14 Ιούλη: διαδήλωση αντίστασης και αλληλεγγύης στους πρόσφυγες!

Έχου­με μπει σε μια πε­ρί­ο­δο που η αντι­προ­σφυ­γι­κή πο­λι­τι­κή της κυ­βέρ­νη­σης γί­νε­ται όλο και πιο σκλη­ρή, μαζί με την επί­θε­ση ενά­ντια στην «ενο­χλη­τι­κή» εκ­δο­χή της αλ­λη­λεγ­γύ­ης, εκεί­νης που διεκ­δι­κεί, χτί­ζει γέ­φυ­ρες με τους πρό­σφυ­γες, κα­ταγ­γέλ­λει τα κυ­βερ­νη­τι­κά εγκλή­μα­τα. Στό­χος να «εξα­φα­νι­στούν» οι πρό­σφυ­γες από τα βλέμ­μα­τα και τα μυαλά της κοι­νω­νί­ας, ώστε να κρυ­φτούν κάτω από το χαλί και οι απα­ρά­δε­κτες συν­θή­κες δια­βί­ω­σης που τους έχουν επι­βλη­θεί. Σε μια τέ­τοια πε­ρί­ο­δο, τα μα­ζι­κά αντι­ρα­τσι­στι­κά γε­γο­νό­τα του κα­λο­και­ριού απο­κτούν μια επι­πλέ­ον ση­μα­σία από την «πα­ρα­δο­σια­κή».

Μετά τη 10η Αντι­ρα­τσι­στι­κή Γιορ­τή του Κυ­ρια­κά­τι­κου Σχο­λεί­ου Με­τα­να­στών και της Κί­νη­σης «Απε­λά­στε το Ρα­τσι­σμό» στη Γε­ω­πο­νι­κή Σχολή, την «σκυ­τά­λη» πήραν τα Αντι­ρα­τσι­στι­κά Φε­στι­βάλ σε Αθήνα και Θεσ­σα­λο­νί­κη.

Αθήνα  

Στις 1-2-3 Ιούλη, στην Πα­νε­πι­στη­μιού­πο­λη, με κε­ντρι­κό σύν­θη­μα «Πρό­σφυ­γες Κα­λο­δε­χού­με­νοι», το 19ο Αντι­ρα­τσι­στι­κό Φε­στι­βάλ της Αθή­νας λει­τούρ­γη­σε ως τόπος συ­νά­ντη­σης δε­κά­δων με­τα­να­στευ­τι­κών κοι­νο­τή­των, αντι­ρα­τσι­στι­κών και άλλων κι­νη­μα­τι­κών συλ­λο­γι­κο­τή­των, κό­σμου με αντι­ρα­τσι­στι­κές ευαι­σθη­σί­ες, ακτι­βι­στών του αντι­ρα­τσι­στι­κού κι­νή­μα­τος, της Αρι­στε­ράς και των ευ­ρύ­τε­ρων κι­νη­μά­των αντί­στα­σης. Ήταν μια γιορ­τή αλ­λη­λεγ­γύ­ης, αλλά ταυ­τό­χρο­να ένα πο­λι­τι­κό-κι­νη­μα­τι­κό «ερ­γα­στή­ρι» με συ­ζη­τή­σεις για μια σειρά μέ­τω­πα πάλης. Ξε­χω­ρί­ζου­με πο­λι­τι­κά τη συ­ζή­τη­ση για τη Συμ­φω­νία ΕΕ-Τουρ­κί­ας, «Ευ­ρώ­πη-φρού­ριο και Ελ­λά­δα-φυ­λα­κή», καθώς είναι το κε­ντρι­κό μέ­τω­πο που έχει να αντι­πα­λέ­ψει το κί­νη­μα, τη συ­ζή­τη­ση για την άνοδο της ακρο­δε­ξιάς και τη δίκη της Χρυ­σής Αυγής, που ξα­να­ξε­κι­νά και δεν πρέ­πει να επι­τρέ­ψου­με τον «εφη­συ­χα­σμό» της προη­γού­με­νης πε­ριό­δου σε αυτό το κρί­σι­μο ζή­τη­μα, όπως και τη συ­ζή­τη­ση για τις «Αντι­στά­σεις και εναλ­λα­κτι­κές απέ­να­ντι στο 3ο μνη­μό­νιο», καθώς έχει γίνει πλέον σαφές και από την εμπει­ρία της κυ­βέρ­νη­σης ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ ότι δεν μπο­ρεί να υπάρ­ξει συ­νε­πής αντι­ρα­τσι­στι­κή πο­λι­τι­κή χωρίς συ­νε­πή αντι­μνη­μο­νια­κή πο­λι­τι­κή. Γε­νι­κό­τε­ρα ήταν θε­τι­κή η πλη­θώ­ρα θε­μά­των που έδινε το στίγ­μα «κοι­νού αγώνα» (πέρα από το άνοιγ­μα διά­φο­ρων «επι­μέ­ρους» πτυ­χών του προ­σφυ­γι­κού, συ­ζη­τή­σεις και ενά­ντια στις απο­λύ­σεις, υπέρ της δη­μό­σιας πε­ριου­σί­ας και του πε­ρι­βάλ­λο­ντος, για τον πό­λε­μο στη Μέση Ανα­το­λή κ.λπ).

Θεσ­σα­λο­νί­κη

Τις ίδιες μέρες στη Θεσ­σα­λο­νί­κη, το 19ο Αντι­ρα­τσι­στι­κό Φε­στι­βάλ Κοι­νω­νι­κής Αλ­λη­λεγ­γύ­ης στο Στρα­τό­πε­δο Παύ­λου Μελά, επε­δί­ω­κε να φέρει κοντά και να δώσει το λόγο στους πρό­σφυ­γες των στρα­το­πέ­δων της Βο­ρεί­ου Ελ­λά­δας. Επί­σης, με έναν αντί­στοι­χο πλού­το συ­ζη­τή­σε­ων, να ανοί­ξει ο διά­λο­γος για το προ­σφυ­γι­κό, για τον πό­λε­μο στη Μέση Ανα­το­λή, την Ευ­ρώ­πη-φρού­ριο, αλλά και τους αγώ­νες της ΛΟ­ΑΤ­ΚΙ κοι­νό­τη­τας (π.χ. η βι­βλιο­πα­ρου­σί­α­ση του βι­βλί­ου της Σέρι Γουλφ «Σε­ξουα­λι­κό­τη­τα και σο­σια­λι­σμός), τα κι­νή­μα­τα ενά­ντια στις ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σεις, τους αγώ­νες ενά­ντια στη λι­τό­τη­τα και το νε­ο­φι­λε­λευ­θε­ρι­σμό.

Η επι­τυ­χία αυτών των φε­στι­βάλ ανα­δει­κνύ­ει τη συ­σπεί­ρω­ση ενός πο­λύ­τι­μου δυ­να­μι­κού, που «επι­μέ­νει αντι­ρα­τσι­στι­κά», που συ­νε­χί­ζει να αγω­νί­ζε­ται με όποιον τρόπο μπο­ρεί ή νο­μί­ζει στο πλευ­ρό των προ­σφύ­γων, ενά­ντια στις κυ­βερ­νη­τι­κές πο­λι­τι­κές. Γι’ αυτό και τα αντι­ρα­τσι­στι­κά γε­γο­νό­τα του κα­λο­και­ριού μάς γε­μί­ζουν δύ­να­μη για τη συ­νέ­χεια του αγώνα.

14 Ιούλη

Επό­με­νο κο­ρυ­φαίο ρα­ντε­βού για όλο αυτόν τον κόσμο η δια­δή­λω­ση αντί­στα­σης και αλ­λη­λεγ­γύ­ης στις 14 Ιούλη στις 6.30 μ.μ. στην Ομό­νοια, στην Αθήνα. Σε αυτήν κα­λούν αντι­ρα­τσι­στι­κές, προ­σφυ­γι­κές και με­τα­να­στευ­τι­κές ορ­γα­νώ­σεις, συλ­λο­γι­κό­τη­τες αλ­λη­λεγ­γύ­ης στους πρό­σφυ­γες και σω­μα­τεία, με συν­θή­μα­τα: «Αν­θρώ­πι­νη ανοι­χτή φι­λο­ξε­νία στις πό­λεις – Άσυλο και ίσα δι­καιώ­μα­τα σε παι­δεία, υγεία ερ­γα­σία – Ανοι­χτά σύ­νο­ρα στους πρό­σφυ­γες – Όχι στη συμ­φω­νία ΕΕ-Τουρ­κί­ας – Όχι στην αντι­προ­σφυ­γι­κή πο­λι­τι­κή της κυ­βέρ­νη­σης – Να στα­μα­τή­σου­με τις ιμπε­ρια­λι­στι­κές επεμ­βά­σεις».
Η κι­νη­το­ποί­η­ση στις 14 Ιούλη, που μετά τη συ­γκέ­ντρω­ση στην Ομό­νοια θα πο­ρευ­θεί προς το υπουρ­γείο Με­τα­να­στευ­τι­κής Πο­λι­τι­κής, τη Βουλή και τα γρα­φεία της ΕΕ, απο­κτά ξε­χω­ρι­στή ση­μα­σία για μια σειρά λό­γους:

Πρώ­τον, γιατί με τέ­τοιες «κε­ντρι­κές»-ενω­τι­κές-μα­ζι­κές κι­νη­το­ποι­ή­σεις και γε­γο­νό­τα, δεν αφή­νου­με να «ξε­χα­στεί» το θέμα των προ­σφύ­γων, δεν αφή­νου­με την κυ­βέρ­νη­ση να «το κρύ­ψει κάτω από το χαλί», επι­διώ­κου­με να γίνει ξανά και να πα­ρα­μεί­νει ένα ανοι­χτό κε­ντρι­κό πεδίο πάλης.

Δεύ­τε­ρον, γιατί είναι μια πρω­το­βου­λία, που επι­χει­ρεί να ενώ­σει τις πο­λυ­πλη­θείς και διά­σπαρ­τες αλ­λη­λέγ­γυ­ες δομές, ομά­δες, δυ­νά­μεις, όπως και τους ίδιους τους πρό­σφυ­γες. Η ανά­γκη συ­ντο­νι­σμού-ενό­τη­τας-κοι­νής δρά­σης ανα­δει­κνύ­ε­ται σε κάθε αντι­ρα­τσι­στι­κό γε­γο­νός και συ­ζή­τη­ση από τους «πρω­τα­γω­νι­στές» της αλ­λη­λεγ­γύ­ης. Όπως δη­λώ­νει και το κεί­με­νο του κα­λέ­σμα­τος:

«Αυτή η ρα­τσι­στι­κή απαν­θρω­πιά βρήκε και κάθε μέρα συ­νε­χί­ζει να βρί­σκει απέ­να­ντί της τη δράση του κι­νή­μα­τος αλ­λη­λεγ­γύ­ης: Eρ­γα­τι­κά σω­μα­τεία, αντι­ρα­τσι­στι­κές και προ­σφυ­γι­κές/με­τα­να­στευ­τι­κές συλ­λο­γι­κό­τη­τες και ορ­γα­νώ­σεις, φοι­τη­τι­κοί σύλ­λο­γοι και συλ­λο­γι­κό­τη­τες στις γει­το­νιές. Kα­τα­λή­ψεις στέ­γης για πρό­σφυ­γες που φα­νε­ρώ­νουν στην πράξη πως οι πρό­σφυ­γες μπο­ρούν και πρέ­πει να ζουν αξιο­πρε­πώς και να συ­νυ­πάρ­χουν αρ­μο­νι­κά με τους ντό­πιους. Eκ­παι­δευ­τι­κά σω­μα­τεία και σω­μα­τεία των ερ­γα­ζο­μέ­νων στην υγεία  που αγω­νί­ζο­νται για την ομαλή πρό­σβα­ση των προ­σφύ­γων και των παι­διών τους στα δη­μό­σια σχο­λεία και τα νο­σο­κο­μεία. Aλ­λη­λέγ­γυ­ες συλ­λο­γι­κό­τη­τες που δρα­στη­ριο­ποιού­νται στις πε­ριο­χές όπου υπάρ­χουν στρα­τό­πε­δα και κέ­ντρα κρά­τη­σης επι­διώ­κο­ντας την αν­θρώ­πι­νη ανοι­χτή φι­λο­ξε­νία σε άμεση επαφή με τους πρό­σφυ­γες που ζουν σε αυτά και κάθε προ­σπά­θεια που εντάσ­σε­ται στο κί­νη­μα αλ­λη­λεγ­γύ­ης και διεκ­δί­κη­σης. Άλ­λο­τε αυ­θόρ­μη­τα και άλ­λο­τε ορ­γα­νω­μέ­να, άλ­λο­τε πε­ρισ­σό­τε­ρο και άλ­λο­τε λι­γό­τε­ρο δυ­να­μι­κά και μα­ζι­κά, όλοι εμείς που αγω­νι­ζό­μα­στε για την υπε­ρά­σπι­ση των ερ­γα­τι­κών, νε­ο­λαι­ί­στι­κων και λαϊ­κών ανα­γκών, αντι­λαμ­βα­νό­μα­στε ότι τα συμ­φέ­ρο­ντα των ντό­πιων φτω­χών, λαϊ­κών στρω­μά­των και των προ­σφύ­γων είναι κοινά, δρα­στη­ριο­ποιού­μα­στε στο κί­νη­μα αλ­λη­λεγ­γύ­ης για το σύ­νο­λο των δι­καιω­μά­των των προ­σφύ­γων και θέ­λου­με να συ­ντο­νι­στού­με και να επι­διώ­ξου­με την ενιαιο­ποί­η­ση του αγώνα μας».

Τρί­τον, μια κι­νη­το­ποί­η­ση τέ­τοιου χα­ρα­κτή­ρα κρα­τά­ει ανοι­χτό το μέ­τω­πο και την προ­ο­πτι­κή της αντί­στα­σης-διεκ­δί­κη­σης. Αυτή πα­ρα­μέ­νει ανα­ντι­κα­τά­στα­το μέσο πάλης και βα­σι­κός στό­χος για το κί­νη­μα, σε μια σκλη­ρή εποχή που έχει γίνει πιο σαφές από ποτέ πως η «αλ­λη­λεγ­γύη» από μόνη της δεν αρκεί για να απα­ντή­σει στα τε­ρά­στια προ­βλή­μα­τα και τις με­γά­λες προ­κλή­σεις που έχου­με μπρο­στά μας και εμείς και οι 50.000 πρό­σφυ­γες που βρί­σκο­νται στην Ελ­λά­δα. Τέ­τοιες δρά­σεις βοη­θούν στο προ­χώ­ρη­μα και τη συ­γκε­κρι­με­νο­ποί­η­ση του προ­τάγ­μα­τος που βά­ζουν και οι διορ­γα­νω­τές στο κά­λε­σμα, το­νί­ζο­ντας ότι «η δική μας αλ­λη­λεγ­γύη στους πρό­σφυ­γες είναι αγω­νι­στι­κή, διεκ­δι­κη­τι­κή ενά­ντια στον πό­λε­μο, την εκ­με­τάλ­λευ­ση, τις πο­λι­τι­κές των ιμπε­ρια­λι­στών, της ΕΕ, των κυ­βερ­νή­σε­ων για τα δι­καιώ­μα­τα και τις ελευ­θε­ρί­ες των προ­σφύ­γων».

Θα χρεια­στεί στο λίγο διά­στη­μα που απο­μέ­νει, όλες οι δυ­νά­μεις του αντι­ρα­τσι­στι­κού κι­νή­μα­τος, αλλά και της πο­λι­τι­κής Αρι­στε­ράς, να ρί­ξουν ει­λι­κρι­νά δυ­νά­μεις στην ορ­γά­νω­ση και επι­τυ­χία της δια­δη­λώ­σης. Έχει απο­δει­χθεί πως οι και­ροί είναι «δύ­σκο­λοι» και δεν αρκεί ένα απλό κά­λε­σμα για να «βγουν» πε­τυ­χη­μέ­να κι­νη­μα­τι­κά γε­γο­νό­τα. Αυτό το κα­θή­κον πέ­φτει στις πλά­τες των αγω­νι­στών του κι­νή­μα­τος και της Αρι­στε­ράς τις μέρες προς τη 14η Ιούλη.

Η επι­τυ­χία της δια­δή­λω­σης θα είναι «καύ­σι­μο» για να συ­νε­χί­σουν οι αγω­νι­στές της αλ­λη­λεγ­γύ­ης την το­πι­κή τους δράση. Και ταυ­τό­χρο­να θα δη­μιουρ­γεί όρους για να δοθεί η απαι­τού­με­νη συ­νέ­χεια στην «κε­ντρι­κή» δράση, στη συ­σπεί­ρω­ση όλων αυτών των αγω­νι­στών σε ένα κι­νη­μα­τι­κό-αγω­νι­στι­κό μέ­τω­πο, που θα συ­νε­χί­σει τον αγώνα διεκ­δι­κώ­ντας στέ­γα­ση των προ­σφύ­γων σε ανοι­χτές δομές φι­λο­ξε­νί­ας μέσα στις πό­λεις, ενά­ντια στον εγκλει­σμό και στις άθλιες συν­θή­κες των στρα­το­πέ­δων στη μέση του που­θε­νά, για άσυλο και ίσα δι­καιώ­μα­τα στην παι­δεία, την πε­ρί­θαλ­ψη, την ερ­γα­σία. Που θα διεκ­δι­κεί νο­μι­μο­ποί­η­ση των με­τα­να­στών-στριών, ανοι­χτά σύ­νο­ρα κι ελεύ­θε­ρη δια­κί­νη­ση, ενά­ντια στη συμ­φω­νία ΕΕ-Τουρ­κί­ας και την Ευ­ρώ­πη-φρού­ριο. Που θα ανοί­γει μέ­τω­πο στον ιμπε­ρια­λι­σμό και τη συμ­με­το­χή της Ελ­λά­δας στους σχε­δια­σμούς του, και θα απαι­τεί να φύγει το ΝΑΤΟ από το Αι­γαίο.