Χαχά. Πολύ γέλιο…
Ο Αντώνης Κανάκης και το σινάφι του εκπέμπουν από τους δέκτες των τηλεοράσεων μας εδώ και 2 δεκαετίες τουλάχιστον. Πάντα δίνοντας ένα φιλελέ-απολίτικο πολιτικό στίγμα. Δεν έχω πρόβλημα με τους απολιτικ-φιλελέδες, έχω και φίλους απολιτίκ-φιλελέδες. Αυτό όμως που παρατήρησα στην χθεσινή εκπομπή του ‘Ράδιο Αρβύλα’ και με κάνει να γράψω αυτές τις αράδες είναι μια γερή δόση υποκρισίας στην ρητορική του.
Το πρώτο απόσπασμα που είδα και μου έκανε εντύπωση είναι αυτό:
Σε αυτό το βίντεο βλέπουμε το Ράδιο Αρβύλα να ξεφτιλίζει με χυδαίο τρόπο τον Νότη Σφακιανάκη. Ο λόγος που τον ξεφτιλίζουν είναι ότι είναι φασίστας και χρυσάβγουλο, οπότε μέχρι εδώ εμένα δεν με κόφτει ιδιαίτερα. Μετά από το σκετσάκι όμως, ο Αντώνης Κανάκης προχωράει στο να βγάλει ένα λογύδριο (στα όρια του παραληρήματος) μεσα από το οποίο μας εξηγεί το σκεπτικό του σκέτς:
Γιατί αυτή είναι η ευγενική ξέρετε προσέγγιση των πραγμάτων, η σατιρική, γιατί αν όλο αυτό το πράγμα το αντιμετωπίσεις στην ονομαστική του αξία, εντάξει τα πράγματα είναι θλιβερά. Δεν χαμπαριάζει τίποτα κανένας σε αυτό τον τόπο. Σηκώνουμε τα χέρια ψιλά, τρόπος του λέγειν, αλλά δεν χαμπαριάζει κανένας τίποτα.
Για όγδοη φορά δεν υπάρχει περίπτωση σε καμία πολιτισμένη χώρα να συνέβαιναν αυτά τα γεγονότα που γίνονται στην ελληνική τηλεόραση και μάλιστα με τον μανδύα της ελαφριάς ψυχαγωγίας· αυτό είναι το φοβερό.
Δηλαδή στο εξωτερικό κανένα, ούτε τα κανάλια ούτε οι διευθυντές προγράμματος, ούτε ο υπόλοιπος καλλιτεχνικός χώρος, ούτε οι δημοσιογράφοι ούτε κανένας δεν θα μπορούσε να ανεχτεί αυτή την κατάσταση σε μία εποχή που μια από τις μεγαλύτερες μάστιγες είναι η ρητορική μίσους και το μίσος που συνεπάγεται, δηλαδή και αυτό που εκδηλώνεται στον πλανήτη μας, σε έναν πλανήτη που ο ένας άνθρωπος σκοτώνει τον άλλο άνθρωπο έτσι για πλάκα, και αυτή τη ρητορική μίσους, για ανθρώπους οι οποίοι παλεύουν για τα ανθρώπινα δικαιώματα τους, απάνθρωπη ρητορική μίσους, χωρίς σεβασμό, τελείως αντιδημοκρατική, την φιλοξενούμε στην ελληνική τηλεόραση σαν να μην συμβαίνει τίποτα, έτσι για πλάκα, όπως είπα και πριν, είναι λάιφ στάιλ, ελαφριά ψυχαγωγία και την επόμενη μέρα κι αναρτήσεις λάιφ στάιλ, όλα πολύ καλά.
Δεν, δεν, δεν υπάρχουμε. Απλά δεν υπάρχουμε.
Και κάθονται εδώ κάτι γραφικοί τύποι το βράδυ, μόνοι τους και μιλάνε μόνοι τους.
Με λίγα λόγια αυτά που μας λέει ο Κανάκης, είναι ότι:
- Είναι απαράδεκτο να αντιμετωπίζει κανείς την ρητορική μίσους σαν ψυχαγωγικό προϊόν.
- Είναι απαράδεκτα τα κανάλια, οι διευθυντές προγράμματος, ο καλλιτεχνικός χώρος, οι δημοσιογράφοι που αντιμετωπίζουν την ρητορική μίσους σαν “ελαφριά ψυχαγωγία” και λάιφ στάιλ.
- Στη Έλλάδα είμαστε βλάχοι (σχήμα λόγου δικό μου), και όχι σαν τους ξένοι που είναι και πολύ προχώ.
- Εμείς εδώ στο “Ράδιο Αρβύλα” είμαστε μοναχικοί πολέμιοι της ρητορικής μίσους στην ελληνική τηλεόραση, που δεν την αντιμετωπίζουν σαν “ελαφριά ψυχαγωγία”.
Με τις προτάσεις 1 και 2 μπορώ να πω ότι συμφωνώ. Η πρόταση 3 δείχνει μια αρχοντοχωριατοσύνη περασμένων δεκαετιών που τώρα πια μόνο γραφική θα μπορούσε να την χαρακτηρίσει κανείς, αλλά σχετικά άκακη. Στην πρόταση 4 όμως διακρίνω μερικά προβληματάκια.
Το πρώτο πρόβλημα αυτής της πρότασης είναι είναι η μπόλικη ξιπασιά που κουβαλάει πάνω της. Το δεύτερο πρόβλημα γίνεται σαφές μερικά λεπτά μετά στην ίδια εκπομπή.
Εδώ παρατηρούμε το “Ράδιο Αρβύλα”, να παράγει “ελαφριά ψυχαγωγία” προβάλλοντας αποσπάσματα από την εκπομπή του Στέφανου Χίου “Μακελειό”.
Ο Στέφανος Χίος και η εκπομπή του, όπως και η εφημερίδα του είναι γνωστό εδώ και πολλά χρόνια τι ρόλο παίζουν. Πχ:
(καταναλώστε υπεύθυνα και να έχετε κοντά σακούλα για εμετό)
Οκ, θα μπορούσε να πει κανείς ότι αυτό ήταν μια μεμονωμένη αδυναμία της κρίσης, και τους ξέφυγε να κάνουν πλάκα με κάποιον που διασπείρει ρητορική μίσους. Ας ρίξουμε μια ματιά στο από πόσο παλιά κάνουν “ελαφριά ψυχαγωγία” με τον Χίο.
Με μόλις ένα λεπτό ψάξιμο στο γκουγκλ βρήκα αυτό. (28/3/2011)
Κοιτάζοντας τα προτεινόμενα βίντεο μπορεί να βρεί κανείς ακόμα παλιότερα στα οποία το “Ράδιο Αρβύλα” παράγει “ελαφριά ψυχαγωγία” προβάλλοντας τον Στέφανο Χίο. Ο συνολικός αριθμός δε των βίντεο είναι μάλλον πολύ μεγάλος καθώς φαίνεται ότι η προβολή του Στέφανου Χίου και του “Μακελειού” γινόταν σε σχεδόν κάθε εκπομπή του “Ράδιο Αρβύλα”.
Δεν μπορώ να πω ότι δεν σιχαίνομαι βαθύτατα τον Σφακιανάκη και τον Λιάγκα. Ωστόσο ρε Κανάκη, με τι μούτρα βγαίνεις να τους κουνήσεις το δάχτυλο;
Πηγή: http://spasmenoparathyro.me
