ΓΥΝΑΙΚΑ


Η Άντζελα Ντέιβις αποτελεί μια από τις πιο σημαντικές φιγούρες του κινήματος στις ΗΠΑ από τη δεκαετία του 60 μέχρι σήμερα. Μαχητική ακτιβίστρια κομμουνίστρια, με καθοριστική συμβολή στους αγώνες του φεμινιστικού κινήματος και της Μαύρης Υπερηφάνειας, στέλεχος των Μαύρων Πανθήρων, μαθήτρια του Μαρκούζε με σημαντικό έργο σύγχρονης μαρξιστικής σκέψης, βρέθηκε στην κορυφή της λίστας των καταζητούμενων του FBΙ και φυλακίστηκε ξεσηκώνοντας ένας κύμα παγκόσμιας αλληλεγγύης.

Της ΠΑΡΗΣ ΣΠΙΝΟΥ ([email protected])

Στις αρχές της δεκαετίας του 1950, όταν η Αμερική παραληρεί στο κούνημα των γοφών του Ελβις Πρίσλεϊ και στο γοητευτικό βλέμμα του Τζέιμς Ντιν, η Γαλλία ανακαλύπτει το δικό της είδωλο.

Η Φρανσουάζ Σαγκάν δεν ανήκει στο χώρο του θεάματος, δεν είναι σέξι, έχει να επιδείξει μόνο το πνεύμα της και τα μεγάλα εκφραστικά μάτια της. Είναι όμως η εικόνα της νέας γενιάς: η ατίθαση, χειραφετημένη κοπέλα που ζει έντονα, αλλάζει ερωτικούς συντρόφους, αγαπάει τα γρήγορα αυτοκίνητα, διασκεδάζει, ξοδεύει απερίσκεπτα. «Και τι αξίζει να κερδίζει κανείς χρήματα, εάν δεν έχει τον χρόνο να τα ξοδέψει», έλεγε η ίδια.

Μια ζωή μυθιστορηματική, γεμάτη εντάσεις, πάθη, καταχρήσεις αλλά και μοναξιά, μια ζωή από την ευφορία στην ένδεια, περιγράφει η Μαρί Ντομινίκ-Λελιέβρ στη βιογραφία «Σαγκάν, Ζωή στο κόκκινο»

«Η κατάχρηση είναι θέμα προτίμησης ή αίσθησης. Τη σεργιανίζουμε μαζί μας για μια ζωή και το πιο εκπλητικό που βρίσκουμε στην ύπαρξή μας είναι πως δίνει πάντα λαβή για νέες καταχρήσεις», δήλωνε η γαλλίδα συγγραφέας το 1987 στη «Le Figaro».

Μονόπρακτο από τον «Τρόμο και αθλιότητα του Γ’ Ράιχ», του Μπέρτολτ Μπρεχτ.

Γραμμένο από τον συγγραφέα στα χρόνια της εξορίας του, μεταξύ 1935 και 1936.

Ανέβηκε το 1978, μαζί με άλλα πέντε μονόπρακτα, από το Θίασο Λαμπέτη.

Στο έργο, μια Γερμανίδα Εβραία, η Ιουδήθ Κέιθ, γυναίκα γιατρού, αποφασίζει να εγκαταλείψει τη ναζιστική Γερμανία για να μη σταθεί εμπόδιο στην καριέρα του συζύγου της.

Μέσα από ένα προσωπικό δράμα διαφαίνεται το καθεστώς του τρόμου, που έχει διαπεράσει και διαστρέψει τη ζωή, τις σχέσεις, τη συμπεριφορά και τη σκέψη των ανθρώπων.

Η υποκρισία γίνεται χαρακτηριστικό γνώρισμα κάθε ανθρώπινης σχέσης, καθώς όλα μοιάζουν υποταγμένα στο κατασταλτικό κράτος και αλλοτριωμένα από τη χιτλερική ιδεολογία.

Απίστευτα καυστικά τα λόγια του Μπρεχτ, μοναδική η ερμηνεία της Λαμπέτη!

 

Τί κακό έχει το σχήμα της μύτης μου ή το χρώμα των μαλλιών μου;

Πρέπει να παρατήσω την πόλη που γεννήθηκα, για να μην είναι υποχρεωμένοι να μου δίνουν και μένα βούτυρο!

Τί είδους άνθρωποι είσαστε!

Βρήκατε τη θεωρία των κβάντα, αλλά κάθεστε και σας διατάζουν αυτοί οι κανίβαλοι!

Είσαστε τέρατα ή ποδογλύφτες τεράτων!

Οι μισοί ακούνε και οι άλλοι μισοί σωπαίνουν!

Για το «πείραμα» στο 132ο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών στην Γκράβα, όπου η πρωινή προσευχή αντικαταστάθηκε με ένα ποίημα του Γιάννη Ρίτσου, ζητήσαμε έναν απολογισμό από τη Στέλλα Πρωτονοταρίου, διευθύντριά του έως τον Νοέμβριο του 2007:

«Στο σύγχρονο ελληνικό σχολείο, πολυπολιτισμικό πλέον, φοιτούν πολλοί μαθητές και μαθήτριες μη ορθόδοξοι. Ολα αυτά τα μη ορθόδοξα παιδιά (σύμφωνα με το Π.Δ. 201/98) «εφόσον προσέλθουν στο σχολείο πριν γίνει η πρωινή προσευχή, είναι υποχρεωμένα να παρευρίσκονται με το τμήμα τους στον χώρο της συγκέντρωσης, χωρίς να συμμετέχουν στην προσευχή, σεβόμενοι τους συμμαθητές τους που προσεύχονται». Ομως αυτό δεν ακολουθείται, γιατί τα παιδιά θέλουν να είναι μέλη της ομάδας, όλα βρίσκονται στο σχολείο την ώρα της προσευχής και διεκδικούν να συμμετέχουν στην πρώτη συλλογική δραστηριότητα με την οποία ξεκινά το σχολείο. Τα παιδιά δεν θέλουν δηλαδή να ξεχωρίζουν και να αισθάνονται αποκλεισμένα, να τα κοιτάνε περίεργα, να τα σχολιάζουν, να τα περιθωριοποιούν.

Ένας Έλληνας 22 ετών από την Καβάλα κατηγορείται ότι βίασε μία 19χρονη κοπέλα…

από την Αλβανία, σε χώρο στάθμευσης δημόσια υπηρεσίας. Αστυνομικοί κινητοποιήθηκαν μετά από τηλεφωνική καταγγελία, μετέβησαν στο σημείο και συνέλαβαν τον δράστη. Η προανάκριση ενεργείται από το Τμήμα Ασφάλειας Καβάλας, ενώ ο συλληφθείς θα οδηγηθεί στην Εισαγγελέα Πρωτοδικών Καβάλας

Τι έγινε; Δεν θα  κάνει διαμαρτυρία η Χρυσή Αυγή για την 19χρονη;

Πηγη:http://www.thestival.gr/police/item/52432-22xronos-ellinas-biase-19xroni-albanida-se-parkingk-dimosias-ypiresias

της Ντίνας Τζουβάλα

Τα περιστατικά είναι πια πολλά για να υποκρινόμαστε πως δεν τα βλέπουμε
Μ.Ν.: Περπατώ μες στ΄ αγκάθια μες στα σκοτεινά
σ΄ αυτά πού ΄ναι να γίνουν και στ΄ αλλοτινά
κι έχω για μόνο μου όπλο μόνη μου άμυνα
τα νύχια μου τα μωβ σαν τα κυκλάμινα.
Οδυσσέας Ελύτης, Μαρία Νεφέλη

Αρχικά, το θέμα κυριάρχησε –ως μη όφειλε– στα δελτία ειδήσεων. Μια γυναίκα, σύζυγος ιερέα, φαίνεται πως δολοφόνησε μαζί με τον εραστή της τον σύζυγό της. Αν και επρόκειτο για μια απλή είδηση του αστυνομικού ρεπορτάζ, τα ΜΜΕ αφιέρωσαν δυσανάλογα πολύ χρόνο στην υπόθεση.

Η συνέχεια ήρθε «φυσικά». Διαδικτυακά μέσα αμφίβολης ποιότητας –και ακόμα πιο αμφίβολης προσήλωσης στη δημοκρατία– άρχισαν να διακινούν μια φαινομενικά αθώα εικόνα της κατηγορούμενης γυναίκας. Ενώ αυτή προσάγεται στο δικαστήριο (προπηλακιζόμενη από κατοίκους της περιοχής), η μια πλευρά της μπλούζας της έχει πέσει αποκαλύπτοντας το «πειστήριον του εγκλήματος»: την τιράντα ενός κόκκινου σουτιέν. Στη συνέχεια το κόκκινο σουτιέν της παπαδιάς ανάγεται ρητώς σε απόδειξη του ακόλαστου και αδίστακτου χαρακτήρα της. Τα εξαιρετικού επιπέδου ρεπορτάζ συνεχίζουν, λοιπόν, περνώντας τώρα σε μαρτυρίες για το πόσες φορές τη μέρα συνουσιαζόταν η γυναίκα του ιερέα, και υπονοώντας σαφώς πως η αχαλίνωτη σεξουαλικότητά της ήταν αυτή που την ώθησε στο έγκλημα. Και κάπως έτσι, η ιστορία κάνει τον κύκλο της.

…επειδή πολλοί χθες είδα ότι ξαφνιαστήκατε από την επίθεση των χρυσαυγιτών στην Νατάσα Μποφίλιου, να υπενθυμίσουμε ότι είχε προηγηθεί η επίθεση με σπρέυ πιπεριού στη Σοφία Παπάζογλου το 2009 στο σταθμό του μετρό στην Κατεχάκη…μέλη της εγκληματικής οργάνωσης της έδωσαν φυλλάδια τα οποία εκείνη πέταξε σε κάδο απορριμάτων….το γεγονός αυτό εξόργισε τους περίπου δέκα χρυσαυγίτες, με αποτέλεσμα όπως προείπα να της ρίξουν το σπρέι στα μάτια….δεν είναι καινούρια τα όσα κάνουν, απλά κάποιοι τους μαθαίνουν τώρα…η δράση τους όμως πηγαίνει πίσω στο χρόνο κι όσο δεν αντιδρούμε μαζικά και οργανωμένα τόσο τα κτήνη θα ξεσαλώνουν !!!!!

Σαν σήμερα το 1944 εκτελείται στο Δαφνί από τους ναζί η αρχηγός της αντιστασιακής οργάνωσης
«Μπουμπουλίνα» Λέλα Καραγιάννη…Από τον Μάιο του 1941, συγκροτεί αντιστασιακή ομάδα και αρχίζει τον αγώνα ενάντια στον κατακτητή. Την απόφασή της ανακοινώνει στην οικογένειά της, της οποίας και τα μέλη ως ιδρυτές αποτελούν τα πρώτα στελέχη: ο σύζυγός της Νικόλαος και τα παιδία τους Ιωάννα, Ηλέκτρα, Γιώργος, Βύρων, Νέλσων, Νεφέλη και Ελένη. Με κέντρο ένα σπίτι στην οδό Φυλής και το φαρμακείο του άντρα της στην Πατησίων, οργανώνει ολόκληρο δίκτυο απόκρυψης, περίθαλψης και φυγάδευσης στρατιωτών οι οποίοι είχαν ξεφύγει από την αιχμαλωσία. Περιέθαλψε Έλληνες φαντάρους που επέστρεφαν από το μέτωπο και περίπου 140 συμμάχους ενώ νοίκιασε τρία σπίτια στα οποία τους έκρυβε.

Αυτή η νέα τοιχογραφία από τον Vinz μόλις ολοκληρώθηκε στη Valencia της Ισπανίας.

Το έργο ονομάζεται, «Μη φοβάστε» και ένας φόρος τιμής στις γυναίκες.

Ο Vinz είπε: «Είναι ένας φόρος τιμής στις γυναίκες (συζύγους, κόρες, ερωτικές συντρόφισες, μητέρες …) των ανθρακωρύχων της Asturias, της León και της Teruel Ισπανίας, οι οποίες συνεχίζουν να αγωνίζονται»

πηγή: lesbianbimafia