Δεν ξέρω για ποιον λόγο αλλά όποτε σκέφτομαι τη Φιτζέραλντ στο μυαλό μου έρχεται πάντα όλη αυτή η ποδοσφαιρικού ύφους αντιπαράθεση σχετικά με το ποια είναι η μεγαλύτερη τραγουδίστρια της τζαζ. Μια διαμάχη που κρατεί καλά όλα αυτά τα χρόνια και, καθώς φαίνεται, δεν πρόκειται ποτέ να κοπάσει ανάμεσα στους φίλους του τζαζ τραγουδιού, οι οποίοι χωρισμένοι σε τρία στρατόπεδα υποστηρίζουν το καθένα την Ελλα Φιτζέραλντ, την Μπίλι Χόλιντεϊ ή τη Σάρα Βον ως τη μεγαλύτερη τραγουδίστρια που πέρασε ποτέ από τον πλανήτη. Και εδώ αρχίζουν και μπαίνουν οι αντικειμενικές παράμετροι όσον αφορά τη σύγκριση των τριών αυτών «ιερών τεράτων», η οποία σαφέστατα αναδεικνύει την Ελλα Φιτζέραλντ ως τη μεγαλύτερη όλων, όχι την καλύτερη – τι σημαίνει άραγε κάτι τέτοιο; – αλλά εκείνη με το μεγαλύτερο εκτόπισμα. Και τούτο γιατί πολύ απλά η Φιτζέραλντ κατείχε την πιο καθαρή φωνή, με τον πιο σαφή τονισμό που πέρασε από το τζαζ τραγούδι, με μια έκταση και τέτοιον χειρισμό που θα ζήλευαν και η πιο καλοκουρδισμένη υψίφωνος, ενώ στα 60 περίπου χρόνια που διήρκεσε η καριέρα της τραγούδησε σχεδόν τα πάντα. Καμία δεν αγγίζει το πλάτος του ρεπερτορίου της, που περιλαμβάνει όλους τους μεγάλους κλασικούς του αμερικανικού τραγουδιού – και όχι μόνο.
Φυσικά, αν με ρωτούσατε σχετικά, θα απαντούσα χωρίς δεύτερη σκέψη ότι η Μπίλι Χόλιντεϊ ήταν η μεγαλύτερη γιατί ποτέ ξανά τραγουδίστρια δεν έζησε και δεν πίστεψε τόσο πολύ και τον τελευταίο στίχο που ερμήνευσε. «Είμαι ανόητη που σε θέλω» τραγουδούσε στο τελευταίο άλμπουμ της «Lady In Satin» και την πιστεύαμε ότι υπέφερε. Η Φιτζέραλντ δεν έδινε τόση σημασία στον στίχο, αφού χρησιμοποιούσε τη φωνή της ως όργανο. Χαρακτηριστικό δείγμα της δουλειάς της που αποδεικνύει του λόγου το αληθές είναι η περίφημη ερμηνεία της στο «Mack The Knife» των Βάιλ/Μπρεχτ στο λάιβ άλμπουμ της «Ella In Berlin», όπου ξεχνά τους στίχους και αυτοσχεδιάζει με δικούς εκείνης της στιγμής, βεβαίως διαπρέποντας. Για αρκετούς το μειονέκτημά της, αλλά για τα εκατομμύρια των θαυμαστών της το μεγάλο της προτέρημα, ήταν ότι τραγουδά τα πάντα με την ίδια ευφορία, είτε επρόκειτο για το «Α-Tisket, Α-Tasket» είτε για το «After You’ve Gone».
Κατά τον μεσαίωνα τους γιατρούς που ακολουθούσαν την Ιπποκράτειο ιατρική συχνά πυκνά τους αποκαλούσαν και μάγους. Μόνο οι άραβες γιατροί δεν παρέκκλιναν των αρχαιοελληνικών μεθόδων, εκείνη την περίοδο. Στη συνέχεια οι γιατροί άρχισαν να παίρνουν τη θέση που τους αρμόζει στην κοινωνία και η ιατρική να γίνεται επιστήμη η οποία διδασκόταν στα πανεπιστήμια του κόσμου, εκείνη την εποχή. Όμως ακόμη και τότε η ιατρική είχα στεγανά. Για παράδειγμα, ήταν απαγορευμένη για τις γυναίκες και γιατροί γινόντουσαν μόνο άνδρες. Διαβάστε την εκπληκτική ιστορία της πρώτης γυναίκας γιατρού που αποφοίτησε από πανεπιστήμιο των ΗΠΑ.
-Θέλετε ή δεν θέλετε ψήφον; ηρώτησα μιαν.
Δεν πουλώ ύφος, στυλ, λογοτεχνία. Δεν γράφω διηγήματα. Καταθέτω γεγονότα και συμπτώματα της εποχής που ζω. Όλα όσα γράφω συνέβησαν. Σε μένα ή σε άλλους. Χρόνια τώρα σπαταλιέμαι, παρακολουθώντας όλα κι όλους.
Σαν σήμερα, στις 14 Απριλίου του 1986, πέθανε σε κάποιο αρχοντικό σπίτι της λεωφόρου Ρασπάιγ στο Παρίσι ένα κορίτσι που έγινε ένα από τα πιο φωτεινά γυναικεία σύμβολα του 20ού αιώνα και άλλαξε ριζικά τον τρόπο με τον οποίο νοείται η γυναίκα. Η ζωή και η σκέψη της Σιμόν ντε Μποβουάρ ξέφευγαν από τα στενά φεμινιστικά πλαίσια, περιπλέκονταν με τον υπαρξισμό, την Αριστερά, τη σεξουαλική απελευθέρωση, τη Γαλλική διανόηση και επηρέασαν σε επίπεδο ιδεών και φαινομένων την κοινωνία.
Η Μάργκοτ Βόλκ για δύο χρόνια ήταν μια απο τους δοκιμαστές φαγητού του Χίτλερ. Η 95χρονη πλέον γερμανίδα έδωσε μια αποκαλυπτική συνέντευξη στο Spiegel για εκείνα τα δύσκολα χρόνια και τον φόβο που την κυρίευε. Επιμέλεια: Χρήστος Ηρακλείδης.
Δεν είμαι υπερασπίστρια του πολιτικά ορθού: το θεωρώ καπιταλισμό με προβιά δημοκρατίας. Όμως η επίθεση στη Ζωή Κωνσταντοπούλου έχει ξεπεράσει κάθε όριο. – Της Άννας Χατζησοφιά
10.176 κλήσεις στα δύο χρόνια λειτουργίας της Γραμμής SOS
Της Μαρίας-Μυρτούς Γρίβα
Τέσσερα χρόνια έχουν περάσει από τον ύποπτο θάνατο της Κατερίνας Γκουλιώνη, της 41χρονης κρατούμενης που πρωτοστάτησε στον αγώνα για κατάργηση της κολπικής έρευνας και βελτίωση των συνθηκών κράτησης στις γυναικείες φυλακές. Σήμερα οι κολπικοί έλεγχοι έχουν καταργηθεί, τα περισσότερα προβλήματα όμως παραμένουν, καθώς οι γυναικείες φυλακές εξακολουθούν να αποτελούν άντρο αυθαιρεσίας και καταπάτησης των δικαιωμάτων των κρατουμένων.
Προηγούμενο
