­λα­κτο διά­δρο­μο με τη τα­μπέ­λα «Ζώνη Σέν­γκεν».

Θυ­μά­μαι και την πρώτη φορά που τα­ξί­δε­ψα εκτός ηπεί­ρου. Που έπρε­πε να πε­ρά­σω από «δια­δι­κα­σί­ες» στο αε­ρο­δρό­μιο που δεν είχα συ­νη­θί­σει. Δυ­σφό­ρη­σα. Ανα­ρω­τή­θη­κα «τι διά­ο­λο είναι όλα αυτά». Είναι κι οι Αυ­στρα­λοί οι πιο αυ­στη­ροί από όλους στον πλα­νή­τη. Φο­βού­νται μην μπουν «ξένοι που θα κα­τα­στρέ­ψουν τη ζωή και το πε­ρι­βάλ­λον». Βέ­βαια αν ρω­τή­σε­τε τους Αβο­ρί­γι­νες ιθα­γε­νείς, την τε­λευ­ταία φορά που μπή­καν ξένοι στην γη τους (οι λευ­κοί πρό­γο­νοι των ση­με­ρι­νών Αυ­στρα­λών), όντως «κα­τέ­στρε­ψαν τη ζωή και το πε­ρι­βάλ­λον».  Αλλά ξε­φεύ­γω από το θέμα.

Αυτό είναι η ρη­μά­δα η Σέν­γκεν. Μια διευ­κό­λυν­ση. Λι­γό­τε­ρη ώρα ανα­μο­νής στα σύ­νο­ρα και λι­γό­τε­ροι έλεγ­χοι και δια­δι­κα­σί­ες. Ωραίο πράγ­μα, βο­λι­κό. Αλλά τί­πο­τε πα­ρα­πά­νω από αυτό. Ίσως βρε­θεί κά­ποιος «νο­μι­κός» ή κά­ποιος «πα­ρά­γο­ντας της αγο­ράς» να εξη­γή­σει ότι είναι «πολύ πιο σύν­θε­τα τα πράγ­μα­τα». Δε με αφορά. Και δεν θα έπρε­πε να αφορά όσους δεν εί­μα­στε «πα­ρά­γο­ντες της αγο­ράς» κι απλά ίσως έχου­με κά­ποια φορά την ευ­και­ρία να τα­ξι­δέ­ψου­με εκτός συ­νό­ρων. Αν την έχου­με πια, γιατί για να τα­ξι­δέ­ψεις στην Ευ­ρώ­πη δεν «αρκεί η ταυ­τό­τη­τα», χρειά­ζο­νται και… λεφτά. Όλοι εμείς, η με­γά­λη πλειο­ψη­φία, δεν έχου­με τί­πο­τε να χά­σου­με παρά μόνο λίγη ώρα στο αε­ρο­δρό­μιο. Τόσο απλά.

Δεν εκτι­μώ πως θα μας βγά­λουν άμεσα από την Σέν­γκεν. Δεν απο­κλείω βέ­βαια η Σέν­γκεν κά­ποια στιγ­μή να κα­ταρ­ρεύ­σει συ­νο­λι­κά. Για τώρα, είμαι σί­γου­ρος ότι η απει­λή εξό­δου θα χρη­σι­μο­ποι­η­θεί για να υπάρ­ξει συ­ναί­νε­ση σε πιο σκλη­ρά αντι­προ­σφυ­γι­κά μέτρα.

Ε λοι­πόν αν το επί­δι­κο είναι αν θα χά­σου­με την αν­θρω­πιά μας ή λίγο χρόνο πα­ρα­πά­νω στα αε­ρο­δρό­μια, η απά­ντη­ση θα πρέ­πει να είναι προ­φα­νής σε όλους.

Πα­ρε­μπι­πτό­ντως, αν κάπου κα­τέ­λη­ξα, από την εμπει­ρία εντός κι εκτός Σέν­γκεν, είναι ότι ενι­σχύ­θη­κε η πε­ποί­θη­σή μου ότι οι συ­νο­ρια­κοί έλεγ­χοι είναι μια ηλί­θια κα­τα­σκευή. Γιατί πρέ­πει να με ψά­χνουν διπλά και τρί­δι­πλα στην Αυ­στρα­λία αλλά όχι στην Ισπα­νία; Γιατί στη Μελ­βούρ­νη με­τα­τρέ­πο­μαι σε ύπο­πτος ενώ στη Βαρ­κε­λώ­νη θε­ω­ρού­μαι ντε φάκτο «πα­να­γία»;

Κι όμως οι πο­λί­τες των κρα­τών-με­λών της ΕΕ, που υπο­τί­θε­ται πως θα έπρε­πε να έχουν εκ­παι­δευ­τεί (από την ίδια την εμπει­ρία στη Σέ­γκεν) να θε­ω­ρούν τα σύ­νο­ρα «απλά ση­μά­δια στο χάρτη», εκ­παι­δεύ­ο­νται να τα θε­ω­ρούν «φρού­ριο» όταν ο «άλλος» δεν είναι λευ­κός ευ­ρω­παί­ος. Και αυτός ο από­λυ­τος πα­ρα­λο­γι­σμός θε­ω­ρεί­ται «κοινή λο­γι­κή», ενώ τα ανοι­χτά σύ­νο­ρα θε­ω­ρού­νται «τρέλα».

Και αυτή είναι η υπο­κρι­σία της Σέν­γκεν: Πως «απε­λευ­θέ­ρω­νε» τους Ευ­ρω­παί­ους, αλλά έβαζε ως προ­ϋ­πό­θε­ση τα τείχη ενά­ντια στους «ξέ­νους». Κι αυτήν την ωμή πραγ­μα­τι­κό­τη­τα απο­δέ­χο­νται οι Ευ­ρω­παί­οι αξιω­μα­τού­χοι σή­με­ρα, όταν θέ­τουν το δί­λημ­μα «ή φρά­χτες και FRONTEX ή τέλος στη Σέ­γκεν».

Μου άρεσε και μου αρέ­σει η «ελεύ­θε­ρη με­τα­κί­νη­ση» που πρό­σφε­ρε η Σέν­γκεν. Γι’ αυτό και θέλω η ελεύ­θε­ρη δια­κί­νη­ση των αν­θρώ­πων να ισχύ­ει για όλους, πα­ντού. Για να απο­λαύ­σουν κι άλλοι -όλοι- αυτό το «προ­νό­μιο», ώστε να πάψει να είναι «προ­νό­μιο» κά­ποιων, αλλά δι­καί­ω­μα όλων.

Αν όμως για να συ­νε­χί­σου­με να απο­λαμ­βά­νου­με αυτό το «προ­νό­μιο», πρέ­πει να συ­ναι­νέ­σου­με σε νέους φρά­χτες και νέους πνιγ­μούς στο Αι­γαίο, να μας λεί­πει.

Χί­λιες φορές λίγες ώρες πα­ρα­πά­νω στο αε­ρο­δρό­μιο, στην ουρά με το δια­βα­τή­ριο, μαζί με τα αδέλ­φια μας από την Αφρι­κή και την Ασία, παρά να γί­νου­με συ­νέ­νο­χοι στο να θα­λασ­σο­πνί­γο­νται στο Αι­γαίο.

Γιατί η ελεύ­θε­ρη με­τα­κί­νη­ση δεν θα έπρε­πε να είναι προ­νό­μιο κά­ποιων, αλλά δι­καί­ω­μα όλων. Και μέχρι να έρθει εκεί­νη η μέρα, αν μας πουν ότι το «προ­νό­μιο» το δικό μας, δια­σφα­λί­ζε­ται από τη στέ­ρη­ση του δι­καιώ­μα­τος κά­ποιων άλλων, δεν θέλω να συ­ναι­νέ­σω σε αυτό, γιατί θα είμαι συ­νέ­νο­χος για κάθε «Αϊλάν» στις όχθες του Αι­γαί­ου.

Ας το σκε­φτού­με όλοι καλά αυτό, πριν τρο­μο­κρα­τη­θού­με από το εν­δε­χό­με­νο να χά­σου­με την πο­λύ­τι­μή μας Σέν­γκεν…

Πηγή: https://rproject.gr