του Θανάση Κούρκουλα
Την ώρα που η Χρυσή Αυγή αντιμετωπίζει βαριές κατηγορίες και ηγετικά της μέλη είναι προφυλακισμένα, φαντάζει ιδιαίτερα βολικός κάποιου είδους συμψηφισμός μεταξύ των «άκρων». Αυτός είναι άλλωστε ένας από τους βασικούς λόγους που φτάνουν στο ακροατήριο, σήμερα, άνθρωποι και οργανώσεις του αντιφασιστικού κινήματος και της αριστεράς μετά από τις μηνύσεις-παρωδία Χρυσαυγιτών και συνοδοιπόρων.
από τις σημερινές εκδηλώσεις στην Αθήνα για την ενημέρωση για τον ιο HIV
φωτο Γιώργος Παναγάκης
O ιός HIV φαίνεται να έχει σκοτώσει, μέσω της εξέλιξής του σε AIDS, πάνω από 30 εκατομμύρια ανθρώπους από το 1981 που αναγνωρίστηκε ως το 2009, ενώ το ποσοστό θανάτων από AIDS τα χρόνια της οικονομικής κρίσης έχει αυξηθεί αισθητά. Το γεγονός ότι ο ιός του HIV μπορεί να είναι θανατηφόρος οδηγεί πολλές φορές στην πεποίθηση ότι πρόκειται για μία «φυσική» και «αναπόφευκτη καταστροφή». Αυτή η αντιμετώπιση είναι λανθασμένη, γιατί το γεγονός ότι ο HIV μπορεί να είναι θανατηφόρος δεν σημαίνει ότι δεν είναι αντιμετωπίσιμος.
Η περίοδος των μνημονίων, με τη σκληρή αποφασιστικότητα των κυβερνήσεων, τραπεζιτών, βιομηχάνων, εφοπλιστών να τα «πάρουν όλα» από την εργατική τάξη προς όφελός τους, κατέδειξε απότομα την ανάγκη να μπορούμε κι εμείς να απαντάμε ανάλογα στην επίθεση.
Οι ηγεσίες των σωματείων (ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ και συνοδοιπόροι) είναι παραδομένοι. Κι όμως πολύς κόσμος αγωνίστηκε αυθόρμητα, όπως καταλάβαινε και μπορούσε, για να αμυνθεί, να αντιδράσει, να αντισταθεί. Ωστόσο ήταν φυσιολογικό να μην καταφέρουν αμέσως να βγουν όλοι οι κλάδοι συγχρόνως στο δρόμο. Τα πρόσφατα παραδείγματα της ΕΡΤ και των διοικητικών στα ΑΕΙ, χώρων με λίγους εργαζόμενους και με εύκολες επιθέσεις από τον κοινωνικό αυτοματισμό εκ μέρους της κυβέρνησης, δεν αποτελούν απλά ηρωικές εστίες αντίστασης, αλλά δείχνουν και τη δυνατότητα μετατροπής των «απλών» και «καθημερινών» ανθρώπων σε ανυποχώρητους και αποφασισμένους μαχητές. Αυτό είναι λάθος συλλογισμός, που δέχεται την επίδραση της ιδεολογίας του σημερινού συστήματος: ότι είμαστε άτομα με προσωπική ευθύνη σε κάθε μας πράξη, η οποία βρίσκεται υπεράνω της συνολικής κατάστασης που επικρατεί και οφείλουμε, ανεξαρτήτως όλων των παραγόντων, να συμπεριφερόμαστε με κάποιον τρόπο. Το συμπέρασμα που βγαίνει όμως είναι το ακριβώς αντίθετο:
Πρόσφατα ο Άρειος Πάγος, αποφάσισε ότι στην Θράκη, για τους μουσουλμάνους πολίτες, σε θέματα διαθηκών, ισχύει ο νόμος σαρίας. Ως Κίνηση «Απελάστε το Ρατσισμό» επικρινουμε αυτή την απόφαση και προτείνουμε:
1. Καμιά εξουσία σε καμιά εκκλησία-μουφτεία. Ο μουφτης να μεινει θρησκευτικος ηγετης χωρις κρατικη εξουσια και να εκλεγεται απο το λαο του. 2. Διαχωρισμος εκκλησιας – κρατους εδω και τωρα. Εκλογές στις Διαχειριστικές Επιτροπές Μουσουλμανικών Περιουσιών και διαχείριση της μουσουλμανικής περιουσίας απ’ τους ίδιους τους μουσουλμάνους. Κατάργηση του νόμου των «240 ιεροδιδασκάλων». Έξω το κράτος απ’ τα τζαμια και τα σχολεια της μειονοτητας.
Κίνηση «Απελάστε το Ρατσισμό»
Για όσους δεν γνωρίζουν η ανακοίνωση αναφέρεται σε αυτό το γεγονός: http://www.judex.gr/?p=8556
Η παράδοση του Πολυτεχνείου, με την εξέγερση, την πτώση της χούντας και τους μεγάλους αγώνες της δεκαετίας του ’70 είναι αυτή που στη συνείδηση της συντριπτικής πλειοψηφίας του λαού μας χάρισε τη δημοκρατία, το τσάκισμα του εμφυλιακού κράτους , το καλύτερο από ποτέ βιοτικό επίπεδο στον τόπο. Κι όμως, ειδικά τα τελευταία χρόνια παρακολουθούμε μια «χορωδία» από ΠΑΣΟΚους, Νδκράτες και Φασίστες/Χρυσαυγίτες , που με πανομοιότυπα επιχειρήματα, με μπόλικη χυδαιότητα και γκεμπελίστικα ψέματα προσπαθούν να σβήσουν τη μνήμη και την ιστορία. Τι είναι αυτό που τους ενώνει και τους κάνει να φοβούνται; Ας τους θυμήσουμε εμείς:
Η εκτέλεση των δύο μελών της περιφρούρησης των γραφείων της Χρυσής Αυγής στο Ν. Ηράκλειο ήρθε σε μια απολύτως κρίσιμη στιγμή, σαν ένα πολύτιμο δώρο τόσο για τη Χρυσή Αυγή, όσο και –κυρίως– για την κυβέρνηση Σαμαρά.Η Χρυσή Αυγή, μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα από στέλεχός της των Ταγμάτων Εφόδου της Νίκαιας, είχε βρεθεί σε εξαιρετικά δύσκολη θέση. Αντιμετώπιζε την πλατιά λαϊκή κατηγορία ως «οργάνωση δολοφόνων» που, σε συνδυασμό με τις αποκαλύψεις για τα νταβατζιλίκια και άλλες ατιμωτικές δραστηριότητες, την οδηγούσαν στον κίνδυνο της επιστροφής στο περιθώριο.
Χίλιοι (1000) άνθρωποι κάθε χρόνο καταγράφονται να πεθαίνουν στα ευρωπαϊκά σύνορα. Ο πραγματικός αριθμός των θυμάτων των ευρωπαϊκών αντιμεταναστευτικών πολιτικών είναι πολύ μεγαλύτερος. Είναι γνωστοί οι ομαδικοί τάφοι μεταναστών που ανοίγουν εκσκαφείς στον Έβρο για όσους ξεβράζει το ποτάμι ή ανατινάζουν τα ναρκοπέδια. Όπως είναι καταγεγραμμένα από τη Διεθνή Αμνηστία τα περιστατικά που έλληνες λιμενικοί ή αστυνομικοί ληστεύουν και δέρνουν προσφυγόπουλα καθώς διασχίζουν τον Έβρο ή το Αιγαίο και τα παρατούν μεσοπέλαγα με χαλασμένη βάρκα για να τα “διασώσει” και φυλακίσει η τουρκική ακτοφυλακή.
Γιατί πρόσφυγες και μετανάστες γίνονται “μπαλάκι” μεταξύ απάνθρωπων κρατικών υπηρεσιών; Επειδή η Δύση κατάστρεψε τις χώρες τους στρατιωτικά ή οικονομικά και τους απαγορεύει να έρθουν σε αυτή για να ζήσουν άλλη ζωή εκτός από αυτή του σκλάβου εργάτη.
Είμαστε όλοι Μάλλιος, Μπάμπαλης, Ντερτιλής και Γ. Παπαδόπουλος επειδή αποδήμησαν εις κύριον; Τους αθωώνει ο θάνατος για τους νεκρούς του Πολυτεχνείου; Είναι διωκόμενοι οι χουντικοί, και οι Χρυσαυγίτες επειδή κάποιοι εκτελεστές αγνώστου πατρότητας αποφάσισαν να σκοτώσουν; Εγώ ξέρω πως διωκόμενος είσαι αν σε πολεμάει και σε περιθωριοποιεί το σύστημα, όχι αν σε βοηθάει με κάθε ευκαιρία να ξεπλυθείς από τις πολιτικές και ποινικές αμαρτίες σου. Διωκόμενοι είναι οι αγωνιστές στις σκουριές, οι μετανάστες της Αμυγδαλέζας, οι μαχαιρωμένοι και αυτοί με τα με ανοιγμένα κεφάλια, οι πνιγμένοι στο Αιγαίο και στη Λαμπεντούζα, οι εργάτες που διώκονται επειδή απεργούν και οι αντιφασίστες που βασανίζονται στη ΓΑΔΑ και διώκονται για τις απόψεις τους. Οι Χρυσαυγίτες είναι εγκληματίες νεοναζί. Και ο φασισμός είναι κατάμαυρος και όχι φαιοκόκκινος. Τελεία και Παύλα!
Κίνηση «Απελάστε το Ρατσισμό»
Χθες το βράδυ ο άνεμος άλλαξε. Φυσάει κόντρα .Από εκεί που έπνεε προς όφελος του αντιφασιστικού κινήματος και της αριστεράς , τώρα γυρνά εναντίον μας. Ο έμπειρος και αποφασισμένος καπετάνιος ωστόσο, όταν έχει εναντίον τον άνεμο σφίγγει τα δόντια , στίβει το μυαλό του και ψάχνει για τον καλύτερο τρόπο να τον υπερνικήσει!
Είναι γεγονός πως η χθεσινή δολοφονία των δύο χρυσαυγιτών μόνο δυσκολίες και πονοκεφάλους μπορεί να μας φέρει. Είναι προφανές πως δίνει την ευκαιρία στη Χρυσή Αυγή να βγει ξανά στο προσκήνιο μετά τη δολοφονία του Φύσσα έχοντας τώρα τους δυο «δικούς» της νεκρούς. Για την κυβέρνηση επίσης δίνεται μια ευκαιρία να ενισχύσει το ρόλο της ως σταθεροποιητική δύναμη , ως «διαιτητής» που «θα επιβάλει την τάξη κατά πάντων» όπως είπε ο Δένδιας, να ενισχύσει ιδεολογικά τη θεωρία των δύο άκρων και να στρέψει την αντζέντα μακριά από το μνημόνιο και τα νέα μέτρα λιτότητας που έρχονται. Εμείς ως αριστερά, πώς απαντάμε σε όλα αυτά;
Αποσπάσματα από το «Λένιν – Ρόζα Λούξεμπουργκ – Λέον Τρότσκι – Για την ατομική τρομοκρατία, τη βία και την επανάσταση». Πάντα επίκαιρα.
Να καλείς σε τέτοια τρομοκρατία, όπως είναι η οργάνωση αποπειρών δολοφονίας, ενάντια σε υπουργούς από μεμονωμένα άτομα, τη στιγμή που οι επαναστάτες δεν έχουν αρκετές δυνάμεις και μέσα για την καθοδήγηση της μάζας που ήδη ξεσηκώνεται, – σημαίνει ότι όχι μόνο διακόπτεις μ’ αυτόν τον τρόπο τη δουλειά μέσα στις μάζες, αλλά προκαλείς άμεσα την αποδιοργάνωση της δουλειάς. Αλήθεια, πόσο καταπληκτικά έξυπνο είναι αυτό: να θυσιάσουμε τη ζωή ενός επαναστάτη, για να εκδικηθούμε τον παλιάνθρωπο υπουργό Σιπιάγκιν για ν’ αντικατασταθεί από τον παλιάνθρωπο υπουργό Πλεβέ, είναι μια μεγάλη δουλειά. Ενώ να ετοιμάζουμε, λόγου χάρη, τη μάζα για μια ένοπλη διαδήλωση είναι μια μικρή δουλειά.
Β. Ι. ΛΕΝΙΝ
Προηγούμενο
