ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Στον κινηματογράφο ο καλύτερος δάσκαλος ήταν για εμένα ο Κούνδουρος. Ήμουν και είμαι καλός μαθητής. Όταν με φωνάξει κάποιος σε μία δουλειά και μου λέει σκηνοθετεί ο τάδε. Αν τον αποδέχομαι λέω “ναι”, όταν δεχθώ είμαι σαν μαθητούδι. Ό,τι μου πει κάνω. Λέω την άποψή μου βέβαια, αλλά πηγαίνω με τη σκηνοθετική γραμμή. Το θέατρο είναι δημοκρατική δημιουργία, αλλά και κάποια στιγμή πρέπει και ο μαέστρος να πάρει την ορχήστρα για να τη διευθύνει. Δεν μπορεί ο καθένας να κάνει ό,τι θέλει.

Σε μιά φτωχογειτονιά του Άγιου της Β. Εύβοιας γεννιέται πρίν 70 χρόνια  ο Τάσος, γόνος των Παπαποστολαίων.
Το πρώτο σπίθισμα της ματιάς του αντίκρυσε έναν κόσμο μίζερο, σκυνθρωπό, ταλαιπωρημένο μόνιμα, μα ποτέ απελπισμένο.
Η οικογενειακή ανέχεια, από τα μικράτα του, τον ρίχνει στον αγώνα για το τίμιο ξεροκόμματα, ποτισμένο με καυτό ιδρώτα, και δάκρυα, κάνοντας σκληρές, απάνθρωπες δουλειές, εξουθενωτικές και για άντρα ακόμη.
Ανέλπιστα η σκληρή ζωή του γίνεται πιό μαύρη όταν οι ορδές των ναζί καταλαμβάνουν τον τόπο μας. Η καρδιά του σφίγγεται δεν μπορεί ν’ανεχτεί την καταφρόνια. Το κάλεσμα της αντίστασης του δείχνει το δρόμο της αξιοπρέπειας παίρνει το χέρι της και το κρατά σφιχτά. Είναι «αχνούδιαστο παλικάρι», μόλις 16 χρονών…
«Θέλω να φύγω, μες στον κόσμο δεν αντέχω
ν’ανέβω θέλω στην ψηλότερη κορφή
ν’ακούω τη νύχτα το περπάτημα των άστρων»,
διατείνεται στο ποίημά του «Θ’ανέβω στο βουνό». Μα από αυτή την Ολύμπεια κορυφή. του Χρέους βάλθηκαν να τον κατακρημνήσουν κείνοι που ‘χαν τον κατακτητή φίλο και προστάτη τους.

Η ταινία πραγματεύεται την ζωή και δράση του μεγάλου Λίβυου αντάρτη Ομάρ Μουχτάρ ενάντια στην ιταλική κατοχή της Λιβύης. Η πλοκή διεξάγεται στα 1929, στη λιβυκή Σαχάρα, όπου η εξαντλημένη 20χρονη Αντίσταση πρέπει να ετοιμαστεί να αντιμετωπίσει τις νέες δυσμενείς συνθήκες που φέρνουν οι καινούριες μηχανοκίνητες στρατιές του Μουσολίνι υπό τη διοίκηση του διαβόητου για την σκληρότητά Ροδόλφο Γκρατσιάνι. Ο Ομάρ Μουχτάρ ηγείται μιας Αντίστασης που αναγκάζει την Ιταλία να πολεμά σκληρά και να ηττάται στο αφιλόξενο γήπεδο του αντιπάλου: την έρημο. Στα 1929 όμως ο Μουσολίνι αποφασίζει να συντρίψει το αντάρτικο με κάθε θεμιτό και αθέμιτο μέσο αδιαφορώντας για την όποια διεθνή κατακραυγή θα μπορούσε να προκύψει. Διορίζει τον έκτο κατά σειρά Κυβερνήτη της Λιβύης, τον πλέον κατάλληλο να υλοποιήσει την βούληση του δικτάτορα, τον έμπειρο στρατιωτικό διοικητή Γκρατσιάνι.

Βασισμένη στο βιβλίο του Τόντ Στράσερ «Το κύμα», η τανία διαπραγματέυεται την κρυφή γοητεία του φασισμού …Νεαρός καθηγητής , πρώην πανκ, αναλαμβάνει να διδάξει το μάθημα ¨Φασισμός» προτείνοντας στους μαθητές του να συμμετάσχουν σε ένα πείραμα.Δημιουργούν δική τους ομάδα , με δικό τους κώδικα συμπεριφοράς, χαιρετισμό και κοινούς στόχους. Η κατάσταση βγαίνει εκτός ελέγχου και οι μαθητές χωρίς να το καταλάβουν μετατρέπονται σε Ναζί. Το πείραμα δοκίμασε στην πραγματικότητα στο σχολείο του Πάλο Αλτο της Καλιφόρνιας το 1967, ο αμερικανός δάσκαλος Ρον Τζόουνς. Η ιστορία εγινε ταινία στην τηλεόραση το 1981 και το αντίστοιχο βιβλίο διδασκόταν στα γερμανικά σχολεία. Πώς το άτομο λοιπόν υποκύπτει σην ομάδα?Και πως υπερασπίζεται η ατομικότητα μέσα σε μια ισχυρή ομάδα? Οι άνθρωποι νιώθουν ασφαλείς όταν ανήκουν σε μια ισχυρή ομάδα. Πότε όμως και πώς περνούν τη λεπτή γραμμή και κινδυνεύουν;

Μονόπρακτο από τον «Τρόμο και αθλιότητα του Γ’ Ράιχ», του Μπέρτολτ Μπρεχτ.

Γραμμένο από τον συγγραφέα στα χρόνια της εξορίας του, μεταξύ 1935 και 1936.

Ανέβηκε το 1978, μαζί με άλλα πέντε μονόπρακτα, από το Θίασο Λαμπέτη.

Στο έργο, μια Γερμανίδα Εβραία, η Ιουδήθ Κέιθ, γυναίκα γιατρού, αποφασίζει να εγκαταλείψει τη ναζιστική Γερμανία για να μη σταθεί εμπόδιο στην καριέρα του συζύγου της.

Μέσα από ένα προσωπικό δράμα διαφαίνεται το καθεστώς του τρόμου, που έχει διαπεράσει και διαστρέψει τη ζωή, τις σχέσεις, τη συμπεριφορά και τη σκέψη των ανθρώπων.

Η υποκρισία γίνεται χαρακτηριστικό γνώρισμα κάθε ανθρώπινης σχέσης, καθώς όλα μοιάζουν υποταγμένα στο κατασταλτικό κράτος και αλλοτριωμένα από τη χιτλερική ιδεολογία.

Απίστευτα καυστικά τα λόγια του Μπρεχτ, μοναδική η ερμηνεία της Λαμπέτη!

 

Τί κακό έχει το σχήμα της μύτης μου ή το χρώμα των μαλλιών μου;

Πρέπει να παρατήσω την πόλη που γεννήθηκα, για να μην είναι υποχρεωμένοι να μου δίνουν και μένα βούτυρο!

Τί είδους άνθρωποι είσαστε!

Βρήκατε τη θεωρία των κβάντα, αλλά κάθεστε και σας διατάζουν αυτοί οι κανίβαλοι!

Είσαστε τέρατα ή ποδογλύφτες τεράτων!

Οι μισοί ακούνε και οι άλλοι μισοί σωπαίνουν!