Για τις απειλές των φασιστών της «Κρυπτείας» στους συντρόφους της ΔΕΑ και της ΚΑΡ

Στις 7/12, η νε­ο­να­ζι­στι­κή ορ­γά­νω­ση «Κρυ­πτεία» –που αυ­το­α­πο­κα­λεί­ται τρο­μο­κρα­τι­κή και ανέ­λα­βε την ευ­θύ­νη για την επί­θε­ση στο σπίτι του 11χρο­νου Αφ­γα­νού μα­θη­τή Αμίρ στη Δάφνη– με ανώ­νυ­μο τη­λε­φώ­νη­μα στα γρα­φεία της ΔΕΑ, προει­δο­ποί­η­σε για ένο­πλα χτυ­πή­μα­τα κατά της ορ­γά­νω­σης, των μελών της και των μελών της Κί­νη­σης «Απε­λά­στε το Ρα­τσι­σμό» λόγω της «αντε­θνι­κής δρά­σης» τους.

Η κί­νη­ση αυτή απο­τε­λεί μια από­πει­ρα ανα­βάθ­μι­σης της δρά­σης των φα­σι­στι­κών συμ­μο­ριών, διότι πα­ρό­τι πα­ρα­μέ­νει στο θρα­σύ­δει­λο επί­πε­δο του ανώ­νυ­μου τη­λε­φω­νή­μα­τος, ξε­φεύ­γει από τις συ­νή­θεις «ανώ­νυ­μες» επι­θέ­σεις σε με­τα­νά­στες ή με­μο­νω­μέ­νους αγω­νι­στές, απει­λώ­ντας ευ­θέ­ως μια πο­λι­τι­κή ορ­γά­νω­ση του ερ­γα­τι­κού κι­νή­μα­τος και όποιον σχε­τί­ζε­ται με αυτήν. Είναι η «ανα­με­νό­με­νη» συ­νέ­χεια μιας προ­σπά­θειας κλι­μά­κω­σης της δρά­σης των φα­σι­στι­κών συμ­μο­ριών το προη­γού­με­νο διά­στη­μα, με συ­στη­μα­τι­κές επι­θέ­σεις σε με­τα­νά­στες, αγω­νι­στές, πο­λι­τι­κά στέ­κια.

Η κλι­μά­κω­ση αυτή έχει τη ρίζα της:

α) Στο βά­θε­μα της κρί­σης του κα­πι­τα­λι­στι­κού συ­στή­μα­τος. Τη συ­νέ­χι­ση της «δια­χεί­ρι­σης» της κρί­σης του ελ­λη­νι­κού κα­πι­τα­λι­σμού με ακόμη πιο βάρ­βα­ρα Μνη­μό­νια, που φτω­χο­ποιούν, εξα­θλιώ­νουν και ισο­πε­δώ­νουν την ελ­λη­νι­κή κοι­νω­νία, ανα­πα­ρά­γο­ντας τον κα­νι­βα­λι­σμό, το μίσος προς τον πιο φτωχό και αδύ­να­μο, το μένος απέ­να­ντι σε αυτόν που αγω­νί­ζε­ται ενά­ντια στη βαρ­βα­ρό­τη­τα, για να δια­τη­ρή­σει την ατο­μι­κή, συλ­λο­γι­κή και τα­ξι­κή αξιο­πρέ­πεια του. Πρό­κει­ται για τη με­τα­τό­πι­ση και πλήρη υιο­θέ­τη­ση, από σύσ­σω­μη την γε­λοία (νεο- και πα­λαιό-) μνη­μο­νια­κή κου­στω­δία, της ακρο­δε­ξιάς πο­λι­τι­κής ατζέ­ντας και πρα­κτι­κής, με πρό­σφα­το δείγ­μα και το χτύ­πη­μα του δι­καιώ­μα­τος στην απερ­γία.

β) Στη μι­σάν­θρω­πη και φα­σι­στι­κής κοπής πο­λι­τι­κή της κυ­βέρ­νη­ση ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ–ΑΝΕΛ σε συμ­φω­νία με τους ιμπε­ρια­λι­στές της ΕΕ σε βάρος των προ­σφύ­γων και με­τα­να­στών, θα­λασ­σο­πνί­γο­ντας και εγκλω­βί­ζο­ντας σε στρα­τό­πε­δα συ­γκέ­ντρω­σης χι­λιά­δες «κο­λα­σμέ­νους της γης», θύ­μα­τα των ιμπε­ρια­λι­στι­κών πο­λέ­μων, επεμ­βά­σε­ων και λε­η­λα­σί­ας (όπου είναι συ­νέ­νο­χη η ελ­λη­νι­κή αστι­κή τάξη).

γ) Στην ατι­μω­ρη­σία των φα­σι­στών και της δρά­σης των συμ­μο­ριών τους από την αστι­κή δι­καιο­σύ­νη, με χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό­τε­ρο το πα­ρά­δειγ­μα της Χρυ­σής Αυγής, όπου 4 χρό­νια μετά την δο­λο­φο­νία του Παύ­λου Φύσσα η δίκη ακόμη συ­νε­χί­ζε­ται, με όλους τους κα­τη­γο­ρού­με­νους να είναι εκτός φυ­λα­κής – ακόμη και ο μα­χαι­ρο­βγάλ­της Ρου­πα­κιάς. Την ίδια στιγ­μή δύο αθώοι νέοι, ο Πε­ρι­κλής και η Ηριάν­να κρα­τού­νται φυ­λα­κι­σμέ­νοι με ανύ­παρ­κτα στοι­χεία. Η αστι­κή δι­καιο­σύ­νη όχι μόνο δεν είναι τυφλή αλλά δι­κά­ζει και με πλήρη επί­γνω­ση των τα­ξι­κών της συμ­φε­ρό­ντων.

δ) Στην ανοχή της παν­θο­μο­λο­γού­με­νης ύπαρ­ξης σχέ­σε­ων με­τα­ξύ των φα­σι­στι­κών συμ­μο­ριών και των κρα­τι­κών κα­τα­σταλ­τι­κών μη­χα­νι­σμών (αστυ­νο­μία, στρα­τός (π.χ. δια­λέ­ξεις Μπαλ­τά­κου σε σχο­λές στρα­τού και ΕΛΑΣ για το βι­βλίο του με θέμα… την Κρυ­πτεία στην αρ­χαία Σπάρ­τη), δι­κα­στι­κό σώμα). Σχέ­σεις που θα συ­νε­χί­σουν να ανα­πτύσ­σο­νται, όσο το Κρά­τος Έκτα­κτης Ανά­γκης ανα­λαμ­βά­νει τον πρώτο ρόλο για τη δια­χεί­ρι­ση των τρα­νταγ­μών και εκρή­ξε­ων από την κρίση του ελ­λη­νι­κού κα­πι­τα­λι­σμού. Με την υπο­στή­ρι­ξη ενός αστι­κού πο­λι­τι­κού σκη­νι­κού σε απο­σύν­θε­ση, μέσω της χτυ­πή­μα­τος (ως και πλή­ρους κα­τάρ­γη­σης) των δη­μο­κρα­τι­κών δι­καιω­μά­των και ατο­μι­κών ελευ­θε­ριών, σε μια κα­τά­στα­ση όπου εξε­λίσ­σε­ται και πα­γιώ­νε­ται ως δι­κτα­το­ρία με κοι­νο­βου­λευ­τι­κό μαν­δύα.

Οι φα­σι­στι­κές απει­λές πρέ­πει να βρουν απέ­να­ντί τους ένα Ενιαίο Τα­ξι­κό Μέ­τω­πο, ντό­πιους και με­τα­νά­στες ερ­γα­ζό­με­νους, άνερ­γους, νέους, φτω­χούς μαζί. Όλους όσους κα­θη­με­ρι­νά αντι­με­τω­πί­ζου­με την εκ­με­τάλ­λευ­ση του αφε­ντι­κού, τον εξευ­τε­λι­σμό της ανέ­χειας, το μα­χαί­ρι του φα­σί­στα, το γκλομπ του μπά­τσου, το σφυρί του δι­κα­στή, κάθε φορά που διεκ­δι­κού­με το δίκιο μας. Πρέ­πει να απα­ντη­θούν με ορ­γά­νω­ση σε κάθε χώρο ερ­γα­σί­ας, γει­το­νιά, σχο­λείο και σχολή και με αγώ­νες, μα­ζι­κούς μα­χη­τι­κούς και ανυ­πο­χώ­ρη­τους, ενά­ντια στους φα­σί­στες και κυ­ρί­ως ενά­ντια στις πο­λι­τι­κές των Μνη­μο­νί­ων και το Κρά­τος Έκτα­κτης Ανά­γκης που τους ξερ­νά­νε. Πρέ­πει να απα­ντη­θούν με την ορ­γά­νω­ση της μα­χη­τι­κής αυ­το­ά­μυ­νας του κι­νή­μα­τος. Αυτό ισχύ­ει στο μέ­γι­στο βαθμό για κάθε χτύ­πη­μα ενά­ντια σε ορ­γα­νώ­σεις του ερ­γα­τι­κού κι­νή­μα­τος, όπως η τω­ρι­νή απει­λή ενά­ντια στους συ­ντρό­φους της ΔΕΑ – προς τους οποί­ους δη­λώ­νου­με την αμέ­ρι­στη αλ­λη­λεγ­γύη μας και την ετοι­μό­τη­τά μας για κάθε ανα­γκαία πρα­κτι­κή ενέρ­γεια. Ο φα­σι­σμός θα τσα­κι­στεί στους δρό­μους!

OΡ­ΓΑ­ΝΩ­ΣΗ ΚΟΜ­ΜΟΥ­ΝΙ­ΣΤΩΝ ΔΙΕ­ΘΝΙ­ΣΤΩΝ ΕΛ­ΛΑ­ΔΑΣ