Πήτερ Βάις ο γερμανός θεατρικός συγγραφέας έφυγε σαν σήμερα

Πήτερ Βάις ο γερμανός θεατρικός συγγραφέας έφυγε σαν σήμερα

Screenshot_17Ο Γερμανός συγγραφέας και ζωγράφος Πήτερ Βάις (Peter Weiss) γεννήθηκε στο Βερολίνο το 1916.  Εβραίος την καταγωγή, εγκατάλειψε, με την άνοδο του Χίτλερ στην εξουσία, τη Γερμανία κι εγκαταστάθηκε στη Σουηδία. Πέθανε το 1982.

Έγινε διάσημος σαν συγγραφέας με το μεγάλο αφήγημά του Η σκιά του σώματος του αμαξά (Der Schatten des Körpers des Kutschers) γραμμένο απ’ το 1952, αλλά δημοσιευμένο το 1960 που παραμένει το πιο φροντισμένο αφηγηματικό του έργο.

Ακολουθούν μερικά αυτοβιογραφικά κείμενα όπως Η συζήτηση των οδοιπόρων (Das Gesprech der drei Gehenden, 1963). Τελευταία ο Βάις αφοσιώθηκε στο θέατρο μ’ εντυπωσιακό αποτέλεσμα που τον τοποθετούν ανάμεσα στις εξέχουσες φυσιογνωμίες του συγχρόνου θεάτρου. Μετά το σύντομο αλλά δυναμικό μονόπρακτό του Νύχτα με τους φιλοξενούμενους (Nacht mit Gästen) που έκανε το 1963 την πρώτη θεατρική εμφάνισή του, ο Βάις καθιερώθηκε με το έργο Η δίκη και η δολοφονία του Ζαν Πωλ Μαρά παρουσιασμένη απ’ τον θίασο του ασύλου του Σαραντόν υπό την διεύθυνση του Κυρίου ντε Σαντ (Die Verfolgung und Ermordung Jean Paul Marats dargestellt durch die Schauspielgruppe des Hospizes zu Charenton unter Anleitung des Herrn de Sade, 1964) 8, στο οποίο ο Βάις μεταφέρει ολόκληρη τη γερμανική θεατρική εμπειρία ως τα παρανοϊκά πρότυπα του μπρεχτικού θεάτρου, δεμένα μ’ έναν προβληματισμό εξαιρετικά σύγχρονο.

Η μετέπειτα παραγωγή του Βάις επιστρατεύεται σε κοινωνικοπολιτικούς αγώνες κι έχει χαρακτήρα ντοκουμέντου, σε βάρος, συχνά, της θεατρικότητας. Η ανάκριση (Die Ermittlung, 1965) που βασίζεται στα πρακτικά της δίκης για το Άουσβιτς, είναι ένα ορατόριο σε 11 ωδές, συγκλονιστικό και συντριπτικό κατηγορητήριο εναντίον του ναζισμού. Άλλα έργα του είναι το Άσμα για το ανδρείκελο της Λουσιτάνιας που μας μεταφέρει στην καταπίεση της Αγκόλας απ’ τους Πορτογάλους, ο Πύργος (1967), η Ασφάλεια (1969), η αντιαμερικανική Συζήτηση για το Βιετνάμ (1968), ο Τρότσκι στην εξορία (1970) κι ο Χίλντερλιν (1971).

πηγή:grafida.net

981