Παλαιστίνη και Σουδάν αιμορραγούν και οι ένοχοι έχουν ονόματα
της Άννα Λαζαρέτου
Όταν οι λαοί ζητούν ζωή και ελευθερία, το Ισραήλ, η Δύση και τα ντόπια καθεστώτα απαντούν με γενοκτονία και σφαγή. Η αλήθεια είναι απλή και οδυνηρή: στη Γάζα συντελείται μια γενοκτονία και στο Σουδάν εξελίσσεται ένας μαζικός ξεριζωμός και μια εθνοκάθαρση. Δεν πρόκειται για «συγκρούσεις», ούτε για «δύσκολες καταστάσεις» όπως ψελλίζουν οι κυβερνήσεις. Πρόκειται για εγκλήματα. Και πίσω απ’ αυτά υπάρχουν θύτες: το Ισραήλ, οι ΗΠΑ, η Ε.Ε., οι πολυεθνικές, οι δικτάτορες που στηρίζουν, τα καθεστώτα που εξοπλίζουν.
Η σφαγή στη Γάζα δεν είναι ένα «πολεμικό λάθος». Είναι στρατηγική εξόντωσης ενός ολόκληρου λαού. Πάνω από 40.000 νεκροί, οι περισσότεροι γυναίκες και παιδιά. Νοσοκομεία και σχολεία βομβαρδισμένα. Εκατομμύρια εγκλωβισμένοι χωρίς φάρμακα, νερό, τροφή. Αυτό δεν είναι «αυτοάμυνα» του Ισραήλ. Είναι αποικιοκρατία, είναι φασισμός, είναι καθαρή γενοκτονία με τη στήριξη των ΗΠΑ και της Ε.Ε. Το κράτος του Ισραήλ δεν προστατεύει την ειρήνη. Εξάγει θάνατο. Δολοφονεί αμάχους. Συλλαμβάνει παιδιά. Καίει χωράφια. Ξεσπιτώνει οικογένειες. Το κάνει εδώ και 76 χρόνια. Η μόνη πλευρά που μπορούμε να στεκόμαστε είναι η πλευρά των Παλαιστινίων. Εκείνων που αντιστέκονται, που ζουν μέσα στα χαλάσματα, που επιμένουν να λένε «εδώ είναι η πατρίδα μας» Σουδάν: Ένας λαός σφαγιάζεται με τη Δύση να κοιτά αλλού Στο Σουδάν, ο εμφύλιος μεταξύ του στρατού και των παραστρατιωτικών (RSF) έχει μετατραπεί σε οργανωμένη εκκαθάριση ολόκληρων πληθυσμών. Ιδιαίτερα στο Νταρφούρ, η εθνοκάθαρση μαίνεται.
Η σιωπή των ΜΜΕ και των διεθνών οργανισμών είναι ένοχη. Οι αριθμοί σοκάρουν: 9 εκατομμύρια πρόσφυγες, χιλιάδες νεκροί, γυναίκες και παιδιά βιασμένα, σπίτια καμένα, και κανένας «πολιτισμένος κόσμος» δεν παρεμβαίνει. Γιατί; Γιατί το Σουδάν δεν είναι ΝΑΤΟικός σύμμαχος, δεν έχει λευκά παιδιά, δεν εξυπηρετεί γεωπολιτικά συμφέροντα. Εκεί δεν υπάρχουν «καλοί και κακοί». Υπάρχει μόνο αίμα που δεν έχει φωνή στα κανάλια. Πρόσφυγες: οι «παράπλευρες απώλειες» της ιμπεριαλιστικής τάξης Όλοι αυτοί οι πόλεμοι, από τη Γάζα ως το Χαρτούμ, γεννούν εκατομμύρια πρόσφυγες. Ανθρώπους που δεν διάλεξαν να φύγουν. Τους έδιωξαν οι βόμβες, η πείνα, ο φόβος. Και όμως, όταν φτάνουν στα ελληνικά ή ευρωπαϊκά σύνορα, αντιμετωπίζονται σαν εισβολείς. Πνίγονται στο Αιγαίο, βασανίζονται στον Έβρο, φυλακίζονται σε κέντρα κράτησης. Η Ευρώπη παριστάνει τον προστάτη των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Μα όταν οι πρόσφυγες χτυπάνε την πόρτα, η δημοκρατία της σταματά στα συρματοπλέγματα. Αλληλεγγύη στους λαούς όχι στους φονιάδες των λαών. Δεν υπάρχουν δύο ίδιες πλευρές. Δεν μπορούμε να κρατάμε «ίσες αποστάσεις» όταν ο ένας πετάει βόμβες και ο άλλος κρατά το παιδί του μέσα στα ερείπια. Η θέση μας είναι με την αντίσταση των Παλαιστινίων, με τον λαό του Σουδάν που αρνείται να υποκύψει, με τους πρόσφυγες που διασχίζουν ήπειρους για να ζήσουν.
Ο εχθρός είναι κοινός: το σύστημα που γεννά πολέμους, καταπίεση, ρατσισμό και φτώχεια.
Ας μην κλείσουμε τα μάτια.
Ας ανοίξουμε τα στόματα.
Μέχρι να είναι όλοι οι λαοί ελεύθεροι, κανείς μας δεν είναι Από τη Γάζα μέχρι το Νταρφούρ, κανένα αίμα δεν είναι «φθηνό».
Κανένας λαός δεν είναι μόνος του.
