Αρχίζουν την Τετάρτη 12 Οκτωβρίου τα εξαιρετικά σεμινάρια-προβολές ταινιών που διοργανώνει και φέτος ο σκηνοθέτης και μελετητής του κινηματογράφου Giorgos Korras.
ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΕΣ ΠΡΟΒΟΛΕΣ ΚΑΙ ΣΕΜΙΝΑΡΙΑ ΤΗΣ ΤΕΤΑΡΤΗΣ—ΝΕΟΣ ΚΥΚΛΟΣ
Μαζεύεται ξανά η ομάδα των σινεφίλ για ένα νέο κύκλο προβολών και σεμιναρίων γύρω από το φαινόμενο Έβδομη Τέχνη- Ιστορία – Κοινωνία. Αρχίζουμε την Τετάρτη, 12 Οκτωβρίου και κάθε Τετάρτη, στην αίθουσα EXILE, Αθηνάς 12 τρίτος όροφος, απέναντι από την είσοδο του μετρό και 100 μέτρα από την είσοδο του ηλεκτρικού στο Μοναστηράκι.
Για πληροφορίες να απευθύνεστε στη Μαρία Φωστιέρη, 210 77 52 002 ή 69 77 82 75 34.
Το φετινό πρόγραμμα περιλαμβάνει πολλές εκπλήξεις. Ήδη το μεταφραστικό συνεργείο δουλεύει ασταμάτητα προκειμένου να ετοιμάσει ταινίες σχεδόν ή εντελώς άγνωστες, που θα μας γνωρίσουν το έργο σκηνοθετών περισσότερο ή λιγότερο γνωστών ή και παντελώς αγνώστων. Κατ’ αρχήν θα δούμε όσα δεν προλάβαμε στο προηγούμενο κύκλο, επειδή, είναι αλήθεια, είχαμε υποσχεθεί πολλά. Έτσι, θα δούμε πώς σκιαγράφησε το Χόλιγουντ το γυναικείο πορτρέτο, με μια σειρά ταινιών δημιουργών που ασχολήθηκαν με την εικόνα της γυναίκας, όπως ο Στέρνμπεργ, ο Κιούκορ, ο Στίβενς. Θα παρελάσουν από εδώ η Μαρλένε Ντίτριχ, η Κάθριν Χάπμπορν, η Σοφία Λόρεν.
Την πρώτη ταινία του Ρομπέρ Μπρεσόν «»Οι άγγελοι της αμαρτίας» 1942. Έναν ακόμα άγνωστο Μπέργκμαν. «Η δίψα» ή «Η πηγή της Αρέθουσας» 1949. Μια άγνωστη ταινία του Free Cinema με την υπογραφή του Τόνι Ρίτσαρντσον. «Η μοναξιά του δρομέα μακρινών αποστάσεων».
Από τη δεύτερη περίοδο του Ιταλικού Νεορεαλισμού θα δούμε την ωραιότερη κατά γενική παραδοχή ταινία του Κάρλο Λιτσάνι «Το χρονικό των φτωχών εραστών», που μόλις καταφέραμε να υποτιτλίσουμε. Κι ακόμη, το «Εν ονόματι του νόμου» του Πιέτρο Τζέρμι και «Η περίσταση» του Ερμάνο Όλμι. Ο Ζανούσι θα μας προσφέρει μια ταινία του, που δεν έχει προβληθεί ποτέ στην Ελλάδα: «Κοντρακτ» (παντελώς άγνωστη), ενώ ακόμα προσπαθούμε να μεταφράσουμε τις εξίσου άγνωστες «Η σταθερά» και «Προστακτική». Επίσης προσπαθώ τώρα να συγχρονίσω τους ήδη μεταφρασμένους υπότιτλους της παντελώς άγνωστης ταινίας «Μια ζωή» του Αλεξάντρ Αστρύκ, του θεωρητικού του «κάμερα-στυλό». Το «Ένα καπρίτσιο το καλοκαίρι» του Γίρι Μέντζελ, του οποίου παλιότερα είχαμε δει την ταινία του «Ο άνθρωπος που έβλεπε τα τρένα να περνούν». Το «Γκαμπριέλ» του Πατρίς Σερό, που πέρασε με τόση επιτυχία από το θέατρο στο σινεμά. Το φιλμ νουάρ «Η μάσκα του Δημήτριου» του Τζιν Νεγκουλέσκο.
Θα γνωρίσουμε τον σημαντικότερο μετά τον Μπουνιουέλ ισπανό δημιουργό Λουίς Μπερλάνγκα, με τις ταινίες του «Ο δήμιος» και «Καλώς ήλθατε, κ. Μάρσαλ», ενώ προσπαθούμε απεγνωσμένα να βρούμε υποτίτλους για τις άλλες σπουδαίες ταινίες του «Ελ Πλάθιντο» και «Σε φυσικό μέγεθος»
Την σχεδόν άγνωστη ταινία του Μαρσέλ Καρνέ «Ξενοδοχείο του Βορρά». Από τη Γαλλία έχουμε ακόμη δύο ντοκιμαντέρ. Το ανασυνθεμένο ημιντοκιμαντέρ «Η μάχη των σιδηροδρόμων», πρώτη ταινία του Ρενέ Κλεμάν και το «Πεθαίνοντας στη Μαδρίτη» του Φρεντερίκ Ροσίφ.
Δύο υπέροχα γουέστερν: «Ο άνθρωπος της Δύσης» του Γουίλιαμ Γουάιλερ και «Οι ασυγχώρητοι», αντιρατσιστικό γουέστερν του Τζον Χιούστον. Κι ένα άλλο αντιρατσιστικό γουέστερν-μελόδραμα: «Ένα τσούρμο άγγελοι» του Ραούλ Γουόλς.
Θα προσπαθήσουμε να κάνουμε την πορεία του βραζιλιάνικου κινηματογράφου από το τέλος του πολέμου μέχρι την επιβολή του «Σίνεμα Νόβο» με τις παρακάτω ταινίες: Το κλασικό «Ο’ Κανγκασέιρο» του Λίμα Μπαρέτο(1952).Το βραβευμένο στις Κάνες φιλμ του Ανσέλμο Ντουάρτε «Το τάμα»(1961. Και δυο ταινιες από το «Σίνεμα Νόβο»: «Βίντας Σέκας» του Νέλσον Περέιρα ντος Σάντος και «Αντόνιο ντας Μόρτες» του Γκλάουμπερ Ρότσα. Δύο ταινίες του Ηλία Καζάν. «Πανικός στους δρόμους» και «Συμφωνία κυρίων». Κι αν προλάβουμε να βάλουμε τους υπότιτλους, το φιλμ «Μικρή μου κοτούλα» My Little Chickadee, του Έντουαρντ Κλάιν, με τον W. C. Fields και την Μέι Γουέστ, την εντελώς άγνωστη θρασύτατη και αθυρόστομη νουμερίστα που αναστάτωσε τους κώδικες ηθικής του Χόλιγουντ. Να θυμίσουμε πως το φιλμ αυτό υπάρχει στο βιβλίο του Νίνου Μικελίδη «Οι 100 καλύτερες ταινίες μου». Στο μεταξύ υποτιτλίζεται και η πρώτη ταινία της Μέι Γουέστ «Του έκανε κακό».
Μια ταινία του Ρενέ Κλερ: «Η ομορφιά του διαβόλου», με το δίδυμο Μισέλ Σιμόν και Ζεράρ Φιλίπ, σε αστραφτερή κόπια. Δύο ταινίες του Χίτσκοκ, από εκείνες που δεν εμφανίζονται συχνά στις οθόνες. «Φρενίτις» και «Σχισμένο παραπέτασμα».
Το θέατρο και το σινεμά θα συναντηθούν σε δύο ταινίες: «Μπουμ», ή «Ανεμοδαρμένος λόφος» του Τζόζεφ Λόουζι από τον Τένεσι Ουίλιαμς με το ζεύγος Τέιλορ-Μπάρτον και «Το μεγάλο μαχαίρι» του Ρόμπερτ Όλντριτς από τον Κλίφορντ Όντετς, με τον Τζακ Πάλανς και την Άιντα Λουπίνο. Από το θέατρο επίσης και η ταινία του Άρτσι Μάγιο «Το πετρωμένο δάσος» με μια υπέροχη Μπέτι Ντέιβις και τον Λέσλι Χάουαρντ.
Δύο ακόμη ταινίες του σημαντικότερου σύγχρονου ιάπωνα σκηνοθέτη Χιροκάζου Κόρε-Έντα, συνεχιστή του έργου του Όζου, είναι στα υπ’ όψιν: «Κανείς δεν ξέρει» και «Δελεαστικό φως», καθώς και η τελευταία ταινία του ίδιου του Όζου «Η γεύση του σακέ» ή «Φθινοπωρινό απόγευμα». Αλλά και μια παλιότερη: «Κυματιστή χλόη» 1959. Πάνω απ’ όλα όμως θα προβάλουμε την άπαιχτη στην Αθήνα ταινία «Η μητέρα» (Okasan) με την υπογραφή του Μίκιο Ναρούζε, σταυραδερφού του Όζου. Υπάρχουν ακόμα: Η άπαιχτη ταινία του Αλεξέι Γκέρμαν «Ο έλεγχος», που απηχεί το κλίμα της περεστρόικα και ταινίες των Φριτς Λανγκ, Τζον Φορντ, Χάουαρντ Χοκς, Σαμ Γουντ, Λόιντ Μπέικον, Καρλ Ντράγερ, Άντρζέι Ζουλάφσκι και δε συμμαζεύεται.
Και πάλι υποσχόμαστε πολλά. Σε 15 προβολές, πώς να χωρέσουν όλα αυτά;
Ε, θα γίνει επιλογή. Θα βοηθήσετε κι εσείς. Εξάλλου, όπως έγινε και πέρυσι, μόλις πέφτει στα χέρια μου μια ταινία που ψάχνω με πάθος να βρω, τη δείχνω αμέσως. «Καινούριο κοσκινάκι μου και πού να σε κρεμάσω».
Με πολλά φιλιά και σινεφιλικούς χαιρετισμούς
Γιώργος Κόρρας.
