Για τους έφηβους του 1995 και τους νεότερους εκείνης της εποχής αποτέλεσε πρότυπο και ταυτόχρονα έναυσμα για το κυνήγι του δικού τους προσωπικού μύθου και της εκπλήρωσης του δικού τους ονείρου στα μπασκετικά παρκέ. Μιλάμε για τον center των 2.17  Ευθύμη Ρεντζιά, το ταλέντο του οποίου τού χάρισε από νωρίς ένα χρυσό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Εφήβων, αρκετά Κύπελλα με τους συλλόγους που συμμετείχε, αλλά και 35 συμμετοχές στο NBA. Από τον Π.Α.Ο.Κ. ταξίδεψε και έπαιξε στην Μπαρτσελόνα, στο NBA, στην τουρκική Ούλκερ, στη Σιένα και στην Βαλαδολίδ. Σήμερα, ως περιφερειακός σύμβουλος, αγωνίζεται για τα θέματα Αθλητισμού με τα χρώματα της Περιφέρειας Θεσσαλίας. Σ’ ένα σύντομο time out γράφει στο thinkdrops για τη σημερινή νεολαία και τη σχέση της με το φαινόμενο του ρατσισμού.

“Δυστυχώς τα τελευταία χρόνια έχει παρατηρηθεί στη χώρα μας μια έξαρση του ρατσισμού. Καθημερινά γινόμαστε μάρτυρες ρατσιστικών περιστατικών, πολλά εκ των οποίων έχουν τη μορφή βίαιων και εγκληματικών ενεργειών, με τραγικές συνέπειες όχι μόνο για τα θύματα που τα υφίστανται, αλλά και για ολόκληρη την κοινωνία. Η καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ο κοινωνικός αποκλεισμός, η περιθωριοποίηση ατόμων ή ομάδων, ο φανατισμός, η μισαλλοδοξία και η βία, όλα συνέπειες της ρατσιστικής ιδεολογίας και πρακτικής, διαλύουν την κοινωνική συνοχή και υπονομεύουν την κοινωνική ειρήνη.

Τα αίτια έξαρσης του ρατσισμού στη χώρα μας, όπως η έλλειψη μόρφωσης, καλλιέργειας και παιδείας, οι προκαταλήψεις, η άγνοια, η έλλειψη ανεκτικότητας στη διαφορετικότητα, αλλά και η οικονομική και κοινωνική κρίση και ανέχεια που οδηγούν πολλούς να ενστερνίζονται ακραίες απόψεις και να καταφεύγουν σε ακραίες ενέργειες ως μορφή αντίδρασης, πρέπει να προβληματίσουν όλους μας, ως μέλη μιας δημοκρατικής και ευνομούμενης κοινωνίας.

Στην «Εφημερίδα των Συντακτών» μίλησε ο γενικός γραμματέας της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας, Τζιάνι Ινφαντίνο.

Ο ίδιος αναφέρθηκε στο θέμα του ρατσισμού και είπε πως θα προτείνει την ποινή δέκα αγωνιστικών σε μέλος ομάδας που θα υποπέσει σε ρατσιστική συμπεριφορά.

Το θέμα αυτό θα συζητηθεί το Μάιο στο Λονδίνο και τον Ιούλιο θα ξεκινήσει η εφαρμογή των μέτρων που θα αποφασιστούν στην συνάντηση αυτή.

Αναλυτικά είπε: «Η UEFA είχε πάντα την τάση να προσαρμόσει τα αντιρατσιστικά μέτρα της στη σκληρότητα των έντονων κρουσμάτων που υπήρχαν κατά καιρούς. Οι ίδιες προθέσεις μας αποκτούν ενισχυμένο πνεύμα λόγω της γενικευμένης δύσκολης καθημερινότητας που υπάρχει σε πολλές χώρες της ηπείρου μας. Ποδόσφαιρο βλέπουν και το αγαπούν όλοι.

Και το θέαμα στην εποχή μας όπως υποδεικνύει ο ρεαλισμός, λειτουργεί ως καταφύγιο ως μέσο εκτόνωσης της δύσκολης καθημερινότητας. Αυτό δεν μπορούμε ούτε να το αγνοήσουμε. Άρα, η καίρια παρέμβαση μας αυτή την εποχή εναντίον του ρατσισμού αποκτά πρόσθετη σημασία.

Η Μπαρτσελόνα πρότεινε στις κυβερνήσεις του Ισραήλ και της Παλαιστίνης να γίνει φιλικό ανάμεσα στους Καταλανούς και μια ομάδα που θα αποτελείται από Εβραίους και Μουσουλμάνους προκειμένου να προωθηθεί η ειρήνη μεταξύ των δύο λαών

«Η Μπάρτσα θέλει να συμβάλει ώστε να χτιστούν γέφυρες στην κατανόηση και την αρμονία ανάμεσα στους Ισραηλινούς και τους Παλαιστίνιους μέσω του αθλητισμού και της εκπαίδευσης», ήταν τα λόγια του προέδρου των «μπλαουγκράνα», Σάντρο Ροσέλ.

Η Μπαρτσελόνα προορίζει αυτή η φιλική αναμέτρηση να γίνει στις 31 Ιουλίου στα πλαίσια της προετοιμασίας της για τη σεζόν 2013/14 και στην οποία θα λάβει μέρος και ο Λιονέλ Μέσι. Στο μεταξύ, στο Καμπ Νου είχε γίνει κάτι ανάλογο το 2005.

Οι ναζιστικοί χαιρετισμοί του Πάολο Ντι Κάνιο δεν είναι κάτι καινούργιο. Έρχονται, όμως, στην επικαιρότητα, από αγγλικά Μέσα Ενημέρωσης μετά την ανάληψη της τεχνικής ηγεσίας της Σάντερλαντ. Τελευταίο κρούσμα η φωτογραφία της «Sun» που απεικονίζει τον Ιταλό προπονητή στην κηδεία του Πάολο Σινιορέλι, ο οποίος είχε κατηγορηθεί για τον θάνατο 85 ανθρώπων…

Πηγη:contra.gr

Ο πρωταθλητής που κατόρθωσε να ντροπιάσει τον Αδόλφο Χίτλερ στην Ολυμπιάδα του Βερολίνο το 1936, υπό τις επευφημίες Γερμανών οπαδών, ο Τζέσε Όουενς, έφυγε από τη ζωή σαν σήμερα στις 31 Μαρτίου του 1980.

«Ήταν στον τελικό των 100 μέτρων που είχα την μεγαλύτερη αγωνία. Βλέπετε, μετά από μήνες προπόνησης έρχεται η στιγμή που έχεις 6 άντρες στον τελικό και αυτοί οι 6 άντρες αντιπροσωπεύουν τους γρηγορότερους ανθρώπους του κόσμου. Εκεί αρχίζεις να συνειδητοποιείς ότι θα υπάρχει μόνον ένας νικητής. Αυτός είναι τα πάντα, κανείς άλλος δεν έχει σημασία. Ο χαμένος –και είναι 5 οι χαμένοι βασικά- είναι απλώς άλλος ένας απλός άνθρωπος.

Το όπλο εκπυρσοκροτεί και τρέχεις στον αγώνα με τον τρόπο που έχει προγραμματίσει στο μυαλό σου, ομοιόμορφα και προς τα μπρος. Και ενώ εγώ ήμουν μπροστά ξαφνικά η μνήμη μου έπεσε στο κενό. Ξέχασα τι προσπαθούσα να κάνω[…] Όμως τα ολυμπιακά ρεκόρ δεν κατορθώνονται έτσι. Με την άκρη του ματιού μου μπορούσα να νιώσω να πλησιάζει το τέρμα και τότε ακριβώς σαν ένα φλας, όλα επανήλθαν στο μυαλό μου. Θυμήθηκα τα λόγια του Charles Riley: χαλάρωσε, χαλάρωσε. Τώρα τα χέρια αρχίζουν να κινούνται ελεύθερα, μέσα στη χαλαρότητά τους χτυπούν την κορδέλα τερματισμού και όλη η πίεση, όλο το άγχος, όλα έχουν φύγει ..».