Συνέντευξη με τον Ντμίτρι Πιβοβάροβ*

1) Στις προη­γού­με­νες αυ­το­διοι­κη­τι­κές εκλο­γές ένας πε­ριο­ρι­σμέ­νος αριθ­μός με­τα­να­στών είχε δι­καί­ω­μα ψήφου και αντί αυτό να διευ­ρυν­θεί, αφαι­ρέ­θη­κε το δι­καί­ω­μα αυτό και από εκεί­νους που το είχαν. Πώς το σχο­λιά­ζεις αυτό;

Η αλή­θεια είναι ότι δεν με εκ­πλήσ­σει το συ­γκε­κρι­μέ­νο μέτρο. Η Συ­γκυ­βέρ­νη­ση έδει­ξε ξε­κά­θα­ρα το ακρο­δε­ξιό πρό­σω­πό της υλο­ποιώ­ντας τα Στρα­τό­πε­δα συ­γκέ­ντρω­σης, δο­λο­φο­νώ­ντας με­τα­νά­στες στο Φαρ­μα­κο­νή­σι και σκλη­ραί­νο­ντας την κα­τα­στο­λή στις απερ­γί­ες και τις δια­δη­λώ­σεις, φυ­σι­κό επα­κό­λου­θο του συν­θή­μα­τος Τάξη και Ασφά­λεια που ευαγ­γε­λί­ζε­ται.

Αυτή η πο­λι­τι­κή έχει έναν στόχο, το δι­χα­σμό και τον απο­προ­σα­να­το­λι­σμό της κοι­νω­νι­κής πλειο­ψη­φί­ας. Δη­μιουρ­γώ­ντας πο­λώ­σεις στις τά­ξεις των ερ­γα­ζο­μέ­νων τους είναι ευ­κο­λό­τε­ρο να πε­ρά­σουν τα μέτρα που επι­βάλ­λο­νται από την ΕΕ και πλήτ­τουν Έλ­λη­νες και με­τα­νά­στες.

Τα στρα­τό­πε­δα, με τα οποία η Συ­γκυ­βέρ­νη­ση απο­φά­σι­σε να συμ­μα­χί­σει, και δεν μιλάω για κάτι άλλο πέρα από την Χρυσή Αυγή, επι­βε­βαιώ­νουν την πα­ρα­πά­νω φράση. Εί­δα­με την εύ­νοια, της οποί­ας τυγ­χά­νουν οι Χρυ­σαυ­γί­τες όταν επι­τέ­θη­καν στο στέκι Ρε­σάλ­το, ενώ ο ακτι­βι­σμός των σχη­μά­των της ΑΡ.ΕΝ., για τις δο­λο­φο­νί­ες στο Φαρ­μα­κο­νή­σι, αντι­με­τω­πί­στη­κε με προ­σα­γω­γές και αυ­τό­φω­ρα.

Η αλή­θεια όμως πα­ρα­μέ­νει μία, και δεν είναι άλλη από το γε­γο­νός ότι οι με­τα­νά­στες απο­τε­λού­με ένα με­γά­λο κομ­μά­τι των το­πι­κών κοι­νω­νιών, όπου ζούμε, ερ­γα­ζό­μα­στε, δρα­στη­ριο­ποιού­μα­στε πλη­ρώ­νου­με φό­ρους και δη­μο­τι­κά τέλη, πράγ­μα­τα τα οποία συν­θέ­τουν όλες τις υπο­χρε­ώ­σεις ενός πο­λί­τη. Και ενώ λίγοι είχαν το δι­καί­ω­μα του εκλέ­γειν και του εκλέ­γε­σθαι, ακόμα και από αυ­τούς αφαι­ρεί­ται.

Βέ­βαια δεν γί­νε­ται να αγνο­ή­σου­με το γε­γο­νός ότι αυτή η πρα­κτι­κή της Συ­γκυ­βέρ­νη­σης πα­τά­ει πάνω στις φο­βί­ες της ότι οι με­τα­νά­στες θα ψή­φι­ζαν προ­ο­δευ­τι­κά, δη­λα­δή Αρι­στε­ρές πα­ρα­τά­ξεις, αφού είναι οι μόνες που θα μπο­ρού­σαν να εκ­φρά­σουν τα αι­τή­μα­τα τους.

2) Πώς απο­φά­σι­σες να κα­τέ­βεις υπο­ψή­φιος; Τι δυ­να­τό­τη­τες πα­ρέμ­βα­σης πι­στεύ­εις ότι σου ανοί­γει η υπο­ψη­φιό­τη­τά σου;

Με­γά­λω­σα στους Αμπε­λο­κή­πους, εκεί πήγα σχο­λείο, εκεί ορ­γα­νώ­θη­κα στην ρι­ζο­σπα­στι­κή Αρι­στε­ρά και έκτο­τε συμ­με­τέ­χω στα διά­φο­ρα κι­νή­μα­τα. Θε­ω­ρώ­ντας πως η αρι­στε­ρά πρέ­πει να έχει με­τα­νά­στες στα ψη­φο­δέλ­τια της, γιατί έτσι γι­νό­μα­στε ορα­τοί και γί­νε­ται αντι­λη­πτό ότι τα αι­τή­μα­τα μας είναι κοινά και ότι περ­νά­με τα ίδια ζόρια με τους υπό­λοι­πους ερ­γα­ζό­με­νους, απο­φά­σι­σα και εγώ να συμ­βά­λω όπως μπορώ στην μάχη της Αρι­στε­ράς για την ανα­τρο­πή των πο­λι­τι­κών λι­τό­τη­τας.

Με την υπο­ψη­φιό­τη­τα μου ένας στό­χος είναι να δείξω ότι και οι με­τα­νά­στες πρέ­πει να έχουν λόγο στην πο­λι­τι­κή και κοι­νω­νι­κή ζωή των πό­λε­ων. Ένας δεύ­τε­ρος είναι η ανά­δει­ξη της πρό­σφα­της κα­τάρ­γη­σης του δι­καιώ­μα­τος εκλέ­γειν και εκλέ­γε­σθαι των με­τα­να­στών. Ζούμε και κι­νού­μα­στε στους ίδιους χώ­ρους, δεν γί­νε­ται να μην μπο­ρού­με να εκ­φρα­στού­με.

3) Ο ρα­τσι­σμός και η ξε­νο­φο­βία απο­τε­λεί πλέον κε­ντρι­κή πο­λι­τι­κή επι­λο­γή για την κυ­βέρ­νη­ση και οι με­τα­νά­στες πα­ρου­σιά­ζο­νται στον κόσμο ως υπαί­τιοι για τη φτώ­χεια και την ανερ­γία, ενώ τα δι­καιώ­μα­τά τους κα τα­πα­τώ­νται με πάρα πολ­λούς τρό­πους. Μπο­ρούν οι πα­ρα­τά­ξεις της Αρι­στε­ράς να αλ­λά­ξουν κάπως αυτή την κα­τά­στα­ση δρώ­ντας σε επί­πε­δο δήμου και πε­ρι­φέ­ρειας; Τι πι­στεύ­εις ότι πρέ­πει να συ­μπε­ρι­λά­βουν στο πρό­γραμ­μά τους σχε­τι­κά με το θέμα των δι­καιω­μά­των των με­τα­να­στών;

Οι τω­ρι­νές αυ­το­διοι­κη­τι­κές εκλο­γές είναι μια με­γά­λη ευ­και­ρία για την Αρι­στε­ρά, μια με­γά­λη ευ­και­ρία που μπο­ρεί να φέρει την ανα­τρο­πή των πο­λι­τι­κών λι­τό­τη­τας και των μνη­μο­νί­ων ένα βήμα πιο κοντά. Αυτή είναι η κα­τεύ­θυν­ση που πρέ­πει να έχου­με κατά νου, και αυτή την κα­τεύ­θυν­ση εξυ­πη­ρε­τούν τα αυ­το­διοι­κη­τι­κά σχή­μα­τα που ανα­δεί­χθη­καν από τα κι­νή­μα­τα και τους κοι­νω­νι­κούς αγώ­νες.

Συ­νε­πώς, το πρό­γραμ­μα της Αρι­στε­ράς θα απαρ­τί­ζε­ται από τις ανά­γκες των ερ­γα­τι­κών δυ­νά­με­ων, στις οποί­ες εντάσ­σο­νται Έλ­λη­νες και με­τα­νά­στες. Πιο συ­γκε­κρι­μέ­να, η Αρι­στε­ρά πρέ­πει να προ­βάλ­λει στο πρό­γραμ­μά της ότι για τις δυ­σχε­ρείς συν­θή­κες και τις πο­λι­τι­κές λι­τό­τη­τας δεν φταί­νε οι με­τα­νά­στες. Όπως δεί­χνει το σύν­θη­μα «Λαέ θυ­μή­σου ο λόγος που πει­νάς, δεν είναι ο με­τα­νά­στης αλλά ο Σα­μα­ράς», πρέ­πει ολό­κλη­ρη η κοι­νω­νία να κα­τα­λά­βει πως τις θέ­σεις στους βρε­φο­νη­πια­κούς σταθ­μούς, για πα­ρά­δειγ­μα, δεν τις παίρ­νουν τα παι­διά των με­τα­να­στών, αλλά ότι τους σταθ­μούς τους κλεί­νει ο Κα­μί­νης και οι πο­λι­τι­κές λι­τό­τη­τας.

Πρέ­πει να απαι­τή­σει να κλεί­σουν τα στρα­τό­πε­δα συ­γκέ­ντρω­σης, να διεκ­δι­κή­σει την ισό­τι­μη πρό­σβα­ση στις κοι­νω­νι­κές δομές του δήμου, χωρίς προ­α­παι­τού­με­να «νο­μι­μό­τη­τας», την έντα­ξη των με­τα­να­στών στην κοι­νω­νι­κή και πο­λι­τι­κή ζωή των πό­λε­ων και να δώσει ένα τέλος στις δρά­σεις των φα­σι­στών, όπως τα πο­γκρόμ, τα οποία, πα­ρε­μπι­πτό­ντως, εί­δα­με να πραγ­μα­το­ποιού­νται και από την δη­μο­τι­κή αστυ­νο­μία.

4) Θα θέ­λα­με να σχο­λιά­σεις ει­δι­κό­τε­ρα το θέμα της ιθα­γέ­νειας. Αυτή τη στιγ­μή δεν υπάρ­χει νόμος για την ιθα­γέ­νεια με απο­τέ­λε­σμα χι­λιά­δες παι­διά που με­γά­λω­σαν στην Ελ­λά­δα να είναι στον αέρα. Τι επι­πτώ­σεις έχει αυτό στη ζωή τους;

Αρ­χι­κά να πω πως είμαι από τους λί­γους τυ­χε­ρούς, πιο συ­γκε­κρι­μέ­να 3.000 από τους 200.000 που κά­λυ­πτε ο νόμος, που πήραν την ελ­λη­νι­κή ιθα­γέ­νεια με τον νόμο Ρα­γκού­ση και κάπως έτσι, θα μπο­ρού­σα­με να πούμε, έχω εμπει­ρί­ες προ ιθα­γέ­νειας και μετά.

Η από­φα­ση του ΣτΕ, την οποία άνετα την μπερ­δεύ­εις με κά­ποια μπρο­σού­ρα της Χρυ­σής Αυγής, βα­σί­στη­κε πάνω στο δί­καιο του αί­μα­τος. Θε­ω­ρώ­ντας πως δεν χρειά­ζε­ται να επι­χει­ρη­μα­το­λο­γή­σω πάνω σε αυτό το θέμα πε­ρισ­σό­τε­ρο, αφού είναι, νο­μί­ζω, προ­φα­νές το πόσο άστο­χος είναι ο λόγος, οι επι­πτώ­σεις πάνω στην ζωή των με­τα­να­στών είναι τε­ρά­στιες. Αρ­χί­ζουν από τις οι­κο­νο­μι­κές, μιας και το ποσό που πρέ­πει να κα­τα­βά­λεις για τα πα­ρά­βο­λα ανέρ­χε­ται στα 150 ευρώ και για την κα­τά­θε­ση χρειά­ζε­σαι 2 μέρες ανα­μο­νής οι οποί­ες είναι 2 μέρες χωρίς με­ρο­κά­μα­το, και κα­τα­λή­γουν στις κοι­νω­νι­κές, αφού ασφα­λι­σμέ­νη ερ­γα­σία με­τα­νά­στη εν καιρώ κρί­σης «δεν νο­εί­ται» ή του­λά­χι­στον δεν είναι συχνό φαι­νό­με­νο.

Η προ­σω­πι­κή μου εμπει­ρία από τις ατε­λεί­ω­τες ουρές, που άρ­χι­ζαν από τις 2 το πρωί, για να εξυ­πη­ρε­τη­θούν 150, το πολύ, συ­μπο­λί­τες μας με­τα­νά­στες, ξε­χνώ­ντας βέ­βαια τις κό­σμιες συ­μπε­ρι­φο­ρές των αστυ­νο­μι­κών είναι αρ­κε­τά τραυ­μα­τι­κές. Όμως και η γρα­φειο­κρα­τία που επι­κρα­τεί είναι συ­γκλο­νι­στι­κή, αφού όπως έγινε με την πε­ρί­πτω­ση μου, όταν γρά­φτη­κε λάθος το όνομά μου στο ΦΕΚ, χρειά­στη­κε να πε­ρι­μέ­νω 6 μήνες, κατά την διάρ­κεια των οποί­ων δεν είχα κά­ποιο νο­μι­μο­ποι­η­τι­κό έγ­γρα­φο.

Τα πράγ­μα­τα σκου­ραί­νουν για τους ενή­λι­κους με­τα­νά­στες, οι οποί­οι είναι υπο­χρε­ω­μέ­νοι να κα­λύ­πτουν έναν τε­ρά­στιο αριθ­μό εν­σή­μων και στην πε­ρί­πτω­ση με­τα­να­στών που σπου­δά­ζουν, είναι υπο­χρε­ω­μέ­νοι να δεί­χνουν με κά­ποιο τρόπο πως έχουν επαρ­κή έσοδα για τις σπου­δές τους. Και με αφορ­μή τον πρό­σφα­το νόμο, έχει επι­πτώ­σεις και για την Αρι­στε­ρά, αφού χά­νε­ται η υπο­στή­ρι­ξή της από τους με­τα­νά­στες.

Βέ­βαια, όσο μαύρα και αν ακού­γο­νται τα προ­α­να­φερ­θέ­ντα οι πα­ρου­σί­ες όλων μας στα κι­νή­μα­τα πρέ­πει να είναι συ­νε­χείς με κα­θο­λι­κό αί­τη­μα την νο­μι­μο­ποί­η­ση όλων των με­τα­να­στών.

5) Η Χρυσή Αυγή, που μετά τη δο­λο­φο­νία του Παύ­λου Φύσσα είχε ανα­στεί­λει σε με­γά­λο βαθμό τις «δρα­στη­ριό­τη­τές» της στο δρόμο, φαί­νε­ται ότι διεκ­δι­κεί ξανά το χώρο της και τη δη­μό­σια πα­ρου­σία της και κάνει ξανά εμ­φα­νί­σεις σε γει­το­νιές της Αθή­νας, ενόψη και των αυ­το­διοι­κη­τι­κών εκλο­γών. Πώς πι­στεύ­εις ότι μπο­ρού­με εμείς αφε­νός να αντι­με­τω­πί­σου­με την πα­ρου­σία των φα­σι­στών στο δρόμο και αφε­τέ­ρου να απο­τρέ­ψου­με την εκλο­γι­κή τους άνοδο;

Η επί­τευ­ξη των αι­τη­μά­των των ερ­γα­ζο­μέ­νων προ­ϋ­πο­θέ­τει την συ­ντρι­βή της Χρυ­σής Αυγής. Όλη τους η δράση κι­νεί­ται στα πλαί­σια του δια­χω­ρι­σμού των ερ­γα­ζο­μέ­νων σε Έλ­λη­νες και με­τα­νά­στες, και τρα­μπου­κι­σμό αγω­νι­στών, δί­νο­ντας ένα χέρι βο­ή­θειας στην κυ­βέρ­νη­ση που κρέ­με­ται από μια κλω­στή. Κάπως έτσι είναι εύ­κο­λα αντι­λη­πτό πως ο ρόλος τους είναι κατά των ερ­γα­ζο­μέ­νων κάθε λογής και υπέρ των πλου­σί­ων.

Για τους πα­ρα­πά­νω λό­γους, το αντι­φα­σι­στι­κό κί­νη­μα, το ερ­γα­τι­κό κί­νη­μα και η Αρι­στε­ρά οφεί­λουν να έχουν στα­θε­ρό στόχο την πλήρη συ­ντρι­βή τους. Πρέ­πει, δη­λα­δή, να απο­κα­λύ­πτου­με τον ρόλο τους όπου υπάρ­χουν και να μην τους δί­νου­με χώρο, αλ­λιώς θα λει­τουρ­γή­σουν δια­σπα­στι­κά και εις βάρος μας.

Χρειά­ζε­ται, λοι­πόν, να ορ­γα­νώ­σου­με ένα με­γά­λο κί­νη­μα για να πα­λέ­ψου­με, με συμ­με­το­χή Ελ­λή­νων και με­τα­να­στών, ενά­ντια στις μνη­μο­νια­κές και ρα­τσι­στι­κές πο­λι­τι­κές και να επι­τα­χύ­νου­με την ανα­τρο­πή αυτής της πο­λι­τι­κής και αυτού του συ­στή­μα­τος, που πα­ρά­γει ρα­τσι­σμό και φτώ­χεια. Οι προ­σπά­θειές μας πρέ­πει να συν­δυά­ζο­νται με αι­τή­μα­τα όπως το κλεί­σι­μο των γρα­φεί­ων της ΧΑ, η τι­μω­ρία των υπεύ­θυ­νων για τις δο­λο­φο­νι­κές επι­θέ­σεις των «ταγ­μά­των εφό­δου», δη­λα­δή με τα αι­τή­μα­τα που πε­ρι­γρά­φουν την το­πο­θέ­τη­ση εκτός νο­μι­μό­τη­τας την κάθε τους δρα­στη­ριό­τη­τα.
6) Είναι αλή­θεια ότι το τε­λευ­ταίο διά­στη­μα υπάρ­χει μια σχε­τι­κή κάμψη στο κί­νη­μα και ο κό­σμος δεν βγαί­νει μα­ζι­κά στο δρόμο όπως τα πρώτα χρό­νια των μνη­μο­νί­ων. Πι­στεύ­εις ότι αυτό θα αλ­λά­ξει και αν ναι, μπο­ρούν να επη­ρε­ά­σουν οι εκλο­γές του Μ α ΐ ου τη δη­μιουρ­γία κα­λύ­τε­ρου αγω­νι­στι­κού κλί­μα­τος;

Είναι αλή­θεια πως δεν υπάρ­χει κά­ποιο με­γά­λο κί­νη­μα, ανά­λο­γο αυτών του προη­γού­με­νου δια­στή­μα­τος, όμως πρό­σφα­τα εί­χα­με πολ­λούς μι­κρούς αγώ­νες οι οποί­οι έδει­ξαν ότι ο κό­σμος βγαί­νει στους δρό­μους. Για πα­ρά­δειγ­μα, ο με­γα­λειώ­δης αγώ­νας των διοι­κη­τι­κών του ΕΚΠΑ και του ΕΜΠ έδει­ξε ότι είχε προ­ο­πτι­κές ανα­τρο­πής της κυ­βέρ­νη­σης, η ελ­λι­πής στή­ρι­ξη όμως της Αρι­στε­ράς δεν κα­τόρ­θω­σε να του δώσει τα χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά που έπρε­πε. Το στοί­χη­μα που έπρε­πε να κερ­δί­σει η Αρι­στε­ρά ήταν να βγει μπρο­στά σε αυ­τούς τους αγώ­νες και να τους στη­ρί­ξει. Δυ­στυ­χώς, δεν μπό­ρε­σε να φανεί αντά­ξια των πε­ρι­στά­σε­ων και εάν ανα­λο­γι­στού­με την ιστο­ρι­κή ευ­και­ρία της Αρι­στε­ράς σή­με­ρα είναι ξε­κά­θα­ρο ότι «Σύ­ντρο­φοι-σσες δεν μας παίρ­νει για άλλη ήττα».

Πάνω σε αυτή την λο­γι­κή και για την δη­μιουρ­γία ενός κα­λύ­τε­ρου αγω­νι­στι­κού κλί­μα­τος, είναι επι­τα­κτι­κή η ανά­γκη για μια κι­νη­μα­τι­κή κα­μπά­νια για τις επερ­χό­με­νες αυ­το­διοι­κη­τι­κές εκλο­γές, με πα­ρεμ­βά­σεις σε ερ­γα­σια­κούς χώ­ρους και δια­δη­λώ­σεις για την ανά­δει­ξη υπο­ψη­φί­ων. Οι υπο­ψή­φιοι που θα στη­ρί­ξου­με θα πρέ­πει να έχουν «δώσει εξε­τά­σεις στον δρόμο», εν­νο­ώ­ντας απερ­γί­ες, δια­δη­λώ­σεις, και να είναι απο­δε­κτοί από τον κόσμο του κι­νή­μα­τος.

Κλεί­νο­ντας να πω ότι, ένα με­γά­λο λάθος θα είναι το γε­γο­νός να επι­κρα­τή­σουν λο­γι­κές του τύπου «να πά­ρου­με όσους δή­μους μπο­ρέ­σου­με», χωρίς όρους και προ­ϋ­πο­θέ­σεις, γιατί τέ­τοιες προ­σεγ­γί­σεις πα­ρα­σέρ­νουν την πο­λι­τι­κή κου­βέ­ντα σε μια εκλο­γι­κί­στι­κη προ­σέγ­γι­ση του θέ­μα­τος των αυ­το­διοι­κη­τι­κών εκλο­γών.

*Ανα­δη­μο­σί­ευ­ση από το τ.14 του πε­ριο­δι­κού της Κί­νη­σης Απε­λά­στε το Ρα­τσι­σμό