…απλά μαθήματατα τραμπουκικής νεοδημοκράτικης ιστορίας …μιας ιστορίας ταγμάτων ασφαλείας που η τωρινή δήθεν κεντροδεξιά Ν.Δ. θέλει να ξεχάσει ή κάνει πως δεν θυμάται αλλά για κακή της τύχη δεν έχουμε όλοι μνήμη χρυσόψαρου ιδιαίτερα εμείς που δεχτήκαμε τις επιθέσεις των πρωτοπαλήκαρών της…!
Όλοι γνωρίζουμε πως η Ν.Δ όσα κουστουμάκια μεσαίου χώρου κι αν φορέσει στις τάξεις της είχε πάντα και πάντα θα έχει τραμπούκους ανάλογους με αυτούς της χρυσής αυγής …βέβαια τότε τα τάγματα εφόδου δεν χτυπούσαν ούτε μαχαίρωναν μετανάστες γιατί δεν υπήρχε το σημερινό πρόβλημα …χτυπούσαν και μάλιστα ανελέητα κνίτες, ρηγάδες, αναρχικούς …όσους δηλαδή δεν ταίριαζαν με τα δικά της στανταρτς και τις πολιτικές της θέσεις….

Στις 29 Δεκεμβρίου 1936, στην καρδιά του χειμώνα στο Μίσιγκαν των ΗΠΑ, γράφτηκε μια από τις πιο λαμπρές σελίδες της παγκόσμιας εργατικής ιστορίας. Οι εργάτες της General Motors στο Φλιντ δεν βγήκαν απλώς σε απεργία· κατέλαβαν τα εργοστάσια, εγκαινιάζοντας την τακτική της «καθιστικής απεργίας» (sit-down strike), μια κίνηση που μετέτρεψε τα σύμβολα της βιομηχανικής ισχύος σε οχυρά του αγώνα.

Ενώ σε πολλά μέρη του κόσμου η 25η Δεκεμβρίου είναι ημέρα ανάπαυσης και γιορτής, για το παγκόσμιο εργατικό κίνημα αποτελεί μια μαύρη επέτειο ταξικής αγριότητας. Σαν σήμερα, το 1968, στο χωριό Kilvenmani (Kizhavenmani) του Tamil Nadu στην Ινδία, συντελέστηκε ένα από τα πιο ειδεχθή εγκλήματα των γαιοκτημόνων ενάντια σε εργάτες γης που διεκδικούσαν το δικαίωμα στην επιβίωση.