Μια πλούσια ζωή, γεμάτη και μαχητική, με αντιθέσεις και θριάμβους, ακούραστη και ανήσυχη: Ο Λούθηρος ήταν επαναστάτης και μεταρρυθμιστής, στοχαστής και δραστήριος, μπροστά από την εποχή του αλλά και φυλακισμένος στο Μεσαίωνα.
Γεννήθηκε στις 10 Νοεμβρίου 1483 στην μικρή πόλη Eisleben και πέρασε τα παιδικά και εφηβικά χρόνια του στο κοντινό Mansfeld. Οι επιχειρήσεις του πατέρα του επέτρεψαν στο Λούθηρο μια καλή εκπαίδευση και το 1501 γράφτηκε στο πανεπιστήμιο του Erfurt. Σύμφωνα με το θρύλο, μια σφοδρή καταιγίδα ήταν η αφορμή για την αποφασιστική καμπή της ζωής του: Μέσα στο φόβο του ορκίστηκε να γίνει μοναχός, αν ξεπερνούσε σώος την κακοκαιρία. Μόλις δύο εβδομάδες αργότερα, στις 17 Ιουλίου 1505, πήγε στο μοναστήρι των Αυγουστίνων ερημιτών στο Erfurt, σπούδασε θεολογία και χειροτονήθηκε παπάς το 1507. Ήταν μια εποχή που ανθούσε το εμπόριο των συχωροχαρτιών: Το σύνθημα ήταν «χρήμα ως αντίτιμο της σωτηρίας της ψυχής» και ο Λούθηρος, ήδη ως νεαρός γιατρός και καθηγητής, κριτικάριζε έντονα αυτή την ανόσια πρακτική. Στις 31 Οκτωβρίου 1517 δημοσίευσε τελικά τις περιβόητες 95 Θέσεις του στο Wittenberg. Προς μεγάλη του έκπληξη, οι Θέσεις του εξαπλώθηκαν γρήγορα στο κοινό – και μετά από λίγο καιρό έφτασαν μάλιστα στη Ρώμη. Το 1518 η ρωμαιοκαθολική εκκλησία ξεκίνησε μια έρευνα κατηγορώντας το Μαρτίνο Λούθηρο ως αιρετικό. Ωστόσο, ο εκλέκτορας της Σαξονίας, Φρειδερίκος ο Σοφός, αντί της προγραμματισμένης ανάκρισης στη Ρώμη, επέβαλλε μια ακρόαση στο Augsburg, η οποία έληξε με μια νυχτερινή απόδραση – ο Λούθηρος αρνήθηκε να ανακαλέσει τις Θέσεις του. Η υπομονή του Πάπα έφτασε στα όριά της, απείλησε το Λούθηρο με αφορισμό και τελικά τον αφόρισε. Ο Λούθηρος είχε άλλη μια ευκαιρία στη Βασιλική Συνέλευση του Worms, όπου ο λαός τον υποδέχτηκε με ζητωκραυγές, ωστόσο και σε αυτή την περίπτωση παρέμεινε σταθερός στις πεποιθήσεις του και τελικά κρύφτηκε στο Wartburg της επαρχίας Eisenach. Στις 13 Ιουνίου 1525, ο Μαρτίνος Λούθηρος παντρεύτηκε την πρώην μοναχή Katharina von Bora. Η μεγάλη οικογένεια του Μαρτίνου Λούθηρου – είχε έξι παιδιά – ζούσε μαζί με θετά παιδιά, συγγενείς, εργαζόμενους και μαθητές στο πρώην μοναστήρι των Αυγουστίνων. Το 1546 ο Λούθηρος κλήθηκε στην ιδιαίτερη πατρίδα του, το Eisleben, για να τερματίσει μια διένεξη για κληρονομικά θέματα και σε αυτό το μέρος τέλειωσε η ζωή του: Στις 18 Φεβρουαρίου ο Μαρτίνος Λούθηρος πέθανε και τρεις ημέρες αργότερα κηδεύτηκε στο Wittenberg – στην ίδια εκκλησία, όπου σχεδόν τρεις δεκαετίες νωρίτερα είχε ανακηρύξει τις βαρυσήμαντες Θέσεις του.
πηγή: germany.travel/gr
Η ταινία επικεντρώνεται στην επιρροή του ξένου παράγοντα και στις εξαρτήσεις, για τα πολιτικά πράγματα της χώρας μας. Γίνεται προσπάθεια να καταγραφεί ο ρόλος του ξένου παράγοντα και των εκφραστών του στην Ελλάδα. Στην τρίωρη διάρκεια της ταινίας παρουσιάζονται – όπως τουλάχιστον εκτιμά ο δημιουργός της ταινίας – οι επιπτώσεις που είχαν οι αναμείξεις των ξένων παραγόντων στη χώρα μας. Η ταινία αναφέρεται στις συμφορές που γνώρισε ο ελληνικός λαός, κατά τη διάρκεια της μικρασιατικής καταστροφής, του εμφυλίου πολέμου, της επτάχρονης δικτατορίας και της κυπριακής τραγωδίας. Η ιστορία περνά μέσα από τέσσερις ενότητες, στις οποίες εξετάζονται οι δομές τις ξένης εξάρτησης, ενώ καταγράφεται ο αγώνας του ελληνικού λαού για εθνική ανεξαρτησία, δημοκρατία και κοινωνική δικαιοσύνη. Το ντοκιμαντέρ περιλαμβάνει και σπάνια υλικά με ντοκουμέντα του Φόρεϊν Οφις, του Στέιτ Ντιπάρτμεντ και άγνωστα κινηματογραφικά επίκαιρα. Συνδετικός κρίκος για το δέσιμο των στοιχείων, είναι οι δοκιμές μιας ομάδας ηθοποιών, οι οποίοι ετοιμάζουν μια παράσταση πολιτικού θεάτρου.
Προηγούμενο
