Ανοίξτε τα σύνορα

του Νικόλα Κολυτά

18 Μάρτη-χιλιάδες πρόσφυγες και αλληλέγγυοι έσπασαν τη σιωπή.

Για πάνω από δύο μήνες αντι­ρα­τσι­στι­κές ορ­γα­νώ­σεις, με­τα­να­στευ­τι­κές συλ­λο­γι­κό­τη­τες, ερ­γα­τι­κά σω­μα­τεία, το­πι­κοί φο­ρείς, αντι­φα­σι­στι­κές πρω­το­βου­λί­ες και φοι­τη­τι­κά σχή­μα­τα κα­τέ­βα­λαν τε­ρά­στια προ­σπά­θεια, ώστε να στη­θεί η με­γά­λη αντι­ρα­τσι­στι­κή κα­μπά­νια που κο­ρυ­φώ­θη­κε με τις δια­δη­λώ­σεις σε όλη την Ελ­λά­δα, αλλά και διε­θνώς, στις 18 Μάρτη. Η δυ­να­μι­κή, η ζω­ντά­νια και το πο­λι­τι­κό στίγ­μα της κι­νη­το­ποί­η­σης αφή­νει πο­λύ­τι­μα συ­μπε­ρά­σμα­τα για το πώς η εμπλο­κή αν­θρώ­πων του κι­νή­μα­τος στην ορ­γά­νω­ση αγώ­νων ενά­ντια στη φτώ­χεια των μνη­μο­νί­ων και του ρα­τσι­σμού μπο­ρεί να σπά­σει τη σιωπή και στεί­λει αγω­νι­στι­κά μη­νύ­μα­τα.

Αθήνα

Στην πο­ρεία της Αθή­νας πάνω από 6.000 ντό­πιοι και πρό­σφυ­γες ένω­σαν τις φωνές και τις γρο­θιές τους, στέλ­νο­ντας ένα ηχηρό μή­νυ­μα για ανοι­χτά σχο­λεία, ανοι­χτά σύ­νο­ρα, ανοι­χτούς χώ­ρους αλη­θι­νής φι­λο­ξε­νί­ας, καθώς και για αξιο­πρε­πή ζωή για όλους, ντό­πιους, πρό­σφυ­γες και με­τα­νά­στες.

Ένα χρόνο μετά τη συ­νυ­πο­γρα­φή της ρα­τσι­στι­κής συμ­φω­νί­ας ΕΕ-Τουρ­κί­ας από την κυ­βέρ­νη­ση ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ-ΑΝΕΛ, χι­λιά­δες δια­δη­λω­τές κα­τέ­βη­καν στην Ομό­νοια, κι­νή­θη­καν προς τη Βουλή και έφτα­σαν μέχρι τα γρα­φεία της ΕΕ, δια­τρα­νώ­νο­ντας την αντί­θε­σή τους στις αρ­μά­δες του ΝΑΤΟ στο Αι­γαίο, στους φρά­χτες και στη FRONTEX, στα στρα­τό­πε­δα συ­γκέ­ντρω­σης, όπου στοι­βά­ζο­νται κάτω από άθλιες συν­θή­κες οι πρό­σφυ­γες, αλλά και στις μα­ζι­κές απε­λά­σεις και επα­να­προ­ω­θή­σεις.

Αξιο­ση­μεί­ω­τη ήταν η πα­ρου­σία κυ­ρί­ως Αφ­γα­νών και Σύρων προ­σφύ­γων κάθε ηλι­κί­ας, που έφτα­σαν στη δια­δή­λω­ση από τα στρα­τό­πε­δα του Σχι­στού, του Ελ­λη­νι­κού, της Μα­λα­κά­σας, αλλά και από το Λαύ­ριο και τον Ελαιώ­να. Οι πρό­σφυ­γες φώ­να­ξαν με πάθος «Open the borders!», τη στιγ­μή που στο πλευ­ρό τους δια­δή­λω­ναν ερ­γα­τι­κά σω­μα­τεία, φοι­τη­τι­κοί σύλ­λο­γοι, αντι­ρα­τσι­στι­κές συλ­λο­γι­κό­τη­τες, το­πι­κές συ­νε­λεύ­σεις και ορ­γα­νώ­σεις της Αρι­στε­ράς. Το Κυ­ρια­κά­τι­κο Σχο­λείο Με­τα­να­στών και η Κί­νη­ση «Απε­λά­στε το Ρα­τσι­σμό» είχαν ιδιαί­τε­ρα μα­ζι­κή πα­ρου­σία και τα μπλοκ τους ήταν γε­μά­τα με πι­κέ­τες που έγρα­φαν σε πολ­λές γλώσ­σες «Ανοίξ­τε τα σύ­νο­ρα – Ίσα δι­καιώ­μα­τα».

Επαρ­χία

Μι­κρό­τε­ρης δυ­να­μι­κής, αλλά με ίδιο παλμό και φωνή ήταν και οι αντι­ρα­τσι­στι­κές δια­δη­λώ­σεις που έγι­ναν και σε όλη την υπό­λοι­πη Ελ­λά­δα. Στη Θεσ­σα­λο­νί­κη πάνω από 600 άτομα δια­δή­λω­σαν ενά­ντια στο ρα­τσι­σμό. Η πο­ρεία είχε παλμό, στη­ρι­ζό­ταν από πλή­θος ορ­γα­νώ­σε­ων, συλ­λο­γι­κο­τή­των και φο­ρέ­ων και στην κε­φα­λή της βρί­σκο­νταν πρό­σφυ­γες που φώ­να­ζαν συν­θή­μα­τα. Στο στό­χα­στρο των συν­θη­μά­των βρέ­θη­καν κυ­ρί­ως οι ρα­τσι­στι­κές πο­λι­τι­κές της κυ­βέρ­νη­σης και της ΕΕ, αλλά και η ανά­γκη έντα­ξης των προ­σφυ­γό­που­λων στα σχο­λεία. Τα πρό­σφα­τα γε­γο­νό­τα στο Ωραιό­κα­στρο και η καλ­λιέρ­γεια ρα­τσι­στι­κού μί­σους μέσα στα σχο­λεία βρή­καν την κα­λύ­τε­ρη απά­ντη­ση με την πο­λυ­χρω­μία και τη δύ­να­μη της κι­νη­το­ποί­η­σης.

Στην Πάτρα, διορ­γα­νώ­θη­κε η με­γα­λύ­τε­ρη δια­δή­λω­ση μετά από εκεί­νη της 17ης Νο­έμ­βρη. Πάνω από 500 άτομα κα­τέ­βη­καν στο δρόμο, αλ­λη­λέγ­γυα στον αγώνα των προ­σφύ­γων για αξιο­πρε­πή ζωή. Η πο­ρεία δια­πνε­ό­ταν κυ­ρί­ως από το νε­ο­λαι­ί­στι­κο στοι­χείο που έδωσε δυ­να­μι­κό και ζω­ντα­νό τόνο στην κι­νη­το­ποί­η­ση. Η αντι­ρα­τσι­στι­κή πρω­το­βου­λία της πόλης, κι­νή­σεις υπε­ρά­σπι­σης, το pride, η Κί­νη­ση «Απε­λά­στε το Ρα­τσι­σμό» και ορ­γα­νώ­σεις της Αρι­στε­ράς φώ­να­ξαν για ανοι­χτά σύ­νο­ρα, στα­μά­τη­μα των πο­λέ­μων και αλ­λη­λεγ­γύη στους πρό­σφυ­γες. Είναι χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό ότι με πρω­το­βου­λία της Κί­νη­σης «Απε­λά­στε το Ρα­τσι­σμό» Πά­τρας, σε συ­νεν­νό­η­ση με την το­πι­κή ΕΛΜΕ, συμ­με­τεί­χαν στη δια­δή­λω­ση αρ­κε­τοί πρό­σφυ­γες που έφτα­σαν από τη Μυρ­σί­νη. Μετά το τέλος της δια­δή­λω­σης στή­θη­κε υπαί­θρια συ­ναυ­λία, όπου πρό­σφυ­γες και ντό­πιοι χα­μο­γέ­λα­σαν και τρα­γού­δη­σαν μαζί, δεί­χνο­ντας ότι μπο­ρεί να υπάρ­ξει ένας άλλος κό­σμος χωρίς δια­κρί­σεις και ρα­τσι­σμό.

Και σε άλλες μι­κρό­τε­ρες πό­λεις όμως ο κό­σμος βγήκε στους δρό­μους στις 18 Μάρτη. Από την Πτο­λε­μα­ΐ­δα μέχρι την Ερ­μού­πο­λη και από την Ερ­μού­πο­λη μέχρι τα Χανιά, έγι­ναν συ­γκε­ντρώ­σεις, ση­κώ­θη­καν πανό, στή­θη­καν μι­κρο­φω­νι­κές και γε­νι­κό­τε­ρα ενη­με­ρώ­θη­κε ο κό­σμος για το προ­σφυ­γι­κό μα­κριά από τρο­μο­λά­γνα δελ­τία ει­δή­σε­ων και στη­μέ­να ρε­πορ­τάζ. Αξιο­ση­μεί­ω­τη είναι και η αντι­ρα­τσι­στι­κή εκ­δή­λω­ση και συ­ναυ­λία φο­ρέ­ων στο Πνευ­μα­τι­κό Κέ­ντρο Πτο­λε­μα­ΐ­δας, που προ­σέλ­κυ­σαν αρ­κε­τό κόσμο και κυ­ρί­ως νε­ο­λαία την επό­με­νη ημέρα της συ­γκέ­ντρω­σης, δη­λα­δή την Κυ­ρια­κή 19/3.

Πα­νευ­ρω­παϊ­κή κι­νη­το­ποί­η­ση

Όλες οι πα­ρα­πά­νω κι­νη­το­ποι­ή­σεις δεν ήταν παρά μικρά κομ­μά­τια ενός με­γά­λου πα­νευ­ρω­παϊ­κού ψη­φι­δω­τού κι­νη­το­ποι­ή­σε­ων ενό­ψει της κα­μπά­νιας για την πα­γκό­σμια ημέρα ενά­ντια στον ρα­τσι­σμό. Σε μια πε­ρί­ο­δο που επι­κρα­τούν τα ρεύ­μα­τα του εθνι­κού προ­στα­τευ­τι­σμού, του σκλη­ρού νε­ο­φι­λε­λευ­θε­ρι­σμού, της επι­στρο­φής στο έθνος κρά­τος και της ανά­δυ­σης μιας νέας ακρο­δε­ξιάς με έμ­φα­ση στον ρα­τσι­σμό και την ξε­νο­φο­βι­κή ρη­το­ρι­κή, η διε­θνής κι­νη­το­ποί­η­ση σε με­γά­λες ευ­ρω­παϊ­κές πό­λεις απο­τέ­λε­σε μια ηχηρή απά­ντη­ση στη Λεπέν, τη Μέι και τον Τραμπ. Δε­κά­δες χι­λιά­δες δια­δή­λω­σαν στο Λον­δί­νο, στο Πα­ρί­σι, στη Βιέν­νη, στη Λευ­κω­σία, ενώ είναι ακόμη πολύ πρό­σφα­τη η γι­γα­ντώ­δης δια­δή­λω­ση των 300.000 πο­λι­τών στη Βαρ­κε­λώ­νη υπέρ της υπο­δο­χής προ­σφύ­γων.

Αναμ­φι­σβή­τη­τα, στις 18 Μάρτη η Ευ­ρώ­πη έδει­ξε ότι υπάρ­χει και άλλο ένα πρό­σω­πό της, πέρα από αυτό των ακρο­δε­ξιών κο­ρώ­νων, των νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρων ανα­λύ­σε­ων και των κρύων αι­θου­σών του eurogroup. Υπάρ­χει η Ευ­ρώ­πη του κι­νή­μα­τος, της αλ­λη­λεγ­γύ­ης και του αγώνα. Η Ευ­ρώ­πη αυτών που αγω­νί­ζο­νται από τα κάτω ενά­ντια στη λι­τό­τη­τα και τις πο­λι­τι­κές που γεν­νούν φτώ­χεια, πό­λε­μο και ρα­τσι­σμό.

Το κί­νη­μα και η Αρι­στε­ρά οφεί­λουν να μην υπο­τι­μή­σουν τη δυ­να­μι­κή και τις προ­ο­πτι­κές της αντι­ρα­τσι­στι­κής πάλης. Η ΛΑΕ και η ΑΝΤΑΡ­ΣΥΑ είχαν υπο­δειγ­μα­τι­κή πα­ρου­σία στη δια­δή­λω­ση στην Αθήνα. Το προ­σφυ­γι­κό ζή­τη­μα δεν είναι ένα ζή­τη­μα εσω­τε­ρι­κής κα­τα­νά­λω­σης, αλλά ένα θέμα που απα­σχο­λεί και ευαι­σθη­το­ποιεί με­γά­λα τμή­μα­τα της κοι­νω­νί­ας. Η Αρι­στε­ρά οφεί­λει να δώσει απα­ντή­σεις στα ερω­τή­μα­τα της δυ­στυ­χί­ας, αλλά μαζί με αυ­τούς που την υφί­στα­νται.

Οι με­τω­πι­κές πρω­το­βου­λί­ες, που στή­θη­καν πάνω στην αντι­ρα­τσι­στι­κή κα­μπά­νια σε σχο­λεία, σχο­λές, ερ­γα­τι­κούς χώ­ρους, γει­το­νιές, στέ­κια και πλή­θος άλλων κοι­νω­νι­κών χώρων, πρέ­πει να απο­τε­λέ­σουν έναν ισχυ­ρό οδηγό δρά­σης για το επό­με­νο διά­στη­μα. Μόνο η συ­σπεί­ρω­ση δυ­νά­με­ων σε πραγ­μα­τι­κά πο­λι­τι­κά επί­δι­κα μπο­ρεί να ξα­να­βγά­λει τον κόσμο στο δρόμο, όπως έγινε το Σάβ­βα­το 18 Μάρτη. Μόνο έτσι θα τσα­κί­σου­με το ρα­τσι­σμό και τις πο­λι­τι­κές του πο­λέ­μου και της φτώ­χειας που τον γεν­νούν. Μόνο έτσι θα επα­να­διεκ­δι­κή­σει η Αρι­στε­ρά τον ρόλο της στο πο­λι­τι­κό προ­σκή­νιο.