Η εφημερίδα Guardian αναγόρευσε ως φωτογράφο της χρονιάς τον Γιάννη Μπεχράκη

Amoun, 70 χρονών, μια Παλαιστίνια πρόσφυγας που ζούσε στο Χαλέπι της Συρίας, ξεκουράζεται στην παραλία αφού έφτασε από την Τουρκία σε μια βάρκα με άλλους 40 ανθρώπους.

Μια Σύρια πρόσφυγας και μητέρα βγάζει το παιδί της από τη φουσκωτή λέμβο στο Ελληνικό νησί της Λέσβου, αφού διέσχισαν το Αιγαίο από την Τουρκία.

Πρόσφυγες βγάζουν τα παιδιά τους από τη φουσκωτή λέμβο στην παραλία στο Ελληνικό νησί της Κω αφού έφτασαν από την Τουρκία. Η συντριπτική πλειοψηφία αυτών που φτάνουν είναι Σύριοι.

Ένα προσφυγόπουλο από τη Συρία καλυμμένο με θερμαντική κουβέρτα στο λιμάνι της Κω μετά από μια αποστολή διάσωσης.

Μια γεμάτη φουσκωτή βάρκα πλησιάζει την Κω.

Σύριοι δημιουργούν έναν ασφαλές χώρο για μια γυναίκα μετά από μια σύγκρουση κατά τη διάρκεια της διαδικασίας χορήγησης ασύλου στο εθνικό στάδιο.

Ένας τουρίστας περνά δίπλα από έναν Ιρανό μετανάστη που καταρρέι δίπλα στο γιό του και τη γυναίκα του, λίγα λεπτά αφού έφτασαν στην ξηρά με μιά βάρκα χωρίς μηχανή.

Το λιγότερο δύσκολο κομμάτι ήταν το να τραβώ φωτογραφίες. Η μεγαλύτερη μάχη ήταν με τα συναισθήματα μου… ήταν τόσο στενάχωρο να βλέπεις το ίδιο πράγμα να συμβαίνει ξανά και ξανά. Γιάννης Μπεχράκης

Ήταν πολύ ήσυχα στο νησί πριν αρχίσει η τουριστική περίοδος. Περίμενα δύο ή τρεις βάρκες κάθε νύχτα. Μπορούσα να ακούσω τη μηχανή από την παραλία. Τα πρωινά πήγαινα στο εγκατελειμμένο ξενοδοχείο “Καπετάν Ηλίας”, όπου στεγάζονταν οι περισσότεροι πρόσφυγες και μετανάστες, για να βγάλω περισσότερες φωτογραφίες. Γιάννης Μπεχράκης

Ένας ντόπιος βοηθάει ένα Σύριο πρόσφυγα καθώς αυτός κολυμπά προς τη στεριά εξαντλημένος.

Μια εθελόντρια κάνει σήμα στη φουσκωτή βάρκα με τους Αφγανούς μετανάστες στη Λέσβο.

Τα μέλη μια Αφγανικής οικογένειας αγκαλιάζονται μόλις έφτασαν.

Ένας πρόσφυγας προσπαθεί να ζεσταθεί στη φωτιά σε έναν αυτοσχέδιο καταυλισμό στη Λέσβο, 18 Νοεμβρίου.

Μια μέρα καθώς φωτογράφιζα μια λέμβο παρατήρησα μια κίνηση στο νερό. Σκέφτηκα ότι κάποιος θα είχε πηδήξει στο νερό. Εστίασα και είδα ένα πτερύγιο. Ένα δελφίνι πηδούσε σχεδόν μπροστά από τη λέμβο. Ήταν πραγματικά μαγική στιγμή. Ήταν σαν το δελφίνι να έδειχνε το δρόμο στους ανθρώπους και να τους καλωσόριζε.

Ειδομένη: Ένας Σύριος πρόσφυγας φιλά την κόρη του καθώς περπατάει εν μέσω καταιγίδας προς τα Ελληνικά σύνορα με την Μακεδονία, το Σεπτέμβριο. Το χωριό Ειδομένη είναι κομβικό σημείο για το Βαλκανικό δρόμο που ενώνει την Ελλάδα με την περιοχή της Ευρώπης υπό την συνθήκη Σένγκεν. Το Νοέμβριο, πολυάριθμοι πρόσφυγες εγκαταλείφθηκαν αποκλεισμένοι εκεί όταν οι Μακεδονικές αρχές άρχισαν να φράζουν το δρόμο στους πρόσφυγες πολέμου από τη Συρία, το Ιράκ ή το Αφγανιστάν.

Πρόσφυγες συγκρούονται με τη Μακεδονική αστυνομία αφού ένας μετανάστης έπαθε ηλεκτροπληξία όταν σκαρφάλωσε στην οροφή ενός τραίνου, 28 Νοεμβρίου.

Ένα κορίτσι πρόσφυγας κλαίει αφού έχει μόλις περάσει από τον έλεγχο της αστυνομίας πριν διασχίσει τα σύνορα Ελλάδας Μακεδονίας κοντά στην Ειδομένη, 4 Δεκεμβρίου.

Εγκαταλελειμμένοι μετανάστες σε απεργία πείνας, κάποιοι με ραμμένα τα στόματα τους, κάθονται στις ράγες του τραίνου στα σύνορα της Μακεδονίας κοντά στην Ειδομένη.

Ένας Ιρανός μετανάστης, ο Hamid, 34 χρονών, ηλεκτρολόγος μηχανικός από το Sanandij, κάθεται στις ράγες του τραίνου μπροστά από την αστυνομία που φυλά τα Ελληνικά σύνορα, 23 Νοεμβρίου. Ο Hamid και δεκάδες άλλοι Ιρανοί μετανάστες ήταν σε απεργία πείνας για δεύτερη μέρα.

Μετανάστες και πρόσφυγες παρακαλούν την αστυνομία της Μακεδονίας να τους επιτρέψει να περάσουν, εν μέσω καταιγίδας.