ΜΕΛΕΤΕΣ - ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ

Οι άντρες του «Ελληνικού Στρατού» για να ξεγελάσουν τους μαχητές του ΕΛΑΣ και να τους προσεγγίσουν, έβαλαν στα πηλήκιά τους το σήμα του ΕΛΑΣ. Με τον τρόπο αυτό ξεγέλασαν το ΕΛΑΣίτικο φυλάκιο και ζήτησαν από τους μαχητές που το απάρτιζαν να συγκεντρωθούν όλοι δήθεν για να τους μιλήσουν.

Ο πλήρης τίτλος αυτού του πολύ αξιόλογου βιβλίου που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Άπαρσις, είναι Οι Ρομά από την Πόλη στην Ελλάδα / Ε ΡΟΜΑ ΑΝΤΑΡ ΣΤΑΜΠΟΛΙ ΑΝΤΟ ΓΙΟΥΝΑΝΟΣ. Συγγραφείς του είναι δύο Έλληνες Ρομά, ο Νίκος Μπατζαλής και ο Κωνσταντίνος Χηνάς, απόγονοι τσιγγάνων που έφυγαν από την Κωνσταντινούπολη πριν έναν αιώνα περίπου — και οι δύο άνθρωποι της βιοπάλης. Το βιβλίο τους είναι προϊόν εκτεταμένης έρευνας και περιλαμβάνει και αδημοσίευτο φωτογραφικό υλικό από τους προγόνους τους στην Κωνσταντινούπολη μέχρι σήμερα.

Χαρά και ανακούφιση προκάλεσε στην πλειονότητα των Ελλήνων η καταδίκη της Χρυσής Αυγής ως εγκληματικής οργάνωσης, σύμφωνα με την έρευνα της aboutpeople για το 20/20. Τι πιστεύουν για τις ποινές.

64χρονος σκότωσε 18χρονο. Κανονικά αυτή είναι η είδηση, κι ο 64χρονος πρέπει να υποστεί τις συνέπειες. Η προσθήκη 64χρονος σκότωσε 18χρονο Ρομά αλλάζει τα πράγματα. Για τους «νοικοκυραίους», τα πετσωμένα ΜΜΕ, τους κρυφούς και φανερούς φασίστες, ο 64χρονος δεν σκότωσε κάποιο που έχει τα ίδια δικαιώματα και υποχρεώσεις με κείνον!

Μας «άφησαν» να χαρούμε μόνο 42 δευτερόλεπτα. Τόσος χρόνος πέρασε από την στιγμή που ανακοινώθηκε από τα μεγάφωνα της τεράστιας συγκέντρωσης έξω από το Εφετείο η καταδίκη της Χρυσής Αυγής ως εγκληματική οργάνωση, το μείζον ζήτημα στην πιο ιστορική δίκη των τελευταίων δεκαετιών στη χώρα. Αμέσως μετά, έπεσαν οι «150 μολότοφ» που δεν έπεσαν και όρμησαν στις αστυνομικές δυνάμεις τα «600 άτομα» που δεν όρμησαν. Μείναμε με την απόπειρα ληστείας ανείπωτων στιγμών και τα χυδαία, ωμά ψέματα του Υπουργού χημικών και ξύλου κατά του Πολίτη. Αλλά δεν πειράζει, γελάμε και πάλι.

Μια ιστορία φρίκης από την εποχή που το ξεδοντιασμένο ναζιστικό φίδι έμοιαζε παντοδύναμος δράκος και που μια εγκληματική οργάνωση αντιμετωπιζόταν σαν ένα νέο trend. Μια ιστορία αδικίας ή ίσως και δικαιοσύνης που άργησε 13 χρόνια.
Το 2007, τότε που το αυγό του φιδιού ήταν ακόμα ένα τόσο δα αυγουλάκι του 0.1%, στην πανεπιστημιούπολη της Αθήνας, ένας φοιτητής, ο Κώστας, δέχεται επίθεση από Χρυσαυγίτες με ρόπαλα και μαχαίρια. Αιτία της επίθεσης, τίποτα άλλο από το ότι βρέθηκε στο λάθος μέρος τη λάθος στιγμή, έχοντας εμφάνιση που δεν άρεσε στο τσούρμο των ούγκανων. Η επίθεση είναι 5 με όπλα εναντίον ενός άοπλου, ένα μοτίβο που θα εμφανιστεί πολλές φορές στο μέλλον.

της Νάνσυ Κατσαΐτη

Η Χρυσή Αυγή καταδικάστηκε ως εγκληματική οργάνωση.
Οι νεοναζί πήραν την απόφαση που τους άξιζε.
Αυτοί οι απάνθρωποι, που δεν γουστάρουν και νομίζουν ότι μπορούν να σκοτώσουν, μετανάστες, πρόσφυγες, ρομά, ΑΜΕΑ, ομοφυλόφιλους, συνδικαλιστές, αριστερούς, όσους δεν θέλουν να είναι απάνθρωποι.
Δεν ξεμπερδέψαμε σήμερα με τους φασίστες και τις φασιστικές αντιλήψεις στην ελληνική κοινωνία.
Αλλά είναι μία σπουδαία μέρα.
Μέρα δικαίωσης.
Για όσους «έτρεξαν» με αμείωτο ζήλο 5μιση χρόνια την δίκη. Δικηγόρους της πολιτικής αγωγής, δημοσιογράφους λίγους αλλά ποοοολύ καλούς, sites όπως το Golden Down Watch, το Jail Golden Down, το The Press Project.
Για τους γονείς του Παύλου Φύσσα και τον πατέρα του Σαχζάντ Λουκμάν.
Για τους Αιγύπτιους αλιεργάτες.
Για τους συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ.
Για τους αυτόπτες μάρτυρες, που δεν φοβήθηκαν, και πήγαν να καταθέσουν, γιατί δεν μπορούσε διαφορετικά η συνείδηση τους. Έχουν τον απόλυτο σεβασμό μας.
Για την Μάγδα Φύσσα ξεχωριστά.
Δεν θα ήταν ίδια τα πράγματα χωρίς το πείσμα και την πειθαρχία της στον στόχο της καταδίκης. Στην μαζικότητα της απεύθυνσης.
Αλλά και μια μέρα δικαίωσης για όλες και όλους που τόσα χρόνια, παλεύουν καθημερινά τον ρατσισμό, τον φασισμό, στα σχολεία, τα πανεπιστήμια, τους εργασιακούς χώρους, τις γειτονιές, στην καθημερινότητα τους. Για όσους δέχθηκαν θρασύδειλες επιθέσεις από τους φασίστες.
Νιώθω δικαίωση, γιατί είμαι μέρος ‘της τελευταίας παραγράφου’ και πολύ υπερήφανη για όσα έχω κάνει μαζί με τους συντρόφους μου.

Όταν ήμουν 13, δέχτηκα την πρώτη επίθεση από οργανωμένη ομάδα της ΧΑ, σε συναυλία του Β. Παπακωνσταντίνου. Αιτία ήταν μια μπλούζα με τον Τσε Γκεβάρα που κρατούσα. Ήταν πάνω από 12 άτομα, εμφανώς οργανωμένοι στις κινήσεις τους και οι περισσότεροι ενήλικες. Κατά την κατάθεση της μάνας μου στο Α.Τ., ο αξιωματικός υπηρεσίας της είπε, «έλα μωρε τώρα, αυτά συμβαίνουν, που να μπλέκεις».
Στα 15 μου, δέχτηκα τη δεύτερη επίθεση, καθώς μιλούσα με συμμαθήτριά μου σε δρομάκι της επαρχιακής πόλης. Ήταν 3 μπράβοι από νυχτερινό κέντρο και η φράση πριν τη χειροδικία ήταν «εσύ ρε κωλόπαιδο οργάνωσες την πορεία για την 17Ν?» Η αιτία προφανής. Ο μπράβος που επιτέθηκε, 6 μήνες μετά δολοφόνησε πελάτη σε έταιρο νυχτερινό κέντρο και εξαφανίστηκε.

Η ώρα της αλήθειας για την ελληνική δικαιοσύνη έφτασε. Η 7η Οκτωβρίου και η απόφαση για τη δίκη των νεοναζί της Χρυσής Αυγής θα καθορίσουν την Ελλάδα του μέλλοντος.