Ακολουθώ ένα δρόμο που έχει να κάνει με την αγωνία των ανθρώπων για μια ζωή πιο ανθρώπινη, πιο ελεύθερη, μια κοινωνία αλληλεγγύης, σεβασμού, που φεύγει πια από το στάδιο του εγώ και περνάει στο εμείς. Αυτό που με ενδιαφέρει και σαν πολίτη και μέσα από την τέχνη μου είναι το πώς μπορώ να συνυπάρξω όμορφα με τον γείτονά μου. Όποιος κι αν είναι αυτός, όποιο χρώμα κι αν έχει.

Graffitti που εφιστά την προσοχή μας στον αποκρουστικό διαχωρισμό του κόσμου σε πλούσιες και φτωχές χώρες. Πού θα παει; Θα τον αλλάξουμε αυτόν τον άδικο κόσμο, ντόπιοι μαζί με μετανάστες!

Κατά του Θερινούς μήνες, το Γενί Τζαμί και το Αλατζά Ιμαρέτ θα είναι ανοιχτά για το κοινό, ως μνημεία.

1. Γέννηση, καταγωγή και εκπαίδευση

Ο Παναΐτ Ιστράτι (1884-1935) ήταν ρουμανικής καταγωγής δίγλωσσος συγγραφέας (έγραψε στα ρουμανικά και τα γαλλικά). Το όνομα που αναφέρεται στο πιστοποιητικό γέννησής του ήταν Γεράσιμος (Gherasim): «Έτος: χίλια οκτακόσια ογδόντα τέσσερα, μήνας: Αύγουστος 11, 10.00 μ.μ. Αυτό το πιστοποιητικό γεννήσεως εκδόθηκε για το παιδί που ονομάζεται Γεράσιμος, φύλο: άρρεν, γεννημένο εχθές, Παρασκευή, δέκα του μηνός στις επτά μετά μεσημβρίας στη Βραΐλα, στην κατοικία της μητέρας του που βρίσκεται στην οδό Ρομάνα (Romană) […]. Τέκνο της κυρίας Ζόιτα Στόικα Ιστράτι (Joiţa Stoica Istrate), ετών 29, χριστιανής ορθόδοξης, επάγγελμα: υπηρέτρια».¹

1944, στο Σαλό της βόρειας Ιταλίας, τέσσερις φασίστες που εκπροσωπούν τις βασικές μορφές εξουσίας κλείνουν διά της βίας σε απομονωμένο παλάτι μια ομάδα παρθένων αγοριών και κοριτσιών. Τρεις πόρνες αφηγούνται τις εμπειρίες τους, ενώ οι ενήλικες εξαναγκάζουν τους κρατούμενους να συμμετάσχουν σε πράξεις ακραίου και σαδομαζοχιστικού σεξ.