Mοντεβιδέο ,23 Ιουλίου 2012
Από το συνηθισμένο του τραπέζι στο Café Brasilero στο κέντρο της πόλης, αφήνοντας το κρύο του νότιου χειμώνα έξω από ένα μεγάλο παράθυρο , ο Εντουάρντο Γκαλεάνο επιμένει ότι ”το μεγαλείο της ανθρωπότητας βρίσκεται στα μικρά πράγματα, στα καθημερινά πράγματα, σ’ αυτά που γίνονται κάθε μέρα, σε κάθε τι που κάνουν οι ανώνυμοι άνθρωποι, αγνοώντας ότι το κάνουν”.
του Ντιέγκο Ριβέρα*
Στο δρόμο μου, σταμάτησα στο Βερολίνο και ζωγράφισα μερικά ενδιαφέροντα έργα εκεί. Ο φίλος και οικοδεσπότης μου, ο Βίλι Μίντσενμπεργκ (1), μου έθεσε πολλά ερωτήματα για τη ζωή και το έργο μου, και οι δηλώσεις μου ενσωματώθηκαν σε ένα εξαιρετικό βιβλίο από μια άλλη φίλη, τη Λότε Σβαρτζ. Τιτλοφορούμενος Das Werk DiegoRiveras (Το έργο του Ντιέγκο Ριβέρα), ο τόμος αυτός καλύπτει τη σταδιοδρομία μου μέχρι τα έργα που μόλις είχα ολοκληρώσει. Δημοσιεύθηκε από τη Neuer Deutscher Verlag, τον εκδοτικό οίκο του Μίντσενμπεργκ.
Το 1928, η Γερμανία ήταν στα πρόθυρα μιας κρίσης που, κατά τον επόμενο χρόνο, θα γινόταν παγκόσμια. Τα μεγάλα γερμανικά καρτέλ κατρακυλούσαν στην πτώχευση, το ένα μετά το άλλο. Υπήρξε ένα κύμα αυτοκτονιών μεταξύ της αστικής τάξης. Ο Ούγκο Στίνες, επικεφαλής της βιομηχανίας χάλυβα, ο ναύαρχος φον Τίρπιτζ, ένας εφοπλιστής, και ο Δρ Σάιντεμαν, το αφεντικό της χημικής βιομηχανίας, όλοι έβαλαν τα περίστροφα στα κεφάλια τους και τίναξαν τα μυαλά τους.
Ειρήνη είναι η μυρωδιά του φαγητού
το βράδι,
τότε που το σταμάτημα του αυτοκίνητου στο
δρόμο δεν είναι φόβος,
τότε που το χτύπημα στην πόρτα σημαίνει
φίλος,
και το άνοιγμα του παραθύρου κάθε ώρα
σημαίνει ουρανός
γιορτάζοντας τα μάτια μας με τις μακρινές
καμπάνες των χρωμάτων του,
είναι η ειρήνη.
ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΚΑΛΛΙΝΙΚΟΥ
Σκηνοθέτης, σεναριογράφος, δασκάλα, ακτιβίστρια
Η Χριστίνα είναι και φαίνεται world citizen, έχει ταξιδέψει και νοιώθει άνετα σε πολλά μέρη του κόσμου, έχει σπουδάσει παραδοσιακό και μοντέρνο θέατρο και κινηματογράφο στην Ιαπωνία, αλλά πατρίδα και ρίζες της νοιώθει πάντα το Θιάκι από όπου κατάγεται (Αι Γιάννης, Λεύκης) και όπου πήγε το πρώτο της σχολειό.
Η ζωή της, μια διαπολιτισμική ιστορία έρωτα με το θέατρο και τον κινηματογράφο. Μελβούρνη, Ιθάκη, Πάτρα, Σύδνεϋ, Τόκυο, Κέρκυρα, Αθήνα ….
Έπειτα μια προσφορά δουλειάς στην πατρίδα έρχεται να συμπέσει με την ανάγκη της να αναζητήσει τη δική της προσωπική, όσο και τη μικρή της πατρίδα, και την φέρνουν στην Ελλάδα του 21ου αιώνα, με άλλα μάτια και με άλλα όνειρα πια.
Πριν από 70 χρόνια, τον Αύγουστο του 1942, στο πολιορκημένο Λένινγκραντ παίχτηκε η Έβδομη Συμφωνία του Ντμίτρι Σοστακόβιτς: Η “Λενινγράντσκαγια”. Ηταν μια πολύ σημαντική στιγμή του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Ηταν η αντεπίθεση στο φασισμό, στο υψηλότερο επίπεδο της Τέχνης. Στη μουσική.
Δύο μονάχα λέξεις είναι αυτές που μπορούν να γραφούν για την ελληνίδα τραγουδίστρια και αγωνίστρια του ΕΛΑΣ Σωτηρία Μπέλλου: Αγωνίστρια του λαϊκού τραγουδιού. Ο χαρακτηρισμός μας αυτός δεν αποτελεί υπερβολή ούτε προϊόν συναισθηματικής φόρτισης.
Η διεθνώς καταξιωμένη καλλιτέχνιδα Christina Mitrentse επιστρέφει από το Λονδίνο στη γενέτειρα πόλη της, τη Θεσσαλονίκη, με μία ατομική έκθεση, που θα εκτίθεται στη Γκαλερί Λόλα Νικολάου από τις 11 Σεπτεμβρίου έως τις 6 Οκτωβρίου.
Αυτή τη φορά θα παρουσιάσει για πρώτη φορά στη Θεσσαλονίκη μία επιλογή από σχέδια με γραφίτη και χρώμα, κολάζ, μεταξοτυπίες και γλυπτά από βιβλία, ως μέρος του project «Προσθήκη στη βιβλιοθήκη μου, Τόμος ΙΙ» και μέρος μιας σειράς εκθέσεων που πραγματοποιούνται το 2012-2013 σε σύγχρονες γκαλερί και εκπαιδευτικά κέντρα στην Αγγλία και την Ευρώπη.
Το τραγούδι αναφέρεται στην πρώτη και μοναδική ταινία «Kuhle Wampe» του Μπρεχτ (1931). Ανάμεσα σ’ άλλα περιγράφει το πρόβλημα της ανεργίας. Προτάσσει την αλληλεγγύη των εργαζομένων στον αγώνα ενάντια στην εκμετάλλευση και την εξαθλίωση.
«Εμπρός, και μην ξεχνάτε, όπου φωτιά η δύναμη μας βρίσκεται!
Τι κι αν πεινάτε ή αν τρώτε, πάμε μπροστά, ποτέ δεν ξεχνάμε την αλληλεγγύη!»
H Ναταλία Ρασούλη μόλις έγραψε στο twitter: Μέχρι να δοθεί το επίσημο ανακοινωθέν σε σχέση με την χρήση του τραγουδιού «Αχ Ελλάδα σ’ αγαπώ» ως μουσική υπόκρουση, σε εμπόλεμη συγκέντρωση της οργάνωσης «Χρυσή Αυγή» στο στρατόπεδο Κορίνθου και σε συμφωνία με την συνθέτρια του τραγουδιού, Βάσω Αλαγιάννη, εγώ, ως δικαιούχος διαχειρίστρια του πνευματικού έργου του πατέρα μου και στιχουργού του τραγουδιού «Αχ Ελλάδα σ’ αγαπώ», Μανώλη Ρασούλη, απαγορεύω ΚΑΤΗΓΟΡΗΜΑΤΙΚΑ την χρήση του εν λόγω τραγουδιού από την οργάνωση «Χρυσή Αυγή», λόγω εξαιρετικά μεγάλου πολιτικού και ιδεολογικού χάσματος της έννοιας του τραγουδιού αυτού, με τις δράσεις της συγκεκριμένης οργάνωσης. Οποιαδήποτε χρήση του τραγουδιού «Αχ Ελλάδα σ’ αγαπώ» από την οργάνωση «Χρυσή Αυγή», τη θεωρώ άκρως επικίνδυνη και εθνικά παραπλανητική.
Πηγη:http://www.left.gr/article.php?id=6193#.UDgC4LP_pYA.facebook
Προηγούμενο
