Μόλις απολογήθηκε ο Νίκος Ρωμανός, λέγοντας:
«Η φυλακή είναι ένα περιβάλλον παγωμένου χρόνου. Όταν βγαίνεις, βγαίνεις από ένα ψυγείο και έρχεσαι αντιμέτωπος με την πραγματικότητα αλλαγμένη.
Η σύλληψη κάτω απ το πατρικό μου, ήταν σαν ντεζαβου σαν ένα τραύμα που ανοίγει ξανά. Ήξερα απ’ την αρχή τι μέλλει γενεσθαι, ότι θα περιφερθώ δηλαδή σαν λάφυρο, σαν προϊόν πολιτικού μάρκετινγκ.
Το πιο σημαντικό πράγμα που έκανα στην πολιτική μου ζωή, από την αποφυλάκιση μου μέχρι σήμερα, ήταν η αναστύλωση του μνημείου του Αλέξανδρου Γργηγορόπουλου, για να διασωθούν οι μαρτυρίες, να διασωθεί η μνήμη.
Για τα πράγματα που έχω κάνει, δεν έχω πρόβλημα να αναλάβω την ευθύνη. Στην προκειμένη όμως περίπτωση δεν έχω κάνει αυτή την επιλογή. Καλούμαι να πληρώσω κάτι που δεν έχω κάνει και είναι άδικο.
Καλύτερα να μου πείτε ότι είμαι ένα πρόσωπο που δεν συμπαθείτε και γι’ αυτό με βάζετε φυλακή. Είναι πιο τίμιο απ’ αυτό με τη σακούλα.
[…]
Τέλος, επειδή έχω το βίωμα της απώλειας, θέλω να εκφράσω τα συλλυπητήρια μου στους γονείς του Κυριάκου Ξυμητήρη, στη σύντροφο του και στον πολιτικό του χώρο».
Χειροκροτήματα στην αίθουσα και μεγάλη συγκίνηση. Νίκο γερά ως τη λευτεριά!
Από Xrisa Lykou
