Τον Ιούλιο του 1987 ο Muhammed Faris έγινε εθνικός ήρωας όταν ταξίδεψε στον διαστημικό σταθμό Μιρ με τους Σοβιετικούς. Ήταν συνταγματάρχης στην Πολεμική Αεροπορία της Συρίας όταν επιλέχθηκε για την αποστολή. Ο Νιλ Άρμστρονγκ του αραβικού κόσμου -όπως είναι γνωστός- είναι ο πρώτος και μοναδικός Σύρος αστροναύτης. Ένα αεροδρόμιο, ένα σχολείο και μερικοί δρόμοι στη Συρία φέρουν το όνομα του. Ωστόσο, τώρα, βρίσκεται αντιμέτωπος με τη μεγαλύτερη πρόκληση της ζωής του.
Ο 64χρονος πρώην αστροναύτης, γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Χαλέπι. Άφησε πίσω την πόλη του και ζει σε ένα ερειπωμένο κτίριο στην Κωνσταντινούπολη με τη σύζυγό του και τα τρία παιδιά τους.
Τι λέει για τον Χαφέζ αλ Ασάντ
Όταν ο Faris επέστρεψε από το διαστημικό ταξίδι του τιμήθηκε με το Τάγμα του Λένιν από την Κεντρική Εκτελεστική Επιτροπή της Σοβιετικής Ένωσης. Και όταν γύρισε στην πατρίδα του, εργάστηκε ως εκπαιδευτής στην αεροπορία και ως στρατιωτικός σύμβουλος στην κυβέρνηση της Συρίας.
Όπως λέει, είχε ζητήσει από τον πρόεδρο Χαφέζ αλ Άσαντ να ιδρύσει έναν εθνικό οργανισμό επιστημών του διαστήματος, ώστε να βοηθήσει και άλλους Σύρους να ακολουθήσουν το παράδειγμά του.
Η απάντηση που έλαβε ήταν αρνητική. Ο Faris, μάλιστα αποκάλυψε πως ο Άσαντ «ήθελε να κρατήσει τους πολίτες του ανεκπαίδευτους και διαχωρισμένους. Αυτός είναι ο τρόπος των δικτατόρων να διατηρήσουν την εξουσία.
Η σκέψη του να προσφέρει στους ανθρώπους το όραμα ενός τέτοιου ινστιτούτου ήταν πολύ επικίνδυνη».
Όταν τον Χαφέζ αλ Ασάντ διαδέχτηκε ο γιος του, Μπασάρ αλ Άσαντ, το 2000, ο Faris ήταν από τους πρώτους που τον συνάντησαν, αλλά αμέσως κατάλαβε πως ο νεαρός πρόεδρος Ασάντ δεν διέφερε από τον πατέρα του.
Ο Μοχάμεντ Φάρις αποφάσισε τότε να εκμεταλλευτεί τον ρόλο του ως στρατιωτικός στην πολεμική αεροπορία, προκειμένου να καθοδηγήσει σωστά τους νέους ανθρώπους.
Η Γη είναι σαν μία μπάλα, δεν έχει σύνορα
«Είδα τη Γη από το διάστημα. Η Γη είναι σαν μία μπάλα, δεν έχει σύνορα. Και αυτό είναι το υπέροχο, γιατί στο διάστημα δεν υπάρχουν φράχτες μεταξύ των χωρών. Από ψηλά η Γη είναι ένα σπίτι, μία οικογένεια» λέει ο Faris.
Συμμετείχε στις ειρηνικές διαδηλώσεις κατά του Άσαντ. Μόλις, όμως, ξεκίνησαν οι εμφύλιες βιαιοπραγίες, αποφάσισε να φύγει από τη Συρία και τον Αύγουστο του 2012 κατέφυγε με την οικογένειά του στην Κωνσταντινούπολη.
Όπως λέει, Ρώσοι πρώην συνάδελφοί του, του έχουν προτείνει να αναζητήσει άσυλο στη Ρωσία, αλλά εκείνος αρνείται, ισχυριζόμενος ότι «Ο Πούτιν δεν είναι η Σοβιετική Ένωση».
Όσον αφορά τους υπόλοιπους Ευρωπαίους, ο Φάρις ισχυρίζεται πως φέρουν μεγάλο μερίδιο ευθύνης, αφού όπως λέει «Δεν ενεπλάκησαν όταν έπρεπε».
Προς το παρόν, ο Faris βρίσκεται σε διαβουλεύσεις με την τουρκική κυβέρνηση για τα δικαιώματα των Σύρων προσφύγων. Είναι μέλος της Εθνικής Επιτροπής Συντονισμού της Συρίας για τη Δημοκρατική Αλλαγή, ένα κίνημα ενάντια στη βία και τον Άσαντ.
«Το όνειρό μου είναι να βρεθώ στη χώρα μου, στον κήπο μου και να δω τα παιδιά να παίζουν έξω χωρίς το φόβο των βομβών. Θα γίνει αυτό, το ξέρω ότι θα γίνει. Θέλω απλά ένα καλύτερο μέλλον για τα παιδιά μου», λέει.
Μιλώντας για την εξάπλωση του Ισλαμικού Κράτους, ο Faris σχολιάζει πως εν μέρει ευθύνονται κάποια κράτη, όπως η Σαουδική Αραβία και το Πακιστάν, ενώ δεν έχει κάποια λύση για την παρούσα κατάσταση.«Δεν θα βρεθεί η λύση από τη θρησκεία και τα όπλα, αλλά από την ελπίδα» καταλήγει.
Πηγή: http://tvxs.gr
