Εν ψυχρώ

Εν ψυχρώ

Screenshot_27Η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ κάνει τον βίο, αβίωτο στους πρόσφυγες, εκμεταλλευόμενη (και) τον «στρατηγό χειμώνα».
 
Πο­λύ­κα­στρο Κιλ­κίς, με­ση­μέ­ρι Τρί­της. Η θερ­μο­κρα­σία βρί­σκε­ται στους -10 βαθ­μούς, αλλά, όπως επι­ση­μαί­νει ο καλός δη­μο­σιο­γρά­φος που στέ­κε­ται μπρο­στά στην κά­με­ρα, ο βο­ριάς που φυσά σχε­δόν αδιά­κο­πα ρί­χνει το θερ­μό­με­τρο ακόμη και στους -20. Ο δη­μο­σιο­γρά­φος ανα­με­τα­δί­δει την αντα­πό­κρι­ση του για την κα­τά­στα­ση των προ­σφύ­γων και των με­τα­να­στών στα χο­τσποτς της Σερ­βί­ας

 
και της Ελ­λά­δας, που αντι­με­τω­πί­ζουν το με­γά­λο κύμα πο­λι­κού ψύ­χους, με έμ­φα­ση σε εκεί­να τα στρα­τό­πε­δα που έχει επι­σκε­φθεί ο ίδιος – με τε­λευ­ταίο, εκεί­νο στην Νέα Κα­βά­λα Κιλ­κίς.
 
Οι ει­κό­νες, λες και είναι βγαλ­μέ­νες από ένα απέ­ρα­ντο ιγκλού, στο οποίο κι­νού­νται αν­θρώ­πι­νες σκιές, κα­λυμ­μέ­νες με κου­βέρ­τες, φθηνά αδιά­βρο­χα και μου­σα­μά­δες, ορι­σμέ­να, λίγα κα­σκόλ και σκού­φους – το χοτ σποτ δεν είναι απλώς κα­λυμ­μέ­νο με χιόνι και πάγο, είναι ένα τε­ρά­στιο πα­γά­κι, που στο εσω­τε­ρι­κό του πρέ­πει να ζή­σουν άν­θρω­ποι. Το νερό έχει πα­γώ­σει στις σω­λη­νώ­σεις και τις βρύ­σες από το Σάβ­βα­το. Οι χη­μι­κές τουα­λέ­τες είναι εντε­λώς ακα­τάλ­λη­λες, ακα­θαρ­σί­ες και αν­θρώ­πι­να πε­ριτ­τώ­μα­τα έχουν πα­γώ­σει πα­ντού και νερό ή χη­μι­κές ου­σί­ες δεν υπάρ­χουν για να κα­θα­ρι­στούν. Με­ρι­κά στε­λέ­χη μιας νορ­βη­γι­κής ΜΚΟ κά­νουν δια­νο­μή φα­γη­τού μέσα από ένα θερ­μαι­νό­με­νο με θερ­μά­στρα κη­ρο­ζί­νης λυό­με­νο, στο οποίο εκ πε­ρι­τρο­πής, μέ­νουν και όσοι πρό­σφυ­γες δεν έχουν ανά­λο­γη στέ­γα­ση – τα λυό­με­να είναι ελά­χι­στα, οι πε­ρισ­σό­τε­ροι ζουν σε σκη­νές με το σήμα της Ύπα­της Αρ­μο­στεί­ας του ΟΗΕ για τους Πρό­σφυ­γες. Το συ­μπέ­ρα­σμα του δη­μο­σιο­γρά­φου είναι σαφές και αφορά και τις δύο κυ­βερ­νή­σεις στη Σερ­βία και την Ελ­λά­δα, αντί­στοι­χα: «Απο­φά­σι­σαν να κά­νουν μόνο τα απο­λύ­τως απα­ραί­τη­τα και στοι­χειώ­δη, προ­κει­μέ­νου οι πρό­σφυ­γες απλώς να επι­βιώ­νουν μέσα στα χο­τσποτς. Το θέμα όμως είναι ότι με τέ­τοιες πα­ρα­τε­τα­μέ­να κακές, και­ρι­κές συν­θή­κες οι ίδιες οι ζωές τους τί­θε­νται σε άμεσο κίν­δυ­νο και τα στοι­χειώ­δη απλά δεν επαρ­κούν στο ελά­χι­στο».
 
Το ρε­πορ­τάζ και η αντα­πό­κρι­ση δεν ανή­κει σε κα­νέ­να ελ­λη­νι­κό κα­νά­λι – λεφτά δεν υπάρ­χουν για ρε­πορ­τάζ, του­λά­χι­στον για τέ­τοια ρε­πορ­τάζ, υπάρ­χουν για ακρι­βο­πλη­ρω­μέ­νους σχο­λια­στές και opinion makers ή για το αν ο χιο­νιάς έκλει­σε τον δρόμο και το τε­λε­φε­ρίκ με προ­ο­ρι­σμό το κα­ζί­νο της Πάρ­νη­θας… Η αντα­πό­κρι­ση ανή­κει στο Αλ­Τζα­ζί­ρα και προ­βλή­θη­κε, την Τρίτη και δια­δο­χι­κά, σε όλες τις ενη­με­ρω­τι­κές ζώνες του διε­θνούς κα­να­λιού.
 
Έτσι, η συ­γκυ­βέρ­νη­ση ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ – ΑΝΕΛ με­τέ­τρε­ψε και τον χιο­νιά σε εσκεμ­μέ­νη, αν­θρω­πι­στι­κή τρα­γω­δία, έναν «στρα­τη­γό χει­μώ­να» στην υπη­ρε­σία του ευ­ρύ­τε­ρου και πα­λιό­τε­ρου σχε­δί­ου «Ξέ­νιος Δίας» – ο βίος να γίνει αβί­ω­τος στους έγκλει­στους στα χο­τσποτς, να δοθεί ένα σκλη­ρό και βα­σα­νι­στι­κό μά­θη­μα απάν­θρω­πης με­τα­χεί­ρι­σης και ηθι­κής, ψυ­χο­λο­γι­κής και σω­μα­τι­κής εξά­ντλη­σης τους, προ­κει­μέ­νου να μην δια­νοη­θούν καν να ανα­ζη­τή­σουν άσυλο, στέγη, προ­στα­σία και ερ­γα­σία σε ευ­ρω­παϊ­κό έδα­φος. Το συ­γκυ­βερ­νη­τι­κό σχέ­διο είναι κυ­νι­κό και δο­λο­φο­νι­κό. Όσοι γλί­τω­σαν από τα κύ­μα­τα και τους πνιγ­μούς του Αι­γαί­ου, θά­βο­νται κάτω από το χιόνι και πα­λεύ­ουν με την υπο­θερ­μία, την αρ­ρώ­στια και τον πα­γε­τό.
 
Προ­τού φθά­σου­με στο μη πε­ραι­τέ­ρω, και δίπλα στους νε­κρούς από την έκρη­ξη της φιά­λης υγρα­ε­ρί­ου στη Μόρια, θρη­νή­σου­με νε­κρούς από πυ­ρε­τό, υπο­θερ­μία ή κρυο­πα­γή­μα­τα, προ­τού κα­τα­γρα­φεί το επό­με­νο, με­γά­λο κύμα κα­κο­και­ρί­ας, όταν φθά­σουν ο Φλε­βά­ρης ή ο Μάρ­της, πα­ρα­δο­σια­κά και συ­νη­θέ­στε­ρα, πολύ κακοί, ψυ­χροί και ανά­πο­δοι μήνες, προ­τού ανα­ρω­τη­θούν δήθεν έκ­πλη­κτοι οι κα­λο­πλη­ρω­μέ­νοι opinion makers των ελ­λη­νι­κών κα­να­λιών γιατί οι πρό­σφυ­γες εξε­γεί­ρο­νται και δια­μαρ­τύ­ρο­νται στα χο­τσποτς, λες και κατά τα άλλα πρέ­πει είτε να πουν ευ­χα­ρι­στώ είτε να απο­δε­χθούν αδια­μαρ­τύ­ρη­τα, δειλά και άβου­λα αυτή την αθλιό­τη­τα, πρέ­πει να ασκη­θεί κάθε πίεση και να ανα­λη­φθεί κάθε μέ­ρι­μνα, ώστε να επι­τα­χθούν ξε­νο­δο­χεία, ξε­νώ­νες, κοι­τώ­νες, κάθε άλλη κα­τάλ­λη­λη δομή και υπο­δο­μή, μαζί με την ανά­λο­γη πο­σό­τη­τα πε­τρε­λαί­ου ή θερ­μα­ντι­κών μέσων, για να στε­γα­στεί και να ζε­στα­θεί και ο τε­λευ­ταί­ος πρό­σφυ­γας, και ο τε­λευ­ταί­ος με­τα­νά­στης, και ο τε­λευ­ταί­ος άστε­γος.
 
Κάθε ολι­γω­ρία, κάθε κα­θυ­στέ­ρη­ση, είναι συ­γκυ­βερ­νη­τι­κή ενοχή σε ένα έγκλη­μα, που δια­πράτ­τε­ται κυ­ριο­λε­κτι­κά, εν ψυχρώ.
Γιάννης Νικολόπουλος
πηγή:rproject.gr
119

ΠΑΡΟΜΟΙΑ ΑΡΘΡΑ