Χριστίνα Πάντζου
Τα «μαύρα» νούμερα, πίσω από τα οποία κρύβονται ολόμαυρες ιστορίες κακοποίησης μέχρι θανάτου, δείχνουν μείωση των γυναικοκτονιών τον καιρό του λοκντάουν και δραματική αύξησή τους με την άρση των μέτρων, άρα εκδικητικότητα των ανδρών προς γυναίκες που κατήγγειλαν όσα είχαν υποστεί κατά την καραντίνα.
Μέσα σε μόλις 30 ημέρες, από τις 17 Μαΐου ώς τις 17 Ιουνίου, δεκατρείς γυναίκες (ανάμεσά τους και μία ανήλικη) έχασαν τη ζωή τους στην Ισπανία δολοφονημένες από νυν ή πρώην συντρόφους. Ενα ρεκόρ γυναικοκτονιών (κάπου ένα θύμα κάθε δύο ημέρες) που έχει προκαλέσει οργή στην κοινωνία.
Αλλά και ανησυχία στις Αρχές, οι οποίες ξεκίνησαν κύκλο διαβουλεύσεων για τον εντοπισμό ελλειμματικών πολιτικών και αλλαγές στα σχετικά πρωτόκολλα για αυτή τη μάστιγα που το πρώτο εξάμηνο του 2021 έχει στοιχίσει τη ζωή 20 γυναικών.
Οπως επισημαίνει η συνεταιριστική εφημερίδα Publico, αυτοί οι μεγάλοι αριθμοί θυμάτων σε ένα τόσο σύντομο χρονικό διάστημα δεν είναι συνήθεις. Η πιο τραγική εβδομάδα ήταν ανάμεσα στις 17 και 23 Μαΐου όταν δολοφονήθηκαν πέντε γυναίκες και ένα ανήλικο παιδί: τα τελευταία 18 χρόνια υπήρξαν μόνο άλλες τέσσερις εβδομάδες στις οποίες σκοτώθηκαν πέντε θύματα έμφυλης βίας.
Η αύξηση των γυναικοκτονιών από το τέλος της καραντίνας στη χώρα και των περιοριστικών μέτρων λόγω της πανδημίας στις 9 Μαΐου ήταν ένα ενδεχόμενο για το οποίο οι ειδικοί προειδοποιούσαν εδώ και μήνες. Ετσι, η άρση της κατάστασης έκτακτης ανάγκης με την κατάργηση των περιορισμών και τη συνακόλουθη μεγαλύτερη κινητικότητα σήμανε μεγαλύτερη ελευθερία για να κυκλοφορήσουν οι γυναίκες και να αποφασίσουν να καταγγείλουν ή και να εγκαταλείψουν μια βίαιη σχέση. Κάτι που έχει αυξήσει τις πιο ακραίες μορφές σωματικών επιθέσεων, που συχνά κλιμακώνονται σε γυναικοκτονία στην προσπάθεια του κακοποιητή να ανακτήσει τον έλεγχο πάνω στη ζωή του θύματός του.
Γιατί αυτή η έμφυλη βία σχετίζεται απόλυτα και με την άσκηση ελέγχου στο θύμα, όπως εξηγεί ο καθηγητής του Πανεπιστημίου της Γρανάδα, Μιγέλ Λορέντε: «Οσο ο άνδρας έχει τη γυναίκα υπό τον έλεγχό του 24 ώρες την ημέρα, όπως έγινε με την καραντίνα ή με τους περιορισμούς στις μετακινήσεις και το κλείσιμο πολλών δραστηριοτήτων, δεν χρειάζεται τόσο να χρησιμοποιήσει τη σωματική “τιμωρία”: γιατί η έμφυλη βία έχει ένα κομμάτι πειθαναγκασμού και χρησιμοποιείται για να θυμίσει στη γυναίκα ποια (υποτίθεται πως) είναι η θέση της».
Σχολιάζοντας αυτές τις δραματικές στατιστικές η δικαστής Βικτόρια Ροσέλ, εκπρόσωπος της κυβέρνησης για θέματα Εμφυλης Βίας, σημείωσε πως το 2020, χρονιά που σφραγίστηκε από την πανδημία, σημειώθηκε ο μικρότερος αριθμός γυναικοκτονιών από τότε που συλλέγονται σχετικές στατιστικές στην Ισπανία, «αλλά δεν πανηγυρίζαμε γιατί ξέραμε ότι αυτό σχετιζόταν με τον έλεγχο που ασκούσαν οι κακοποιητές στη διάρκεια της καραντίνας». Η Ροσέλ θεωρεί πολύ πιθανή μια ακόμη μεγαλύτερη έξαρση της έμφυλης βίας τους επόμενους μήνες και προειδοποιεί: «Ξέραμε ότι υπήρχε μια πανδημία πάνω σε άλλη πανδημία. Αυτή της Covid-19 ήταν συγκυριακή και θα βελτιωνόταν με τα εμβόλια. Αλλά επέδρασε πάνω σε άλλη πανδημία, αυτή της βίας κατά των γυναικών, που είναι δομική και έχει προκαλέσει περισσότερα θύματα απ’ ό,τι η τρομοκρατία της ΕΤΑ».
Πηγή: efsyn.gr
