Δίκη Αμπελοκήπων: Εδώ η «τρομοκρατία», εκεί η «τρομοκρατία», πού είναι η «τρομοκρατία»;

Με σημαντικές ενστάσεις της υπεράσπισης που απορρίφθηκαν από το δικαστήριο ακολουθώντας την πεπατημένη παλιότερων υποθέσεων, πολιτικές τοποθετήσεις της Μαριάννας Μ. και της Δήμητρας Ζ., και την εξέταση των πρώτων δύο μαρτύρων, ιδιοκτητών διαμερισμάτων, άνοιξε σήμερα η δίκη για την υπόθεση της έκρηξης σε διαμέρισμα στους Αμπελοκήπους τον Οκτώβριο του 2024.

Τα μέτρα τάξης έξω από την αίθουσα ήταν εμφανώς υπερβολικά, με σειρά αστυνομικών με ασπίδες και κράνη στην είσοδο της αίθουσας. Οι αστυνομικοί τηρούσαν προκλητικά επιθετική στάση απέναντι στον κόσμο που βρισκόταν εκτός αίθουσας. Η αίθουσα ήταν μεν γεμάτη, αλλά αρχικά εμποδίστηκαν ακόμα και κάποιοι δημοσιογράφοι να εισέλθουν, μέχρι την εντολή του προέδρου, Σπυρίδωνα Γεωργουλέα, να είναι παρόντες οι δημοσιογράφοι έστω και όρθιοι.

Εντός της αίθουσας, δύναμη κουκουλοφόρων αστυνομικών με αυτόματα φρουρούσε τα πέντε κατηγορούμενα άτομα, με τρεις εξ αυτών να είναι στραμμένοι προς το κοινό, δημιουργώντας ένα σκηνικό στρατοδικείου.

Πλήθος κόσμου εξέφρασε αλληλεγγύη στα πέντε άτομα που κατηγορούνται και είναι προφυλακισμένα εδώ και σχεδόν ενάμιση χρόνο. Η Μαριάννα Μ. έχει η ίδια αναλάβει την ευθύνη για το ατύχημα της έκρηξης, ενώ η Δήμητρα Ζ. και ο Δημήτρης Π. κατηγορούνται με μόνη τους εμπλοκή τις συνεννοήσεις για τα κλειδιά του διαμερίσματος. Επιπλέον, ο Νίκος Ρωμανός και ο Α.Π. κατηγορούνται με την γνωστή μέθοδο του «αποτυπώματος» και της «δεξαμενής συνήθων υπόπτων», χωρίς να υπάρχει στοιχείο που να τους συνδέει με το γεγονός.

Δηλώθηκε παράσταση προς υποστήριξη της κατηγορίας εκ μέρους ιδιοκτητών διαμερισμάτων της πολυκατοικίας, όσον αφορά στο σκέλος της έκρηξης. Αξίζει να σημειωθεί εδώ ότι, αν το ποινικό δικαστήριο καταδικάσει για «τρομοκρατία», ανοίγει για τους ενάγοντες το ενδεχόμενο αποζημιώσεών τους από το Δημόσιο και ως «θυμάτων τρομοκρατικής ενέργειας».

Η Μαριάννα Μ. με δήλωσή της προς το δικαστήριο υπερασπίστηκε την πολιτική της ταυτότητα ως αναρχική, τόσο της ίδιας όσο και του Κυριάκου Ξυμητήρη, ο οποίος έχασε τη ζωή του από την έκρηξη. Δήλωσε επίσης ότι η διόγκωση του κατηγορητηρίου με το άρθρο 187Α, με τη σύμπνοια τρομολαγνικών «ρεπορτάζ» από ΜΜΕ, και ο εμπλουτισμός με φανταστικές υποθέσεις της «αντιτρομοκρατικής» (ΔΑΕΕΒ), αποτελεί έκφανση ακριβώς αυτού του καθεστώτος εξαίρεσης εναντίον του οποίου αγωνίζονται, ως αναρχικοί.

Στη συνέχεια, οι συνήγοροι υπεράσπισης κατέθεσαν ενστάσεις ως προς τη διαδικασία.

Το πρώτο βασικό ζήτημα που τέθηκε ήταν η ένσταση αναρμοδιότητας του δικαστηρίου, με την υπεράσπιση, διά του συνηγόρου Κώστα Παπαδάκη, να υποστηρίζει ότι πρόκειται για πολιτικό έγκλημα και ότι, ως εκ τούτου, αρμόδιο θα έπρεπε να είναι το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο, ενώ ο συνήγορος Θανάσης Καμπαγιάννης συντάχθηκε με την ένσταση, υποστηρίζοντας ότι η υπόθεση θα έπρεπε να υπαχθεί στις συνταγματικές προβλέψεις για τα πολιτικά εγκλήματα.

Στο ίδιο πλαίσιο τέθηκαν δύο ζητήματα: η οξεία κρίση νομιμοποίησης του συστήματος απονομής δικαιοσύνης που αναγνωρίζεται πλέον και από τα ανώτατα κλιμάκια της δικαστικής εξουσίας και η ύπαρξη πληθώρας κακοδικιών σε υποθέσεις που συνδέονται με το άρθρο 187Α.

Ο συνήγορος Γιάννης Ραχιώτης σημείωσε ότι το άρθρο 187Α «κατάργησε τη σχέση δράστη με πράξη», ενώ η συνήγορος Άννυ Παπαρρούσου μίλησε για αοριστία και αντισυνταγματικότητα της σχετικής νομολογίας (δηλαδή των σχετικών δικαστικών αποφάσεων που έχουν προηγηθεί), δηλώνοντας απογοητευμένη από τη διαρκή επαναφορά της θέσης ότι το μόνο πολιτικό αδίκημα είναι η έσχατη προδοσία.

Η εισαγγελέας της έδρας, Αλεξάνδρα Πίσχοινα, ζήτησε την απόρριψη της ένστασης επικαλούμενη την πάγια νομολογία ότι η τρομοκρατία δεν συνιστά πολιτικό έγκλημα υπό τη στενή έννοια της άμεσης ανατροπής του πολιτεύματος. Μετά από διακοπή, το δικαστήριο επέστρεψε και απέρριψε την ένσταση αναρμοδιότητας.

Ακολούθησε δεύτερη ένσταση, περί αοριστίας και μη επαρκούς αιτιολόγησης του βουλεύματος. Ο συνήγορος Κώστας Παπαδάκης ανέδειξε ότι το κατηγορητήριο επαναλαμβάνει απλώς τη διατύπωση του 187Α, χωρίς να εξειδικεύει τα πραγματικά περιστατικά, τα επιμέρους στοιχεία των αποδιδόμενων πράξεων, τον χρόνο συγκρότησης της φερόμενης οργάνωσης, τις επιβαρυντικές περιστάσεις, αλλά και το πώς στοιχειοθετούνται έννοιες όπως ο «εκφοβισμός πληθυσμού» ή ο «σοβαρός κίνδυνος για τη χώρα». Ο συνήγορος Καμπαγιάννης σχολίασε μάλιστα ότι, παρά την εκτεταμένη διερεύνηση από τις αστυνομικές αρχές και το αποτέλεσμα, σε αναγνωστέα έγγραφα, δηλαδή πειστήρια, είναι μικρό. Επιπλέον σημείωσε πως το κατηγορητήριο αναφέρεται σε μια «τρομοκρατική οργάνωση» αλλά αγνώστου ονόματος. Η εισαγγελέας αντέτεινε ότι τα σχετικά επιχειρήματα αφορούν την ουσία της υπόθεσης και όχι τυπική ακυρότητα, και το δικαστήριο απέρριψε και αυτή την ένσταση.

Η τρίτη βασική ένσταση της υπεράσπισης αφορούσε την ακυρότητα πράξεων της προδικασίας, με επίκεντρο την απολογία της πρώτης κατηγορουμένης ενώ ήταν βαριά τραυματισμένη και διασωληνωμένη. Την αντικειμενική αδυναμία της Μαριάννας Μ. να ασκήσει με πληρότητα τα υπερασπιστικά της δικαιώματα επιβεβαίωσε και μάρτυρας, γιατρός εργαζόμενος στη ΜΕΘ του Ευαγγελισμού, που ανέφερε ότι, βάσει του ιατρικού φακέλου, το γεγονός πως ένας ασθενής δεν βρίσκεται σε κώμα δεν σημαίνει ότι διαθέτει πλήρεις γνωστικές λειτουργίες. Η εισαγγελέας υποστήριξε ότι σε μεταγενέστερη συμπληρωματική απολογία δεν προβλήθηκε αντίστοιχη ένσταση και εκτίμησε πως δεν στερήθηκε κανένα δικονομικό δικαίωμα. Το δικαστήριο απέρριψε τελικά και το αίτημα αυτό.

Κατόπιν αυτών, η Μαριάννα Μ. προχώρησε σε νέα δήλωση, λέγοντας πως δεν υπήρξε πρόθεση να προκληθεί η έκρηξη στο σημείο και να επηρεαστούν απλοί άνθρωποι, προσθέτοντας ότι το αποτέλεσμα αυτό δεν ήταν επιθυμητό ούτε ηθικά ούτε πολιτικά. Δήλωσε ότι αναλαμβάνει την ευθύνη για τις πράξεις της, αλλά υποστήριξε πως το κατηγορητήριο έχει διογκωθεί από υποθέσεις της Αντιτρομοκρατικής. Η Δήμητρα Ζ., από την πλευρά της, αρνήθηκε συνολικά το κατηγορητήριο, λέγοντας ότι ποινικοποιεί το πολιτικό φρόνημα και τις κοινωνικές σχέσεις.

Στη συνέχεια η διαδικασία προχώρησε με την εξέταση μαρτύρων από την πολυκατοικία που επλήγη. Ο πρώτος μάρτυρας, ιδιοκτήτης διαμερίσματος στον τέταρτο όροφο, περιέγραψε σπασμένες τζαμαρίες και μεγάλη αναστάτωση, σημειώνοντας ότι μπήκε στο κτίριο περισσότερο από μία εβδομάδα αργότερα με συνοδεία αστυνομίας. Είπε ότι «μετακινήθηκαν κολώνες του κτιρίου», ενώ η αποκατάσταση γίνεται με δωρεά της ΤΕΡΝΑ. Ανέφερε επίσης ότι «οι ιδιοκτήτες δεν είχαν καμία στήριξη». Ο επόμενος μάρτυρας, επίσης ιδιοκτήτης διαμερίσματος, αναφέρθηκε σε αρχική εκτίμηση της πολεοδομίας σύμφωνα με την οποία τμήμα της πολυκατοικίας θεωρούνταν ασφαλές για κατοίκηση.

Μετά την ολοκλήρωση εξέτασης και του δεύτερου μάρτυρα, η διαδικασία διακόπηκε στις 14:54.

H δίκη θα συνεχιστεί αύριο, Πέμπτη 2 Απριλίου 2026, στις 09:00 στην αίθουσα Δ5 του ισογείου και επόμενες δικάσιμοι θα είναι στις 3 Απριλίου στην αίθουσα Δ4 του ισογείου, καθώς και 7, 8, 15, 16 και 17 Απριλίου στην αίθουσα Δ5.