ΕΡΕΥΝΕΣ

Το κείμενο αποτελεί συλλογική προσπάθεια μερίδας των μεταπτυχιακών φοιτητών και φοιτητριών του ΠΜΣ της Ειδικής Αγωγής του Τμήματος Εκπαίδευσης και Αγωγής στην Προσχολική Ηλικία, του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών ως προς την αντανακλαστική κατανόηση και έκφραση της τρέχουσας επικαιρότητας.

 Τα κίνητρά μας απορρέουν από τους γενικότερους προβληματισμούς για τη συνθήκη της εκπαίδευσης και της υγείας, μέσα από το πρίσμα της ολικής απόρριψης των θετικιστικών παραδειγμάτων αναφορικά με την προσέγγιση αμιγώς κοινωνικών ζητημάτων.

Σε πολλές χώρες η πανδημία του κορονοϊού COVID–19 ανέδειξε με τον πιο χειροπιαστό τρόπο προβλήματα χρόνων. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η Ελλάδα, όπου οι συνέπειες των διαστρωματικού χαρακτήρα εσωτερικών ανισοτήτων, σε συνδυασμό με την εύθραυστη ισορροπία δυνάμεων της περιοχής και μια σειρά από αποτυχημένες και ατελέσφορες πολιτικές του παρελθόντος, γίνονται όλο και πιο αισθητές σήμερα. Στις προσφυγικές δομές εκτυλίσσεται σήμερα μια ανθρωπιστική κρίση, ως επακόλουθο χρόνιων ανεπαρκειών του δημόσιου συστήματος υγείας και  αναποτελεσματικών εθνικών και ευρωπαϊκών πολιτικών διαχείρισης της μετανάστευσης, ενώ η πανδημική κρίση του κορονοϊού αναμένεται μόνο να επιδεινώσει την κατάσταση.

Ήταν Απρίλιος του 1937 όταν τα γερμανικά βομβαρδιστικά εμφανίστηκαν στον Ισπανικό ουρανό, πάνω από την Γκουέρνικα. Μέσα σε λίγη ώρα πάνω από 1.500 άνθρωποι σκοτώθηκαν, η πόλη ισοπεδώθηκε και  ταυτόχρονα μετατράπηκε σε ένα σύμβολο της θηριωδίας του πολέμου. (Διαβάστε επίσης: Guernica: Ένα έγκλημα πολέμου και ένα αριστούργημα)

Η επίθεση πραγματοποιήθηκε κατά τη διάρκεια του Ισπανικού εμφυλίου, μεταξύ των δυνάμεων του δικτάτορα Φράνκο και των δημοκρατικών δυνάμεων. Ο ισπανικός βορράς των Βάσκων αποτελούσε πεδίο σθεναρής αντίστασης ενάντια στις φασιστικές δυνάμεις και η κατάληψη της πόλης Μπιλμπάο είχε χαρακτηριστεί στρατηγικής σημασίας.

Στα σχέδια του Φράνκο βρισκόταν και η μικρή κωμόπολη, με μόλις 5.000 κατοίκους, Γκουέρνικα. Οι δικτατορικές εθνικιστικές δυνάμεις υποστηρίζονταν και από τη ναζιστική Γερμανία του Χίτλερ κυρίως μέσω της Luftwaffe.

Για τη Luftwaffe η επίθεση στην Γκουέρνικα αποτελούσε και μία ευκαιρία για τελειοποίηση των αεροπορικών επιθέσεων, λίγο πριν την έναρξη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Ο επικεφαλής των γερμανικών δυνάμεων Hermann Goering κατά τη διάρκεια της δίκης του μετά το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου ανέφερε: «Ο ισπανικός εμφύλιος μας έδωσε την ευκαιρία να δοκιμάσουμε νέες τακτικές για τις αεροπορικές επιθέσεις μας, αλλά και να αποκτήσουμε τις απαραίτητες εμπειρίες».

Η επίθεση στην Γκουέρνικα ήταν μία δοκιμή για τις ναζιστικές δυνάμεις και ονομάστηκε «Επιχείρηση Έκπληξη». Ο βομβαρδισμός πραγματοποιήθηκε στις 26 Απριλίου, 1937, από τις 16:30 έως τις 19:00 και στην επιχείρηση συμμετείχαν 20 γερμανικά μαχητικά και 3 ιταλικά.

Ένας από τους πρώτους ανταποκριτές του εμφυλίου πολέμου που φτάνει στην κατεστραμμένη πόλη μετά τον βομβαρδισμό ήταν ο Noel Monk, της London Daily Express:

«Ήμασταν περίπου δεκαοκτώ μίλια ανατολικά της Γκουέρνικα όταν ο Άντον σταμάτησε το αυτοκίνητο στην άκρη του δρόμου και άρχισε να φωνάζει. Έδειξε μπροστά και η ανάσα μου κόπηκε αντικρίζοντας την εικόνα. Πάνω από την κορυφή των λόφων εμφανίστηκε ένα σμήνος αεροπλάνων. Περίπου δώδεκα βομβαρδιστικά πετούσαν ψηλά στον ουρανό και χαμηλότερα συνοδευόντουσαν από έξι μαχητικά Heinkel 52. Τα βομβαρδιστικά πετούσαν προς την Γκουέρνικα, ενώ τα μαχητικά πέταξαν χαμηλά πάνω από το αυτοκίνητό μας.

Ο Άντον και εγώ πηδήξαμε σε μία τρύπα, που είχε δημιουργηθεί από βομβαρδισμό, η οποία ήταν γεμάτη με νερό και λάσπη. Κοιτάξαμε βιαστικά τα μαχητικά και μετά κατεβάσαμε τα κεφάλια μας. Δεν σηκώσαμε το βλέμμα μας μέχρι να φύγουν τα Heinkel. Μας φάνηκαν ώρες, αλλά ήταν μόλις 20 λεπτά. Τα μαχητικά πυροβολούσαν στο δρόμο όσο πετούσαν από πάνω μας. Άρχισα να τρέμω από τον φόβο μου.

Όταν τα Heinkel αποχώρησαν μαζί με τον Άντον τρέξαμε στο αυτοκίνητο. Σε μικρή απόσταση ένα στρατιωτικό όχημα είχε τυλιχτεί στις φλόγες. Το μόνο που μπορούσαμε να κάνουμε ήταν να μεταφέρουμε τους δύο νεκρούς στην άκρη του δρόμου. Έτρεμα ολόκληρος ήταν η πρώτη φορά που είχα φοβηθεί τόσο. Ο ουρανός είχε γίνει κόκκινος από τις φωτιές στην Γκουέρνικα»

Ο Noel Monk και ο συνάδελφός του πλησίασαν με το αυτοκίνητό τους στη Γκουέρνικα σε τέτοιο σημείο, όπου άκουγαν τους ήχους από τον βομβαρδισμό. Συνέχισαν την πορεία τους για την Μπιλμπάο, όπου ο Monk ολοκλήρωσε το κείμενό του για την εφημερίδα και γευμάτισε.

Η μαρτυρία του συνεχίζεται από το σημείο που το γεύμα τους διακόπτεται από την είδηση για τον βομβαρδισμό της Γκουέρνικα.

«Ένα υπάλληλος της κυβέρνησης με δάκρυα στα μάτια μπήκε μέσα στην τραπεζαρία και φώναξε: Η Γκουέρνικα καταστράφηκε. Οι Γερμανοί βομβάρδιζαν και βομβάρδιζαν και βομβάρδιζαν.

Η ώρα ήταν περίπου 21.30 και ο στρατηγός Roberts χτύπησε το χέρι του στο τραπέζι, ‘καταραμένα γουρούνια’. Πέντε λεπτά αργότερα κατευθυνόμασταν προς την Γκουέρνικα. Ήμασταν περίπου σε απόσταση δέκα μιλίων από την κωμόπολη όταν είδα τον κόκκινο ουρανό από τις φλόγες. Πλησιάζοντας στη Γκουέρνικα έβλεπα παιδιά, γυναίκες και άνδρες στην άκρη του δρόμου να κάθονται σαστισμένοι. Εκεί ήταν και ένας ιερέας. Σταμάτησα το αυτοκίνητο και πήγα προς το μέρος του.

Τι συνέβη; τον ρώτησα Το πρόσωπο του ήταν μαυρισμένο, τα ρούχα του σκισμένα και δεν μπορούσε να μιλήσει, απλά μου έδειχνε τις φωτιές, περίπου 4 μίλια μακριά. Μετά ψιθύρισε: ‘Aviones. . . bombas. . . mucho, mucho’.

Ήμουν ο πρώτος ανταποκριτής που έφτασε στην Γκουέρνικα και βοήθησα ορισμένους στρατιώτες να μαζέψουν απανθρακωμένα πτώματα. Μερικοί στρατιώτες έκλαιγαν με λυγμούς σαν μικρά παιδιά. Υπήρχαν παντού φωτιές και καπνοί και η μυρωδιά από την καμένη σάρκα ήταν ανυπόφορη. Σπίτια κατέρρεαν.

Στην κεντρική πλατεία, που περιβαλλόταν από έναν τοίχο φωτιάς, βρισκόντουσαν περίπου 100 άνθρωποι. Ένας θρήνος είχε απλωθεί σε όλη την περιοχή. Ένας άνδρας που μιλούσε αγγλικά μου είπε: ‘Στις τέσσερις, πριν ακόμα κλείσει η αγορά, ήρθαν πολλά αεροπλάνα. Πέταξαν βόμβες. Κάποια πετούσαν χαμηλά και πυροβολούσαν στον δρόμο. Ο πατέρας Aroriategui προσευχόταν μαζί με άλλους ανθρώπους στην πλατεία ενώ οι βόμβες έπεφταν’.

Τα μόνα που δεν είχαν καταρρεύσει ήταν η εκκλησία, ένα ιερό δένδρο, σύμβολο των Βάσκων, και ένα μικρό εργοστάσιο πυρομαχικών λίγο έξω από την πόλη. Στην πόλη δεν υπήρχαν αντιαεροπορικά. Ήταν μία επιδρομή φωτιάς.

Ένα θέαμα που με έχει στοιχειώσει ήταν τα απανθρακωμένα πτώματα πολλών γυναικών και παιδιών που τα είχαν μαζέψει στην αποθήκη ενός σπιτιού».

*Φωτόγραφία, ο πίνακας του Pablo Picasso  «Guernica»

Πηγή:https://m.tvxs.gr

Του Βαγγέλη Παπαμιχαήλ

Σαν σήμερα στις 20 Απριλίου 2015 ξεκινά η δική της Χρυσής Αυγής, με περίπου 70 κατηγορούμενους και δεκάδες κατηγορίες, όπως η σύσταση εγκληματικής οργάνωσης, η δολοφονία του Παύλου Φυσσα και οι επιθέσεις στα μέλη του ΠΑΜΕ και στους Αιγύπτιους αλιεργάτες στο Πέραμα. Ανάμεσα στους κατηγορούμενους βρίσκονται η ηγεσία και σχεδόν όλη η κοινοβουλευτική ομάδα του ναζιστικού μορφώματος.

Η δίκη της Χρυσής Αυγής είναι ιστορικά η πρώτη δίκη τόσο μεγάλου αριθμού νεο-ναζιστών σε πανευρωπαϊκό επίπεδο και γι’αυτό ακριβώς έχει θεωρηθεί τόσο σημαντική.

Όποιος παρακολουθεί συστηματικά την δίκη εδώ και 5 χρόνια,η διαβάζει τα πρακτικά της δίκης μέσα από σελίδες όπως η σελίδα Golden Dawn Watch, έχει καταλάβει αυτό που φώναζαν όλοι πως η Χ.Α δεν είναι κόμμα αλλά εγκληματική οργάνωση με στρατιωτική δομή, εκπαίδευση και πειθαρχία.

Φυσικά για την ιστορία και επειδή η δίκη αφορά ξεκάθαρα ποινικές πράξεις, να αναφέρουμε πως δεν μπορούσε ο οποιοσδήποτε να μπει σε αυτό το “επίλεκτο” σώμα της Χ.Α, δηλαδή στα τάγματα εφόδου. Στη βάση υπήρχαν τα απλά μέλη – υποστηρικτικές που παρουσίαζαν την εικόνα “πολιτικού κόμματος”, αλλά μέσα από εκεί όταν κάποιος ξεχώριζε για την βιαιότητα του, η τις ακραίες ιδέες του όπως έχει δείξει η ιστορία, τότε κάποιοι άλλοι, που βρίσκονταν λίγο πάνω από αυτόν ιεραρχικά και αφού είχαν εξασφαλίσει πως θα ήταν άνθρωπος εμπιστοσύνης η απόλυτα ελεγχόμενος, τον έκαναν δόκιμο μέλος. Και τότε ξεκινούσε η εκπαίδευση…

Η εκπαίδευση περιελάμβανε ό,τι ακριβώς και μια στρατιωτική: Mάχες σώμα με σώμα, εκπαίδευση με όπλα και με το αγαπημένο “αξεσουάρ” κάθε χρυσαυγίτη το μαχαίρι.

Μόλις τελείωναν την εκπαίδευση εντάσσονταν και επίσημα στα τάγματα εφόδου και από εκεί περνούσαν στην ενεργό δράση: Περιφρουρήσεις, επιθέσεις -ενίοτε μαζί με βουλευτές- και προσωπικές επιθέσεις μετά από στοχοποιήσεις. Με εξαίρεση πάντα κάποιους “σκληρούς” που προχώρησαν σε δολοφονίες όπως του Παύλου Φύσσα
από τον Γ.Ρουπακιά ο οποίος ήταν και ιεραρχικά ανώτερος σε αντίθεση με τους δολοφόνους του Σαχζάτ Λουκμάν.

Κάπως έτσι λοιπόν λειτουργεί η Χ.Α μέχρι και σήμερα, καθώς ποτέ δεν σταμάτησαν, ακόμα και μέσα σε αυτά τα 5 χρόνια που βρίσκεται σε εξέλιξη η δίκη οι αιματηρές επιθέσεις -συνήθως στοχευμένες – από μέλη και υποστηρικτές του νεοναζιστικού μορφώματος που σε αρκετές περιπτώσεις ήταν θαύμα που δεν θρηνήσαμε ξανά θύματα από τα χέρια τους.

Αυτή η δίκη λοιπόν μετά από 5 χρόνια που την έχουν παρακολουθήσει εκατοντάδες άνθρωποι, από απλούς παρατηρητές μέχρι και εκπρόσωποι της Ε.Ε, που έχουν καταθέσει δεκάδες μάρτυρες κατηγορίας και που έχουν καταρριφθεί όλα τα πυροτεχνήματα της υπεράσπισης ένα προς ένα θα έφτανε επιτέλους στο τέλος. Δυστυχώς αυτό το τέλος εξαιτίας της πανδημίας θα αργήσει και άλλο, αλλά αυτό δεν μας πειράζει και τόσο, γιατί όπως και να έχει σε λίγο όλο αυτό θα τελειώσει.

Όλες αυτές οι δύσκολες μέρες που πέρασαν αυτά τα χρόνια, με συνεχόμενες επιθέσεις και τραμπουκισμούς – εντός εκτός δικαστηρίου- θα τελειώσουν, αλλά το ερώτημα είναι πώς θα τελειώσουν;

Θα τελειώσουν με μια καταδίκη της Χ.Α, που συνεπάγεται τη δικαίωση τόσων ανθρώπων ή θα εισακουστεί η εισαγγελική πρόταση που απαλλάσσει πολλούς από τους κατηγορούμενους -μαζί και την ηγεσία της οργάνωσης- η οποία είναι το λιγότερο προσβλητική για τη μνήμη των θυμάτων της Χ.Α, αλλά και για όσους κατάφεραν να επιζήσουν από τα τάγματα εφόδου;

Αυτό είναι λοιπόν το μεγάλο ερώτημα αυτών των ημερών, μετά από 5 ολόκληρα χρόνια -νικηφόρων αγώνων της πολιτικής αγωγής.

Πηγή:https://3pointmagazine.gr

Οι εικόνες από τους καταυλισμούς Ρομά και η εμπειρία που αποκόμισα στο σύντομο χρονικό διάστημα που διετέλεσα Ειδική Γραμματέας Κοινωνικής Ένταξης των Ρομά (Νοέμβριο του 2016 έως τον Ιούλιο του 2019) με ωθούν, ειδικότερα κάτω από τις συγκεκριμένες συνθήκες, να θέσω στη δημόσια σφαίρα τους προβληματισμούς και τις απόψεις μου για ένα θέμα βαθιά ανθρωπιστικό αλλά με διαστάσεις υγειονομικού περιεχομένου.

Τον Νοέμβριο του 2018 αντιμέτωπη με τα ακραία προβλήματα σε κάποιους καταυλισμούς και την απροθυμία των δήμων να ανταποκριθούν σε δράσεις βελτίωσης των συνθηκών διαβίωσης, δημοσίευσα σχετικό άρθρο (βλ. «Ευπαθείς Ομάδες, δημόσιο συμφέρον, ευθύνες δημόσιων αρχών και πολιτών», 1.11.2018) για τους κινδύνους της δημόσιας υγείας που ελλοχεύουν στους καταυλισμούς Ρομά καθώς είχαν εντοπιστεί κρούσματα ελονοσίας. Παράλληλα, αυτοψίες στους καταυλισμούς σε ακραίες συνθήκες εξαθλίωσης, με παραπήγματα αντί για σπίτια, με πλήρης έλλειψη βασικών αγαθών όπως υδροδότηση, ηλεκτροδότηση, αποχετευτικό σύστημα με ύπαρξη τρωκτικών και συσσώρευση σκουπιδιών, επιβεβαίωναν ότι η κατάσταση είναι εκτός ελέγχου και ελλοχεύουν σοβαροί κίνδυνοι τόσο για την υγεία των ανθρώπων που διαμένουν στους καταυλισμούς όσο και για την δημόσια υγεία γενικότερα. Παρά το γεγονός ότι η Ειδική Γραμματεία ανέπτυξε ένα ευρύ πλαίσιο παρεμβάσεων, προέβη στις κατάλληλες νομοθετικές ρυθμίσεις και εξασφάλισε τους αναγκαίους πόρους από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων και από τα Ευρωπαϊκά κονδύλια οι Δήμοι, πλην ελαχίστων περιπτώσεων, δεν έδραξαν την ευκαιρία να μπουν στην διαδικασία επίλυσης ενός μακροχρόνιου κοινωνικού και υγειονομικού προβλήματος.

Οι πρόσφυγες, παιδιά ενός κατώτερου θεού

Του Μάριου Αυγουστάτου
«Μείνετε σπίτι» µας λένε, αλλά αν είσαι πρόσφυγας, γέννησε εκεί. «Βγαίνετε µόνο για σουπερµάρκετ», αλλά αν είστε πρόσφυγες, απαγορεύεται να πάτε ακόµα και στο ΑΤΜ. «Μην συναθροίζεστε», αλλά αν είστε οικογένειες που ζείτε σε σκηνές, βάζουµε την αστυνοµία να σας µαντρώσει εκεί.
Το λέγαµε σαν ενδεχόµενο, πλέον είναι γεγονός. Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραµµές, βρέθηκε θετική στον κορονοϊό γυναίκα που διαµένει στο κέντρο φιλοξενίας της Ριτσώνας, γέννησε πριν λίγες µέρες σε νοσοκοµείο της Αθήνας και ακολούθως από την ιχνηλάτηση 63 επαφών της βρέθηκαν θετικοί άλλοι 20! Η κυβέρνηση µας βοµβαρδίζει µε τους εκπροσώπους της καθηµερινά περί «ατοµικής ευθύνης» (αφήγηµα που καταρρέει µέρα µε τη µέρα, µέτρο µε το µέτρο) και προχωρεί σε ολοένα πιο σκληρά ρατσιστικά µέτρα εναντίον των προσφύγων και αιτούντων άσυλο που εξακολουθούν να διαµένουν σε άθλιες συνθήκες στοιβαγµένοι στα camps.

Κέντρα κράτησης προσφύγων, στρατόπεδα, φυλακές: νοσούντες και υγιείς µαζί σε υποχρεωτική καραντίνα!

Του Θανάση Κούρκουλα
Η επίκληση της «ατοµικής ευθύνης» είναι κάθε απόγευµα στις 6 η µόνιµη επωδός των κυβερνητικών παραγόντων. Αν την συναισθανθούµε λένε, θα γλιτώσουµε. Αν είµαστε απερίσκεπτοι, θα καταστραφούµε. Μένουν στο σπίτι οι σώφρωνες και εξέρχονται ασκόπως οι ασυνείδητοι. Ασυνείδητοι είναι οι συνταξιούχοι που τόλµησαν να πάνε στα ΑΤΜ να πάρουν τις συντάξεις τους του Απρίλη. Ασυνείδητοι είναι όσοι αρνούνται να λιώσουν στον καναπέ και επιµένουν στην ατοµική άθληση. Όλοι όσοι επιχειρούν µια µικρή βόλτα απόδρασης από τους τέσσερις τοίχους. Ή µάλλον σχεδόν όλοι, εκτός από τους πιστούς χριστιανούς που µέχρι πρότινος συνωστίζονταν στις εκκλησίες και έξω από αυτές για τη θεία λειτουργία. Γι’ αυτούς και για τους παπάδες λειτουργούσε µια κάποια «θεία προστασία» από τις συκοφαντίες των ΜΜΕ και των κυβερνητικών επιτελείων.

Νικόλαος Γρυσπολάκης

Πριν λίγες ημέρες ρώτησα τους φίλους εδώ εάν πιστεύουν πως γίνεται πόλεμος στο Πακιστάν, κι αν όντως το πιστεύουν, ποιες είναι οι αντιμαχόμενες πλευρές. Τέλος, ρωτούσα εάν οι ΗΠΑ βομβαρδίζουν το Πακιστάν. Εφόσον ούτε τα ΜΜΕ, ούτε η αστική τάξη του Πακιστάν, αλλά ούτε καν τα περισσότερα εναλλακτικά ΜΜΕ νοιάζονται για το τι συμβαίνει «στην άλλη άκρη του κόσμου» ήταν φυσιολογικό ο περισσότερος κόσμος να μην γνωρίζει καθόλου το τι συμβαινει εκεί.

Το ερώτημα αυτό το έθεσα επειδή υπάρχουν πάμπολλοι καλοθελητές που αναπαράγουν τις ρατσιστικές κορώνες τύπου «καλά, οι Σύροι έχουν πόλεμο κι έρχονται σαν πρόσφυγες· οι κωλοπακιστανοί τι έρχονται και μας φορτώνονται;». Λες κι εμείς τα ελληνόπουλα που πήγαμε μετανάστες και ζήσαμε στην Β.Αμερική ή στην Ευρώπη για μια λίγο καλύτερη παιδεία, για μια λίγο καλύτερη δουλειά, έχουμε εκ γενετής το δικαίωμα αυτό εφόσον το δέρμα μας είναι πιο κοντά στο λευκό.

Θα σας κουράσω λίγο αλλά αν θέλετε να καταλάβετε για ποιον λόγο χιλιάδες Πακιστανοί αφήνουν την πατρίδα τους για να διασχίσουν 3000 χλμ ώστε να φτάσουν μέχρι εδώ, αξίζει τον κόπο.

Να θυμήσουμε πρώτον ότι το Πακιστάν θεωρείται «ασφαλής χώρα» από την ΕΕ και πως οι Πακιστανοί που φτάνουν στην Ευρώπη δεν θεωρούνται πρόσφυγες. Όμως θά’πρεπε; Υπάρχει πόλεμος στο Πακιστάν;

Ούτε μια, ούτε δυο, αλλά τρις μεγάλες συρράξεις λαμβάνουν χώρα στο Πακιστάν τα τελευταία χρόνια. Πρώτον, μαίνεται ένας τεράστιος πόλεμος στο Β.Δ. Πακιστάν (επαρχία του Γουαζιριστάν) για τον οποίο όλα τα ΜΜΕ -και οι αστοί του Πακιστάν- δεν συζητάνε ποτέ. Πολλοί Ταλιμπάν κατέφυγαν εκεί ύστερα από την εισβολή των ΗΠΑ στο Αφγανιστάν, και βρίσκονται σε εμπόλεμη κατάσταση με την κεντρική κυβέρνηση. Ο νυν πρωθυπουργός Σαρίφ, ο οποίος παρεμπιπτόντως ήταν αυτός που διέταξε το 1998 τις πρώτες πυρηνικές δοκιμές, αυτός που ξεκίνησε τον πόλεμο του Καργκίλ το 1999 με την Ινδία, ο ίδιος που επανέφερε την θανατική ποινή το 2014, είναι αυτός που ξεκίνησε τον γενικευμένο πόλεμο στο Γουαζιριστάν.

Στον πόλεμο αυτόν έχουν εμπλακεί πλέον το Ισλαμικό Κράτος (Νταές), οι ΗΠΑ, και δεκάδες παραστρατιωτικές οργανώσεις Ουζμπέκων, Τσετσένων και Τατζίκων. Μέχρι στιγμής έχουν σκοτωθεί 32.800 μαχητές των Ταλιμπάν, του Νταές και άλλων παραστρατιωτικών οργανώσεων, 7 χιλιάδες στρατιώτες του Πακιστάν, και μερικές δεκάδες στρατιώτες των ΗΠΑ.

Επιπλέον έχουν δολοφονηθεί από όλες τις πλευρές, 52.000 άμαχοι κι έχουν τραυματιστεί εκατοντάδες χιλιάδες άλλοι. Τέλος, έχουν εκτοπιστεί πάνω από 3.5 εκατομμύρια κάτοικοι της περιοχής λόγω των μαχών.

Ταυτοχρόνως, από το 2004 μαίνεται ένας άλλος κρυφός πόλεμος που ξεκίνησε από την εποχή Μπους κι έχει ενταθεί κατά την προεδρία του Ομπάμα. Χιλιάδες αεροπορικές επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη (drones) έχουν λάβει χώρα σε ολόκληρη την επικράτεια του Πακιστάν, εναντίον «ύποπτων» τρομοκρατίας. Όπως προσφάτως παραδέχτηκε το ίδιο το Πεντάγωνο από τα χιλιάδες χτυπήματα μόνον μερικές δεκάδες έχουν επιβεβαιωμένα σκοτώσει «τρομοκράτες». Βεβαίως από μόνο του αυτό το πρόγραμμα είναι παράνομο εφόσον δεν τηρεί κανέναν από τους διεθνείς κανόνες εμπλοκής και διεθνείς συνθήκες όσον αφορά τα νομικά δικαιώματα κατηγορουμένων ακόμη και για τρομοκρατία.

Μέχρι στιγμής το  Bureau of Investigative Journalism έχει καταγράψει τουλάχιστον 965 δολοφονίες αμάχων και το New America Foundation (ένας συντηρητικό ίδρυμα ερευνών των ΗΠΑ) τουλάχιστον 3000 δολοφονίες μαχητών. Αξίζει να σημειωθεί πως το Ανώτατο Δικαστήριο της επαρχίας του Πεσαγουάρ του Πακιστάν έχει χαρακτηρίσει τις επιθέσεις αυτές ως έγκλημα πολέμου, απάνθρωπες και παράνομες με βάση τις διεθνείς συνθήκες. Μια από τις πιο αναλυτικές νομικές αλλά και ιστορικές μελέτες που έχουν γίνει επί του θέματος είναι η μελέτη αυτή http://www.webcitation.org/6C1NZMGYJ από το Νομικό Τμήμα του Πανεπιστημίου του Στάνφορντ όπου παρουσιάζει διεξοδικά τις αποδείξεις για τα εγκλήματα πολέμου που έχουν διαπράξει οι ΗΠΑ με τις επιθέσεις αυτές. Εκεί εκτός των άλλων, αναφέρει μέχρι το 2012 και πάνω από 1300 σοβαρούς τραυματισμούς αμάχων από τις εγκληματικές αυτές επιθέσεις.

Τέλος, ο λιγότερο γνωστός πόλεμος ίσως και του κόσμου, μαίνεται στα νοτιοδυτικά του Πακιστάν στην επαρχία του Μπαλοχιστάν. Το Μπαλοχιστάν το οποίο κατοικείται από μια μειονότητα με την δική της γλώσσα και πολιτισμό, από την στιγμή της ανεξαρτησίας του Πακιστάν το 1947 δεν αποδέχτηκε τον διαχωρισμό που επέβαλε η Βρετανική Αυτοκρατορία και ζήτησε την ανεξαρτησία του. Η κεντρική εθνική κυβέρνηση του Πακιστάν εδώ και 70 χρόνια καταπατά καθημερινώς τα δικαιώματα των κατοίκων του Μπαλοχιστάν φυλακίζοντας, βασανίζοντας και δολοφονώντας χιλιάδες από αυτούς. Το ένοπλο απελευθερωτικό κίνημα του Μπαλοχιστάν έχει επίσης προβεί τα τελευταία χρόνια σε πολλές βίαιες πράξεις αντιποίνων. Από τον συνεχιζόμενο αυτό πόλεμο έχουν σκοτωθεί τουλάχιστον 12000 άνθρωποι ενώ έχουν τραυματιστεί, εκτοπιστεί και βασανιστεί εκατομμύρια άλλοι. Τα τελευταία 3 χρόνια ο πόλεμος αυτός έχει αναζωπυρωθεί. Τουλάχιστον 600 άτομα έχουν δολοφονηθεί κι από τις δυο πλευρές, ενώ οι απαγωγές και οι εξαφανίσεις ανέρχονται στις δεκάδες χιλιάδες.

Για τους περισσότερους, όλες αυτές οι πληροφορίες θα είχαν ίσως απλώς φιλολογικό ενδιαφέρον (τι νοιάζει τους Ευρωπαίους εάν σκοτώνονται, εκτοπίζονται και βασανίζονται εκατομμύρια άνθρωποι στην άλλη άκρη του κόσμου εξάλλου· ακόμη κι αν η χρηματοδότηση και τα όπλα για τις πράξεις αυτές προέρχονται από την ίδια την Ευρώπη και την Β.Αμερική) εάν χιλιάδες πρόσφυγες από αυτές τις συρράξεις δεν έφταναν πλέον στις Ευρωπαϊκές ακτές. Στην εποχή της παγκοσμιοποίησης, τα 3000 χλμ που χωρίζουν την Ευρώπη από το Πακιστάν (τα οποία παρεμπιπτόντως είναι η ίδια απόσταση μεταξύ Ελλάδος και Ιρλανδίας περίπου) διασχίζονται πολύ πιο εύκολα. Πλέον, τις επιπτώσεις των πολέμων που οι αποικιοκρατικές δυνάμεις τροφοδοτούν δεν μπορούμε να τις αποφύγουμε. Την επόμενη φορά λοιπόν που αναρωτηθεί κάποιος «τι δουλειά έχουν αυτοί οι κωλοπακιστανοί στην χώρα μας», ίσως θά’χετε τι να τους απαντήσετε.

Οι πληροφορίες προέρχονται από το costofwar.org που προσπαθεί να καταγράφει όλες τις απώλειες αμάχων στον κόσμο, από το Ινδικό Ίδρυμα Διαχείρισης Πολέμων, από την ίδια την κεντρική κυβέρνηση του Πακιστάν κι από οργανισμούς ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Πηγή:https://m.tvxs.gr

Γρηγόρης Γεροτζιάφας
Καθηγητής Αιματολογίας, Διευθυντής Ερευνητική Ομάδας Cancer-Hemostasis-Angiogenesis, Faculté de Médecine, Sorbonne Université, Paris France.

Το σύνολο των Ευρωπαϊκών χωρών, με εξαίρεση την Ιταλία, βρίσκονται προς το παρόν στην λεγόμενη δεύτερη φάση της επιδημίας της λοίμωξης από τον κοροναϊό COVID19. Δηλαδή ο αριθμός των κρουσμάτων αυξάνεται σταθερά μέρα με τη μέρα, αλλά είναι δυνατή η ιχνηλάτηση της πορείας μετάδοσης του ιού, άρα και ο προσδιορισμός των δυνητικών φορέων του στα λεγόμενα clusters.

Δεδομένων των χαρακτηριστικών του κοροναϊού (ισχυρή μολυσματική δύναμη και αντοχή στης υπάρχουσες συνθήκες θερμοκρασίας εκτός ανθρώπινου οργανισμού), αλλά και εξαιτίας της απουσίας φυσικής ανοσίας στον πληθυσμό (το ανθρώπινο είδος έρχεται τώρα για πρώτη φορά σε επαφή με τον συγκεκριμένο ιό), καθώς και της απουσίας προς το παρόν εμβολίου, το πέρασμα της επιδημία στην λεγόμενη τρίτη φάση, δηλαδή στη φάση της εκθετικής εξάπλωσης της λοίμωξης είναι νομοτελειακό. Στη φάση αυτή ο αριθμός των κρουσμάτων θα είναι πολύ μεγάλος και η εξάπλωση ραγδαία, χωρίς να αφήνει την δυνατότητα ιχνηλάτησης της λοίμωξης και δημιουργίας clusters. Άρα και ο απόλυτος αριθμός των ανθρώπων που θα χρειαστούν νοσηλεία θα αυξάνεται εκθετικά μέχρι να διαμορφωθούν οι συνθήκες που θα οδηγήσουν στον περιορισμό της επιδημίας (πχ. εμβόλιο και ανάπτυξη φυσικής ανοσίας στο πληθυσμό).

Για τον λόγο αυτό, μείωση του ρυθμού εξάπλωσης της λοίμωξης από τον κοροναϊό COVID19 σε κάθε χώρα, τόσο σε εθνική κλίμακα όσο και σε επίπεδο γεωγραφικών διαμερισμάτων ή διοικητικών περιφερειών, είναι κομβικής σημασίας στόχος προκειμένου να σωθούν ανθρώπινες ζωές. Ελαττώνοντας τον ρυθμό εξάπλωσης της επιδημίας δίνεται χρόνος για την προετοιμασία του συστήματος υγείας (από τον γενικό γιατρό έως τις τριτοβάθμιες μονάδες εντατικής νοσηλείας) για να περιθάλψει τους ασθενείς που παρουσιάζουν τη λοίμωξη και να τους παράσχει το επίπεδο της περίθαλψης που χρειάζονται ανάλογα με την βαρύτητα της κλινικής τους κατάστασης.

Σύμφωνα με τις μελέτες που έχουν δημοσιευθεί μέχρι σήμερα – κυρίως από την Κίνα — ορισμένες ομάδες του πληθυσμού με «επιβαρυμένη υγεία» θα βρεθούν σε μεγαλύτερο κίνδυνο εκδήλωσης σοβαρών επιπλοκών και θα χρειαστούν τριτοβάθμια περίθαλψη. Επίσης η έγκαιρη διάγνωση και η παροχή επαρκούς πρωτοβάθμιας περίθαλψης με νοσηλεία στο σπίτι θα συνδράμει στην πρόληψη της εκδήλωσης σοβαρών επιπλοκών. Η ανάλυση των χαρακτηριστικών των λεγόμενων ομάδων υψηλού κινδύνου μας δείχνει ότι πρόκειται για σημαντικό ποσοστό του πληθυσμού. Για παράδειγμα, η ηλικία μεγαλύτερη των 75 ετών είναι ανεξάρτητος παράγοντας κινδύνου σοβαρών επιπλοκών ή θανάτου. Άνθρωποι που πάσχουν από καρδιοαγγειακά προβλήματα (δηλαδή με στεφανιαία νόσο, περιφερειακή αρτηριοπάθεια, αθηρωματική νόσο, αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο, συνδυασμούς αρτηριακής υπέρτασης, σακχαρώδους διαβήτη, παχυσαρκία) είναι επίσης εκτεθειμένοι στον κίνδυνο σοβαρών επιπλοκών που πυροδοτούνται από την λοίμωξη με τον ιό COVID19. Ασθενείς με ογκολογικά νοσήματα που βρίσκονται σε αντικαρκινική θεραπεία είναι επίσης ομάδες υψηλού κινδύνου, ακόμη και αν η απάντηση στην αντικαρκινική θεραπεία είναι πλήρης.

Ο κίνδυνος σοβαρών επιπλοκών είναι υψηλός σε ασθενείς με διαταραχές του ανοσολογικού συστήματος καθώς και σε ασθενείς που βρίσκονται σε ανοσοκατασταλτικές θεραπείες (π.χ. άνθρωποι με αυτοάνοσα νοσήματα, φορείς του ιού HIV, πολυμεταγγιζόμενοι ασθενείς κλπ). Με λίγα λόγια η ανάγκη για την παροχή υψηλού επιπέδου πρωτοβάθμιας και τριτοβάθμιας περίθαλψης τόσο στον δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό τομέα υγείας θα προκύψει και θα αφορά σε μεγάλους αριθμούς ασθενών. Αυτοί λοιπόν είναι οι βασικοί λόγοι για τους οποίους όλες οι χώρες παγκοσμίως παίρνουν μέτρα ώστε να καθυστερήσει η έλευση της 3ης φάσης και παράλληλα να προετοιμαστεί το σύστημα υγείας σε όλες τις βαθμίδες του και όλες τις εκφάνσεις του.

Η Ελλάδα με βάση τα σημερινά στοιχεία βρίσκεται περίπου στη μέση της 2ης φάσης. Ωστόσο το Ελληνικό Κράτος σε αντίθεση με το σύνολο των κρατών σε Δύση και Ανατολή εφαρμόζει εντελώς αλλοπρόσαλλες πολιτικές που υπονομεύουν της επίτευξη του βασικού στόχου δηλαδή την καθυστέρηση εμφάνισης της 3ης φάσης της επιδημίας. Στην κατάσταση αυτή κεντρικό ρόλο διαδραματίζει η Εκκλησία και η ανοχή του κράτους απέναντι στην κοινωνικά ανάλγητη και ανεύθυνη στάσης της στο συγκεκριμένο θέμα.

Μαζί με την Ελληνική Εκκλησία στην ίδια κατεύθυνση δραστηριοποιείται μια ομάδα δεξιών και ακροδεξιών βουλευτών και πολιτευτών, σκοταδιστών καθηγητών της Ιατρικής (όπως η κ. Γιαμαρέλλου και άλλοι που δεν έχουν τύχει της ίδιας δημοσιότητας) και ορισμένοι από τους άρχοντες του πανεπιστημίου (δηλώσεις του ανεκδιήγητου Αντιπρύτανη του ΑΠΘ ) ή οπορτουνιστών υπευθύνων της Δημόσιας Υγείας (π. χ. δηλώσεις του κ Μόσιαλου). Αυτοί οι «ταγοί» του έθνους, με την προώθησή τους από τους ιδεολογικούς μηχανισμούς του κράτους, κατάφωρα παραβιάζουν τον όρκο του Ιπποκράτη, (κ. Γιαμαρέλλου), διασπείρουν αντιεπιστημονικές και σκοταδιστικές ιδέες που είναι επικίνδυνες για τη δημόσια υγεία και καλούν τον λαό δια του προσωπικού τους παραδείγματος να προβεί σε πράξεις που θα επιταχύνουν τη διάδοση της επιδημίας (δηλώσεις της βουλευτού της ΝΔ κ. Ράπτη).

Δεν πρόκειται όμως απλώς περί ανεύθυνων ατόμων ή ιδιόμορφων περιπτώσεων ή γραφικών τύπων και εμπόρων. Αντιθέτως οι άνθρωποι αυτοί χρησιμοποιώντας την πολιτική τους θέση και την αναγνωρισιμότητά τους υπηρετούν συντεταγμένα ένα πολιτικό σχέδιο. Την επιλογή των ιδεολογικών μηχανισμών του βαθέως αντιδραστικού ελληνικού κράτους να χρησιμοποιήσει την επιδημία για να ενισχυθεί ο ρόλος των πιο σκοταδιστικών δυνάμεων στην καθοδήγηση του Ελληνικού Λαού και την διοίκηση της χώρας.

Θα μας σώσει ο Θεός και η Πίστη μας η Αγία. Αυτός είναι ο κοινός ιδεολογικός παρονομαστής όλων των σκοταδιστών και των τσαρλατάνων. Για να έχουμε ένα μέτρο σύγκρισης και για να αντιληφθεί ο Λαός το μέγεθος της αγυρτείας των ακροδεξιών θρησκευτικών και πολιτικών ταγών του έθνους η επίσκεψη στην ιστοσελίδα της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος είναι αποκαλυπτική των προθέσεων της Εκκλησίας και εξηγεί τη συνολική στάση των προπομπών της στον δημόσιο βίο. Πέραν των κοινοτοπιών και της αναφοράς των γενικών μέτρων που υπαγορεύονται από το Υπουργείο Υγείας, η Ιερά Σύνοδος δεν αφιερώνει ούτε μια γραμμή στα μέτρα που πρέπει να πάρει η Ελληνική Εκκλησία στους δικούς της χώρους και στις δικές της κοινωνικές διαδικασίες και τελετές, προκειμένου να περιορίσει την ταχύτητα εξάπλωσης της επιδημίας. Αντιθέτως, η τελευταία παράγραφος της ανακοίνωσης με ημερομηνία 28 Φλεβάρη παρουσιάζει το δογματικό (ιδεολογικό υπόβαθρο) της απόφασης της Ιεράς Συνόδου και υπαγορεύει τις δημόσιες τοποθετήσεις των κοινωνικά επικίνδυνων φερεφώνων της (καθηγητές Πανεπιστημίου, δεξιοί βουλευτές, πολιτευτές, κομματάρχες κλπ): «Όλοι οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί καλούμαστε να παραδοθούμε στο θέλημα του Θεού, γνωρίζοντας πως η θεοπρεπής και αξιοπρεπής αντιμετώπιση της ασθένειας, συνιστά μετοχή του ανθρώπου στο μαρτύριο της συνειδήσεως και θυσία ευώδη ενώπιον του Θεού, ενώ και η ουσιαστική βοήθεια και συνεργασία στην μη εξάπλωση της ασθενείας, μάς οδηγεί στην πραγμάτωση της διακονικής αγάπης.»

Το βάθος του φασιστικού και σκοταδιστικού χαρακτήρα της Ελληνικής Εκκλησίας αναδεικνύεται σε όλο του το μεγαλείο όταν η στάση της συγκριθεί με τις θέσεις και πράξεις των αντίστοιχων Ισλαμικών θεσμών στις Ευρωπαϊκές χώρες, καθώς και στα λεγόμενα θεοκρατικά ή μη θεοκρατικά ισλαμικά κράτη της Μέσης Ανατολής (Σαουδική Αραβία, Ιράν) και της Ασίας. Στην ιστοσελίδα του Conseil Français de la Culte Musulmane, εκτός από τις σαφείς οδηγίες προς τους πιστούς σχετικά με το πότε και υπό ποιες συνθήκες θα πρέπει να πηγαίνουν στα Τζαμιά για την κοινή προσευχή, στην τελευταία παράγραφο αναφέρεται με σαφήνεια «Si, dans les semaines à venir, les autorités compétentes demandent l’annulation de la prière collective du vendredi, voire la fermeture provisoire des lieux de culte, parce que la situation sanitaire l’exige, vous devez appliquer ces consignes et expliquer aux fidèles que la préservation de la santé des fidèles prime sur la célébration collective de la prière.» Δηλαδή το κλείσιμο των Τζαμιών και η αναστολή των κοινών προσευχών μικρών και μεγάλων είναι στην ημερήσια διάταξη. Και για να μην πει κάποιος καλοπροαίρετα δύσπιστος οτι η θέση του Conseil Français de la Culte Musulmane υπαγορεύεται από την κυριαρχία του ανεξίθρησκου Γαλλικού κράτους, η ίδια γραμμή εκφράζεται από τις ιστοσελίδες του σαουδαραβικού γραφείου τύπου και του υπουργείου υγείας, την ιστοσελίδα του Aljazeera, την ιστοσελίδα του Al-Azhar (Ινστιτούτο θεματοφύλακας της σουνίτικης παράδοσης στην Αίγυπτο), καθώς επίσης και διατυπώνεται με σαφήνεια και στις οδηγίες των ιρανικών θρησκευτικών αρχών.

Το προσωρινό κλείσιμο της Μέκκας και η αναστολή του προσκυνήματος, το κλείσιμο των Τζαμιών και η αναστολή της μεγάλης κοινής προσευχής της Παρασκευής στον Σουνίτικο και Σιιτικό μουσουλμανικό κόσμο είναι κοινή επίσημη κρατική πολιτική, ακόμα και στις χώρες που ονομάζουμε θεοκρατικά καθεστώτα. Προφανώς και υπάρχει αντιπαράθεση σε αυτές τις επίσημες θέσεις. Δεν παύει όμως η επίσημη κρατική θρησκεία να βάζει σε προτεραιότητα τη δημόσια υγεία. Αντίθετα, η νέα ακροδεξιά στην Ελλάδα έχει τον επίσημο ενορχηστρωτή της: Την Ελληνική Εκκλησία, η οποία προκειμένου να έχει την πρωτοκαθεδρία στην διαχείριση του κράτους και των θεσμών του, δεν διστάζει να θυσιάσει ανθρώπινες ζωές!

Πηγή:https://info-war.gr/

N. Γεωργιάδου

Aπό αποθήκη ψυχών, που δεν θέλαμε να γίνουμε, περάσαμε σε πιο ανεβασμένο στάδιο. Γίναμε αποθήκη σκατόψυχων.

Ή μάλλον και τα δυο.

Δυο κόσμοι που συγκρούονται.

Από τη μια η ανθρώπινη υπόσταση που παλεύει να μην αποκτηνωθεί κι από την άλλη, ύαινες με δυο πόδια που μεταμφιέζονται σε ανθρώπους.

Άνθρωποι και ποντίκια, του Σταϊμπεκ.

Οι χτεσινές σκηνές απ το πογκρόμ στο λιμάνι της Θέρμης είναι μια ανεξίτηλη ντροπή.

200 φασίστες διασύρουν το νησί των γιαγιάδων που αγκάλιασαν τα προσφυγόπουλα, του πάπα Στρατή που κατέβαινε ως τη στιγμή του θανάτου του, με φιάλη οξυγόνου για να μοιράσει ψωμί, τους χιλιάδες Μυτιληνιούς, που μαζί με αμέτρητους απ το Ανατολικό Αιγαίο έγιναν πρόσφυγες στη Γάζα και τη Δαμασκό, στο 2ο Παγκόσμιο, τους Μυτιληνιούς που δεν άφησαν τη μπότα της Βέρμαχτ στο νησί τους και πήραν με τις πέτρες προχτές τον Αττίλα του Χρυσοβορίδη.

Σε μια εποχή που η πληροφορία κινείται σαν το φως, εθελοντικά στραβοί και αλλήθωροι, δεν βλέπουμε πως η Τουρκία βομβαρδίζει στο Ιντλίπ, σκοτώνει και ξεριζώνει κόσμο και την ίδια στιγμή, χτες, επιδοτείται με 32 εκατ. ευρώ από τη Γερμανία για να κάνει πιο “αποτελεσματική την αποτροπή των προσφύγων.”

Εθελοντικά στραβοί και με μια ηλίθια ηγεσία, που σ’ εποχή έντασης των ελληνοτουρκικών, αποφάσισε σήμερα άσκηση με πραγματικά πυρά βαρέως τύπου στο Ανατολικό Αιγαίο και στον Έβρο.

Εκεί που θα πρεπε να ελέγχονται οι κυνηγοί της μπεκάτσας για την αποφυγή προβοκατόρικης πρόκλησης, στήνουμε μόνοι μας το σκηνικό. Άξιοι της μοίρας μας.

 

Είμαστε σαν το αρνητικό φωτογραφίας.

Μαύρη όψη, μαύρα δόντια και άσπρη η κόρη του ματιού, σαν του φονιά καρχαρία.

Αυτό που νόμιζες χαμόγελο είναι κακή γκριμάτσα

Αυτό που μας κάνει να ντρεπόμαστε, τους κάνει περήφανους.

Αυτό που νόμιζες Καθαροδευτέρα, είναι μια μέρα βρομιάς και ντροπής.

Οι φασίστες δεν έφυγαν ούτε απ τη Βουλή ούτε από τα σπλάχνα της ελληνικής κοινωνίας. Έχουν εγκατασταθεί, συστημικά και κοινωνικά, σαν τα σκουλήκια των εντέρων και αφοδεύονται σε τακτικά διαστήματα.

Βρόμικοι και αναγκαίοι για ένα σύστημα που θέλει, απερίσπαστο, να ξεπουλά τη χώρα και ν αβγατίζει τους λογαριασμούς και τις off shore του.

Μετά το «τσαλάκωμα» των αιΜΑΤατζηδων, ξαμολήθηκαν αυτοί που συμπορεύονται μαζί τους, τα μαντρόσκυλα του ανορθόγραφου πατριωτισμού. Οι χυδαίοι
όλου του κόσμου κι όλων των εποχών.

Η χτεσινή Νύχτα των Κρυστάλλων στη Θέρμη, το μπάρμπεκιου της ντροπής, οι φωτιές, τα λιντσαρίσματα, οι αφηνιασμένοι σύλλογοι γονέων, κόστισαν χτες το θάνατο ενός ακόμη παιδιού και θα μας σημαδεύουν σαν ανεξίτηλοι λεκέδες.

Πόσο κρίμα και άδικο για ένα λαό που πολέμησε το φασισμό κι ακόμα ντρέπεται για τους μαυραγορίτες και τους δωσιλόγους, να πρέπει ξανά ν απολογηθεί στην Ιστορία.

Πηγή: https://tvxs.gr