Δευτέρα, 29 Ιούνιος, 2026
ΓΥΝΑΙΚΑ

Σαν σήμερα 29 Δεκεμβρίου το 1946 γεννήθηκε η βρετανίδα τραγουδίστρια, τραγουδοποιός και ηθοποιός Marianne Faithfull.

Η καριέρα της ως τραγουδίστρια τρεμόσβηνε πριν καλά καλά αρχίσει.Ένα τραγούδι του Μικ Τζάγκερ και του Κιθ Ρίτσαρντ -,το περίφημο As tears goes by -,μερικά σινγκλάκια ,κάποιοι ρόλοι στον κινηματογράφο και το θέατρο ,μια εγκυμοσύνη που δεν ολοκληρώθηκε,ένας γάμος που δεν καρποφόρησε,ένα κορίτσι-παιχνίδι στα χέρια του Μικ Τζάγκερ και μάλιστα την εποχή που οι Rolling Stones έτρεχαν με χίλια προς τη μεγάλη επιτυχία.

Ένα κορίτσι που έζησε μια ολόκληρη ζωή μέσα σε μερικά χρόνια,από τα δεκαεπτά ώς τα είκοσι και μάλιστα στις αρχές της δεκαετίας του ’60.Όταν ξέφυγε από τη σφαίρα της επιρροής των Stones ήταν ήδη ένα τζάνκι στους δρόμους του Λονδίνου,μια «τελειωμένη ιστορία».

Συνέχεια

Στους πληθυσμούς της Βόρειας Αλβανίας, αλλά και στους Αλβανούς του Μαυροβουνίου, του Κοσσόβου και της Mακεδονίας τα πράγματα γίνονται άκρως ενδιαφέροντα όταν μια οικογένεια μείνει χωρίς αρσενικούς απογόνους. Οι κοινωνικές συμβάσεις ανατρέπονται, δημιουργούνται νέες και… ούτε γάτα, ούτε ζημιά!

Όταν στις αρχές του 20 ου αιώνα η αγγλίδα περιηγήτρια Edith Durham ταξίδευε στη μουσουλμανική Βόρειο Αλβανία, συνάντησε κάτι που μέχρι τότε αγνοούσε ολόκληρη η Δυτική Ευρώπη και κατ’ επέκταση ο κόσμος. Στα χωριά των Γκέκηδων συναντούσε -σπάνια είναι η αλήθεια- μερικούς ασυνήθιστους άνδρες. Πιο λεπτοφτιαγμένους, με πιο ψιλή φωνή, χωρίς γένια και, εντελώς περίεργα, με στήθος!

Ωστόσο, δεν υπήρχε η παραμικρή αμφιβολία πως ήταν άντρες, αφού ήταν ντυμένοι με ανδρικά ρούχα, είχαν ανδρικές συνήθειες, ανδρικούς τρόπους και πάνω απ’ όλα ανδρικό κοινωνικό ρόλο. Σε μια κοινωνία όπου οι γυναίκες έμεναν κλεισμένες μέσα στα σπίτια, «αυτοί» κυκλοφορούσαν ελεύθεροι, πήγαιναν στα καφενεία, υποδέχονταν τους ξένους στο σπίτι (υποχρέωση αλλά και αποκλειστικό προνόμιο των αντρών, αφού στις γυναίκες επιτρεπόταν μόνον να σερβίρουν και μετά να εξαφανιστούν στα ενδότερα του σπιτιού). Κανόνιζαν τις γεωργικές δουλειές, οργάνωναν τις αγοραπωλησίες, αποφάσιζαν το χτίσιμο των σπιτιών, συμφωνούσαν τους γάμους, ρύθμιζαν τα χρέη της οικογένειας. Όλοι αναφέρονταν σε αυτούς χρησιμοποιώντας καταλήξεις αρσενικού γένους, όλοι τους σέβονταν ως αρχηγούς των οικογενειών τους.

Συνέχεια

Οργή της επισκοπήςΣάλος στην Ιταλία από προκλητικές δηλώσεις ιερέα κατά των γυναικών

Κύμα αντιδράσεων, την οργή του οικείου επισκόπου και εκκλήσεις για παρέμβαση από το Βατικανόέχει προκαλέσει κείμενο θέσεων ιταλού ιερέα που τοιχοκόλλησε σε εκκλησία στην Σπέτσια, κατηγορώντας τις γυναίκες για τη βία σε βάρος τους -είτε επειδή φορούν «προκλητικά ρούχα» είτε επειδή δεν κάνουν τις δουλειές του σπιτιού.

Η επισκοπή διέταξε την απομάκρυνση του κειμένου κατακεραυνώνοντάς το ενώ σύσσωμα τα ιταλικά ΜΜΕ κατηγορούν τον ιερέα για πρόκληση σε βία και φονταμενταλισμό.

«Τα φανατισμένα ΜΜΕ γράφουν ότι για τις διάφορες βίαιες επιθέσεις κατά των γυναικών, φταίνε οι άντρες.

Στην πραγματικότητα, όμως, ευθύνονται οι σύζυγοι και μητέρες, που δεν κοιτάζουν τα παιδιά τους, δεν μαγειρεύουν, δεν πλένουν τα ρούχα. Όταν μια οικογένεια διαλύεται και φτάνουμε μέχρι και σε δολοφονίες οι ευθύνες, συχνά βαραίνουν και τους δυο συζύγους», αναφέρεται, μεταξύ άλλων, στο κείμενο που τοιχοκόλλησε ο ιερέας Πιέρο Κόρσι, έξω από την εκκλησία του στην περιφέρεια της Λα Σπέτσια της βορειοδυτικής Ιταλίας προκαλώντας κύμα αντιδράσεων.

Συνέχεια

Η Άντζελα Μπρούσκου λέει για το ποίημα που διάλεξε: Η Σύλβια Πλαθ είναι μια αγαπημένη ποιήτρια από τα παιδικά μου χρόνια. Επέλεξα αυτό το ποίημα για τον εξομολογητικό του χαρακτήρα και γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε τον Ναζισμό, που είναι παρελθόν, αλλά είναι και παρών και δυστυχώς μέλλον….. Στο ποίημα «Μπαμπά» υπάρχει ένα δίστιχο που λέει «Κάθε γυναίκα λατρεύει έναν φασίστα..» το οποίο είδα στο σάιτ των Ελλήνων νεοναζί. Εννοούν ότι τη γυναίκα την διεγείρει ερωτικά η υποταγή της στον φασίστα άντρα. Φυσικά η Πλαθ έλεγε ακριβώς το αντίθετο. Δεν μπορείς να παίρνεις μια μεγάλη ποιήτρια και να την χρησιμοποιείς πλαστογραφώντας τα νοήματα της.

Συνέχεια

Γυναίκα, εργάτρια, συνδικαλίστρια, μετανάστρια:

Πλήρωσε και με τις τέσσερις ιδιότητες της την αξιοπρέπεια και την αξία που έδινε σε αυτές. Δεν έγινε 35χρονη κανενός Ζαχόπουλου Δεν πούλησε τις συναδέλφισσες της σαν συνδικαλίστρια, δεν θεώρησε τον εαυτό της σκλάβα αντί για εργάτρια, δεν δείλιασε από την τρομοκρατία της πλήρους ανασφάλειας της σαν μετανάστρια.

Η Κωνσταντίνα Κούνεβα αρχαιολόγος από την Βουλγαρία, ήρθε στην Ελλάδα για να εργαστεί και να περιθάλψει το παιδί της που χρειαζόταν εγχείρηση. Η «αγορά εργασίας» την οδήγησε στον χώρο της καθαριότητας.

Η Κωνσταντίνα δούλευε στον ΗΣΑΠ μέσω της εταιρείας «ΟΙΚΟΜΕΤ» του Ν. Οικονομάκη, στελέχους του ΠΑΣΟΚ – μια από τις εταιρείες εργολάβων που αναλαμβάνουν «δουλειές» για το Δημόσιο τομέα. Οι κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ έβαλαν τα ιδιωτικά συνεργεία καθαρισμού στο δημόσιο, τις ΔΕΚΟ και τα νοσοκομεία και κατέστησαν τα κυκλώματα της νύχτας και της εκμετάλλευσης πρωτοπόρες επιχειρήσεις. Κέρδη για τους εργολάβους, μεσαιωνικές συνθήκες εργασίας για τους εργαζόμενους/ες. Εξοντωτική δουλειά, λιγότερα λεφτά, τρομοκρατία.

Η Κωνσταντίνα είχε δώσει μάχες ενάντια στην υπερεκμετάλλευση και στην εργοδοτική αυθαιρεσία. Διαπιστώνοντας την αναγκαιότητα της συλλογικής δράσης, εντάχθηκε στην Παναττική Ένωση Καθαριστριών και Οικιακού Προσωπικού (ΠΕΚΟΠ) κι εκλέχθηκε μέλος του Δ.Σ του σωματείου του.

Η Κωνσταντίνα δέχτηκε δολοφονική επίθεση με βιτριόλι επιστρέφοντας στο σπίτι της στις 22 Δεκέμβρη του 2008. Της έριξαν βιτριόλι στα μάτια για να μη βλέπει, την ανάγκασαν να το καταπιεί για να μη μιλά, σημάδεψαν το πρόσωπό της για να την ταπεινώσουν, να την τιμωρήσουν σαν γυναίκα που τόλμησε να εξεγερθεί απέναντι στη φρίκη της ταξικής εκμετάλλευσης, της κοινωνικής καταπίεσης, του θεσμοθετημένου ρατσισμού Και για να παραδειγματίσουν τον καθένα που εξεγείρεται.

Η Κωνσταντίνα αποτελεί για μας σύμβολο αντίστασης και οδηγό για τους αγώνες μας για έναν καλύτερο κόσμο, όπου δεν θα υπάρχει εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.

Πηγη:politikokafeneio.com

«Ελπίδα, όνειρα, δύναμη, θέληση» είναι οι λέξεις που επαναλαμβάνουν σε κάθε συζήτηση οι υπόδικες γυναίκες που έχουν ζήσει στο παραμύθι της εξάρτησης και κρατούνται στην δικαστική φυλακή Κορυδαλλού. Μπορούν να ονειρεύονται, λένε, γιατί ανήκουν στην μικρή κοινωνία του «ΚΕΘΕΑ εν Δράσει» που στεγάζεται ανάμεσα στους σιδερόφραχτους τείχους.

Συνέχεια

Εργαζόμενες στο σεξ απαντούν στην «Ευρώπη ελεύθερη από την πορνεία» 

Μετά από την έκκληση του Ευρωπαϊκού Λόμπι Γυναικών (EWL) που τιτλοφορείται «Μαζί για μιαν Ευρώπη χωρίς πορνεία», η Διεθνής Επιτροπή Δικαιωμάτων τωνEργατριών του Σεξ (ICRSE) και το Δίκτυο Υπεράσπισης των δικαιωμάτων των Εργατριών του Σεξ στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη και Κεντρική Ασία (SWAN), είμαστε σοκαρισμένες από την αποσιώπηση της φωνής των εργατριών στο σεξ σε αυτή τη συζήτηση, από την ανήθικη χρησιμοποίηση προκατειλημμένων στατιστικών και από τον συμψηφισμό τουtrafficking με την εργασία στο σεξ. Το χειρότερο απ’ όλα είναι ότι το EWL προωθεί νόμους και πολιτικές που αυξάνουν την καταστολή της εργασίας στο σεξ, με αποτέλεσμα να απειλούνται απευθείας η ασφάλεια και τα ανθρώπινα δικαιώματα των εργατριών του σεξ.

Εμείς οι εργάτριες στο σεξ οργανωνόμαστε όλο και περισσότερο για τα ανθρώπινα δικαιώματά μας, συμπεριλαμβανομένων των εργασιακών δικαιωμάτων, στην Ευρώπη, και συχνά σε συνθήκες αντίξοες, οπότε καταδικάζουμε εκείνες-ους που ισχυρίζονται ότι μιλούν εκ μέρους μας. Το EWLαυτοαποκαλείται γυνακεία κινηματική οργάνωση αλλά παρ’ όλα αυτά παραβλέπει τη φωνή των γυναικών και των τρανς γυναικών οι οποίες έχουν άμεση εμπειρία από την εργασία στη βιομηχανία του σεξ. Στην πραγματικότητα καλεί για μια Ευρώπη που θα είναι απαλλαγμένη από εμάς.

Συνέχεια

Η Σώτια Τσώτου γεννήθηκε στις 14 Μαΐου 1942 στη Λιβαδειά. Είναι το 5ο παιδί της οικογένειας του αγωνιστή του ΕΛΑΣ Γιώργου Κρανιώτη, που εκτελέστηκε από τους Γερμανούς μπροστά στο σπίτι του το Σεπτέμβρη του 1943. Το μένος των Γερμανών κατά του Γ. Κρανιώτη τους οδήγησε και στην πυρπόληση του σπιτιού του, με αποτέλεσμα να μείνει η οικογένεια του στο δρόμο. H γυναίκα του Ειρήνη, τρομοκρατημένη από τις βιαιότητες των Γερμανών χάθηκε από τους δικούς της, αγνοούμενη μέχρι το 1950, οπότε βρέθηκε να νοσηλεύεται στο Νοσοκομείο της Βούλας. Η δραματική περιπέτεια της οικογένεια της είχε ως αποτέλεσμα τη φυγή της μικρής Σώτιας.

Οι αδελφές Ιορδανού, συγγενείς της μάνας της, την έφεραν, τότε 2 ετών, στην Αθήνα όπου υιοθετήθηκε από οικογένεια εύπορων μικροαστών, του Χαράλαμπου και Δέσποινας Τσώτου. Φοίτησε στο Ιδιωτικό Δημοτικό Σχολείο «Μαρσέλου» και στη συνέχεια στο Α’ Γυμνάσιο της Αθήνας (Πλάκα) τα τρία πρώτα χρόνια και κατόπιν στη Σχολή «Αγ. Ιωσήφ» (Καλογραιών) στην οδό Χαριλ. Τρικούπη.

Συνέχεια

της Σίσσυς Βωβού

Έχουμε πει και κάνει πολλά για την αποφυλάκιση των οροθετικών γυναικών, για την νομική τους στήριξη και για την ικανοποίηση άλλων αναγκών τους, στο πλαίσιο της «Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης στις διωκόμενες οροθετικές», από τις αρχές Μαίου έως σήμερα. Έχουμε βγάλει δελτία τύπου και έχουμε γράψει άρθρα, έχουμε δώσει συνεντεύξεις για να δημοσιοποιήσουμε και να καταγγείλουμε αυτό το σκάνδαλο, έχουμε οργανώσει δύο δημόσιες μαζικές διαμαρτυρίες. Ήδη παραμένουν 12 από τις αρχικές 27 κρατούμενες, και θα αγωνιστούμε μέχρι να βγει και η τελευταία και μέχρι να καταδικαστούν οι πολιτικά υπεύθυνοι για την βαρύτατη παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων αυτών των γυναικών.

Απ’ όλα τα κακουργήματα εναντίον τους, ένα είναι το χειρότερο. Η διαπόμπευσή τους. Σήμερα δημοσιεύουμε προσωπικές μαρτυρίες τριών από τις φυλακισμένες, για την επίδραση της διαπόμπευσης στη ζωή τους. Δυστυχώς, είναι τραγικές.

Συνέχεια

Η Διεθνής Επιτροπή Νομικών – ICJ και η ILGA χαιρετίζουμε την ιστορική απόφαση της Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ στην υπόθεση Irina Fedotova κατά της Ρωσικής Ομοσπονδίας CCPR/C/106/D/1932/2010 Communication No. 1932/2010, η οποία δημοσιεύτηκε από την Επιτροπή στις 19 Νοεμβρίου.

«Είμαστε πολύ ικανοποιημένες με τις διαπιστώσεις της Επιτροπής στην προκειμένη υπόθεση και ιδίως με την αναγνώριση ότι εκφράζουν απόψεις και πληροφορίες σχετικά με το ότι ο σεξουαλικός προσανατολισμός προς το ίδιο φύλο δεν μπορεί να περιοριστεί στο όνομα της δημόσιας ηθικής«, δήλωσε ο Alli Jernow, Ανώτερος Νομικός Σύμβουλος της ICJ. Τον Μάρτιο του 2009, η Irina Fedotova κρατώντας μια πικέτα με την οποία δήλωνε πως «Η λεσβιακότητα είναι φυσιολογική» και «Είμαι περήφανη για την λεσβιακότητά μου» κοντά σε κτίριο δευτεροβάθμιου σχολείου στη Ryazan.

Ο νόμος της Ryazan απαγορεύει διοικητικές παραβάσεις «δημόσιες δράσεις που στοχεύουν στην προπαγάνδα της λεσβιακότητας μεταξύ ανηλίκων». Η Fedotova συνελήφθη, καταδικάστηκε και της επιβλήθηκε πρόστιμο 1.500 ρουβλίων.

Συνέχεια
Προηγούμενο1...259260261...265Επόμενο Σελίδα 260 από 265

Η ΑΠΟΨΗ ΜΑΣ/ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ

Το Σάββατο 27 Ιουνίου στις 5 μ.μ. θα πραγματοποιηθεί η 3η οργανωτική συνέλευση της 19ης Αντιρατσιστικής Γιορτής στο Κυριακάτικο Σχολείο Μεταναστών, Γιατράκου 22 στο...

© 2012-2026 | Κίνηση «Απελάστε το Ρατσισμό»