Συγκροτήθηκε ο «Εργατικός Ταξικός Συντονισμός Πειραιά Σωματείων, Συνδικαλιστών και Συλλογικοτήτων»

Στην σχε­τι­κή ει­σή­γη­ση που πα­ρου­σιά­στη­κε στην διάρ­κεια της σύ­σκε­ψης έγινε εκτε­νής ανα­φο­ρά για το πε­ριε­χό­με­νο και την κα­τεύ­θυν­ση της ερ­γα­τι­κής και αγω­νι­στι­κής αυτής πρω­το­βου­λί­ας ενώ ανα­λύ­θη­καν οι σκο­ποί, η τα­κτι­κή, τα αι­τή­μα­τα και οι διεκ­δι­κή­σεις της.

Επι­ση­μάν­θη­κε ο ερ­γα­τι­κός, τα­ξι­κός προ­σα­να­το­λι­σμός, η αγω­νι­στι­κή δράση που θα αφορά το σύ­νο­λο των ερ­γα­τι­κών, λαϊ­κών, κοι­νω­νι­κών και το­πι­κών προ­βλη­μά­των του Πει­ραιά και των άλλων λαϊ­κών συ­νοι­κιών της Β΄ πε­ρι­φέ­ρειας Πει­ραιά.

Στην κα­τεύ­θυν­ση αυτή υπο­γραμ­μί­στη­κε η ανά­γκη να συ­γκρο­τη­θεί και να ανα­πτυ­χθεί ένα ανε­ξάρ­τη­το συ­ντο­νι­στι­κό κέ­ντρο για την ανά­πτυ­ξη των αγώ­νων, για την αντι­με­τώ­πι­ση των βάρ­βα­ρων αντι­λαϊ­κών και αντερ­γα­τι­κών πο­λι­τι­κών που ιδιαί­τε­ρα την πε­ρί­ο­δο των κα­τα­στρο­φι­κών μνη­μο­νί­ων έχουν οδη­γή­σει την χώρα, τον λαό και την ερ­γα­τι­κή τάξη στην φτώ­χεια, στην εξα­θλί­ω­ση και με­γά­λα τμή­μα­τα της ελ­λη­νι­κής κοι­νω­νί­ας στην κοι­νω­νι­κή πε­ρι­θω­ριο­ποί­η­ση.

Πρό­κει­ται για την με­γα­λύ­τε­ρη κα­τα­στρο­φή που έχει υπο­στεί ο λαός μας την με­τα­πο­λε­μι­κή πε­ρί­ο­δο. Αυτή η αντι­λαϊ­κή και αντερ­γα­τι­κή πο­λι­τι­κή με τα παλιά και νέα μνη­μό­νια έχει οδη­γή­σει την χώρα μας να διεκ­δι­κεί την πρώτη θέση επί σειρά ετών στο θλι­βε­ρό ρεκόρ της ανερ­γί­ας. Οι δια­δο­χι­κές αντια­σφα­λι­στι­κές με­ταρ­ρυθ­μί­σεις έχουν συρ­ρι­κνώ­σει τις συ­ντά­ξεις σε πρω­το­φα­νή χα­μη­λά επί­πε­δα, έχουν κα­ταρ­γή­σει τις ΣΣΕ, έχουν διευ­ρύ­νει τις ελα­στι­κές μορ­φές απα­σχό­λη­σης, έχουν βάλει στην κα­τά­ψυ­ξη τα ερ­γα­τι­κά και συν­δι­κα­λι­στι­κά δι­καιώ­μα­τα, έχουν ισο­πε­δώ­σει με την υπερ­φο­ρο­λό­γη­ση τα ερ­γα­τι­κά και λαϊκά ει­σο­δή­μα­τα, έχουν οδη­γή­σει σε λου­κέ­το χι­λιά­δες μι­κρές επι­χει­ρή­σεις σε όλη την χώρα, έχουν με­τα­τρέ­ψει τις ερ­γα­σια­κές σχέ­σεις σε συν­θή­κες γα­λέ­ρας, έχουν επι­βά­λει την κοι­νω­νι­κή εξα­θλί­ω­ση.

Οι με­γά­λοι ωφε­λη­μέ­νοι της κρί­σης και των μνη­μο­νια­κών πο­λι­τι­κών ήταν και είναι το με­γά­λο εγ­χώ­ριο και ξένο κε­φά­λαιο το οποίο λει­τουρ­γεί ως αρ­πα­χτι­κό λε­η­λα­τώ­ντας τις δη­μό­σιες πα­ρα­γω­γι­κές επι­χει­ρή­σεις τις οποί­ες παίρ­νει ένα­ντι πι­να­κί­ου φακής, λη­στεύ­ει την λαϊκή και δη­μό­σια πε­ριου­σία και εξα­σφα­λί­ζει κα­θε­στώς ερ­γα­σια­κού με­σαί­ω­να σε ότι αφορά το μι­σθο­λο­γι­κό κό­στος αλλά και τα ερ­γα­σια­κά δι­καιώ­μα­τα των ερ­γα­ζο­μέ­νων τα οποία γί­νο­νται βορά της αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τας και της κερ­δο­φο­ρί­ας του με­γά­λου κε­φα­λαί­ου.

Η επί­θε­ση της κυ­βέρ­νη­σης μαζί με το παλιό μνη­μο­νια­κό πο­λι­τι­κό μπλοκ συ­νε­χί­ζε­ται, κλι­μα­κώ­νε­ται με νέα επί­θε­ση στην οποία η συ­γκυ­βέρ­νη­ση ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ – ΑΝΕΛ ήδη έχει συμ­φω­νή­σει σε ένα νέο σκλη­ρό επώ­δυ­νο και αντερ­γα­τι­κό πα­κέ­το με νέες πε­ρι­κο­πές στις συ­ντά­ξεις, με την μεί­ω­ση του αφο­ρο­λό­γη­του αλλά και στα ερ­γα­σια­κά και συν­δι­κα­λι­στι­κά δι­καιώ­μα­τα των ερ­γα­ζο­μέ­νων, με νέες ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σεις.

Κα­θί­στα­ται πλέον σαφές ότι οι απαι­τή­σεις των δα­νει­στών και η επι­θε­τι­κό­τη­τα του με­γά­λου κε­φα­λαί­ου θα συ­νε­χι­στεί εάν και εφό­σον το ερ­γα­τι­κό και λαϊκό κί­νη­μα δεν ορ­θώ­σει το ανά­στη­μά του, εάν το κί­νη­μα με όρους ενό­τη­τας, μα­ζι­κό­τη­τας και τα­ξι­κής αντε­πί­θε­σης δεν αντι­στα­θεί ορ­γα­νω­μέ­να, συ­ντο­νι­σμέ­να, εάν το ίδιο δεν συ­γκρου­στεί και δεν έρθει σε ρήξη με αυτές τις πο­λι­τι­κές της οι­κο­νο­μι­κής και πο­λι­τι­κής ελίτ του ευ­ρω­παϊ­κού νε­ο­φι­λε­λευ­θε­ρι­σμού.

Το ερ­γα­τι­κό κί­νη­μα, τα συν­δι­κά­τα και κυ­ρί­ως το τα­ξι­κό κομ­μά­τι του, έδωσε στα χρό­νια της μνη­μο­νια­κής λαί­λα­πας έναν σκλη­ρό και δύ­σκο­λο αγώνα και είχε την δική του ξε­χω­ρι­στή συμ­βο­λή σε με­γά­λους αγώ­νες που ανα­πτύ­χθη­καν αυτήν την κρί­σι­μη πε­ρί­ο­δο.

Με­γά­λες μα­ζι­κές και αγω­νι­στι­κές δρά­σεις που ορ­γα­νώ­θη­καν αυτή την πε­ρί­ο­δο ανα­χαί­τι­σαν, μπλό­κα­ραν ή κα­θυ­στέ­ρη­σαν μια σειρά αντερ­γα­τι­κά και αντι­λαϊ­κά μέτρα που ήταν στους στό­χους τόσο των δα­νει­στών όσο και των δια­δο­χι­κών μνη­μο­νια­κών κυ­βερ­νή­σε­ων.

Όμως αυτός ο αγώ­νας δεν στέ­φθη­κε με επι­τυ­χία αφού οι δυ­νά­μεις του ερ­γο­δο­τι­κού και κυ­βερ­νη­τι­κού συν­δι­κα­λι­σμού στον ιδιω­τι­κό και δη­μό­σιο τομέα και ιδιαί­τε­ρα η ηγε­σία της  ΓΣΕΕ, υπο­νό­μευ­σαν την ανα­γκαία με­τω­πι­κή σύ­γκρου­ση, έβα­λαν πλάτη στην ουσία να υλο­ποι­η­θούν οι σκλη­ρές και επώ­δυ­νες μνη­μο­νια­κές πο­λι­τι­κές.

Αυτό απο­δεί­χνε­ται πε­ρί­τρα­να και με την τα­κτι­κή αυτών των δυ­νά­με­ων και την πε­ρί­ο­δο της συ­γκυ­βέρ­νη­σης ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ – ΑΝΕΛ που παρά τα σκλη­ρά αντερ­γα­τι­κά μέτρα που ψη­φί­στη­καν με το 3ο μνη­μό­νιο, την αντια­σφα­λι­στι­κή με­ταρ­ρύθ­μι­ση αλλά και το νέο πα­κέ­το που προ­ω­θεί η κυ­βέρ­νη­ση, οι δυ­νά­μεις αυτές έχουν οδη­γή­σει τα συν­δι­κά­τα σε αγω­νι­στι­κή απρα­ξία και πα­ρο­πλι­σμό του κι­νή­μα­τος των ερ­γα­ζο­μέ­νων.

Πα­ράλ­λη­λα οι δυ­νά­μεις του ΠΑΜΕ στο συν­δι­κα­λι­στι­κό κί­νη­μα επι­λέ­γουν την αδιέ­ξο­δη αντιε­νω­τι­κή τα­κτι­κή της κομ­μα­τι­κής πε­ρι­χα­ρά­κω­σης η οποία απο­δει­κνύ­ε­ται εντε­λώς ατε­λέ­σφο­ρη και ανα­πο­τε­λε­σμα­τι­κή στην από­κρου­ση της επί­θε­σης κε­φα­λαί­ου – κυ­βέρ­νη­σης – Ε.Ε και ΔΝΤ.

Αυτή η τα­κτι­κή των δυ­νά­με­ων του ΠΑΜΕ που στον Πει­ραιά στον οποίο είναι πρώτη δύ­να­μη και έχει τον πρώτο ρόλο στο Ερ­γα­τι­κό Κέ­ντρο Πει­ραιά, επι­βε­βαιώ­νε­ται κα­θη­με­ρι­νά ότι οδη­γεί το κί­νη­μα στην διά­σπα­ση, τον κα­τα­κερ­μα­τι­σμό και στην ουσία αρ­νεί­ται την ανα­γκαία συ­σπεί­ρω­ση και κοινή αγω­νι­στι­κή δράση ενώ η ανα­κύ­κλω­ση των συ­γκε­ντρώ­σε­ων δεί­χνει ότι δεν θίγει το σύ­στη­μα, δεν αντι­με­τω­πί­ζει την επι­θε­τι­κό­τη­τα του κε­φα­λαί­ου και απο­τε­λεί στρα­τη­γι­κή ήττας για το ερ­γα­τι­κό κί­νη­μα.

Χα­ρα­κτη­ρι­στι­κή είναι επί­σης η άρ­νη­ση των δυ­νά­με­ων του ΠΑΜΕ (που στο Ερ­γα­τι­κό Κέ­ντρο του Πει­ραιά κυ­ριαρ­χούν οι δυ­νά­μεις της αγω­νι­στι­κής συν­δι­κα­λι­στι­κής αρι­στε­ράς) να με­τε­ξε­λι­χθεί αυτό σε ένα πραγ­μα­τι­κό κέ­ντρο αντί­στα­σης – πάλης και αλ­λη­λεγ­γύ­ης απο­δεί­χνει τα τρα­γι­κά αδιέ­ξο­δα αυτής της στρα­τη­γι­κής.

Η κα­τά­στα­ση αυτή στο συν­δι­κα­λι­στι­κό κί­νη­μα του Πει­ραιά επι­βά­λει να πά­ρουν την πρω­το­βου­λία μια σειρά σω­μα­τεία, φο­ρείς και συλ­λο­γι­κό­τη­τες με αγω­νι­στι­κό προ­σα­να­το­λι­σμό προ­κει­μέ­νου να συ­γκρο­τη­θεί ένα τα­ξι­κό αγω­νι­στι­κό κέ­ντρο δρά­σης, διεκ­δί­κη­σης, συ­σπεί­ρω­σης και συ­ντο­νι­σμού όλων εκεί­νων των δυ­νά­με­ων που τάσ­σο­νται ενά­ντια στην αντι­λαϊ­κή και αντερ­γα­τι­κή πο­λι­τι­κή.

Το με­γά­λο κε­φά­λαιο εφο­πλι­στές – βιο­μή­χα­νοι – τρα­πε­ζί­τες επι­διώ­κουν να πά­ρουν την ρε­βάνς συ­ντρί­βο­ντας τις ερ­γα­τι­κές και λαϊ­κές κα­τα­κτή­σεις των τε­λευ­ταί­ων δε­κα­ε­τιών που κερ­δή­θη­καν με σκλη­ρούς και πο­λύ­χρο­νους αγώ­νες.

Το κα­πι­τα­λι­στι­κό σύ­στη­μα πα­γκό­σμια και στην χώρα μας διέρ­χε­ται βα­θειά και πα­ρα­τε­τα­μέ­νη κρίση, ανα­ζη­τά­ει διέ­ξο­δο στις πε­ρι­κο­πές και στις μειώ­σεις των μι­σθών, των ερ­γα­σια­κών δι­καιω­μά­των, στην μεί­ω­ση της συμ­με­το­χής στις δα­πά­νες για την κοι­νω­νι­κή ασφά­λι­ση, την υγεία και την πρό­νοια. Επι­διώ­κει την μεί­ω­ση της φο­ρο­λο­γί­ας των επι­χει­ρή­σε­ων, απαι­τεί νέα προ­νό­μια στην επι­χει­ρη­μα­τι­κή του δρα­στη­ριό­τη­τα για να ενι­σχύ­σει την αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τα και την κερ­δο­φο­ρία σε βάρος του λαού και των ερ­γα­ζο­μέ­νων.

Στις συν­θή­κες αυτές εντεί­νο­νται οι εν­δοϊ­μπε­ρια­λι­στι­κές  αντι­θέ­σεις και αντα­γω­νι­σμοί για την προ­ώ­θη­ση των γε­ω­πο­λι­τι­κών και οι­κο­νο­μι­κών τους συμ­φε­ρό­ντων με την εκ­με­τάλ­λευ­ση, την υπο­δού­λω­ση και την λε­η­λα­σία του πλού­του πολ­λών χωρών του τρί­του κό­σμου.

Στο έδα­φος αυτών των αντι­θέ­σε­ων και για τον έλεγ­χο νέων αγο­ρών οξύ­νε­ται η με­τα­ξύ τους αντι­πα­ρά­θε­ση δη­μιουρ­γώ­ντας συ­νε­χώς νέες εστί­ες σύ­γκρου­σης και αντι­πα­ρά­θε­σης σε διά­φο­ρες χώρες του κό­σμου.

Εξαι­ρε­τι­κά κρί­σι­μη είναι η κα­τά­στα­ση που δια­μορ­φώ­νε­ται στην νο­τιο­α­να­το­λι­κή με­σό­γειο που η κλι­μά­κω­ση αυτή της αντι­πα­ρά­θε­σης παίρ­νει ολο­έ­να και πε­ρισ­σό­τε­ρο χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά πο­λε­μι­κής ανα­μέ­τρη­σης. Ο ορυ­κτός πλού­τος αλλά και η γε­ω­στρα­τη­γι­κή θέση χωρών όπως είναι η Συρία, το Ιράκ, η Λιβύη, είναι στο επί­κε­ντρο αυτής της διε­θνούς ιμπε­ρια­λι­στι­κής αντι­πα­ρά­θε­σης.

Ταυ­τό­χρο­να οι πο­λε­μι­κές επεμ­βά­σεις του ιμπε­ρια­λι­σμού όλων των απο­χρώ­σε­ων δη­μιουρ­γούν και υπο­δαυ­λί­ζουν το­πι­κές συρ­ρά­ξεις, εμ­φύ­λιους πο­λέ­μους, εκ­με­ταλ­λεύ­ο­νται και υπο­κι­νούν θρη­σκευ­τι­κές και άλλες δια­φο­ρές προ­κει­μέ­νου να παί­ξουν τον ρόλο του διε­θνούς χω­ρο­φύ­λα­κα και στο­χεύ­ο­ντας στον έλεγ­χο αλλά και στην εκ­με­τάλ­λευ­ση αυτών των χωρών.

Η θέση μας είναι σαφής και ξε­κά­θα­ρη: κα­τα­δί­κη των ιμπε­ρια­λι­στι­κών επεμ­βά­σε­ων που οδη­γούν τους λαούς σε πο­λέ­μους, στην κα­τα­στρο­φή, στην φτώ­χεια, στην εξα­θλί­ω­ση και στην ανα­γκα­στι­κή προ­σφυ­γιά.

Εί­μα­στε στα­θε­ρά στο πλευ­ρό των προ­σφύ­γων – με­τα­να­στών και των δι­καιω­μά­των τους, κα­ταγ­γέλ­λου­με την ρα­τσι­στι­κή συμ­φω­νία Ε.Ε – Τουρ­κί­ας η οποία υπο­γρά­φη­κε και με την συμ­με­το­χή της ελ­λη­νι­κής κυ­βέρ­νη­σης.

Απαι­τού­με το κλεί­σι­μο της βάσης της Σού­δας και την έξοδο της χώρας από την ιμπε­ρια­λι­στι­κή συμ­μα­χία του ΝΑΤΟ.

Καμιά εμπλο­κή της χώρας στα επι­θε­τι­κά σχέ­δια του ιμπε­ρια­λι­σμού. Στη­ρί­ζου­με το φι­λει­ρη­νι­κό αντι­πο­λε­μι­κό κί­νη­μα, εί­μα­στε στο πλευ­ρό του αντι­ρα­τσι­στι­κού και αντι­φα­σι­στι­κού κι­νή­μα­τος, πα­λεύ­ου­με μέσα από τα ερ­γα­τι­κά συν­δι­κά­τα και τις συλ­λο­γι­κό­τη­τες για την απο­μό­νω­ση της νε­ο­φα­σι­στι­κής ιδε­ο­λο­γί­ας.

Απαι­τού­με την δίκη και κα­τα­δί­κη της Χρυ­σαυ­γί­τι­κης νε­ο­να­ζι­στι­κής συμ­μο­ρί­ας για τα εγκλή­μα­τα που έχει δια­πρά­ξει.

 

Η σύ­σκε­ψη των Σω­μα­τεί­ων, των συλ­λο­γι­κο­τή­των και των συν­δι­κα­λι­στών που συμ­με­τεί­χαν στην ανω­τέ­ρω σύ­σκε­ψη απο­φά­σι­σαν τα πα­ρα­κά­τω:

• Την συ­γκρό­τη­ση προ­σω­ρι­νής συ­ντο­νι­στι­κής επι­τρο­πής
• Την ορ­γά­νω­ση νέας (μετά την 1η Μάη 2017) Πα­μπει­ραϊ­κής σύ­σκε­ψης  για την συ­γκρό­τη­ση συ­ντο­νι­στι­κού ορ­γά­νου.
• Τον γιορ­τα­σμό της ερ­γα­τι­κής Πρω­το­μα­γιάς στον Πει­ραιά την 1/5/2017 στο Πα­σα­λι­μά­νι στις 10.30 π.μ
• Την συ­ζή­τη­ση και έγκρι­ση προ­γραμ­μα­τι­κής δια­κή­ρυ­ξης με τους στό­χους, τα αι­τή­μα­τα και τις διεκ­δι­κή­σεις.
• Την σύν­δε­ση με άλ­λους αγω­νι­στι­κούς ερ­γα­τι­κούς φο­ρείς και συ­ντο­νι­στι­κά όρ­γα­να που ανα­πτύσ­σουν την δράση τους στο συν­δι­κα­λι­στι­κό κί­νη­μα.
• Τον προ­γραμ­μα­τι­σμό της δρά­σης για το επό­με­νο χρο­νι­κό διά­στη­μα.

Ο «Ερ­γα­τι­κός Τα­ξι­κός Συ­ντο­νι­σμός Πει­ραιά Σω­μα­τεί­ων, Συν­δι­κα­λι­στών και Συλ­λο­γι­κο­τή­των» απευ­θύ­νει ανοι­χτή πρό­σκλη­ση σε κάθε Σω­μα­τείο και Σύλ­λο­γο του Πει­ραιά, σε κάθε ερ­γα­τι­κή και λαϊκή Συλ­λο­γι­κό­τη­τα, σε κάθε έντι­μο συν­δι­κα­λι­στή που έχει αγω­νι­στι­κό προ­σα­να­το­λι­σμό και θέλει ορ­γα­νω­μέ­να και συ­ντο­νι­σμέ­να να πα­λέ­ψει ενά­ντια στην πο­λι­τι­κή της κυ­βέρ­νη­σης του με­γά­λου κε­φα­λαί­ου και των δα­νει­στών, να συμ­με­τά­σχει, να πλαι­σιώ­σει και να στη­ρί­ξει την αγω­νι­στι­κή αυτή πρω­το­βου­λία.

 

Πει­ραιάς 24/4/2017