της Νικολέτας Γεροντάκη
Και όμως είμαστε στο 2021 και πολλοί άνθρωποι δε γνωρίζουν πώς μεταδίδεται ο ιός του HIV, πώς πλέον δεν αποτελεί μια θανατηφόρα νόσο, διότι η επιστήμη έχει προχωρήσει σημαντικά. Η κοινωνία πάλι, όχι και τόσο. Είναι γεγονός πώς το στίγμα και οι διακρίσεις απέναντι σε ανθρώπους που ζουν με τον HIV, καλά κρατούν.
Πλέον λαμβάνοντας ορθά την αντιρετροϊκή του αγωγή, ένας οροθετικός άνθρωπος στον HIV: α) Δε μεταδίδει τον ιό σε άλλα άτομα – ακόμα και χωρίς προφύλαξη (πχ. έρευνα Partners), διότι το ιικό του φορτίο (ποσότητα του ιού στο αίμα κλπ), γίνεται μη ανιχνεύσιμη σταδιακά (περίπου σε 6 μήνες). β) Ο ίδιος ο άνθρωπος που ζει με HIV, τηρώντας την αγωγή θα ζει με HIV, το οποίο δεν εξελίσσεται σε AIDS και συνεπώς πλέον μιλάμε για μια χρόνια πάθηση και όχι για μια καταλυτική νόσο. Αυτό δεν είναι δεδομένη γνώση. Στην Ελλάδα θεωρούμε ταμπού να συζητάμε για αυτά τα ζητήματα.
Ο HIV δεν είναι μόνο ιατρικό ζήτημα, αλλά και κοινωνικό και πολιτικό ζήτημα. Αυτό συμβαίνει διότι η άγνοια υπάρχει παντού, αλλά στοχοποιούνται συγκεκριμένες ευάλωτες κοινωνικά ομάδες, επειδή εξαιτίας της έλλειψης ορθής σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης, εξαιτίας κάποιων πρακτικών που κάποιες φορές ειδικά χωρίς τη προσπάθεια μείωσης βλάβης, είναι πιο risky, επειδή σαν κοινωνία έχουμε ανάγκη να μεταθέσουμε την ευθύνη σε άλλους, στους «διαφορετικούς» και καθώς η πρόσβαση στην υγεία/ενημέρωση δεν είναι ίδια για κάθε άνθρωπο.
Ο ιός όμως μας αφορά όλες/ους/α. Είναι σημαντικό να εξεταζόμαστε, είναι σημαντικό να γνωρίζουμε αναλυτικά τρόπους προφύλαξης/έκθεσης στον ιό και όχι να στοχοποιούμε κοινωνικά ευάλωτα ή φτωχότερα άτομα. Πχ. όλοι θεωρούν ότι αν είσαι gay άνδρας είναι πολύ πιθανό να εκτεθείς στον ιό, αλλά όχι ότι ένας straight άνδρας εάν κάνει πρωκτικό σεξ, είναι επίσης αρκετά ευάλωτος διότι η συγκεκριμένη πρακτική έχει αυξημένο ιικό φορτίο. Ενημερωθείτε & σπάστε το στίγμα!
