του Γιώργου Αλλαμανή
Πωλείται: Κρεολή μαύρη γυναίκα, 25 ετών. Γέννησε πριν από 10 μήνες, έχει γάλα χωρίς παιδί. Μαγειρεύει, φτιάχνει γλυκά, σιδερώνει και ράβει». Η αγγελία δημοσιεύθηκε το 1859 στη βραζιλιάνικη εφημερίδα Diario de Pernambuco.
Από τον 16ο αιώνα ώς τα τέλη του 19ου πέντε εκατομμύρια Αφρικανοί απήχθησαν και μεταφέρθηκαν βίαια στη Βραζιλία. Εγιναν σκλάβοι. Οχι όλοι, όσοι επέζησαν από τις άθλιες συνθήκες της θαλάσσιας μεταφοράς. Τα τελευταία 24ωρα οι δουλέμποροι τους τάιζαν λίγο καλύτερα για να ψευτο-δυναμώσουν και να τους πουλήσουν πιο ακριβά.
Προ ημερών η Βραζιλία τίμησε την 138η επέτειο από την επίσημη κατάργηση της δουλείας, τον Μάιο του 1888. Ηταν η τελευταία λατινοαμερικανική χώρα που απελευθέρωσε τους σκλάβους. Η απόφαση εξόργισε τους γαιοκτήμονες γιατί έχασαν περιουσιακά στοιχεία με σάρκα και οστά.
Η Ιστορία δεν είναι νομοτελειακός μηχανισμός με χρονικά στεγανά. Τα φαντάσματα των σκλάβων πλανιούνται και σήμερα στην αχανή χώρα των 210 εκατομμυρίων κατοίκων. Εδώ και έναν χρόνο η εισαγγελία του Ρίο ντε Τζανέιρο ξεκίνησε μεγάλη έρευνα για να ρίξει φως σε μια άγνωστη πλευρά του θλιβερού φαινομένου: τις καταθέσεις σκλάβων στη δημόσια τράπεζα Caixa Econômica Federal.
Το χυδαίο βίντεο του Μπεν Γκβιρ, στο οποίο εμφανίζεται να πανηγυρίζει για την απαγωγή και την κακοποίηση των μελών της αποστολής Global Sumud Flotilla, προκάλεσε τέτοια διεθνή κατακραυγή, ώστε ακόμη και κυβερνήσεις που στηρίζουν σταθερά το Ισραήλ -όπως της Μελόνι και το ελληνικό ΥΠΕΞ- να αναγκαστούν να κρατήσουν επικριτική στάση, έστω σε επίπεδο επικοινωνίας. Το Ισραήλ πάντως, έχοντας μετατρέψει τη διαχείριση τέτοιων σκανδάλων σε υπόθεση ρουτίνας, πέρασε άμεσα στην αντεπίθεση, ενεργοποιώντας τον γνώριμο μηχανισμό διαδικτυακής προπαγάνδας εναντίον της ανθρωπιστικής αποστολής και των συμμετεχόντων της.
Ήταν Μάης του 1968. Ενώ οι δρόμοι του Παρισιού φλέγονταν από τα οδοφράγματα των φοιτητών και η Γαλλία παρέλυε από τη μεγαλύτερη γενική απεργία στην ιστορία της —με δέκα εκατομμύρια εργάτες να καταλαμβάνουν τα εργοστάσια—, στην Κυανή Ακτή η διεθνής αστική ελίτ ετοιμαζόταν για το καθιερωμένο της ετήσιο ντεφιλέ. Το 21ο Φεστιβάλ των Καννών είχε ξεκινήσει στις 10 Μαΐου, σαν να μην συμβαίνει τίποτα. Όμως, η επαναστατική θύελλα που ξεκίνησε από τη νεολαία δεν άργησε να σαρώσει και το προπύργιο του αστικού κινηματογραφικού κατεστημένου, οδηγώντας στην ιστορική ακύρωση του φεστιβάλ «σαν σήμερα», στις 18 Μάη του 1968.
Η κυρίαρχη αντίληψη για την κλασική αρχαιότητα, όπως αυτή διαμορφώθηκε στους σκοτεινούς αιώνες της ευρωπαϊκής αποικιοκρατίας, επέβαλε την εικόνα μιας «λευκής», αποστειρωμένης και πολιτισμικά περίκλειστης Ελλάδας. Αυτή η κατασκευασμένη αφήγηση, που χρησιμοποιήθηκε ως ιδεολογικό θεμέλιο για τη νομιμοποίηση του δυτικού εθνοκεντρισμού και του ρατσισμού, έρχεται σήμερα αντιμέτωπη με τα ίδια τα αρχαιολογικά ευρήματα. Στο δοκίμιό της για το Aeon, η επίκουρη καθηγήτρια κλασικών σπουδών Sarah Derbew προχωρά σε μια ριζοσπαστική επανεξέταση της φυλετικής αναπαράστασης στην αρχαιότητα, χρησιμοποιώντας ως κεντρικό άξονα ένα εξαιρετικό εύρημα του 5ου αιώνα π.Χ.: ένα αμφιπρόσωπο αγγείο.
Το πολυτελές κρουαζιερόπλοιο, οι ανεπιθύμητοι «ξένοι» και οι θεωρίες συνωμοσίας πίσω από την καταστροφή του. Περισσότεροι από 800 άμαχοι σκοτώθηκαν στις αρχές Ιουλίου του 1940, όταν ένα γερμανικό υποβρύχιο των 
του Χρήστου Πετράκου
«Αντί να είναι κατηγορούμενοι οι φονείς, είναι τα θύματά των».
«Κάποιος θα πρέπει να γράψει ένα ποίημα για τα βάσανα των απεργών πείνας. Θα ‘θελα να το γράψω εγώ, αλλά πώς να το τελειώσω;» έγραψε στο ημερολόγιό του στις 10 Μαρτίου 1981 ο Sands.
Προηγούμενο
